Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Onherkenbaar spiegelbeeld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 172
Subcultuur vol eigenaardigheden in verleden van bloesemwoorden wat is regen zonder paraplu gedateerd in de toekomst waar is de zon in verre oorden vaag geworden hersenschim in leven gebleven door oude gedachten niet meer en niet minder zichzelf vergeten roofdier in den vreemde het moederland dat hem ontheemde.…

Klein

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 49
ik verlang niet naar verre landen maar naar zwarte koffie in de vroege morgenstond vers brood dat kraakt onder het mes naar zonlicht dat op de houten tafel valt waar we aan op lange zomeravonden met een lach en traan proosten ik verlang naar niets dat glanst van ver— alleen dat kleine dat is genoeg…
Magda Haan26 september 2026Lees meer >

loopt op stof van verre schapen

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.456
ik zie je vingers dwalen, handen kunnen ook geen woord vertalen je laat de binnenkanten zien met het eelt van veel misschien je hangt geesten aan de muur loopt op stof van verre schapen in uren voel je nog geen duur je weet dat honger zal doen gapen je ziet wanneer de mannen gaan bent klaar als ze weer komen je schoont de kinderen en…
wil melker18 september 2003Lees meer >

Een verre Vriend, liefde en de dood.

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.195
Een verre Vriend die nu nooit meer zal komen Vanaf de zijlijn maakte ik zijn slopende gevecht mee en we spraken daarover.…

verre echo's (2)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
we ontdekken de oceanen onderdak voor de woningloze dichter op drift poëten reizen in het spoor van Alexander de Grote met karavanen door dorre oceanen van zand de lyricus penseelt bedwongen bergen waarlangs gerafelde wolken de dalen binnenzakken in veertien versregels dicht de sonnettenschrijver een onverschrokken reis naar de…
J.Bakx3 november 2017Lees meer >

verre echo's (3)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
hoog boven de dampkring draait de ruimtereiziger elk anderhalf uur een keer om de aarde woestijnen gebergte oerbossen en oceanen vanuit de ruimte overziet hij het allemaal: de wereld waar we wonen de aarde is een fragiel blauw bolletje waar de dampkring als een dun schilletje omheen hangt een verre echo uit de kosmos…
J.Bakx5 november 2017Lees meer >

berken

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
dansende lichte stammen zwart wortelend in wit zand bedekt met groen en paars van grassen en heide luchtig gepenseelde bomen zomaar gestrooid gegroeid door teer aangestipte bladerkronen zie ik verre wolken hoor ik de wind spreken in een wonderlijk schilderij…

Een zomer lang

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.349
vlinder vlieg vlindervrij verloren vleugels vergeten vlinder vandaag voelen vlindervluchtig voorbij verre horizonten in jouw blik één vleugelslag van jou vandaan verwarmend vlinder vrij vlindervredig één zomer lang verdwaald verhalen van vandaag…

NACHT

poëzie
3.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 3.751
Soms, als ik sluimerloos de maanden, De jaren tel, die ik op haar wacht, Hoor ik veel verre, doffe stemmen, Die tot mij komen door de nacht. Dan meen ik vaak haar naam te horen. Ik luister,- ging een geest voorbij, Die honend lachte om mijn verlangen? Sprak mijn bedrogen hart tot mij?…

verlangen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
over het heuvelende zand groeide weidse geurigheid zacht paars uit dorre grond ingetogen veluws zomerfeest onder de verre schapenwolken de herfst regeert nu in buiigheid van regen en van uitbundige kleuren bedekt de grond met ritselgoud ademt een nevelse vergankelijkheid tot de stille inkeer van de winter…

Hersenspinsels

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
Ik sleutel in gedachten aan stemmen in mijn hoofd zij verwoorden de ideeën die ik jaren heb geloofd Maar nu blijk ik veranderd wat zwart was is nu grijs gedachten moeten anders als op een verre reis Neem het me niet kwalijk, hoop dat ik niks bederf mijn hoofd niet langer kleurloos 'k kom beter uit de verf!…

Man in zwart.

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.613
Verre oorden en stranden lopen door de toekomst waarin jij verweven bent. Heb je wel gezien wie er naast je loopt? en bij jou wil blijven? Jij vergeten man in zwart.…

Antibes

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.338
Het kasteel Vol licht en de zee die zo blauw is Met de lucht en cipressen Om daar te wonen met die kleuren Al die kleuren en dat moois En jij die daar staat en waarschijnlijk aan iets anders denkt Aan vroeger Met verre ogen Of in je hoofd luistert Naar het concert voor de doden Terwijl ik niets hoor Ik leef om te kijken Naar al dat moois…

Als de haast is gevlucht

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 738
verre geluiden verhalen van stilte bemuren de leegte houvast door begrensd stilte hangt mazen in het net van de tijd weeft draden van rust in het patroon van bestaan breng me jouw stilte ik geef je rust kom we gaan leven als de haast is gevlucht…
wil melker3 januari 2007Lees meer >

En de aarde beefde...

