Alle inzendingen over westerkerk dichten

5587 resultaten.

Sorteren op:

De dichters

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Woordkunstenaars verdichten hun zieleleven Over pijn van het zijn, liefde en schoonheid Om zo een uiting van verwondering te geven Nu op papier toevertrouwd zijn ze ‘t even kwijt In zo weinig bewoordingen Raken ze de kern even aan De lezer voelt zich even begrepen Voelt verlichting van ‘t bestaan Die bekoorlijke en gewrochte gedachten…

Tijdverdrijf

netgedicht
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 867
O leven zo bijzonder somber voorbeschikt dagelijks gedonder je hebt mij in gelikt nu mijd ik je patronen loop niet langer vast wou jij dat ik zou wonen heb ik jou verast ik verdrijf je leven als tijdelijk verblijf rijm wil ruimte geven geen binding met dit lijf jij kunt niet bevangen je dood is mij geen grens ik zal vrijheid langen…
Ludy Bührs15 november 2007Lees meer >

Verliefde woorden verwoorden liefde

hartenkreet
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.926
Ik kan nauwelijks nog dichten omdat de allermooiste woorden die ik tover uit mijn dichterspet bij voorbaat door dat wat jouw liefde mij ingeeft in de schaduw worden gezet Jouw liefde valt niet te verwoorden het is geen vondst van verliefde woorden van vier regels die twee keer rijmen maar een vondst van diepe gevoelens het delen van elkaars…
Namasté19 november 2007Lees meer >

Verbeelding

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 747
Trillen ze de woorden traag uit een cilinder Gooien ze een teerling of een bal De dichters Hun gedachten tekenen Merken het papier Overal in hun verbeelding Ver van hier Doen ze de horizon het water likken En toch tempert troebel glas Het zoeken om te zien…

Afgeschoten inktpatroon

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.868
Tot ik sterf mijn liefste, tot ik was mijn schat zal ‘k mijn gevoel voor jou `t papier verkleven ied`re keer denk ik dan een moment heel even dat `k het beste van ons voortaan heb gehad Maar dan leef ik op, begin een nieuwe zin waarin je zijn zich net iets beter laat klinken ook al is`t een wankel woorden hinken een aarzelend bewegen…
WOLF4 april 2004Lees meer >

jij verstuift in het licht

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.270
Jij verstuift in het licht kleine bloesems varen langs mijn ogen binnen bevrucht door liefde mijn netvlies staat in bloei en ‘s avonds nog het meest dan gloeit het verlangen als romantiserende zon ik droom vreemde dromen voor ik in slaap ben en kruip naar de tafel mijn pen regendanst rond een vurig blad, smekend om de…

de dichter(2)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
Jij snijdt een stukje uit je zachte kern. Schept er zinnen mee met een ziel. Geen mens weet Waarom. Laat staan jijzelf Jij ademt kleuren en geuren in je longen van papier. Een nieuwe planeet die als een komeet op ons inslaat.…

nestvlieders

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.107
ik pluk de zwanen uit mijn hoofd leg ze behoedzaam op mijn hand en strijk zachtjes met één vinger hun veren in de juiste plooi vlieg nu maar mijn kleine zwanen zoek je een weg in deze wereld die jullie niet als lelijk eendje heeft gekend…
anne toulet28 januari 2004Lees meer >

in gedegen stramienen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 753
ik geitenbrei de wereld slopend mijn bestaan geen schroeven en moertjes wel een miljoen ouwehoertjes het incest van prietegepraat kijk ze eens schreeuwen altijd iets om te peeuwen als kippen zo opgefokt eigen inbreng komt niet aan bod want provoceren en geloven brengt de waarheid ook niet boven dichters ambieer uw zelfspot…

Aan iedereen

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.327
Ei, gun de domme dwaas geen rust Pik, prik Maar schreeuwt ge uit nijd of luim of lust Zo stik Weet wat gij zegt; denk, eer gij schrijft Of dicht; Maar zo gij eeuwig wist en wrijft, Zo zwicht! Een warkop, wat hij broedt of doet, Ontsticht; Een helder hoofd, een rein gemoed Brengt licht 1850…

rijmen

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
dichten is verward een opening zoeken de wijsheid in pacht altijd al gedacht dragend, zeer geducht de lezer bevrucht en, als het zo uitkomt, op tijd rijmen…
Fred7 oktober 2008Lees meer >

Probleem

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Woorden mogen geen woorden zijn Geen geur van herfstlicht smaak van blauwe rozen of klank van champagne Woorden mogen geen woorden zijn En toch schrijf ik Ik ben wat ik mijzelf toedicht…
A. Thomas8 oktober 2008Lees meer >

De vlakten van Helikon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
in de laatste maan van een zonnewals droomt een wondere nacht duizend nieuwe dansen aan de voeten van Erato, Kalliope en Terpsichore magisters van Apollon bidden kunstig spreuken leggen lijfeigen maanjuwelen bloot strelen slaafs zielespiegels ritmisch in vreemde talen talend om niet dan schoonheid vormen Hippocrenes’ horige heksen…
Maanjuweel14 december 2008Lees meer >

Dichten is nieuwe namen geven

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 871
Dichten is nieuwe namen geven, is roepen, vechten met de taal en erin zwemmen als in helder water, is onverwacht een nieuw verhaal. Dichten is woorden vinden voor het altijd eendere heimwee, voor de liefde, het vertrouwen en de haat, voor geloof, hartstocht en wat zich niet zeggen laat.…
Adeleyd24 april 2006Lees meer >

