5765 resultaten.
Wens de mens Martijn dan ook alle goeds toe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Pauw en de Wit gisteravond:::
ik dacht die staan voor wereldnieuws
maar het werd: 'Eigen volk eerst':
het Televisie-Ring Gala
nog net niet postuum
maar een pandemonisch applaus
in een glitter, gelikt, gelakt, gekakt
Carré vol van eigen volk tv-BN-ners
voor de man op weg naar het einde
de golden boy Martijn Krabbé
publiekelijk sprak…
De ziel van een boom
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
391 Tijd beweegt
traag door zijn vezels heen, als herinnering zonder begin of einde.
De seizoenen schrijven
hun letters in zijn bast; elk litteken draagt
het gewicht van voorbijgaande winden. In zijn schaduw
rust het onuitgesproken — de wereld die even ophoudt met haasten.…
Kleuren van wijn
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
414 "COLOUR MY WORLD"
An sich kan ik je helemaal
volgen Mignon,
Van begin tot het einde
geen enkel probleem
Meestal dans ik zo door,
door de donkere dagen
Zonder al te veel binnen-
en buitenhofklagen
Ik ga nooit met the flow
maar hou af en toe zicht
Niet op wat de kletsmajoor
heeft aangericht
Dat is de kanker voor een
ècht…
Wanneer natuur zich terugtrekt
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
610 Ik trek mij terug met
het landschap, waar het einde van de groei de ware, diepe rust onthult.…
Mijn metafoor
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
440 Elke traan is een woord dat nooit werd gezegd,
elk gebaar een verhaal dat zijn einde niet weerlegt.
Mijn huid is een blad, vol scheuren en vlekken,
elk woord dat ik schrijf brandt langzaam weg.
Ik bijt op de stilte, ik kots op het licht,
en toch blijf ik zoeken naar jouw gezicht.…
Festina lente; 10. Totaal van het pad (zonder…)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
345 Hoe kon iemand nog
spacen op wat vroeger het einde heten mocht?
Hij hopte van jongmens naar jongmens, bewegend
met hun weinige pootjes in het flikkerende licht,
de verwarrende trillingen in de lucht probeerde
Hij te negeren, maar Hij eindigde surfend op die
golven uit de ondoordringbare maaksels.
Muziek, Meester To-To!…
Hoofdlettergevoelig
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
305 zing Mnemosyne zachter
van Odysse die wist
dat Ithaka geen einde
was,maar enkel list
zij komt waar woorden
zich stapelen,herhalend
bestaan
draden los
draden doch vast
aan niets wordt voldaan
Polyphemus kijkt,
één oog, genoeg om te
zien
Poseidon schuift onder
zinnen-
hoeken zoek ,cirkel
stil en misschien
donkerste van het donker…
Natuurwijsheid
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
592 Aan het einde van de dag
blijft helderheid achter, een zekerheid
die geen woorden nodig heeft, alsof de natuur iets
in mij herschikt - en ik weer weet hoe eenvoudig wijsheid is.…
Ooit lig je ergens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
222 verdriet
en pijn die altijd komen kijken
Ooit zal iemand terugdenken
aan dit hier en nu
ploeterend en/of kussend op lava
stromen tangoënd sussend langs
honderdduizenden overwegingen
Ooit kunnen fijne herinneringen
houvast bieden, zekeringen blijken
boven de diepe afgrond
zo het leven ook kan verschijnen
doch aan dat alles komt een eind…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Onder de brede adem van de dag vertraagt alles,
alsof de wereld even terugbladert in zichzelf,
alsof verlies geen einde is maar een contour
die pas zichtbaar wordt wanneer je stil blijft.…
Merwedebrug
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
344 kou
ijzel en weder dienende regen
in voorjaar en najaar
in golven van zomerse hitte
gutsend van zweet op ruggen en zonnebrandolie verdampende torsen
hangt hoog boven water
de infrastructuur
van overheidswege te plegen
ter verdediging van de merwede
een bovendijkshollandse waterlinie van naar men verzekert en heeft doorgerekend tot het eind…
Leonard Cohen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
8 Op dagen van tristesse,
en nachten zonder naam,
op stranden waar de stilte
geen begin of einde heeft,
dan zoek ik jou,
de man met de trage stem,
de poëzie in stem en schaduw —
Leonard, mijn begeleider van verdriet.…
de leegte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 gedrieën die elkander vonden
dirigeerden de wijn zoals het
geschonken werd, we nipten
aan het glas en maakten
van het etiket een ouverture
die het licht van het podium
dempte zonder iets van
een bescheiden sentiment
de tijd dat we voor de coulissen
pronkten was het slotstuk
dat was neergelegd op de
bruine noestige planken
doch, het einde…
Zilt…
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 Een vlag, een sein, een klein teken
dat hij nog ademde
nog bestond
dat liefde geen einde vond.