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 841
En de aarde beefde onder al dat leefde zo snel dagelijks leven veranderd in een hel niet wetend wat hen overkwam daar in het exotische Bam dat verre land door droefheid overmand bedolven onder tonnen steen niet horend het kermende geween van hun geliefden zoekend wanhopig weinig resultaat boekend…
Ariana28 december 2003Lees meer >

Nachtelijk verlangen

hartenkreet
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.081
Soms zit ze naast hem zo ineens vanuit het niets fluisterend in zijn oor streelt ze lieflijk zijn wang als warme wind dit verre elfenkind en hij voelt haar zilveren huid zo tastbaar dichtbij als slaap niet meer komen wil zijn tengere lijf rilt de koude voorbij verlangt naar betoverende dromen…
Almaresáre29 januari 2006Lees meer >

blauw

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 750
de toppen van de bomen reikend verlangend naar oneindig blauw ontelbare knoppen barsten van verwachting naar nieuw leven maar de kille wind speelt een winters spel met grijswitte wolken boven het afwachtende bos aarzelende vogels zijn voorboden van een verre lente die reeds in ons hart is begonnen…

Zandgeel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
het zandgeel drijft tegenwoordig overal doorheen maar ik kon nog steeds geen vlinders uit de schelpen rapen en ook zeesterren worden zeldzaam maar af en toe mag ik samenlopen met het tijdelijke tij of in het stofgoud lopen van een te verre zon de eenvoud van het alledaagse zien beleef ik hier zelfbewust of dromend ...…
Nadine18 januari 2010Lees meer >

Verstild Verlangen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 766
In nostalgisch verre dromen vervaagt nimmer jouw gezicht weemoed heeft 'het zwart' verdreven herinneringen zacht meegenomen de slechte langzaam uitgewist wrok stilaan in tederheid gevangen nochtans wreed met machteloosheid saamgevoegd desondanks geworteld in verstild verlangen naar wat eens was maar nu niet meer bereikbaar is...…
Ariadne10 februari 2011Lees meer >

Krenkvlinders

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Het is als schaduw in het dal, of ginds het klare licht van sterren in het heelal dat blinkt in het verre zicht. Bij de gedachte die dwaalt smaakt bitter soms zout, dan weer zoet. Voor wie over lotgevallen verhaalt van glooiend gemoed.…

incommunicado

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
ik ken veel woorden in veel talen maar kan je niet bereiken al woon je dichtbij lijkt het of je in het verre Patagonië bent, toen post nog bedeeld werd te paard toen telefoon en telegraaf hun digitale opvolgers globale connectiviteit nog toekomstdromen waren ik blijf briefjes in een fles in zee gooien die je niet bereiken…

Sneeuwklokje

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.157
De winterwolken zwellen aan met de herfst is het voor nu gedaan sneeuw valt langzaam naar beneden een witte kerst is lang geleden het sneeuwklokje laat zich weer eens zien dit schouwspel is iets van toen we hebben het lang niet gezien dat alles was bijna iets van dien maar witte kerst is toch gekomen al komt het sneeuwklokje uit mijn verre…

Weer (l)even(d)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 780
Ik weet het, mijn groet overbrugt, want komt van verre. Het is niet omdat je elders bent gaan leven. Onbereikbaar elders ben je. Niet meer hier. Maar soms, soms komt de illusie jou bij mij brengen. Dan, vriend, ben jij, tot je niet meer bent, om later toch weer te zijn, en ik, telkens weer met zin, met jou kan praten.…

Een graf in de wolken

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Een man, een vrouw, Een zoon, een dochter Reizen naar verre oorden Waarvan ze tot dusver Alleen maar lazen, Of waarover ze hoorden, Reizen naar de verte, Naar ver achter de horizon En nog voor ze hun doel Bereiken worden ze onderschept Door het weerbarstige heden, Een ijzeren vogel bezorgt Hen een graf in de wolken…

Echo

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 772
Golvende geluiden weerkaatsen jouw vorm Geheime wolkenspiegel, -nevelleven- drijvend langs verre verten, nog niet hier, ben je echoënd licht. Jouw lichaampje spiegelt wolken, weerkaatst licht, beweegt volop in voedend water, eerste teken van leven. Klein kindje....…
Veerthe16 april 2016Lees meer >

Toekomst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 420
Het verleden van onze verre toekomst, speelt zich hier en nu vandaag, voor onze geopende ogen af.…

EEN KUSJE

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
een liefdevol kusje in je nek en je smelt en ik smelt mee ons stukje ijsberg drijft af op zoek naar verre onbekende oorden naar een warmere zee het vindt wat het zocht en laat zich verwarmen door dekens toegedekt het werd kletsnat toen we eindelijk ontdooiden en elkaar als nooit bekoorden…
catrinus17 maart 2021Lees meer >

De allerbeste tijd

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 576
De verlaten mens waant zich alleen wankelt door het grauwe tussenland Hij scheurt zich los uit de avondnevel en valt stil in ongeziene armen De zwarte raaf strijkt over hem heen de lucht zal hem dragen Zijn stem keert terug in de verre ijlte kan hij het hoogste weer aan Het is de allerbeste tijd…
J.Bakx10 maart 2023Lees meer >

Insomnia

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
is wachter van de nacht maar wankelt aan de rand der dageraad ligt sluimerend met ogen rood te staren zij heeft haar muts als schone slaapster afgedaan de nachtzuster komt bij de dag maar is de draad der dromen kwijt, niet langer is zij gever van de nachtrust, morpheus' vriend, de verre diepe dalen dromenwever…
Beau27 december 2025Lees meer >