595 resultaten.
geen wieken te bekennen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
60 “Och Alazôn,
jij probeert weer tevergeefs
tussen de vergane narcissen
hangend aan de waterkant
een vaste plek te vinden
zo ook jij wat opvangen kan
uit die poel van verderf;
mijn ijverige pogingen
in die dichtslibbende vijver
tot het droogleggen
van heldere emoties
vervormen in
gespiegelde stormen
vergezocht door
krakende,…
In het meervoud
gedicht
2.5 met 114 stemmen
68.449 De maan bescheen de vijvers van Granada,
de zon bescheen de zuilen van ons Thebe.
Je arm was broedplaats voor de vogels van Messina,
mijn dieren trokken jou per winterslede.
In welk verdoemd en onherbergzaam noorden
werd alles anders, raakten onze namen
op drift, tot wij elkanders naam verloren?…
Versailles
gedicht
3.1 met 19 stemmen
6.345 De vijver luistert niet meer naar zijn huidig water,
de uilen zijn genummerd, net als de spoken.
Een dag duurt eeuwen in dit huis vol huizen
en vol koningschap, tot brandbaar stof vergaan.
Daarom, dat het hier streng verboden is te roken.
--------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1979.…
history
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.059 Haar stiefzus Angelina is waar Tinesha soms stiekem
mee vree, zoals die avond bij de vijver, terwijl haar vriend
ronddreef als krokodil voor een Pizza Hut reclame.
Die reclame was waarschijnlijk het fatale moment,
toen zij hem daar over uitlachte, en hij pas later besefte,
dat niets doen veel beter was geweest.…
op kindsbenen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.073 steeds meer en meer
schrijft ze de dingen aan elkaar
het onmiddellijke voorbij
weg van het donker
de oude dichteres
en al de rest
is te zwaar voor het
papier
haar taal gaat steeds trager
of ze zwijgt of legt liever
haar kinderen dingen in de mond
alsof haar herinneringen
stranden
in de vijver van haar jeugd
het echoot daar
als druppels…
DE VOGEL
gedicht
2.8 met 13 stemmen
6.159 Dan vliegt gij soms door 't open venster binnen
Gelijk een vogel die vergaat van dorst;
Ik voel uw voetjes tripplen door het linnen;
Snel drinkt gij aan de vijver van mijn borst.
Gij vouwt uw vleugels samen rond mijn hart,
Eer gij verdwijnt in 't nachtlijk blauw en zwart.…
DE VOGEL
gedicht
1.7 met 6 stemmen
13.381 Dan vliegt gij soms door 't open venster binnen
Gelijk een vogel die vergaat van dorst;
Ik voel uw voetjes tripplen door het linnen;
Snel drinkt gij aan de vijver van mijn borst.
Gij vouwt uw vleugels samen rond mijn hart,
Eer gij verdwijnt in 't nachtlijk blauw en zwart.…
zo gaat dat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
652 Haar stiefzus Angelina is waar Tinesha soms stiekem
mee vree, zoals die avond bij de vijver, terwijl haar vriend
ronddreef als krokodil voor een Pizza Hut reclame.
Die reclame was waarschijnlijk het fatale moment,
toen zij hem daar over uitlachte, en hij pas later besefte,
dat niets doen veel beter was geweest.…
Voorgoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.152 Was het
een kasteel met lakeien, met kanonnen
op de hoeken van de muren, met zwanen
slanke zwanen in een vijver achter ons kasteel?
Ik zie ons nog op die avond, elkaar omarmend,
silhouetten onder een volle maan.
Wat betekent afscheid nemen? Kon ik
het maar, afscheid nemen. Zei je maar:
blijf, blijf bij mij.…
Weerspiegeling?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 mij in een droge oase,
waas verblindt de ogen,
hitte verstoft een vermalen
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in het venijn
van besluiteloosheid, zijn angel
als medicijn en verbonden aan
zwart satijn, het zal mijn onwetendheid
verklaren, het lot ijlt na in een vergeten
maan tot op het bot versleten in werelds
vijver…
Herfst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.057 Het beukenbos is bruin als oud-geroest ijzer
en er staat een eik vol gouden munt,
de bewaasde vijver ligt vol puin van blâren
gelijk in mijn hart 't verdriet van de dag.
