15373 resultaten.
zeezicht
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
494 ik zit graag op het duin
helm beschermend, uit de wind
ik volg de zon weerkaatsend
de ondergang is kleurrijk gezwind
dan wordt het langzaam donker
en doe ik mijn ogen even dicht
dat moment zie ik de zee
het water, de golven, het wad
ik draai om
naar de lichten van de stad…
Gedachten
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
582 Dat nog warm was door de zon
van uren geleden, toen de dag begon.
En zag de schelpen liggen
die me deden denken aan vroeger
toen ik nog was, een kind.
De schelpen bewonderend,
als een kostbaar bezit.
Niet willen kwijtraken,
maar voor altijd bewaren!
Toen ik nog dacht, als een kind.…
Gebogen kleuren
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
541 Je moet wel kijken
naar die overgangen
van geheimzinnig licht
die de zon strooit
met kleurrijke banen
in een ronde boog
de weergoden vieren feest
hebben weer vrede gesloten
tot aan de volgende storm
ik kijk tot hij diffuus
oplost in de horizon
roep hem nog net na:
hopelijk tot ziens…
Zonnebloemen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Naar de hemel zullen ze gaan groeien
de goudgele bloemen van de zon.
Ik mag naar de zonnebloem kijken
tot ze jou in de hemel zullen bereiken.…
Woordvlokken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
493 ik tel de woordjes wel
naar licht en kleuren
onder de eeuwige zon
van verre
zonnestraaltjes weerkaatsen
woordjes ontvouwen zich
op mijn netvlies
(zucht naar het licht,
om wat ik van binnen koester)
ik benijd de vogels wel
die het zonlicht van wederkeer vangen
aan de vleugels van het hart
goud gevederd…
Kismet
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
766 dertig stokslagen geleden
bliksem
splijt olijfbomen
langs de rotsen naar beneden
waar klokslag twaalf
de stenen spreken
in klinkende taal
wordt het vonnis gespeld
de kring van toorn
ruikt bloed
binnen de kraal
in de naam van de vader en de zonen…
In alle vroegte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
592 In alle vroegte doen je dromen
je ontwaken door met goud
te strooien over het uitzicht
vogels vliegen al kraaiend over
want de stad is nog in slaap
zacht kust de zon het aangezicht
stilletjes golft het vochtige gras
aangeraakt door de ochtendwind
gaan sprankelende parels op
in het grotere geheel…
zwerfkinderen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
661 ze zijn niet eenzaam
al is hun naam slechts een
vink in het woordenboek
dat onzijdig vertaalt of ze liggen
onder een berg humus of
wat afval uit de goot
de hemel breekt wetten
al oogt de zon nog warm
toch schijnt eenvoud
de balans te zijn tussen tijd
en een ademsnik
op één vierkante meter…
Puur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 De zon schijnt de lach van binnen uit
al dat bloeit en groeit in mijn natuur
zorg ik dat alles netjes sluit
oh wat heerlijk, wat voelt dit puur.…
Wolkenpartijen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
601 De hemel tekent
prachtige luchten
van wolkenpartijen
waar achter de
zon gaat schijnen
met felle stralen
die even later
weer verdwijnen....
De wolken schuiven
verder door het blauw
maar dan schuift
de hemel dicht
en wordt het donker
Maar toch wordt het
hierna weer licht!…
Dementie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
687 Ik heb de wind voelen komen
vanwaar de zon ondergaat
en waar de nacht begint.
Hij heeft mij herinneringen ontnomen.
Wat aan mijn voeten lag
gekluwend met najaarsdraden
verwaait, verstrooid, weggedragen
naar onbereikbare oorden.
Geen verleden, geen toekomst meer
het heden onbepaald
onbewust van tijd
en eind
.…
mistflarden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
465 jouw naam wordt niet geschreven
jouw naam wordt in lentelicht geweven
ongebroken in stralende takkenbomen
geef jij mij de zon, mag ik bij je komen
jij bent de bosnimf van mijn dromen
aan de rand ligt een weiland te stomen
daar is het voor mij bij gebleven
en het vee lijkt te zweven…
Klimop
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
549 Ik groei
naar de zon en eet van de bomen.
Onder de horizon liggen dromen.
Over de regenboog zeg ik je dag.
Een kus als ik je zie
als het regent een lach.…
Het verwarmen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
807 Door even in de zon te zitten
en het moment te beleven,
en je helemaal eraan over
te kunnen geven;
kan maken je te laten verwarmen,
zoals het zou zijn in Gods handen
en in zijn armen.
Met heel je wezen en je smart,
kan hij troost bieden
met ziel en hart.…
Vernieuwde vleugels
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
538 de stille voorjaarsvlinder
kruipt uit haar beschermende cocon
zij krijgt vernieuwde vleugels
om te kunnen vliegen
zich te laten wiegen
op de sterke armen
van de uitnodigende zon
die de bloem voor haar laat bloeien
daar, waar zij ze even niet zag
en ze zonder het te vragen
in een hart vol warmte landen mag…
De decorcommissie. Ready-made 2.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
475 De zon komt inderdaad te vervallen.
De paraplu’s hoeven niet per se.
