23350 resultaten.
Droogte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Ze omvat mijn woning. Ze omvat
Ze omvat de schelp waar ik uit was gebroken
Ze omvat, maar ze weet niet
Ze weet niet van mijn vrijheid en hoe die gewonnen was
Ze had vast. Ze had vast anders gehandeld
Maar moeders zeggen: als hadden komt is hebben te laat
Ik was eens. Beloofde iets. Maar stremde in iets dat blind was
Ooit zal ik weer, zeggen ze…
Dansen van weemoed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 , dus pluk alle dagen die
Geplukt moeten worden
Zelf sluit ik mij op in een verblijf van gaan
Nietig tussen de tijden van anderen.…
vliegen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
616 (zoals de tijd vliegt)
spelenderwijs
veinzen
dat je kunt
vliegen
met wat geluk
een zachte landing
in het zand…
vader & zonen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
622 Den Haag lang geleden
mijn opa en zijn zonen in
karakteriserende houding
begeven zich in een nat
beregende straat naar een
voor mij onbekende bestemming
een sfeervol plaatje van weleer
dat zich zo fraai leende
voor een lijstje zodat
het nog jaren meeging…
Plek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 Daar zit ik dan,
in deze kamer
waar ooit de kind'ren sliepen, speelden,
nu vol portretten en verleden
Volle zakken bollen wol,
lappen waar iets van gemaakt nog,
kleren, kleden?
Schilderij van straatje,
waar in de verte man uitloopt
Een vaag eigen druksel
van iemand die me tegemoet,
als om te corrigeren
foto's die vergeelden:
Ik…
terug naar huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 ze herkent de geuren
van haar jeugd
het zingen van de rijstvogels
het krijsen van de kaketoes
ze kijkt naar de wolken:
dit is de mist in mijn hoofd
die trekt maar niet weg
een vogel pikt alles leeg daarboven
alles was veranderd en
toch ook weer niet…
verlammende stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 er is daar de traag wurgende
omhelzing van de slang
de ijzeren klauw uit het
gapende ravijn
het zinken in de giftige grond
van het walmende moeras
de inktzwarte duisternis die
het bevende licht verslindt
er is daar de verlammende
stilte in de angstdromen
van de nacht…
Ochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Ik laat mijn scherm spreken
De koffie dampt uit - de straten gaan aan
Het raam is tergend ver als ik het aanblik
Veel verder dan mijn scherm is
Pas als ik buiten stap komt het misschien iets dichterbij
Zwart is mijn koffie en diep
Ik heb te veel gezet en zie het dampen
Witte wervelingen maken snel vervlieg en -stervend schuim
Terwijl…
levertraan
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
578 (een eetlepel per dag)
voor menig kind
was die grote
fles levertraan
destijds een gruwel
tegenstribbelen
hielp niet echt
wanneer je de mond
stijf gesloten hield
kneep men je neus dicht
en dan ging je mond
vanzelf wel open
trauma's werden pas
jaren later uitgevonden…
Herinneringen Ophalen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
506 samen herinneringen bij elkaar
schrapen en ophalen
hoe zat dat toen eigenlijk
waar zijn die lui gebleven
over hem en haar gingen vele
wilde en trieste verhalen
hij is zoveel ouder en de losse eindjes
van mijn verleden weet hij
tot het complete verhaal te smeden
heel nauwgezet en fijntjes
heeft hij mijn flarden aan weten
voor mij tot iets…
Stilstaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 ronden
alles tot uren
met soms saluten
als signaal voor mij
zich spiegelend aan haar
tijdloze gezicht
al zal dat hopelijk
nog heel lang duren
ze draaien ooit
voor ieder gelijk
ze dragen nooit
teveel gewicht
ze wijzen terecht
op onze plicht
op ons allerlaatste recht
‘t is een eeuwig gevecht
voor nog meer tijd…
Wat ze denken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
417 een vogel brak uit zijn lijst
plots was het uitzicht helder
geen wolk sprak hem aan
geen deur geen raam
in het grote gebergte
er was nooit één verhaal
wel een eeuwig verlangen
naar schitterende zinnen
dansend op wankele schouders
het ontginnen van de mijn
de omweg naar de waarheid
met vingertoppen betast
uit vitale wanhoop…
Waar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Er waande wat door stegen
In regen
Op kinderkopjes glimmend
In de nacht
Alles word lichter naarmate
De lantaarn nog schijnt
Alles is anders
Maar toch rijd
De tijd tikt takt met gemak
De jaren weg…
WATERSPEL IN HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Het grote Romeinse rijk
voert vol woedende trots
zijn vele oorlogen
om met weids vertoon
te zegevieren
waarbij verwonnen vijanden
als slaven worden rondgeleid
de wereldveroveraars
maken ontdekkingsreizen
onderwerpen volken
vreedzaam of bloedig
aan hun wil en wetten
terwijl eeuwen voortrazen
heeft de woning van
Romes welgestelde burger…
redevenir petit...