Mijn ideaal

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
Ik wilde graag dichten maar was geen poëet aan mij hing het label gevoelsanalfabeet na jaren van schromen ben ik tot een nieuwe conclusie gekomen was het husselen van mijn emoties betreft lijd ik aan gemoeds- dyslexie lyriek blijft voor mij helaas utopie…

Woorden

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 841
Jullie, Woorden, Zullen verschijnen Plotsklaps verdwijnen Omgezet in stem Overgaan in lucht En blijven niet Langer Bestaan Dus schrijf Ik Jullie snel op Voordat jullie Voorgoed Vergaan…

Gedachten gedicht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 753
Ik dicht mezelf een versje toe van zinnen die logeren in mijn hoofd en zwaai daarna de woor- den uit straks laten vast wat splinters van de letters los die in het hart van lezers blij- ven steken ik zal hen mijn pincet maar lenen…

Vers van de fles

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 780
Een poëet, die zich altijd verplichtte, teneinde z'n werk te verlichten, een fles aan te spreken, verrichtte het openen beter dan 't dichten.…
Aubrey22 juni 2006Lees meer >

Feestje

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 860
Dichter doe geen moeite mij met prachtige woorden gestalte te geven of te verpakken in krachtige vorm want... hoe diep je me maakt zo smal is het pad naar de hoogte waar dringen letterlijk kraakt dichter doe geen moeite mijn zinnen te sieren maak me enkel een feest van gedachten dat gasten nodigt tot vieren…

de spelling

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.009
het Groene Boekje van de Nederlandse Taalunie het Witte boekje van kranten en tijdschriften de spelling wordt een speling van het lot waarin we ongewild verplicht (?) meeliften de Taal-"unie" met onnodige ongerijmdheden door helemaal niemand meer te snappen uiteraard wel door haar eigen taalagogen die "we zullen doorgaan" nimmer kappen…

Tankdicht.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 871
Bij nader inzien dicht ik niet maar poog juist dit te rijmen wat mij zoal te binnen schiet ga ik tezamen lijmen het leest als zijnde een gedicht tóch anders dan u denkt en zie de blik op uw gezicht u bent reeds volgetankt?…

Vat de dichter samen

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.020
ploeterend dichten heel dicht in mijn innerlijk verweven gedichten zijn het die de druk verlichten van eeuwig alledaags en tijdelijk beleven en ach een samenvatting is net als het leven hij is kort kernachtig en duurt maar even ook al dicht je dan een leven lang het blijft een zegen ooit gegeven hoe open ook ben ik toch verborgen gebleven…
Rikus Kiers8 september 2006Lees meer >

De mist

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.596
De mist, al-nauwer, dan bleek, dan grauwer klemt om ons dicht.…
Jan Prins17 februari 2020Lees meer >

'K ZAL MIJ VAN TE DICHTEN ZWICHTEN

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.307
(februari/maart 1888) --------------------------------------- ‘k zal mij van te dichten zwichten - ik zal mij er wel voor hoeden te dichten bezen - bessen lezen - verzamelen wonnenbronne - bron van vreugde deunen - zingen…

Waterige spraak

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 643
Op een idee zat een olifant het was het concept best wel wat te zwaar het zat te krampen met dichtgeknepen hersenen Een muis lei een ei dat was best wel te verwachten in een dicht met dergelijke aanzet Het idee ging de pot op de overloop begaf het bij het ophoesten van wat verlichting Het idee lag nu in het water te ideespreken met…

Gedicht

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.261
Uiting van leven, Bij verdriet, Bij vreugd. Woord om te geven, Om ’t niet, Om de deugd. Uiting van geest, Een gedachte, Een daad. Iets wat je leest, Waarop je wachtte, Dat staat. Uiting van onrust, Van zorgen, Van pijn. Wat geen onlust, Voor morgen, Moet zijn. Uiting van liefde, Voor jou,, Voor mij. Wat ieder beliefde, In…

Langs muren en pilaren

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
heb mijn woorden op je altaar gelegd kaarsen aangestoken in het bewierroken van zinnen mijn gedachten aan jou gezegd zacht kringelen de strofen in de grijze mist van ons gedicht naar boven langs muren en pilaren van gebed pijn en verdriet openbaart zich dan de pure poëzie…

Natuurverschijnsel ?

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 486
lucht en een vierkante zon, waarin z’n talent wordt besmeurd, of wat daar nog van over is, en te licht met ervaringen wordt geleurd, wat maakt dat ik stik, blijft dit geestesoog op een oneindig doel gericht, wat aangeeft dat er niets is gebeurd, gestreken in de lentezegen, stromen de plooien van mijn oud gezicht uiteindelijk weer dicht…
pama12 april 2009Lees meer >

Atlantis – de verzonken dichter

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
geur van ’t leven, deed hem angstig beven zijn ziel ontsloot zich, de vervagende droom des dichters geest begon te ontwaken, glinsterende gedachten, sijpelde als ’n stroom water weg uit zijn handen, ’t deed ze staken ’t was een triest gezicht, de pen toch op ’t perkament, maar zijn woorden hadden het leven, lachen en huilen vergeten, hij dichtte…