Alle inzendingen over vijver

595 resultaten.

Sorteren op:

geen wieken te bekennen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 60
“Och Alazôn, jij probeert weer tevergeefs tussen de vergane narcissen hangend aan de waterkant een vaste plek te vinden zo ook jij wat opvangen kan uit die poel van verderf; mijn ijverige pogingen in die dichtslibbende vijver tot het droogleggen van heldere emoties vervormen in gespiegelde stormen vergezocht door krakende,…

In het meervoud

gedicht
2.5 met 114 stemmen aantal keer bekeken 68.449
De maan bescheen de vijvers van Granada, de zon bescheen de zuilen van ons Thebe. Je arm was broedplaats voor de vogels van Messina, mijn dieren trokken jou per winterslede. In welk verdoemd en onherbergzaam noorden werd alles anders, raakten onze namen op drift, tot wij elkanders naam verloren?…

Versailles

gedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.345
De vijver luistert niet meer naar zijn huidig water, de uilen zijn genummerd, net als de spoken. Een dag duurt eeuwen in dit huis vol huizen en vol koningschap, tot brandbaar stof vergaan. Daarom, dat het hier streng verboden is te roken. -------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1979.…
Paul Snoek18 februari 2021Lees meer >

history

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Haar stiefzus Angelina is waar Tinesha soms stiekem mee vree, zoals die avond bij de vijver, terwijl haar vriend ronddreef als krokodil voor een Pizza Hut reclame. Die reclame was waarschijnlijk het fatale moment, toen zij hem daar over uitlachte, en hij pas later besefte, dat niets doen veel beter was geweest.…

op kindsbenen

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.073
steeds meer en meer schrijft ze de dingen aan elkaar het onmiddellijke voorbij weg van het donker de oude dichteres en al de rest is te zwaar voor het papier haar taal gaat steeds trager of ze zwijgt of legt liever haar kinderen dingen in de mond alsof haar herinneringen stranden in de vijver van haar jeugd het echoot daar als druppels…

DE VOGEL

gedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.159
Dan vliegt gij soms door 't open venster binnen Gelijk een vogel die vergaat van dorst; Ik voel uw voetjes tripplen door het linnen; Snel drinkt gij aan de vijver van mijn borst. Gij vouwt uw vleugels samen rond mijn hart, Eer gij verdwijnt in 't nachtlijk blauw en zwart.…

DE VOGEL

gedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 13.381
Dan vliegt gij soms door 't open venster binnen Gelijk een vogel die vergaat van dorst; Ik voel uw voetjes tripplen door het linnen; Snel drinkt gij aan de vijver van mijn borst. Gij vouwt uw vleugels samen rond mijn hart, Eer gij verdwijnt in 't nachtlijk blauw en zwart.…

zo gaat dat

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 652
Haar stiefzus Angelina is waar Tinesha soms stiekem mee vree, zoals die avond bij de vijver, terwijl haar vriend ronddreef als krokodil voor een Pizza Hut reclame. Die reclame was waarschijnlijk het fatale moment, toen zij hem daar over uitlachte, en hij pas later besefte, dat niets doen veel beter was geweest.…

Voorgoed

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.152
Was het een kasteel met lakeien, met kanonnen op de hoeken van de muren, met zwanen slanke zwanen in een vijver achter ons kasteel? Ik zie ons nog op die avond, elkaar omarmend, silhouetten onder een volle maan. Wat betekent afscheid nemen? Kon ik het maar, afscheid nemen. Zei je maar: blijf, blijf bij mij.…

Weerspiegeling?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
mij in een droge oase, waas verblindt de ogen, hitte verstoft een vermalen horizon, waar een schorpioen de staart doopt in het venijn van besluiteloosheid, zijn angel als medicijn en verbonden aan zwart satijn, het zal mijn onwetendheid verklaren, het lot ijlt na in een vergeten maan tot op het bot versleten in werelds vijver…
Pama3 april 2014Lees meer >

