2289 resultaten.
Onherkenbaar spiegelbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
172 Subcultuur vol eigenaardigheden
in verleden van bloesemwoorden
wat is regen zonder paraplu
gedateerd in de toekomst
waar is de zon in verre oorden
vaag geworden hersenschim
in leven gebleven door oude gedachten
niet meer en niet minder zichzelf
vergeten roofdier in den vreemde
het moederland dat hem ontheemde.…
Klein
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
49 ik verlang niet naar verre landen
maar naar zwarte koffie
in de vroege morgenstond
vers brood dat kraakt onder het mes
naar zonlicht dat op de houten tafel valt
waar we aan op lange zomeravonden
met een lach en traan proosten
ik verlang naar niets dat glanst van ver—
alleen dat kleine
dat is genoeg…
loopt op stof van verre schapen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
3.456 ik zie je vingers dwalen, handen
kunnen ook geen woord vertalen
je laat de binnenkanten zien
met het eelt van veel misschien
je hangt geesten aan de muur
loopt op stof van verre schapen
in uren voel je nog geen duur
je weet dat honger zal doen gapen
je ziet wanneer de mannen gaan
bent klaar als ze weer komen
je schoont de kinderen en…
Een verre Vriend, liefde en de dood.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.195 Een verre Vriend
die nu nooit meer zal komen
Vanaf de zijlijn
maakte ik zijn slopende gevecht mee
en we spraken daarover.…
verre echo's (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 we ontdekken de oceanen
onderdak voor de woningloze
dichter op drift
poëten reizen in het spoor van
Alexander de Grote met karavanen
door dorre oceanen van zand
de lyricus penseelt bedwongen
bergen waarlangs gerafelde
wolken de dalen binnenzakken
in veertien versregels dicht de
sonnettenschrijver een onverschrokken
reis naar de…
verre echo's (3)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
713 hoog boven de
dampkring draait
de ruimtereiziger
elk anderhalf uur
een keer om
de aarde
woestijnen
gebergte oerbossen
en oceanen
vanuit de ruimte overziet
hij het allemaal:
de wereld waar we wonen
de aarde is een
fragiel blauw
bolletje waar de
dampkring als een
dun schilletje
omheen hangt
een verre echo uit
de kosmos…
berken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
678 dansende lichte stammen
zwart wortelend in wit zand
bedekt met groen en paars
van grassen en heide
luchtig gepenseelde bomen
zomaar
gestrooid
gegroeid
door teer aangestipte
bladerkronen
zie ik
verre wolken
hoor ik
de wind spreken
in een
wonderlijk schilderij…
Een zomer lang
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.349 vlinder
vlieg
vlindervrij
verloren
vleugels
vergeten vlinder
vandaag
voelen
vlindervluchtig
voorbij
verre
horizonten
in jouw blik
één vleugelslag
van jou vandaan
verwarmend
vlinder
vrij
vlindervredig
één zomer lang
verdwaald
verhalen van vandaag…
NACHT
poëzie
3.3 met 31 stemmen
3.751 Soms, als ik sluimerloos de maanden,
De jaren tel, die ik op haar wacht,
Hoor ik veel verre, doffe stemmen,
Die tot mij komen door de nacht.
Dan meen ik vaak haar naam te horen.
Ik luister,- ging een geest voorbij,
Die honend lachte om mijn verlangen?
Sprak mijn bedrogen hart tot mij?…
verlangen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
521 over het heuvelende zand
groeide weidse geurigheid
zacht paars uit dorre grond
ingetogen veluws zomerfeest
onder de verre schapenwolken
de herfst regeert nu in buiigheid
van regen en van uitbundige kleuren
bedekt de grond met ritselgoud
ademt een nevelse vergankelijkheid
tot de stille inkeer van de winter…
Hersenspinsels
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
818 Ik sleutel in gedachten
aan stemmen in mijn hoofd
zij verwoorden de ideeën
die ik jaren heb geloofd
Maar nu blijk ik veranderd
wat zwart was is nu grijs
gedachten moeten anders
als op een verre reis
Neem het me niet kwalijk,
hoop dat ik niks bederf
mijn hoofd niet langer kleurloos
'k kom beter uit de verf!…
Man in zwart.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.613 Verre oorden en stranden
lopen door de toekomst
waarin jij verweven bent.
Heb je wel gezien
wie er naast je loopt?
en bij jou wil blijven?
