1878 resultaten.
[ Ik drijf maar wat rond ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Ik drijf maar wat rond
en ben er bijna aan toe --
om wakker te zijn.…
wake up...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
527 op mijn netvlies
woorden als een gedicht
mijn ogen glijden in cadans
langs imaginaire regels
bij de eerste stralen
van het vroege zonlicht
veins ik voorjaar...
snel uit de veren
voor het plukken
van een mooie dag…
Lofzang op Het Leven I - Het Ontwaken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
649 Na de twaalfde zomerwende
voleindigde mijn welpentijd
en overheerste ’t onbekende;
‘k begon de reis oningewijd
Een gulle gift van oude gronden,
door de Tijdstroom zelf gevoed.
Rede en waanzin zijn verbonden
in Darckheims ambrozijne bloed.
Van oudsher woedt de Meersenwind,
die aangevuurd werd door mijn geest
en nimfenvrouwen heeft bemind…
de ochtendnevel
gedicht
4.0 met 13 stemmen
3.177 de ochtendnevel sluimert
in stilte staat de wind op
de kim ontwaakt
de zon baadt
in zee.
-------------------------
Uit: 'Henk Lassche, het eigen landschap', biografie van Ed Wingen, 2001.…
HET KERKHOF
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
821 de kapel gewijd aan Jezus lijden
achter een gesloten traliehek
zijn bloemen voor het kruis gezet
het gazon dor en bruin
de zieke zomerblaren uitgespreid
als een vroeg herfsttapijt
de reuze lindebomen
met knoestige schors
buigen meewarig over al dat mors*
de najaarswind speels en mild
zingt zacht de namen
van zij die nimmermeer ontwaken…
Stilte
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
466 De stilte ontwaakt
De maan bergt haar licht
Ontdaan wordt alles
Van tijd en gewicht
Laat maar gaan
Laat het maar vrij
Wat vrijkomt
verandert
In nieuwe stukjes
jou
mij
en wij…
In jouw ontwakende ogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
556 Diep-blauwe oceanen
die al het bestaande
ontluisteren van zijn
donkerste weemoed
die al het bestaande
mooier maken
Het wolkeloze zenit
van het noorden
en het zuiden
elk leven voedend
met een azuren gloed
paarlemoeren rivieren
die het lied aanschouwen
der ontwaakten,
nimmer bewust
van de duistere nacht…
Mijmering naar morgen - het ontwaken
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
843 Te warm was het voor mijn dekbed
Te koel voor een zomers laken
Het was na enen toen ik iets tevoorschijn smeet
Een sterk en stevig tafelkleed
Onder prettig fel gestreept
Kreeg ik een leuke binnenpret
Krijg ik morgen op dit tafellaken
Dan ook ontbijt op bed?…
Ontwaken met jou - duodicht
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.647 kiest
en zich met open ogen
zomaar nestelt in het leven
op een avond door de week
Kleur dus vanavond maar je lippen
en verleid me, verleeg me
tot ik overal bloos
dan zal ik je huid zacht laten gloeien
en je overal kussen, je beminnen
tot de ochtend weer dauwt
om dan met open ogen
het zachte wonder te beleven
van het wachtend ontwaken…
Nu ik ontwaak (nooit gedacht)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 Ik ontwaak, ik ontwaak na al die lange jaren,
Al die tijd dat ik doof was, dat ik blind was.
Ik was vergeten hoe ik, vroeger, als kind was,
Hoe ik dacht dat ik elk probleem kon klaren.
De tijd gaat door en dát zie ik onder ogen,
Ik word ouder, maar met een goed gevoel.…
SLAPEND EN ONTWAKEND GETIJ
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.668 De kerstavond valt;
een lieverheersbeestje wacht
eenzaam bij de deur.
Die eenzame ster,
door stapelwolken omhuld,
straalt onverstoorbaar.
Ik veeg het schuurtje:
bonte snippers stuiven op:
eens een dagpauwoog...
Luide vogelzang
vult de vochtige leegte
van het maartse bos.
Tussen dor lover
flonkert het frisse groen van
bosbessenstruikjes…
Pril in pas ontwaken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 nog is het geel en rood
het bloemenbed waarin
wij ooit de zomer vierden
in lentegroen
kreeg jij jouw eerste zoen
heel pril in pas ontwaken
je rankte hoog
naar voorjaarsblauw
ontliep de felle ochtendkou
ontknopte in
de zwoele zomerwind als
vrouw die openbloeide uit het kind
in warme nachten
bracht liefde ons de vrucht
waar wij…
Vannacht ontwaken de kersenbomen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.120 In de vervaagde, municipale binnentuinen
ontwaken 's nachts de kersenbomen.
Een roezende conciërge beent rond.
Nachtvlinders pruttelen er zacht
tegen een peertje, balkon driehoog.
