5765 resultaten.
Genadeloos geplukt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.251 plukt zij de bloeiende dood en legt ze in haar schoot
terwijl haar ogen in vergane dromen woeste haatrivieren stromen
in golvende vlagen donkerrood
Zijn afwijzing liet haar lijden en wist haar duistere kant te bevrijden
die slechts naar wraak lijkt te smachten en nauwelijks kan wachten
om ‘n giftige drank te bereiden
Als d’r vingers de bloemen…
Lentezang
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.168 Vol bloeisel van boven,
Vol bloemen omlaag,
Staan velden en hoven,
En telgen en haag!
De Vrolijkheid dartelt
In klaverrijk Gras,
Zij wemelt, zij spartelt,
In vlieten en plas.
De wouden herhalen
Hun feestelijk lied;
Ook zwijgt, in de dalen,
De leeuwerik niet.…
periodiek antibioticum
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.562 braakte urenlang
en tuimelde in de straten,
en langs de dagen van september verloor
ik een hand
verlichtte ik de geronnen dalen,
over je klamme schouders heen
zong ik een dubbele nachtegaal
striemde ik de duizend regens,
mijn verlamde keuzen van weleer
smoegen rood
en vloeiden weg in verse beken,
het dolle kind buitelde in mijn stem
bloemen…
Zomers duin
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.857 - riep-je bloemen, hem? -
Gons zacht, dat je haar zang niet overstem
Door 't zwartgetoon van je gonsjubelingen.
Heel stil de lucht die 't duinrijk stil omsluit;
Heel stil giet zon haar goudgeel daarin uit;
Vlindertjes luchtig door 't lichtblije wuiven;
Dwergeiken donkre tuilen boven 't blond
Van duinhelm, staan breeduit.…
vier seizoenen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.042 Mijn wanten geuren naar zonnebrand
en de bloemen op het raam naar framboos
een zwaluw is op een sneeuwpop geland
en een ijsvogel maakt een nest van kroos
In de herfst worden wij verliefd op elkaar
en we gaan weer dood in het voorjaar
De zon schijnt zo hard dat het kraakt
het regent gouden bladeren in mei
De elfstedentocht die rij ik naakt…
Vloed
poëzie
3.3 met 19 stemmen
2.865 De stroom zwelt aan, en bruist en schuurt ontrust
De boord, die valt, om straks het hoofd te baden
In 't vochtig, vratig graf, dat Judas kust,
En zwelgt de bloemen, met een kus verraden.
Ik zie de dorre schelven aangegrepen
Door 't schuimend diep - als wolken wit en grauw -
En zie het rund al loeiend medeslepen...
En beef....…
Het Ei
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.560 Ik loop hier met mijn ei dat ik kwijt wil,
de bloemen kijken mij één voor één aan,
binnenin mij is het verassend stil,
ik zie het lege gat, daar blijf ik staan.
Ik zal hem nu voor het laatst los moeten laten,
niet alleen het ei, maar ook mijn verlangen,
ik zal het hier wel achter moeten laten
en mijn geweten opnieuw gaan behangen.…
Uit mistig grijze morgenstrepen
poëzie
3.6 met 18 stemmen
3.960 En meer en meer komt 't groen der weiden
Te voorschijn uit de morgendamp;
't Zijn bloemen, die mijn oog verblijden,
Geel als een stralend helle lamp.