En er zit een mus eenzaam op een tak
zoals ik-zelf woon in dit land.
O mijn hersens, verkankerd van 't verdriet,
en mijn bloed verouderd in mijn lijf...…
Poly - of monogaam?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
439 dan blijft het niet alleen bij mooie woorden
maar gedreven door de mysterie van het
kloppend hart, wordt de euforie niet anders
dan bij de afgrond van de diepste smart en in
hoeverre de dichter de juiste toon aan zal slaan ,
z’n klank te horen die in zijn gekozen baan
die bij z’n wereld past, als een opgejaagde vis
uit de gelijke vijver…
Webhof
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 Ik weet hoe regen smaakt
en bitter kruid in mijn tong
snijdt – alles wat eetbaar is
geproefd en vernietigend verwerkt
tot een hof van herinneringen
met paden liefde naar perken
vriendschap en bedden ondeugd
staken boosheid, vijvers verdriet
en een stinkende composthoop
van mislukkingen en verlepte idealen
het klinkt ordelijker dan de doolhof…
Alles Heb Ik
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
647 een vrijstaand huis
met grote tuin
een met koi karpers
gevulde vijver
een tennisbaan
een bad om in te zwemmen
een dikke nieuwe Mercedes
uit de C klasse
waar mijn vrouw en al haar
etterbakjes van kinderen in passen
de aller braafste zelfs
luisterende Afghaan
een lieve vriendin met
hele grote volle …...…
Yügen
hartenkreet
2.1 met 16 stemmen
189 Groene kikker zwemt
zomerlicht op de vijver
geen rimpel beweegt
Hij drijft in water dat
meer verbergt dan toont, en iets in
zijn kalme bijzijn opent een diepte die de aandacht
vertraagt tot een helderheid die niet hoeft te worden benoemd.…
Zo boven, zo beneden
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
806 De ruimterillingen van lang geleden
zijn vijverkringen, zegt de fysica.
Zo blijkt maar weer dat de hermetica
gelijk heeft met “zo boven, zo beneden”.
Gelukkig, niet de mens maar het heelal
veroorzaakt strubbeling en strijdgeschal.…
Dorpsfeest
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.711 Op het dorpsfeest van dit jaar
was de sfeer weer opperbest
Driftig hapte men naar koek
naar braadworst en de rest
Ook was er weer de Kop Van Jut
steeds goed voor dolle pret
Want men had de dorpsklappei
er met riemen aan vastgezet
In de vijver van `t plantsoen
klonk nu geen eendengesnater
Want een groepje jongelui
zocht er spijkers op…
vergane glorie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.598 niet meer
fluitend op
met leeuwerikken
het gloren rekt zich zwijgend uit
over zwartgeblakerde regels
leeg is leeg gevuld met
kringelende opstijgende rook
bevolkt de lucht
wranger alleen met het oranjerood
een neervallende avondzon
er leeft een vraag
waarom dragen boeren blauwe kielen
zwemmen er haaien
en geen dolfijnen in de vijver…
Poëtische fluistering
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.055 woorden
met een glimlach
van deur tot deur
een pirouette
van geurige boterbloemen
het lied van de zon
voert over de meidoornhaag
de appelbloesems
blauw glanst de lucht
en over de leeuweriken
die zich uitbundig
laten meevoeren
door de straten, dansend
bedwelmt ze de stad
met woorden
met een glimlach
van deur tot deur
over de vijvers…
Alles komt goed...
hartenkreet
3.2 met 31 stemmen
5.495 De eerste bloem die uitkwam, in mei daar bij de vlonder
Weerspiegelde in de vijver, jouw werk, jouw wens, jouw wonder
Het was jouw plek, ons paradijs, je kon al niet meer zonder
En dan ineens, dan houdt dat op, de zon lijkt eeuwig onder...…
Met as vervuld ( haiku’s)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Onder bomen ruist de dood,
lichaam rekt zich in ijver,
de maan kraait in z’n vijver.
