925 resultaten.
De Dingo
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Dingo, mijn wildste dromen over
Wat die Australische wilde hond
Met de mens verbindt; Dingo,
De Schrik de herder nog niet
Bekomen, wanneer die weer een
Van zijn schapen verslonden vindt.…
vader uit de duizend
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.255 jij bent een vader
om trots op te zijn
besefte pas later
je ervaring, met pijn
ik was een betweter,
redelijk eigenwijs
wist alles veel beter
maar betaalde een prijs
mijn jeugdige ik
botste met zoveel
van het ware leven zo'n schrik
vele woorden stokten in mijn keel
nu dringt alles tot me door
vader zijn, is best wel stoer…
Vergeten in laatste licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
843 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
voelde je schuld
het nooit kunnen voldoen…
Roestbeeld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
708 Vijf tuinkabouters stonden stijf van schrik
Een grote steen die plofte keihard neer
Op het gazon, net naast de conifeer
Ze kregen ’t bijna aan hun rikketik
Verroest, zei ééntje die was omgedonderd
Het is een voetstuk voor dat bruin sculptuur
Zodat de hele buurt het ding bewondert
Men groef een gat –in ’t late middaguur
Er werd gepraat…
Myanmar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 Een Buddhabeeld met een gevaarlijk wapen
De Volkskrant, cartoonist Bas van der Schot
Ik schrik en schets met taal een reddingsvlot
Ik moet me even bij elkander rapen
Hij schudt me wakker, ik was ingeslapen
Dank kunstenaar, jij speling van het lot
Ik vecht tegen de waanzin van Quichot
Sta me geschokt aan alles te vergapen
Alweer een overwinning…
Stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
579 Mijn moeder staarde vaak
de schrik van bang verleden
luisterend naar het vervagen
van een overronkend vliegtuig
och, mijn vaders stem werd broos
als hij over de oorlog sprak
dan streden in zijn ogen tranen
met onuitwisbaar rauwe beelden
zij, en alle anderen
met ervaring dat een oorlog
het diepste draagt van menselijk leed
zwijgen tijdens…
Jongensdromen [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Mannen blijven jongens, bange jongens
Met een vragend gezicht pak je hen
bij hun dikke vinger
Die is gauw geknakt
Maar soms gaan ze teveel op in hun spel
Dan slapen ze slecht en schrikken ze
wakker uit de dromen waarin ze oefenen
wat ze van plan zijn
Overdag kan er geen lachje af
Ze zijn druk of afwezig
en bij het weggaan roepen ze
dat…
Een nieuw exposure
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 ik zag je gezicht maar
vergat jou daarover een
compliment te maken
je piekte haar dat
modieus sliertte in hun
kans jouw gezicht te raken
het ronde was weg
in strakke vlakken
toonde jij jouw karakter
maar ook tot mijn
schrik was het gezellige
dik zomaar verdwenen
effectief en snel
bewogen armen doelgericht
bij benen je slanke…
kleurt vergeten in het laatste licht
netgedicht
3.1 met 35 stemmen
6.167 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
en aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje, gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken en
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
en voelde weer je schuld
het nooit…
in het vluchten van mijn handen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.783 ik de beelden zag in
het vluchten van mijn handen
mijn hart bevroor
ik rilde angst, mijn
woede knarste tanden
je blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
je schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn lichaam was van schrik…
voorbij sara
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 alweer een jaartje meer
tel jij voorbij sara
jouw knopen en rimpels
die altijd en steeds nog
in niets vermoeden doen
van de jaren die verstreken
al was het voorbij jaar
als het leven zelf
vol dagen en momenten
met prettige vrolijkheid
naast tijden van gemis
van afscheid ook en schrik
eerder en te vroeg
dan gedacht en verwacht
zag…
IK KRIJG GEEN ENERGIE, IK HEB HYPER-ENERGIE!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
249 , voel me een stakker
want dan gaat mijn licht toch wel even uit
om uiteindelijk in dromenland weer op te laden
en komt het definitieve einde, die van, voor mij
gaat mijn energieke levenslicht echt, hecht volledig uit
dan laat ik mijn nabestaanden nog even en erg schrikken
door nog even met mijn ogen heel fel en snel te knipperen
zeg…
augustus
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.236 de leegte die kil langs je heen leek te staren
werd zo nu en dan ongrijpbaar
je liet je schrikken
geen moment
zou zij weer spreken
ook maar bewegen
haar bed werd warmte onthouden
voorzichtig opende je een la naast haar lichaam
en sloop je door herinneringen
die niet zouden blijven liggen
zoals je moeder
zoals toen, daar
toen je zussen…
thuiskomen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.536 sinds ik besta gaat het met mij al fout
omdat ik het wel even zelf wil weten
verboden appels van de bomen eten
omdat ik niet zo van geboden houd
als schrik en angst zich dan in mij ontvouwt
alsof ik door een adder ben gebeten
dan voel ik mij verloren en vergeten
mijn naakte lichaam zo ontzettend koud
ik hoor een stem: God is op zoek naar…
sterven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.139 Schrik van de dood had ze niet,
er werd er wel over verteld.
