787 resultaten.
Indigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 Ik zou je graag leven willen geven
vol levensechte dromen
waarin we mooie dingen beleven
genieten waar we aan toekomen
eindeloos wandelen over de hei
vliegen naar tropische oorden
plukken we gezamenlijk bloemen in mei
bezegelen ons zijn met de mooiste woorden
versmelten we in een nacht vol indigoblauw
liefdevol kleurt het zand op je gezicht…
rafels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
638 vervloekte huis
sluiten de man en de vrouw
tevergeefs de geesten op
in hun hokken
's nachts kijken ze achterom
de man en de vrouw en ze zien altijd
hetzelfde: hun beschadigde kind
de tijd wil maar niet verstrijken
het wrakke leven wankelt
het wacht niet langer
op de afgepelde toekomst waarin
hun dromen bij opbod zijn verkocht
ze plukken…
Appels van de Maan
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
2.184 hier vandaan
Laat al je zorgen even los
Ik zal een hangmat voor je wezen
Je omarmen met mijn vlinders
Je gedachten met je lezen
Geef je armen aan de mijne
Spreid ze uit om te vergeten
Speel muziek op grote hoogte
Waar mijn hemelschepen staan
Vaar met mij mee zover je ziet
Tot waar mijn luchtballonnen zweven
Droom jezelf in de wolken
Pluk…
Een gouden dag (liefde)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Het enige wat ik hoef te doen, is de dag te plukken.
Ik verbaas mezelf en ik vraag me af;
waarom die nieuwe ik,
niet eerder geboren is.
Op de hoek van de straat kom ik haar tegen.
Ik zwaai naar haar en lach.
Ze kijkt naar mij en ik voel het…
Het wordt een gouden dag!…
Als een boeket
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 Herinneringen zijn als bloemen,
je kunt ze plukken op de woorden van een lied.
Soms rollen tranen,
maar verdrietig zijn ze niet.
Je ruikt hun geur,
ziet weer hun kleur.
De handen die ze gaven,
zodat ze troosten, laven.
Je bent weer kind,
als met de geur van brem en kamperfoelie.
De zilte geur van zee en strand.…
de ellendelingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 tot dan pluk ik de appels zoals mijn mand
het toelaat in het woord dat geprezen
de waarde vult met riet en aanverwante
persoonlijkheden,
steeds nog reist de zomer in het kader
van herfst langs lijsten die zonder silhouet
mij het toneel toelaten en ik het fruit markeer
met jaartallen van al mijn late oogsten
en dampt het woord tussen mijn…
De oude rozentuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 In de tuin plukken de mensen
pruimen en peren, ze bakken taarten
van de bitterappels, ze spelen luit en fluit
in de oude, oude rozentuin
Op de steen brandt het licht
de buik van de lamp, boordevol
olie, is opgewreven, ik hark de paden
tot aan de steigers in de oude, oude sterrenzee
Er scharrelt een egel, eeuwen gaan voorbij
kinderen op…
in je hoofd varen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 vaar naar Socotra
als je snakt naar schaduw
en drakenbloed
wilt oogsten
vergaap je aan reuzen
getooid met dichte
brede kronen in het
drakenbloedbomenbos
staar ademloos naar
het ontzagwekkende
terwijl de klei onder
je schoenen kleeft
lange puntige bladeren
plukken neveldruppels
als de oceaanmist over
Socotraanse toppen jaagt…
open schuld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 als mensen zijn wij zelfvoldaan
aanmatigend en eigenwijs
bezeten door een grootheidswaan
verdreven uit het paradijs
op zoek naar wat zich nooit laat vinden
verlokt door wat ons pad maar kruist
objecten die het zicht verblinden
de lust die in ons wezen huist
zo plukken we de wrange vruchten
en zijn voor nu helaas verplicht
gedwee onder…
Je verdwaalde
netgedicht
4.0 met 166 stemmen
443 ik zag de paniek
in je ogen groeien
hun bloemen in
extreme kleuren
bloeien in het korte
moment van bestaan
jij hebt ze
laten gaan zonder
plukken omdat hun
geuren licht lijken te
geven in een duisternis
die niet is van dit leven
ooit heb jij je
vingers gebrand
aan deze fictieve macht
die jou kracht en
richting zou geven zonder…
Roos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
679 Dus pluk een roos
en neem er dan ook maar
de doornen bij.
