Netgedichten

netgedicht (nr. 89.452):

Ooit lig je ergens

Ooit lig je ergens
in het volle zicht, onbevattelijk en stijf
je zal geen krimp meer geven
je lacht niet, nee, er is alleen nog niks
je lijf, jouw zijn ervaart niets meer

Ooit lig je daar dan
zoals de dingen nou eenmaal gaan
klinken er gedichten over schoonheid
liederen over liefde? - verdriet
en pijn die altijd komen kijken

Ooit zal iemand terugdenken
aan dit hier en nu
ploeterend en/of kussend op lava
stromen tangoënd sussend langs
honderdduizenden overwegingen

Ooit kunnen fijne herinneringen
houvast bieden, zekeringen blijken
boven de diepe afgrond
zo het leven ook kan verschijnen
doch aan dat alles komt een eind

Ooit rouwt iemand om jou
ondanks enig gemiep en gedoe
in welke verwikkelingsfase dan ook
is het enige wat er nog toe doet
wat hier en nu wél is gezegd

Raak elkaar niet kwijt