Reeds flonkren hoog de popeltoppen
En lager 't groen der beukenheg;
De dauwdrop vonkt aan windeknoppen,
De morgenwind waait nevels weg.…
een beschilderde droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
742 penanten
als waren zij de lijsten
van stenen beelden
uitpuilend aan weerskanten
tussen deze staande pilaren
uit bakstenen opgetrokken
zie ik strakke ogen staren
uit groen verweerde
betonnen koppen
elk hun eigen wereld verklaren
het verre oosten en mijn westen
zijn er te vinden
bezinning en expressie
zoek ik in mijn wereld
van bloemen…
De Ongrijpbare
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
850 nog nimmer
zag ik het onzienlijke
nimmer de diepte
van uw grootsheid
het oneindige
is uw deel
wat is de mens
min en slechts een
schamel deel
en daarvan
slechts een stip
omdat nog kleiner
niet zichtbaar is
in de naaste
zou u zijn
in de bloem zou u zijn
in leed
in verdriet
in sterven
zou u zijn
geen woorden
voor uw aanwezigheid…
Creatio ex nihilo
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.638 vraag ik me af
wetend
obsceen schrijven, doe ik het niet
ik bekijk de korte lijst
groente, vlees, bloemen
puin en hoop van het leven
vullen mijn verzen in en dat is niet niets
niets
zou kunnen.…
midden in het leven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.225 verlegen puber toen
twee knoppen die in alle
schoonheid zijn ontloken
hebben volwassenheid begroet
en maken met de jongste loot
de toekomst wereldgroot
in de familieborder
blijft alles hopelijk in conditie
en bloeit volgens traditie
met een klein tikkeltje ambitie
ook volgend jaar weer groot
maar achteraan staan
wilde bloemen…
Alles komt goed...
hartenkreet
3.2 met 31 stemmen
5.495 De eerste bloem die uitkwam, in mei daar bij de vlonder
Weerspiegelde in de vijver, jouw werk, jouw wens, jouw wonder
Het was jouw plek, ons paradijs, je kon al niet meer zonder
En dan ineens, dan houdt dat op, de zon lijkt eeuwig onder...…
De tuin
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.324 De oude tuin vertrapt in honderd jaren,
Bloemen ten prooi gevallen aan barbaren,
Daar keer ik nimmer weer.
Ik ried de smid,
Ga met mij door deze poort
Betreed de nieuwe bloemenzee,
Zingend gaan we binnen
Om het leven te beminnen.
Geen plaats voor eeuw of decennium,
Geen hoge woorden over een millennium
Waar alleen de dag zal tellen.…
Verknipt
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
1.496 hersenwerk toch wel bar krom
De woorden vleien zich in mooie rijen
Het is stroom die dichten doet gedijen
En pink een traan voor elke dichter
Die huilend met de wereld is begaan
En niet geniet van zijn eigen dichten
Hem zal het al met al minder vergaan
Maar rozen zullen puntig bloeien
Daar waar zijn wieg heeft gestaan
Ze zullen een half jaar bloemen…
Planten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
990 Gewoon wat groen, zo nu en dan voorzien van bloem.
Ik zie geen schoonheid en vind wijders nooit mysteries.
De planten hebben mij vanzelf al lang verdoemd.…
Ja
gedicht
2.5 met 70 stemmen
17.737 Het dorre gras, de enige bloem in het veld
is donker met rode randen, als
een uitgehuild oog, donker als de nacht
waarop Judith voor altijd plaatsnam
in het 'ik' van mijzelf, donker als de inkt
van een vergelijking, terwijl niets met niets
valt te vergelijken.…
Liefde
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
726 Het maakt de dag zo heel veel mooier
het geeft de mens
een stralende kleur
tekent sterren
in ogen
laat wangen blozen
voeten dansen
tenen krullen
liefde is juist
zo heel veel meer
het geeft aantrekkingskracht
aan bijen hommels en vlinders
zie ze dartelen in de wind
op zoek naar honing
lokkend de bloem
liefde zo alles omvattend…
voor vandaag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.037 misschien wil ik niet meer luisteren
naar het getik van de klok
ze nadert
het herdenken
door een ritmische onverschilligheid
het gebeurt zonder woorden
zoals wolken onder de maan of het traag vallen
van septembernevels die de laatste bloemen doen verdwijnen
achter leeggeroofde bomen
vreemd is dit niet
ieder uur belandt in het…
Zoals jij
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
764 Oorspronkelijk, zoals ik jou zie
en zoals alles wat ik voel,
voor jou,
wat ik je zeg,
wat ik bedoel,
zeg ik je deze woorden
in de eenvoud die het is,
ontbijten in het ochtendlicht,
bloemen van liefde op tafel,
de kleine dingen in de cirkel
van hun dagelijkse gang
zoals de woorden die ik hier
waarlijk aan je schrijf.…
Mispeer
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
626 Greta voor ‘t eerst op kamers
Klaagt tegen haar vriend dat
De huurbaas gluurt door ramen
Kijkt brutaal naar binnen, dat
Geeft ‘n gevoel van onbehagen
Een oudere nette heer belt aan
Bos bloemen onder zijn arm
Haar vriend ’n slome mispeer
Nog niet nuchter van gisteren
Doet open, gaat gelijk te keer
Jij bent dus die vent, die stalker…
Boek van jeugd
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.762 Maar gele bladen uit dat boek gereten,
Gedragen op erinnrings sidderwinden,
Wezen waar 't lag, omrankt van blanke winden,
Of me uit elk blad een bloem wou welkom heten.