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
706 het is de herinnering
aan de duinen
het warme zand
en ' t vleugje
geluk van weleer
Klein Zwitserland
achter het grote gebouw
van de KLM...
daar vonden wij
stadskinderen van
de jaren vijftig
ontspanning
schaduw
van dennen
en luwte van
de duindoorn…
Cirkels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
613 sluit me in
sluit me op
sluit me af
help me
help me vluchtig
maar niet te vaak
ik hou
van wat ooit was
niets zal verdwijnen
cirkels zijn leuker
dan rechte lijnen
ze kriebelen
in de bochtjes
als een klein geluk
dat blijven wil…
Dagen...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
579 Heel blij en dankbaar
voor de tijd aan mij gegeven.
Ik voel me nooit alleen.…
Het mag niet gebeuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Als het tijd is
dat mijn klok, mijn pendule
(nog van de schoorsteen van mijn oma),
opgewonden moet worden,
als het daarvoor tijd is geworden,
raak ik gespannen. Vrees kruipt
in mij omhoog.…
Avondlicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
617 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen
zij helpen ons te onthouden…
HORA RUIT...
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
538 tijd is subjectief
tenminste
zo zie ik het
de tijd schrijdt voort
vliedt vervliegt
na verloop van...
doch alles verloopt
we klampen amechtig aan
en houden ons nog even vast
aan het tijdelijk bestaan
maar beseffen ons goed
dat we totaal kansloos zijn…
Tempus fugit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Hora ruit, tempus fugit
Alles, ook de tijd raast voort
Zijn wij één met onze hartslag
Luisterend naar onze wil
Dan stoppen wij die
objectieve tijd
En staat hij stil…
Het lijkt zo eenvoudig
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
531 traagheid
lijkt het zo eenvoudig:
een tuin met een uil
zwanen op het zwarte water
tekens in het zand
wind in ritselende struiken
een vogel met langzame slag
wolken van witte watten
schelpengeruis onder voeten
tijdloze stappen
een rollende knikker over de stoep
volg de sporen van de traagheid
het lijkt zo eenvoudig als de tijd…
De taal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Het lijkt nog koud
De weg voor je
Het laat je goud
Smelten
Rivieren meanderende je tegemoet
Kabbelend traag
Waren we nog hier
En daar waar gezichten
Vervaagde…
nog iemand te zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 te oud voor een vlucht
naar mogelijke goden
een gedicht worden
dat zich vanzelf maakt
in het geruis van de zee
nog iemand te zijn
te oud voor een vlucht
uit het water als een zwaan
proeven op de som
mos hecht zich aan steen
in het heldere daglicht
nog iemand te zijn
te oud voor een vlucht
naar tijd tussen de woorden
lopen naar waarheen…
Bloesem
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
557 Ze zijn een exponent van tijd
Lente maakt plaats voor zomer.
De seizoenencyclus weldra rond.…
Tijdloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
513 overmand wordt
door zorgen en verdriet
verteert zij hem met een diepe zucht
en wil de trage tijd maar wat
graag even vergeten
echter het maakt de tijd niet uit
of je blij bent of boos
zoals altijd weer zal blijken
de tijd bepaalt en is tijd- en eindeloos…
Malen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 De tijd glipt
gelijk
graan
door de handen
van de molenaar
Malen
Kneden
Bakken
Brood.…
[ Dagelijks leef ik ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 Dagelijks leef ik
mijn eeuwige leven in --
voorbijgaande tijd.…
Duizend schepen voor één vrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Duizend schepen te water laten
voor de bevrijding van één vrouw
van betoverende schoonheid
Wie ben jij Helena?
Wie ik ben ik weet het niet
spits je oren daar waar je de stilte van stenen kunt horen
luister naar de ijle stemmen van het schimmenkoor:
Helena, jij bent slechts een speelbal tussen goden
Hoe wil jij dat wij aan jou denken?…
ontbonden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 toen jij door geel laagland ging
was je niet alleen maar iemand
die voorbij ging
het licht was van porselein
zomerstof waaide op
zwevende korrels van een droom
de schillen van de tijd
het breken van iets
de buizerd biddend boven zijn prooi
niet alleen maar iemand die voorbij ging…