Geluid, hij kijkt op. Naakt als een asperge
puilt ze uit het groen velours. Ze lacht.…
Open je ogen en Ontwaak
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
542 Open je ogen en ontwaak.…
ontwaken uit de aardse nacht
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.374 omdat jij niet bij me bent
geen zuchten over kansen
die nu rusten omdat jij de
mogelijkheden nog niet kent
ik streel je wangen
kus je ogen vol verlangen
naar die drempelloze blik
want in je lach hoor ik het
zacht bewegen en meegeven
van je lichaam dat op liefde wacht
je hebt me thuis gebracht
in jou zal ik de hemel vinden
ontwaken…
Een droom
netgedicht
3.8 met 113 stemmen
21.267 Een droom
Iets speciaals, vaak verwarrend ... gewoon
Een droom
Een stiekem verlangen, onthuld ... gewoon
Een droom
Weggestopte angst, beleefd ... gewoon
Een droom
Meeslepend, klamzwetend, alleswetend ... gewoon
Een droom
Bij ontwaken een zucht, opgelucht ... alles weer gewoon.…
Vrede
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
1.305 Droom van staken,
van vredig slapen gaan
en kalm weer ontwaken.…
Voor altijd
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
2.575 Het fluisteren van de wind
je stem
belletjes die rinkelen in de verte
je lach
de zachte gloed van de schemering
je ogen
het schuchtere ontwaken van een bloem
je glimlach
de stralen van de zon en de maan
de liefde tussen jou en hem
een dauwdruppel op een vergeet-me-nietje
een traan op mijn wang…
droomwereld
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
851 waar een wereld in dromen
niet wil ontwaken
stilte overheerst
harten niet raken
dwaalt er een licht
door het diepste duister
in het land zonder zorgen
waar toekomst wacht
stopt de tijd
het zoeken naar morgen
ontwaar ik een glimp
van een wereld
vol zorgen…
EXOTISCHE DANSERES
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.547 totdat ik nat ontwaak
door lekkage
van de bovenburen…
Wakker
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.676 Ontwaken, nooit meer zekerheden. Ben bij je weggegaan.
Waar is mijn strippenkaart?…
Schemerzicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 Wanneer ogenblikken kilte
ijzig stil warme lentestralen
willen omarmen spreekt
jouw laatste woord
nog geen zonnentaal
haperend vormen
zinnen een klein
lint van ontwaken
trosselen de eerste
uren na gisteren
toen licht nog
niet zo duister was…
Schemerzicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
636 Wanneer ogenblikken kilte
ijzig stil warme lentestralen
willen omarmen spreekt
jouw laatste woord
nog geen zonnentaal
haperend vormen
zinnen een klein
lint van ontwaken
trosselen de eerste
uren na gisteren
toen licht nog
niet zo duister was…
De vogels op de daken
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.110 De vogels op de daken
vertellen het ontwaken
van weer een lente in 't verschiet.
Hun stille silhouetten
willen alvast hier zetten
het beeld van "stop 't verdriet",
dus zingt mijn ziel met luide tonen,
ze wil alvast in vreugde wonen
en wanhoopt zeker niet.…
De wil van de hemel
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
775 Erop wachtend om te ontwaken,
voor vele zaken die ons allen raken.
In de tijd die komen gaat,
heb ik een goede raad:
weet uzelf te vinden,
in de ogen van uw beminden.…
Vervagen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
899 Of de dwalende angst verzamelt
in de twijfelende sneeuw
en grijze weemoed
van het zwijgen en verliezen
van elke gedachte waarmee
niemand ontwaken wil.…
Bij het krieken van
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
460 zie hoe het zonlicht dralend
de wereld opkruipt en ons
langzaam doet ontwaken
terwijl de dampen van
de koude grond opstijgen
kringelend naar omhoog
ruikt het naar ochtendgloren
de gouden zon hangt laag
't belooft 'n prachtige dag…
Krulde op in luwte
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
476 je streek neer
uit volle oogst
krulde op in luwte
kleurde nog
in herfstgloed
een laatste groet
de wind
heeft je gedragen
naar het bladerbed
waar jij
door witte lagen
liefdevol werd toegedekt
uit jouw humus
zal lente weer ontwaken
na het warme winterslapen…
Maandag meeuwdag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
538 maandag meeuwdag
meeuwdag schreeuwdag
op het moment dat ik ontwaak
pikkende meeuwen
meeuwen die schreeuwen
want het is vuilnisdag vandaag
maandag meeuwdag
meeuwdag schreeuwdag
is de rommel hun bijzaak
pikkende meeuwen
meeuwen die schreeuwen
cirkelend boven ons Den Haag…
Zonder vleugels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 vlieg langs hoge toppen
door de lichte lucht
zonder vleugels
in gedachtevlucht
op de offerbank
van dood en leven
wordt zonder lijden
goed en kwaad gescheiden
ik kantel en keer terug
naar mijn fysieke entiteit
die op zijn rug ontwakend
weer pure schoonheid ademt…