Alle inzendingen over schrik

925 resultaten.

Sorteren op:

De Dingo

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Dingo, mijn wildste dromen over Wat die Australische wilde hond Met de mens verbindt; Dingo, De Schrik de herder nog niet Bekomen, wanneer die weer een Van zijn schapen verslonden vindt.…

vader uit de duizend

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.255
jij bent een vader om trots op te zijn besefte pas later je ervaring, met pijn ik was een betweter, redelijk eigenwijs wist alles veel beter maar betaalde een prijs mijn jeugdige ik botste met zoveel van het ware leven zo'n schrik vele woorden stokten in mijn keel nu dringt alles tot me door vader zijn, is best wel stoer…
metske2 oktober 2016Lees meer >

Vergeten in laatste licht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 843
we vingen voor elkaar wat stralen zon en lachten om de schaduw we keken toch niet om we liepen voor de wind aan de rand van schijn vond werkelijkheid een blaadje gevallen zonder pijn haar valse glans zocht onze blikken een koud herkennen deed het kind in je weer schrikken je las het groen voelde je schuld het nooit kunnen voldoen…
wil melker16 november 2006Lees meer >

Roestbeeld

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 708
Vijf tuinkabouters stonden stijf van schrik Een grote steen die plofte keihard neer Op het gazon, net naast de conifeer Ze kregen ’t bijna aan hun rikketik Verroest, zei ééntje die was omgedonderd Het is een voetstuk voor dat bruin sculptuur Zodat de hele buurt het ding bewondert Men groef een gat –in ’t late middaguur Er werd gepraat…

Myanmar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
Een Buddhabeeld met een gevaarlijk wapen De Volkskrant, cartoonist Bas van der Schot Ik schrik en schets met taal een reddingsvlot Ik moet me even bij elkander rapen Hij schudt me wakker, ik was ingeslapen Dank kunstenaar, jij speling van het lot Ik vecht tegen de waanzin van Quichot Sta me geschokt aan alles te vergapen Alweer een overwinning…

Stil

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 579
Mijn moeder staarde vaak de schrik van bang verleden luisterend naar het vervagen van een overronkend vliegtuig och, mijn vaders stem werd broos als hij over de oorlog sprak dan streden in zijn ogen tranen met onuitwisbaar rauwe beelden zij, en alle anderen met ervaring dat een oorlog het diepste draagt van menselijk leed zwijgen tijdens…

Jongensdromen [2]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 450
Mannen blijven jongens, bange jongens Met een vragend gezicht pak je hen bij hun dikke vinger Die is gauw geknakt Maar soms gaan ze teveel op in hun spel Dan slapen ze slecht en schrikken ze wakker uit de dromen waarin ze oefenen wat ze van plan zijn Overdag kan er geen lachje af Ze zijn druk of afwezig en bij het weggaan roepen ze dat…
Zywa4 mei 2022Lees meer >

Een nieuw exposure

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
ik zag je gezicht maar vergat jou daarover een compliment te maken je piekte haar dat modieus sliertte in hun kans jouw gezicht te raken het ronde was weg in strakke vlakken toonde jij jouw karakter maar ook tot mijn schrik was het gezellige dik zomaar verdwenen effectief en snel bewogen armen doelgericht bij benen je slanke…
wil melker16 september 2019Lees meer >

kleurt vergeten in het laatste licht

netgedicht
3.1 met 35 stemmen aantal keer bekeken 6.167
we vingen voor elkaar wat stralen zon en lachten om de schaduw we keken toch niet om we liepen voor de wind en aan de rand van schijn vond werkelijkheid een blaadje, gevallen zonder pijn haar valse glans zocht onze blikken en een koud herkennen deed het kind in je weer schrikken je las het groen en voelde weer je schuld het nooit…

in het vluchten van mijn handen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.783
ik de beelden zag in het vluchten van mijn handen mijn hart bevroor ik rilde angst, mijn woede knarste tanden je blote voeten dansten om de scherpte te vermijden voelden messen dieper snijden staal verkleurde rood je schaduw werd steeds lichter in traag bewegen stolde dood ik zag het wenken van je hand mijn lichaam was van schrik…
wil melker7 februari 2003Lees meer >

voorbij sara

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 625
alweer een jaartje meer tel jij voorbij sara jouw knopen en rimpels die altijd en steeds nog in niets vermoeden doen van de jaren die verstreken al was het voorbij jaar als het leven zelf vol dagen en momenten met prettige vrolijkheid naast tijden van gemis van afscheid ook en schrik eerder en te vroeg dan gedacht en verwacht zag…

IK KRIJG GEEN ENERGIE, IK HEB HYPER-ENERGIE!