Ze zou wel zien,
wanneer er werd gebeld.
En inderdaad,
de Heer heeft haar tot zich geroepen,
in alle rust
zonder veel woorden, zal
elk draadje, elk steekje dat men nog zal maken
naar haar wijsheid
en goedheid blijven smaken.…
Genezen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
734 De deur trilt in de lijst
Het raam waait dicht
Het scharnier kraakt
Alhoewel de adder waakt
Over mijn nest in een triest licht
Is er niets dat op gevaar wijst
Een reus kruipt uit een lage mist
Nadert als een vijand van beton
Een hinderlaag, bedrog, een list
Waar ik niet voorbij of rond kon
Sneller dan mijn schrik
Klim ik in een eik…
venusheuvel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.827 als haar bekken kantelt
dan vlucht de vlinder van onder haar oksel
dan wringt zij zich los uit een harnas van was
en breekt zij uit een schaal van schrik
zij knielt en het zweet in haar liezen verdampt
altijd dichter, dichter sluipt ze naar mij
of van mij weg want ik kiem in haar gladde greep
zij plukt de bloesem van de amandeltak
ik bijt…
De Zwarte Piet
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
2.718 misschien moeten we negeren delen
zodat we ieder een kunnen strikken
want wie kan het nog langer pikken
zonder schuldig te zijn aan helen
dat het ons geen pepernoot kan schelen
of ze kamerbreed bolletjes slikken
tijdens deze malle molen fancyfair
waarbij algemeen voldane kwelen
op stoom de boterbrief vertikken
doet een hard kloppen schrikken…
mooier groot
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.954 En dan is er wat niet meer komt,
het denken aan, herinnering:
zijn eerste woordje, eerste stap
haar eerste kus, en ik die snap
dat het vergeten wordt, verstomt
En dan is er wat niet meer is:
Mijn geloof in jou, het jouw’ in mij
Ons weten dat het moeilijk wordt,
de schrik dat het zo vroeg verdort
en na ’t vergeten, het gemis
En komt dan…
Als een haas aan de arbeid
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
841 Ze schrikken zich daarbij een ongeluk.
De haas gaat door en hoort er eentje zeggen:
'Je hebt een opdracht die de pan uit rijst:
het is ondierlijk, wat men van je eist!
Hoe kan een haas in godsnaam eitjes leggen?
Het kabinet moet hier toch iets aan doen!
Bestaat er geen partij meer voor de dieren?