Herfst

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Het beukenbos is bruin als oud-geroest ijzer en er staat een eik vol gouden munt, de bewaasde vijver ligt vol puin van blâren gelijk in mijn hart 't verdriet van de dag. En er zit een mus eenzaam op een tak zoals ik-zelf woon in dit land. O mijn hersens, verkankerd van 't verdriet, en mijn bloed verouderd in mijn lijf...…

Poly - of monogaam?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
dan blijft het niet alleen bij mooie woorden maar gedreven door de mysterie van het kloppend hart, wordt de euforie niet anders dan bij de afgrond van de diepste smart en in hoeverre de dichter de juiste toon aan zal slaan , z’n klank te horen die in zijn gekozen baan die bij z’n wereld past, als een opgejaagde vis uit de gelijke vijver…
Pama10 maart 2020Lees meer >

Webhof

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
Ik weet hoe regen smaakt en bitter kruid in mijn tong snijdt – alles wat eetbaar is geproefd en vernietigend verwerkt tot een hof van herinneringen met paden liefde naar perken vriendschap en bedden ondeugd staken boosheid, vijvers verdriet en een stinkende composthoop van mislukkingen en verlepte idealen het klinkt ordelijker dan de doolhof…
Zywa19 september 2019Lees meer >

Alles Heb Ik

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 647
een vrijstaand huis met grote tuin een met koi karpers gevulde vijver een tennisbaan een bad om in te zwemmen een dikke nieuwe Mercedes uit de C klasse waar mijn vrouw en al haar etterbakjes van kinderen in passen de aller braafste zelfs luisterende Afghaan een lieve vriendin met hele grote volle …...…

Yügen

hartenkreet
2.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 189
Groene kikker zwemt zomerlicht op de vijver geen rimpel beweegt Hij drijft in water dat meer verbergt dan toont, en iets in zijn kalme bijzijn opent een diepte die de aandacht vertraagt tot een helderheid die niet hoeft te worden benoemd.…
CB5 augustus 2026Lees meer >

Zo boven, zo beneden

snelsonnet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 806
De ruimterillingen van lang geleden zijn vijverkringen, zegt de fysica. Zo blijkt maar weer dat de hermetica gelijk heeft met “zo boven, zo beneden”. Gelukkig, niet de mens maar het heelal veroorzaakt strubbeling en strijdgeschal.…

Dorpsfeest

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.711
Op het dorpsfeest van dit jaar was de sfeer weer opperbest Driftig hapte men naar koek naar braadworst en de rest Ook was er weer de Kop Van Jut steeds goed voor dolle pret Want men had de dorpsklappei er met riemen aan vastgezet In de vijver van `t plantsoen klonk nu geen eendengesnater Want een groepje jongelui zocht er spijkers op…

vergane glorie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.598
niet meer fluitend op met leeuwerikken het gloren rekt zich zwijgend uit over zwartgeblakerde regels leeg is leeg gevuld met kringelende opstijgende rook bevolkt de lucht wranger alleen met het oranjerood een neervallende avondzon er leeft een vraag waarom dragen boeren blauwe kielen zwemmen er haaien en geen dolfijnen in de vijver…
Ria24 mei 2005Lees meer >

Poëtische fluistering

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.055
woorden met een glimlach van deur tot deur een pirouette van geurige boterbloemen het lied van de zon voert over de meidoornhaag de appelbloesems blauw glanst de lucht en over de leeuweriken die zich uitbundig laten meevoeren door de straten, dansend bedwelmt ze de stad met woorden met een glimlach van deur tot deur over de vijvers…

Alles komt goed...

hartenkreet
3.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 5.495
De eerste bloem die uitkwam, in mei daar bij de vlonder Weerspiegelde in de vijver, jouw werk, jouw wens, jouw wonder Het was jouw plek, ons paradijs, je kon al niet meer zonder En dan ineens, dan houdt dat op, de zon lijkt eeuwig onder...…
Geert10 augustus 2006Lees meer >