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 249
, voel me een stakker want dan gaat mijn licht toch wel even uit om uiteindelijk in dromenland weer op te laden en komt het definitieve einde, die van, voor mij gaat mijn energieke levenslicht echt, hecht volledig uit dan laat ik mijn nabestaanden nog even en erg schrikken door nog even met mijn ogen heel fel en snel te knipperen zeg…

augustus

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.236
de leegte die kil langs je heen leek te staren werd zo nu en dan ongrijpbaar je liet je schrikken geen moment zou zij weer spreken ook maar bewegen haar bed werd warmte onthouden voorzichtig opende je een la naast haar lichaam en sloop je door herinneringen die niet zouden blijven liggen zoals je moeder zoals toen, daar toen je zussen…
Jobo28 december 2002Lees meer >

thuiskomen

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.536
sinds ik besta gaat het met mij al fout omdat ik het wel even zelf wil weten verboden appels van de bomen eten omdat ik niet zo van geboden houd als schrik en angst zich dan in mij ontvouwt alsof ik door een adder ben gebeten dan voel ik mij verloren en vergeten mijn naakte lichaam zo ontzettend koud ik hoor een stem: God is op zoek naar…
klaasje9 september 2003Lees meer >

sterven

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.139
Schrik van de dood had ze niet, er werd er wel over verteld. Ze zou wel zien, wanneer er werd gebeld. En inderdaad, de Heer heeft haar tot zich geroepen, in alle rust zonder veel woorden, zal elk draadje, elk steekje dat men nog zal maken naar haar wijsheid en goedheid blijven smaken.…

Genezen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 734
De deur trilt in de lijst Het raam waait dicht Het scharnier kraakt Alhoewel de adder waakt Over mijn nest in een triest licht Is er niets dat op gevaar wijst Een reus kruipt uit een lage mist Nadert als een vijand van beton Een hinderlaag, bedrog, een list Waar ik niet voorbij of rond kon Sneller dan mijn schrik Klim ik in een eik…

venusheuvel

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.827
als haar bekken kantelt dan vlucht de vlinder van onder haar oksel dan wringt zij zich los uit een harnas van was en breekt zij uit een schaal van schrik zij knielt en het zweet in haar liezen verdampt altijd dichter, dichter sluipt ze naar mij of van mij weg want ik kiem in haar gladde greep zij plukt de bloesem van de amandeltak ik bijt…
Wim Veen10 april 2006Lees meer >

De Zwarte Piet

netgedicht
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.718
misschien moeten we negeren delen zodat we ieder een kunnen strikken want wie kan het nog langer pikken zonder schuldig te zijn aan helen dat het ons geen pepernoot kan schelen of ze kamerbreed bolletjes slikken tijdens deze malle molen fancyfair waarbij algemeen voldane kwelen op stoom de boterbrief vertikken doet een hard kloppen schrikken…
WOLF1 juli 2006Lees meer >

mooier groot

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.954
En dan is er wat niet meer komt, het denken aan, herinnering: zijn eerste woordje, eerste stap haar eerste kus, en ik die snap dat het vergeten wordt, verstomt En dan is er wat niet meer is: Mijn geloof in jou, het jouw’ in mij Ons weten dat het moeilijk wordt, de schrik dat het zo vroeg verdort en na ’t vergeten, het gemis En komt dan…
peter paul2 februari 2007Lees meer >

Als een haas aan de arbeid

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 841
Ze schrikken zich daarbij een ongeluk. De haas gaat door en hoort er eentje zeggen: 'Je hebt een opdracht die de pan uit rijst: het is ondierlijk, wat men van je eist! Hoe kan een haas in godsnaam eitjes leggen? Het kabinet moet hier toch iets aan doen! Bestaat er geen partij meer voor de dieren? Zo kun je toch onmoog'ijk Pasen vieren.…
Aubrey11 januari 2008Lees meer >