(In onze liedjes regent het niet.)
Zoals afgesproken komt de regenboog links te hangen.
De aap wordt door xxx meegenomen.
Tot maandagmorgen.
xxx…
Ik ben relaxed
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
515 Ik kijk naar de golven van de Maas,
En tussen mijn oren speelt Norah Jones,
Ver in de horizon gaat de zon onder helaas,
Graag had ik meer genoten van de middag,
Ik kijk naar de Maas en voel me weer een mens
´Come away with me´ zingt Norah, wat een relaas…
Held
snelsonnet
3.2 met 12 stemmen
918 Die vraag kwam van mijn zoon
Er stond een stukje in de krant geschreven
met foto. Dus ik zei hem (hij's al zeven):
Nee jongen, da's geen boef, da's Marco Kroon
Hij heeft niet zelf besloten held te worden
In dit land roept men helden tot de orde…
Zonder Julia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
623 Het balkon
verlaten
in de zon.
De dagen in de vla verdronken.…
Wandeling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
530 coniferen geuren diep donker
wat een rijke zomeravond aanduidt
rode zon omarmt de tijdgeest
tijdens de wandeling kussen
voeten het in het verschiet
liggende wat leidt tot morgen
die door de dagvorstin verwelkomd
wordt met haar mooiste glimlach
zachtjes krult het gras groen…
Een zomerse dag.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
639 Een nazomer om je vingers
bij af te likken
een zon die schijnt,
alsof ze dat alleen maar doet,
een temperatuur
die je lijf en bloed
verwarmd kortom een dag,
die tovert op je gezicht
een brede glimlach,
een zomerse dag,
wat wil een mens nog meer?
Precies, morgen graag een portie
van hetzelfde!…
Bleek en onooglijk
netgedicht
0.0 met 3 stemmen
520 de seizoenen
hebben je klein
en schuchter gemaakt
bleek en onooglijk
in het gezelschap van velen
op een noestige stam
maar vlak voor de oogst
gaven warmte en zon
alle kans om te rijpen
zwaar van de suikers
bolt jullie lach naar de boer
die geen grand cru had verwacht…
Warmrijpe vruchten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
673 ik viel niet
voor de zon in je ogen
op die lenteachtige dag
voor de zomer
die bloeide
in je aanstekelijke lach
wist de
warmrijpe vruchten
uit je oogstrijke herfst
voelde
je schoonheid
in midwinters rust
het was jouw magie
die mijn liefde deed stralen
jij wist het mooiste uit mij te halen…
Carpe Diem
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.815 Indien het waar is dat de sterren
Voor eeuwig in de ruimte staan,
Zonder dat iets in een nabije of verre
Toekomst veranderd wordt in dit bestaan,
Wat kan dan nog het doel zijn van dit leven,
Dat eens mijn zoon zal kennen zoals ik,
Dan een beperkt geluk en een heel even
Genieten van het vluchtend ogenblik.
-----------------------…
Ogentroost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
729 op deze druildag pak ik
een stel reisboeken
dan zit ik zomaar in de zon
foto's van voorbije zomers
regendagen tellen niet
als wij weer een ijsje likken
ik ruik natuurlijk bloemen
zie hun bonte kleuren
het groene blad, hoor vogelzang…
Een handvol wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 jij laat de lucht
weer lichter zijn
dan duisternis
broedt op
een handvol wit dat
nog geen kleur bekent
mijn zwarte vogel
van de nacht die zon
als enige baas erkent
ooit oefenen zij
de vleugelslag
op wankele poten
zullen vliegen
als hun schemering
is aangebroken…
Betula lenta 2
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
480 Betula lenta, zon en licht die groeten,
die tot de hemel iedereen ontmoeten,
er is zoveel om blij over te zijn,
al blijven last en leed en pijn.…
aslied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 vandaag bewaart mijn hart
jouw beeltenis in extra glans
vandaag
draag ik jouw as
naar warme handen
als de zon op water danst
zul je verenigd zijn
met woorden die zich strooien
rond jouw leven en een mooi bestaan
dan laat ik je gaan……
Legde in groen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
608 het jonge blad
nam licht van de zon
legde in groen
het mozaïek van de lente
knoppen gesneden
in een variatie aan kleur
prematuur nog de geur
wachtend op warmte van heden
met een explosie
van schoonheid bloesemt
het land weer zijn dromen
in een schitterend reiken naar zomer…
guur
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
586 zon
warm
lui
zweet
gin wir veur n’en blanke
zweten als een otter
zo laat zich
vroege zomer
voor mij
determineren
u begrijpt het
als frigide misantropisch ijskonijn
hunker ik
naar kilte
ijsbloemen op een raam
drie meter sneeuw
u begrijpt het…