Door de zon verdroogt,
fluistert vuur de dagen uit,
wensen met as vervuld.…
Weerzien
gedicht
2.7 met 26 stemmen
14.856 Die daar staan ont-
staan voor elkaar bedrieglijkerwijs
in vijvers van vroeger. Zij bieden
elkaar een diep water, hier.
Zo zien een man en een vrouw na
jaren elkaar of niet of anders. Vuur
-----------------------------------------
uit: 'Een nieuw afscheid' (1994)…
Het herfstbos
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.748 In een vijver diep in het bos
komt wat rotte eierengeur los,
onverteerbaar spuit een merel
zijn blauwzwarte bessenrest
op mijn splinternieuwe vest.
Overal hangen rode bessentritsen
glimmend aan een struik te blitsen,
een laag zonnetje verzilvert
schuine stralen naar de grond,
waar op het kleurig tapijt
zoeven nog mijn schaduw stond.…
Niemandsvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
671 Dissonanties schreeuwen om verf
om herhaling van psychose
te voorkomen
in een land dat niet bestaat
is de maatschappij
zwaarwegend moerasland
de boeken zijn gezonken
in een vijver van verdriet
spiegelt eenzaamheid
zijn zonde niet
van niemand ooit vriend geweest
met niets tot vriendschap geworden
uiteindelijk in leegte verdwenen…
's Nachts
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.378 Het schuurt aan boomwortels,
boegwater klotst in vijvers.
's Nachts wonen we in Midden-Duitsland.
Langs het raam schaduwen de hardnekkigste
creaturen van de gebroeders Grimm, zijzelf wellicht,
treurend om iets van duizend jaar geleden,
ze zijn het vergeten.
's Nachts sluit zich om ons het bos
vol echo's van boerenkrijgen.…
Jacob Ruijsdael, Gezicht op Haarlem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 Dan oogsten vrouwenhanden al het taaie vlas
en roten, braken, spinnen, weven, daarna pas
is daar het witte laken, beeft stille rond
de vijver op de blekersweide, baan na baan,
de duurste stof. De mensen hielden even stand.
En Ruijsdael pakt de wolken die nooit vergaan,
de stralen die verleden licht voor ons behielden.…
Even ontladen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Een klaterende vijver
met ganzen die heel
veel lawaai maakten,
waar ik even bij
stilstond.
Heel soms denk je dan
aan woorden die je
raakten en verdrietig
maakten, het kwam als
een volledige verrassing.
Terwijl de mist leek op te
klaren,
kwam onverwachts een
lichte zonnestraal over
mij heen.…
Voorjaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 Enigszins loom kijk ik, zonder zicht op wil en vrij van alle mijmeringen,
langs de borders van mijn vijver waar het leven zich ontknopt.
Stil en bijna schuchter ontworstelt het groen zich uit haar lang verworven slaap.
Met de wortels in het oude, reikt de hoop weer naar het blauw.
Er druppelt warmte uit de dauw..…
Zingend hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 komt nadert mij
met liefdevolle aandacht
wie lezen kan en wil
't zingend hart
in vreugd en smart
dat schone druppels vangen mag
och zie de sombere
bossen
waarom de ranke bomen zwiepen
de vijver bedekt met
mos en waterlelies
in koele gouden dagen
van juichend welbehagen
de stille ongerepte
plekken dat mij rukt uit
bange overheersing…
Lammetjes
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
649 In de vijver achter mijn schrijfpaleis zijn
iets van zes jonge meerkoetjes in de weer,
terwijl een boosaardige reiger aan de kant
van het water staat te dreigen.
Ik sprak met mijn buurman over die gekke
Donald Trump en Kim Jong-un, die als boze
kleuters de wereldvrede op het spel zetten.…