In dof verleden-stofgoud knielde ik neder
En al de kelken uit dat boek ontsproten,
Streelde ik, in weemoed eerbiedvol en teder.…
- De Waterhyacint -
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
807 Was ze maar een waterhyacint,
waarop een prachtige bloem stond
drijvend op het waterland
enigszins in bedwang gehouden,
wilde ze niet verschrikt reageren
en het wateroppervlak overwoekeren
was er maar een snelle vermenigvuldiging
die haar vormde
tot een tropische omvangrijke plant..
drijvend, maar niet vergeten aan de oevers.…
Geluksvinder
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
898 noemen mij
ook wel een geluksvinder
de man zonder tranen
dansend op de dagen
springend van moment naar moment
Gebouwd uit welbehagen
badend in een halfvol glas
dat is schijnbaar wie ik ben
Ik denk terug aan
je woorden
schetsend een beeld van
een bloemenzee langs
mijn levenspad
Een diep
innerlijk besef
doet mij denken
de bloemen…
dat gevoel maakt mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
664 Ik wil zweven,
op mijn zijn,
zonder te denken,
slechts te wezen,
die ene man,
die geluk heeft,
de bloem die uitkomt.
Ik ben wie ik ben,
en loop op velden en
op wegen,
verlies de weg,
maar blijf maar gaan,
de passie voor het leven
de zoektocht naar geluk.…
- Bloemenhart -
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
946 Het bloemenhart, het opent zich, ingekleurd
het persoonlijk wikkeldeken van het leven
met zijn stijlvolle brocante rose lijst,
zo fijn en frisgeborduurd
en in goede staat ontvangen, ja afgewerkt
het wieden, beregenen en bloemen plukken,
de lichte touch van musk, aan lavendelfris
die door het leven gaat, subtiel en sensueel.…
L'amour
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 Er is een park en vol
met gekwetste bloemen waar
echt niemand wandelt.
Vreemde maanwagen
rijdt zijn rondjes op aarde,
rijdt op liefdesvuur.
Het schichtige hert
dwaalt over bloembladen,
mantel van Jahweh.
De incarnatie
van Steiner bevindt zich in
hartje Tokio.
Zij weet dat Steiner
in het hart van Japan zal
reïncarneren.…
Ramen of deuren
gedicht
2.3 met 12 stemmen
6.043 het wel wist en met een raam
al heel blij was
een deur is zo plotseling
onverhoeds sta je daar
van top tot teen binnen of buiten
een open deur staat slordig
en een dichte deur is dicht
terwijl ramen ach
denk eens aan ramen en wat je
daarvan maken kunt en wat je
daaraan toe kunt voegen
luiken bijvoorbeeld
vensterbanken bloemen…
Herinnering.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
749 Er groeiden later zoveel and're bloemen,
maar nooit zo lieflijk en zo schoon,
als 't blauwe bloempje,
uit mijn kindertijd.…
Passie
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.605 O glorieuze violette
zonnekoningin
Vaarwel grijze verten
Dag o overvloed, weelde
Van bronstig jade
Het vuur van vrouwenogen
Ontketend, geuren zoet en rauw
Kijk mij aan, mijn lief,
Anker je achter mijn hitsige arm
Ga met mij door het giftig groen
Van lenteweiden, fris kreupelhout
Ontvouw je bloem, je lippenrood
Wees roos, laaiend vuur,…