Wind trok aan haar losse haren
een koude hand gleed langs haar gezicht
zij fluisterde zijn naam, sprak een stil gebed
en bleef daar uren staan.…
Vlinderdans
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.382 rechterduim
En zou een mol zijn ogen opensperren
Al had ik schoenen die men nooit verslijt
Al droeg ik ook de kleren van de Keizer
Al werd ik elke tel een liter wijzer
En ving ik met mijn vlindernet de Tijd
Dan nóg zou het mysterie mij ontsnappen
Van ’t wonderlijke komen en het gaan
Van ons verschijnen hier, en ’t voortbestaan
Als wij op ’t eind…
LOFTROMPET
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.050 Mijn vrouw trekt meestal aan de touwtjes,
wint steevast aan het eind een prijs(je).
Ze zingt bovendien nog als een sijs(je),
al klap ik ervoor volgens haar wat flauwtjes.
Mijn vrouw…. genoeg de loftrompet gestoken!
Ze past (op en aan), ze wast (af en uit), ze plast.
Als ik haar zie, raak ik nog immer van de kook.…
Voor Oma
hartenkreet
3.9 met 42 stemmen
3.471 Hetgeen jij niet meer hebt
Treur toch niet om mij,
Heb je ons altijd gezegd
Maar hoe moet ik dat geloven,
Als ik altijd tegen tranen vecht
Van jou zal ik altijd houden,
En ik voel je liefde om me heen
Maar als god zijn engel terugneemt,
Dan zijn we weer alleen
En toch moeten we verder,
Al doen mijn voeten zeer
Mijn weg loopt nog niet ten einde…
Ambtenaar
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.441 ambtenaar met status A
zat met een dichter in zijn maag
Moest deze wel in vakje B
dat was nog maar de vraag
Hoe hij het ook probeerde
de dichter raakte klem
Hoe de ambtenaar ook wurmde
de dichter bleef adrem
Eerst moest het hoofd het vakje in
dan de beide benen
Maar zo trapte de dichter hem
telkens op de tenen
Toen werd dan maar ten einde…
het moment
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.378 even
iemand
die om het leven geeft
die de waarheid
van het leven
vasthoudt in haar greep
ik houd het stevig vast
want geluk verdwijnt soms zo snel
als sneeuw voor de zon
een griep die je velt
alles veranderd na dat ene moment
eerst heb je het
dan gaat het weg
en het enige wat blijft
is een nieuwe opengelegde weg
want aan het eind…
Begraafplaats
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.635 Knerpend grintpad koud en kil
Marmeren stenen verweerd en stil
Treurwilgen langs een groene heg
Gestorven geliefden voor altijd weg
Rouwende mensen geheel ontdaan
Gebogen hoofden de ogen betraand
Eind van een leven het aardse bestaan
Alles voorbij waarom moest het zo gaan
Eeuwige rustplaats wachtend op niets
een laatste groet of is er toch…
De niet-flexibele mens
hartenkreet
2.5 met 23 stemmen
2.170 maar dan door een andere lens
niet in de kern maar van opzij
Hij denkt zoals de rails van een spoor
die gaan
opdat de trein kan blijven rijden
rustig voort
tot aan het vastgestelde oord
zo leeft hij zijn bestaan
Maar omdat ze toch vaak komen
waar ze moeten zijn
zijn er mensen die ze roemen
Flexibel kan je het niet noemen
begin en eind…
Verdriet
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.601 komt er dan nooit een einde aan dit gedoe?