De distel heeft geen hinder,
ieder gaat hem uit de weg.
Hij kan bloeien zo hij wil
en hij geniet,
samen met zijn mooie vlinder.…
Verschoond verstand
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
450 Gedenk te sterven,
nee niet gij,
dagenplukkers
van ontluikende geluiden
der nieuwe tijd
vaag weg uw herinneringen
in de schaduw
van posttraumatisch
wegterend hellevegenvuur
doch aan u, dovemansoren
der rechtvaardigen
kruisvaarders
schuttersputgravers
dodenmarslopers
aan de keerzijde
van het ondermaanse
alwaar zarathustra
het…
Gehoorbeschadiging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.021 de wetenschap is zo precies
beschikt over een absoluut gehoor
de oerknal klinkt oneindig door
geen spoor van dreigend gehoorverlies
Miljoenen, een miljard, of wat jaartjes meer
het klinisch rekenwerk zo éénvoudig koel
het dient toch slechts een schamel doel
wij kunnen, kennen, moeten alles, Heer
Uw hand, overbodig bij ons rapen
wij plukken…
in samen zomer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
712 we lentten in een nieuw begin
ontplooiden in ontdooien
bevruchtten tot een eeuwig samenzijn
de ballast die er was
gaf ons steeds minder last
ik pluk je niet
maar laat je bloeien
groeien in mijn liefdeslied
je wiegt op ongekende tonen
in een onbekend gebied
op nieuwe klanken
van de wind die zon
weer als haar partner vindt
in samen…
De godsdienstigheid
poëzie
4.0 met 12 stemmen
4.645 Als in de lieve lente
De bloemen 't veld versieren,
Dan pluk ik rozenknopjes,
Viooltjes, maagdeliefjes,
Citroenkruid en seringen.
Dan zal ik kransjes vlechten,
En dragen die ter ere
Van God, die mij het leven
En bloempjes heeft geschonken.…
Als in de lieve lente
poëzie
3.4 met 20 stemmen
6.663 Als in de lieve lente
De bloemen 't veld versieren,
Dan pluk ik rozenknopjes,
Viooltjes, maagdeliefjes,
Citroenkruid en seringen.
Dan zal ik kransjes vlechten,
En dragen die ter ere
Van God, die mij het leven
En bloempjes heeft geschonken.
Dan zinge ik: Hemelkoning!…
in golven wiegt je lach
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.392 in golven wiegt je lach
je ogen stralen branding
jij bent de warme zee
die ik deze nazomer zag
je kleurt zon in
zomerbruin, haar oogst
is voelbaar op het zand
waait nog groen in
goudkleur langs het duin
het blauw loopt vol
met zachte herfsttinten
geel dat zongerijpt
een koele ode klinkt aan
eerdere volheid in bezinken
ik pluk…
Liedje
poëzie
3.5 met 24 stemmen
9.920 Op iedere windvlaag zweef ik mee,
Een pluizig zaadje, een veer,
Ik reis met wolken over zee
En ruis in regen neer,
Vermeng met golven mijn geluk,
Weet niet waarheen ik vaar;
En steeds als ik een roos mij pluk
Geurt mijne ziel uit haar.…
Heb me lief
hartenkreet
4.3 met 52 stemmen
3.350 vannacht
en kleur de hemel blauw
dan zal ik je zeggen
hoeveel ik van je hou
Heb me lief vannacht
de hele nacht lang
en laat ons weer opstaan
met vogelgezang
Heb me lief vannacht
zoals nooit tevoren
fluister de liefste woorden
heel zacht in m'n oren
Heb me lief vannacht
zoals ik ook jou
laat de hemel stralen
in het helderste blauw
Pluk…
op één oor
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
635 ik was scheerslags plat gegaan
en besefte gestrekt op één oor
dat ik mijn gezicht verloor
en voelde eenmaal opgestaan
van voren alleen een open wond
daarbij viel ik ook op mijn mond
met droge ogen en lange bloedneus
water stijgend tot aan de lippen
geen kies over om mee te bijten
geen baard om aan te plukken
ja wat je noemt zwaar flippen…
Patroon
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.502 Haar stoel staat nog bij het raam
twee handen op een verschoten leuning
plukken nog steeds in het niets
het tapijt waar voeten rust vonden