Jij vergeten man
in zwart.…
Antibes
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.338 Het kasteel
Vol licht en de zee die zo blauw is
Met de lucht en cipressen
Om daar te wonen met die kleuren
Al die kleuren en dat moois
En jij die daar staat
en waarschijnlijk aan iets anders denkt
Aan vroeger
Met verre ogen
Of in je hoofd luistert
Naar het concert voor de doden
Terwijl ik niets hoor
Ik leef om te kijken
Naar al dat moois…
Als de haast is gevlucht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
738 verre geluiden
verhalen van stilte
bemuren de leegte
houvast door begrensd
stilte hangt mazen
in het net van de tijd
weeft draden van rust
in het patroon van bestaan
breng me jouw stilte
ik geef je rust
kom we gaan leven
als de haast is gevlucht…
En de aarde beefde...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
841 En de aarde beefde
onder
al dat leefde
zo snel
dagelijks leven
veranderd in een hel
niet wetend
wat hen overkwam
daar
in het exotische Bam
dat verre land
door droefheid overmand
bedolven
onder tonnen steen
niet horend
het kermende geween
van hun geliefden
zoekend
wanhopig weinig resultaat
boekend…
Nachtelijk verlangen
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
2.081 Soms zit ze naast hem
zo ineens vanuit het niets
fluisterend in zijn oor
streelt ze lieflijk zijn wang
als warme wind
dit verre elfenkind
en hij voelt haar zilveren huid
zo tastbaar dichtbij
als slaap niet meer komen wil
zijn tengere lijf rilt
de koude voorbij
verlangt naar betoverende dromen…
blauw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
750 de toppen
van de bomen
reikend verlangend
naar oneindig blauw
ontelbare knoppen
barsten van verwachting
naar nieuw leven
maar de kille wind
speelt een
winters spel met
grijswitte wolken
boven het
afwachtende bos
aarzelende vogels
zijn voorboden
van een verre lente
die reeds
in ons hart is begonnen…
Zandgeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 het zandgeel drijft tegenwoordig overal doorheen
maar ik kon nog steeds geen vlinders
uit de schelpen rapen
en ook zeesterren worden zeldzaam
maar af en toe mag ik samenlopen
met het tijdelijke tij
of in het stofgoud lopen
van een te verre zon
de eenvoud van het alledaagse zien
beleef ik hier zelfbewust
of dromend ...…
Verstild Verlangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
766 In nostalgisch verre dromen
vervaagt nimmer jouw gezicht
weemoed heeft 'het zwart' verdreven
herinneringen zacht meegenomen
de slechte langzaam uitgewist
wrok stilaan in tederheid gevangen
nochtans wreed
met machteloosheid saamgevoegd
desondanks geworteld
in verstild verlangen
naar wat eens was
maar nu niet meer bereikbaar is...…
Krenkvlinders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 Het is als schaduw in het dal,
of ginds het klare licht
van sterren in het heelal
dat blinkt in het verre zicht.
Bij de gedachte die dwaalt
smaakt bitter soms zout,
dan weer zoet.
Voor wie over lotgevallen verhaalt
van glooiend gemoed.…
incommunicado
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
507 ik ken veel woorden
in veel talen
maar kan je niet bereiken
al woon je dichtbij
lijkt het
of je in het verre Patagonië bent,
toen post nog bedeeld werd te paard
toen telefoon en telegraaf
hun digitale opvolgers
globale connectiviteit
nog toekomstdromen waren
ik blijf briefjes
in een fles
in zee gooien
die je niet bereiken…
Sneeuwklokje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.157 De winterwolken zwellen aan
met de herfst is het voor nu gedaan
sneeuw valt langzaam naar beneden
een witte kerst is lang geleden
het sneeuwklokje laat zich weer eens zien
dit schouwspel is iets van toen
we hebben het lang niet gezien
dat alles was bijna iets van dien
maar witte kerst is toch gekomen
al komt het sneeuwklokje uit mijn verre…
Weer (l)even(d)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
780 Ik weet het,
mijn groet overbrugt,
want komt van verre.
Het is niet
omdat je elders
bent gaan leven.
Onbereikbaar elders ben je.
Niet meer hier.
Maar soms,
soms komt de illusie
jou bij mij brengen.
Dan, vriend, ben jij,
tot je niet meer bent,
om later toch weer te zijn,
en ik, telkens weer met zin,
met jou kan praten.…
Een graf in de wolken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Een man, een vrouw,
Een zoon, een dochter
Reizen naar verre oorden
Waarvan ze tot dusver
Alleen maar lazen,
Of waarover ze hoorden,
Reizen naar de verte,
Naar ver achter de horizon
En nog voor ze hun doel
Bereiken worden ze onderschept
Door het weerbarstige heden,
Een ijzeren vogel bezorgt
Hen een graf in de wolken…
Echo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
772 Golvende geluiden
weerkaatsen jouw vorm
Geheime wolkenspiegel,
-nevelleven-
drijvend langs verre verten,
nog niet hier,
ben je echoënd licht.
Jouw lichaampje
spiegelt wolken,
weerkaatst licht,
beweegt volop in voedend water,
eerste teken van leven.
Klein kindje....…
Toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Het verleden van onze verre toekomst,
speelt zich hier en nu vandaag,
voor onze geopende ogen af.…
EEN KUSJE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
541 een liefdevol kusje
in je nek
en je smelt en
ik smelt mee
ons stukje ijsberg
drijft af op zoek
naar verre onbekende oorden
naar een warmere zee
het vindt wat het
zocht en laat zich
verwarmen door
dekens toegedekt
het werd kletsnat toen
we eindelijk ontdooiden en
elkaar als nooit bekoorden…
De allerbeste tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 De verlaten mens
waant zich alleen wankelt
door het grauwe tussenland
Hij scheurt zich los uit
de avondnevel en valt stil
in ongeziene armen
De zwarte raaf
strijkt over hem heen
de lucht zal hem dragen
Zijn stem keert terug
in de verre ijlte kan hij
het hoogste weer aan
Het is de allerbeste tijd…
Insomnia
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
424 is wachter van de nacht
maar wankelt aan de rand der dageraad
ligt sluimerend met ogen rood
te staren
zij heeft haar muts als schone slaapster afgedaan
de nachtzuster komt bij de dag
maar is de draad
der dromen kwijt,
niet langer is zij gever
van de nachtrust, morpheus' vriend,
de verre diepe dalen
dromenwever…
inbox
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
4.016 verre oom.…