Door andere ogen

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.275
gans het gebied dat groen ziet van haar tiervermogen papavers bloeien wild en vurig rood twee kontjes hoog is het golvend gras jij en ik vrijen de zevende hemel bloot woorden ruisen ongehoord door het gewas ik voel jouw adem op mijn verhitte lijf een zalige droom over mij heen gebogen maar juist als ik je kussen wil kijk ik stijf van schrik…
Hanny27 juni 2008Lees meer >

Zwingend oor

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
Door acupunctuur, met in de oorlellen ‘speldeknoppen’ wil ik met roken stoppen M’n hele leven kan ik al m’n oren bewegen; gebeurt ook onbewust blijkt als de arts zegt: je oor wijkt voor de naald en ik prik zojuist ‘n gaatje in je nek In m’n schrik zie ik de arts als Don Quichotte, m’n oren als wieken, en knijp er tussen uit…
Custor31 juli 2009Lees meer >

Eeuwig bestaan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
uitdijen zichtbaar maakten in vorm en omgeving een tintelend fluïdum gestalte bleek communicatie de snelheid en eenvoud van telepathische overbrenging machtig te zijn op menselijk en alle leefniveaus zoals de natuur en alle vormen van bestaan die de schepping vanuit zijn geheel ons in delen presenteert ook de ontvangst was geen schrikken…

voor wie ik liefheb

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 826
sterren doven uit ik sta in het duister en zie de wereld voor me er is geen armlengte of het altijd gedroomde, geen groet of zoen roert de wind er is volkomen stilte niets bestaat mompel ik hardop, ook niet de huizen die uit het zwarte vallen, dakloos en ondoorkruist zelfs geen ramen met groot gemis ik schrik van mijn eigen…

Verhuizing

hartenkreet
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.807
Mijn oude huis zat vol met verdrietjes gevuld met smekende vergeet-mij-nietjes in iedere hoek hoorde je wel een snik schrik niet: dat was ik de ramen waren beslagen van iedere puf van verdriet konden ze me bijna niet meer dragen.…

Als een haas aan de arbeid

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
Ze schrikken zich daarbij een ongeluk. De haas gaat door en hoort er eentje zeggen: 'Je hebt een opdracht die de pan uit rijst: het is ondierlijk, wat men van je eist! Hoe kan een haas in godsnaam eitjes leggen? Het kabinet moet hier toch iets aan doen! Bestaat er geen partij meer voor de dieren? Zo kun je toch onmoog'ijk Pasen vieren.…
Aubrey4 april 2010Lees meer >

Twijfel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.274
Onze karakters zijn water en vuur en toch trek ik het liefst naar jou toe jij doorbreekt brutaal mijn muur maar mijn hart is liever lui dan moe Ik blijf hopen op een nieuwe kans om voorzichtig de liefde te vinden door die ene vlinder in een buikdans laat ik mij maar al te graag verslinden Als ik zeg dat ik van je houd zeg mij, schrik je…

Als een haas aan de arbeid

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 716
Ze schrikken zich daarbij een ongeluk. De haas gaat door en hoort er eentje zeggen: 'Je hebt een opdracht die de pan uit rijst: het is ondierlijk, wat men van je eist! Hoe kan een haas in godsnaam eitjes leggen? Het kabinet moet hier toch iets aan doen! Bestaat er geen partij meer voor de dieren? Zo kun je toch onmoog'ijk Pasen vieren.…
Aubrey8 april 2012Lees meer >

Casa del poeta tragico

gedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 7.170
De slaaf ligt in zijn schrik gestold. Uit marmer lees ik keizers en de rijken. De lavapaden langs omhoog gestold, wil ik jouw naam op de hemel vergelijken. Er zijn slechts dieptes in dit gruis, fragmenten van verbannen muren, contouren van een kaartenhuis: de dood is zichtbaar in kwetsuren. Je bent er tóch.…

Warschau

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.482
Na zijn verhaal een milde groet liep ik door Warschau alsof ik er geboren was, op school gezeten had, gespeeld had met het leven, niet wist wie van mij schrikken zou: zijn dode zoon was ik heel even. --------------------------------------------------- Uit: 'Het wasgoed van een onbekende jongen', 1999.…