is versleten, verbleekt en wel kleurrijker
dan het laatste mooie boeket rozen
haar schaterlach en ondeugende ogen
worden gevangen bij het sluiten van
de lange velours overgordijnen
die de grond net niet…
Als morgen niet zeker is
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.840 Misschien
wil ze met poppen dollen
kleuren kladden op papier
buiten spelen om ‘t kwartier
krenten plukken uit de bollen
misschien
lacht ze om de regen
die ritmisch klettert in een sloot
of voert ze zwanen korsten brood
die ze van oma heeft gekregen
…ooit
misschien
vind ik mezelf verdwaald
in haar levensechte dromen
als ouderdom…
bitterkruid en stinkende gouwe
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
1.727 met bitterkruid gebrouwen
je nam een gulle slok, verloor subiet
(het werk van stinkende en helse gouwe)
jij was de pop, zij speelde met de touwen
als onvoorspelbaar kruidje-roer-mij-niet
je wist je van de touwen los te rukken
en telde lusteloos het smartengeld
nu zoek je weer de bloemen in het veld
maar weet je welke kruiden je kunt plukken…
Voor mijn dochter...
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.723 Zou ik de sterren van de hemel voor je plukken,
Als ik een engeltje zou zijn,
Zou ik alles voor je laten lukken.
Als ik een engeltje zou zijn,
Haalde ik al je zorgen weg,
Als ik een engeltje zou zijn,
Had mijn meisje nooit meer pech.…
De griespardot
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
825 “Ik pluk er vijf om vuur te stoken,
dan knalt het -grroem- in mijn fornuis,
en acht om -grroem- kaduuf te koken,
dan ruikt het lekker bij mij thuis.
Nog tien voor -grroem- mijn jaarlijks bad
en twaalf gestrikt met stinkend smik:
een -grroem- boeket voor griespardat,
die houdt van schoonheid... net als ik!…
Schelpen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
927 Maar rijmen wil het niet echt
want honderd schelpen pluk je
links en rechts uit het strand
en uit onze pas onderweg.
Ongeduldig ben ik niet.
Weet dat ons spoor aan de zee
en het zout verloren zal gaan.
Later. Zo ver is de zee nog niet.…
Mooie uitvinding
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
542 Vol enthousiasme pluk ik elke dag.
De mooiste vrouwen tonen mij hun lach.
Het lijkt wel, of ze allen naar me lonken!
Voortdurend wordt me zo geluk gegeven,
al leidt m'n levensweg ook naar de dood...
Het reisgenot erlangs is echter groot,
hetgeen voor mij de zin is van het leven.
U merkt het al: het leven vind ik fijn.…
de vlam der liefde
gedicht
2.2 met 67 stemmen
18.662 hart
terwijl mijn stille geest
klapwiekt over de oceanen
zonder te botsen
tegen de deur
tegen het raam
het plafond van mijn woede
zonder voorstelling van de dood
zonder na te denken
over de verslaving van de luxe
te geven,
altijd te geven
daar dacht ik aan
zoals ik dacht aan vrij leven
geven als de fruitbomen
die vruchten plukken…
ALEXANDRE JOLLIEN (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
562 Jij, bouwsel van gewoonten en verlangen
Besef dat het je nimmer zal gelukken
Om welzijn uit je toekomstbeeld te plukken
Of onlust aan een zondebok te hangen
Je holt je hele leventje door gangen
Achter een etensbak vol droom en nukken
Zoals een hond achter oud brood, aan stukken
Gescheurd door een bazin vol ratelslangen
Je wezen valt niet…
verscheurd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
741 vervloekte huis
sluiten de man en de vrouw
tevergeefs de geesten in
hun hokken op
's nachts kijken ze achterom
de man en de vrouw en ze zien altijd
hetzelfde: hun diep beschadigd kind
de tijd wil maar niet verstrijken
het wrakke leven wankelt
het wacht niet langer op de
afgepelde toekomst waarin hun dromen
bij opbod zijn verkocht
ze plukken…