Met as vervuld ( haiku’s)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Onder bomen ruist de dood, lichaam rekt zich in ijver, de maan kraait in z’n vijver. Door de zon verdroogt, fluistert vuur de dagen uit, wensen met as vervuld.…
pama26 mei 2009Lees meer >

Weerzien

gedicht
2.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 14.856
Die daar staan ont- staan voor elkaar bedrieglijkerwijs in vijvers van vroeger. Zij bieden elkaar een diep water, hier. Zo zien een man en een vrouw na jaren elkaar of niet of anders. Vuur ----------------------------------------- uit: 'Een nieuw afscheid' (1994)…

Het herfstbos

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.748
In een vijver diep in het bos komt wat rotte eierengeur los, onverteerbaar spuit een merel zijn blauwzwarte bessenrest op mijn splinternieuwe vest. Overal hangen rode bessentritsen glimmend aan een struik te blitsen, een laag zonnetje verzilvert schuine stralen naar de grond, waar op het kleurig tapijt zoeven nog mijn schaduw stond.…

Niemandsvriend

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 671
Dissonanties schreeuwen om verf om herhaling van psychose te voorkomen in een land dat niet bestaat is de maatschappij zwaarwegend moerasland de boeken zijn gezonken in een vijver van verdriet spiegelt eenzaamheid zijn zonde niet van niemand ooit vriend geweest met niets tot vriendschap geworden uiteindelijk in leegte verdwenen…
mobar18 april 2013Lees meer >

's Nachts

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.378
Het schuurt aan boomwortels, boegwater klotst in vijvers. 's Nachts wonen we in Midden-Duitsland. Langs het raam schaduwen de hardnekkigste creaturen van de gebroeders Grimm, zijzelf wellicht, treurend om iets van duizend jaar geleden, ze zijn het vergeten. 's Nachts sluit zich om ons het bos vol echo's van boerenkrijgen.…

Jacob Ruijsdael, Gezicht op Haarlem

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
Dan oogsten vrouwenhanden al het taaie vlas en roten, braken, spinnen, weven, daarna pas is daar het witte laken, beeft stille rond de vijver op de blekersweide, baan na baan, de duurste stof. De mensen hielden even stand. En Ruijsdael pakt de wolken die nooit vergaan, de stralen die verleden licht voor ons behielden.…
mark18 januari 2015Lees meer >

Even ontladen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
Een klaterende vijver met ganzen die heel veel lawaai maakten, waar ik even bij stilstond. Heel soms denk je dan aan woorden die je raakten en verdrietig maakten, het kwam als een volledige verrassing. Terwijl de mist leek op te klaren, kwam onverwachts een lichte zonnestraal over mij heen.…
Dick Voogd24 oktober 2020Lees meer >

Voorjaar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Enigszins loom kijk ik, zonder zicht op wil en vrij van alle mijmeringen, langs de borders van mijn vijver waar het leven zich ontknopt. Stil en bijna schuchter ontworstelt het groen zich uit haar lang verworven slaap. Met de wortels in het oude, reikt de hoop weer naar het blauw. Er druppelt warmte uit de dauw..…

Zingend hart

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
komt nadert mij met liefdevolle aandacht wie lezen kan en wil 't zingend hart in vreugd en smart dat schone druppels vangen mag och zie de sombere bossen waarom de ranke bomen zwiepen de vijver bedekt met mos en waterlelies in koele gouden dagen van juichend welbehagen de stille ongerepte plekken dat mij rukt uit bange overheersing…

Lammetjes

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 649
In de vijver achter mijn schrijfpaleis zijn iets van zes jonge meerkoetjes in de weer, terwijl een boosaardige reiger aan de kant van het water staat te dreigen. Ik sprak met mijn buurman over die gekke Donald Trump en Kim Jong-un, die als boze kleuters de wereldvrede op het spel zetten.…