Zo kun je toch onmoog'ijk Pasen vieren.…
Door andere ogen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.275 gans het gebied
dat groen ziet van haar tiervermogen
papavers bloeien wild en vurig rood
twee kontjes hoog is het golvend gras
jij en ik vrijen de zevende hemel bloot
woorden ruisen ongehoord door het gewas
ik voel jouw adem op mijn verhitte lijf
een zalige droom over mij heen gebogen
maar juist als ik je kussen wil kijk ik stijf
van schrik…
Zwingend oor
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
708 Door acupunctuur, met in
de oorlellen ‘speldeknoppen’
wil ik met roken stoppen
M’n hele leven kan ik al m’n
oren bewegen; gebeurt ook
onbewust blijkt als de arts zegt:
je oor wijkt voor de naald en ik
prik zojuist ‘n gaatje in je nek
In m’n schrik zie ik de arts als
Don Quichotte, m’n oren als
wieken, en knijp er tussen uit…
Eeuwig bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 uitdijen
zichtbaar maakten
in vorm en omgeving
een tintelend
fluïdum gestalte
bleek communicatie
de snelheid en eenvoud
van telepathische
overbrenging machtig
te zijn op menselijk
en alle leefniveaus
zoals de natuur en
alle vormen van
bestaan die de
schepping vanuit
zijn geheel ons in
delen presenteert
ook de ontvangst
was geen schrikken…
voor wie ik liefheb
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
826 sterren doven uit
ik sta in het duister en zie de wereld
voor me
er is geen armlengte
of het altijd gedroomde, geen groet of zoen
roert de wind
er is volkomen stilte
niets bestaat
mompel ik hardop, ook niet de huizen
die uit het zwarte vallen, dakloos en ondoorkruist
zelfs geen ramen met groot gemis
ik schrik
van mijn eigen…
Verhuizing
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
6.807 Mijn oude huis zat vol met verdrietjes
gevuld met smekende vergeet-mij-nietjes
in iedere hoek hoorde je wel een snik
schrik niet: dat was ik
de ramen waren beslagen
van iedere puf van verdriet konden ze me bijna niet meer dragen.…
Als een haas aan de arbeid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
565 Ze schrikken zich daarbij een ongeluk.
De haas gaat door en hoort er eentje zeggen:
'Je hebt een opdracht die de pan uit rijst:
het is ondierlijk, wat men van je eist!
Hoe kan een haas in godsnaam eitjes leggen?
Het kabinet moet hier toch iets aan doen!
Bestaat er geen partij meer voor de dieren?
Zo kun je toch onmoog'ijk Pasen vieren.…
Twijfel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.274 Onze karakters zijn water en vuur
en toch trek ik het liefst naar jou toe
jij doorbreekt brutaal mijn muur
maar mijn hart is liever lui dan moe
Ik blijf hopen op een nieuwe kans
om voorzichtig de liefde te vinden
door die ene vlinder in een buikdans
laat ik mij maar al te graag verslinden
Als ik zeg dat ik van je houd
zeg mij, schrik je…
Als een haas aan de arbeid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
716 Ze schrikken zich daarbij een ongeluk.
De haas gaat door en hoort er eentje zeggen:
'Je hebt een opdracht die de pan uit rijst:
het is ondierlijk, wat men van je eist!
Hoe kan een haas in godsnaam eitjes leggen?
Het kabinet moet hier toch iets aan doen!
Bestaat er geen partij meer voor de dieren?
Zo kun je toch onmoog'ijk Pasen vieren.…
Casa del poeta tragico
gedicht
2.6 met 11 stemmen
7.170 De slaaf ligt in zijn schrik gestold.
Uit marmer lees ik keizers en de rijken.
De lavapaden langs omhoog gestold,
wil ik jouw naam op de hemel vergelijken.
Er zijn slechts dieptes in dit gruis,
fragmenten van verbannen muren,
contouren van een kaartenhuis:
de dood is zichtbaar in kwetsuren.
Je bent er tóch.…
Warschau
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.482 Na zijn verhaal een milde groet
liep ik door Warschau
alsof ik er geboren was,
op school gezeten had,
gespeeld had met het leven,
niet wist wie van mij schrikken zou:
zijn dode zoon was ik heel even.
---------------------------------------------------
Uit: 'Het wasgoed van een onbekende jongen', 1999.…