ik verpest het uiteindelijk altijd weer voor mezelf,
ik kan er niets aan doen,
het gaat allemaal vanzelf.
achteraf heb ik dan zo'n spijt,
dan snap ik niet hoe ik het had kunnen doen,
ik wou hem niet kwetsen,
hoe kon ik hem dat nou aandoen.…
De nachtvlinder.
hartenkreet
4.6 met 29 stemmen
2.414 Maar 's nachts als allen slapen, en ook mijn dag ten einde is,
dan kom ik naar jouw venster, en kijk of ergens een opening is.
En als ik eenmaal binnen ben, dan land ik op jouw wang,
en geef jou duizend vlinderkusjes, wel minuten lang.
Dus als je prikjes zou gaan voelen, zomaar midden in de nacht.…
Mascarade..
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.157 jouw mooie dromen
Ik had moeten weten dat op een dag
De werkelijkheid zich zou tonen
Lichaam en ziel compleet bevroren
Gevangen in een innerlijk gevecht
Deze strijd was al reeds verloren
De laatste woorden allang gezegd
Je glimlach was maar schijn
Je dromen, je laatste vlucht
Je woorden waren loos
Alles gebakken lucht
Je abrupte eind…
Foute mannen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.866 wankele relaties veroorzaken
waarin weinig plezier en veel verdriet
veranderen in hun gedrag door de zorg
en de liefde van de vrouw niet
Signalen die foute mannen kenmerken
ontgaan haar, blind door emoties
stort ze zich aldoor in 't ongeluk
investeert ze in kansloze relaties
M'n dochter erkent haar slechte smaak
maar dit keer is hij het einde…
Hartstochtelijke correspondentie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
743 Er kwam geen eind aan, leek het wel.
't Kwam op een aanzoek neer.
Tenslotte schreef-ie: 'Trouw met mij,
dan maak je mij ontzettend blij,
omdat ik van je hou.'
Hij schreef nog op de envelop:
- er moesten vele zegels op -
'Ik blijf je eeuwig trouw.'
Ze vond dat echter wel wat lang.
Voor hoge tijdnood was ze bang.…
de blinde speleman
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.176 ik ben gehuld in het gewaad
van een blinde speleman
een waas van onzekerheden
en verwaterd ongeduld
ik schrijf in een spiegel
krul de letters binnenste buiten
jaag de woorden op tot een rapsodie
een melodie van kwinkslagen en implosies
zoek op de bodem het illusoire begin
het nooit aflatende einde
in een metafoor van cascades
ik zie anders…
Wiskundig wissen ....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
981 Lachend kijkt zij over de rand
van haar glas, ja, verdomd
het is een cirkel, kijk maar,
rond, begin noch einde
een verdwaalde traan veegt
ze weg uit haar ooghoek
voor dat hij de kans krijgt
zich te vermenigvuldigen
weer neemt zij een slok
bekijkt plots alle hoeken,
rechts van haar, aan vier
kanten ziet zij zichzelf
spiegeltegels,…
Gina
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.030 Met de hortensia's vervaagt de geurige boslucht
Als een Monetmist verstild het zacht de pijn
Gevoelens verankerd aan zilveren schakels,
symbolische banden aaneengeregen zonder eind
Over een tijd slechts met warme weemoed
mijmerend voor je kachel
door kinderlijk pianospel begeleid,
waag jij je slechts even terug om te voelen:
is het pijn…
omdat aarden te gevaarlijk was
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.422 in je blik zag ik mijn thuis
je ogen openden mijn liefde
liet me binnen in je huis
waar ik de bloemen rook
ik zag je kleuren
voor het eerst de lente bloeien
je groeien in de zon en ochtenddauw
voelde het verlaten van de barre kou
te jong in liefde afgewezen
met kilte verder moeten overleven
het einde van de winter scheen nabij
warmte…