5126 resultaten.
Eén dag zonder...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
629 Ik zal zijn in de wereld, daar waar
geen staat van onvrijheid wil ademen...
ik zal nieuw leven geven, maar vooral
nieuw leven zijn!…
Mijn Reis Naar Jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.242 En als ik jou, of liever ons gevonden heb,
zullen wij ademen tot de lucht is teruggekeerd,
wenen tot de zeeën zijn herboren.
Wij zullen samen zijn, als nooit tevoren
en ik zal zorgen dat zelfs God ons vereert.
Wij zullen onze lichamen afstaan, ter ere van het land.
Wij zullen verdwijnen, tot er niets anders is dan zand.…
Mijn kloppend hart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
621 Maar jouw hart klopt toch zachter zoals ik je adem zie gaan
rest mijn kloppend hart
die mijn hartstocht tegen jou passie vertaald.
Vertrouw mijn circulatie in mij
door mijn kloppend hart
voor jouw kloppende hart.
Het is zuurstofrijk bloed in mijn lichaam
ons keizerrijk voor ons bestaan.
Als licht van de dageraad.…
Wie bij het water staat
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.460 Correcties leveren slechts integraal
een reservaat met eeuwenrijk verhaal:
een afgesneden bocht waar wortels gaan
woekeren en de zuurstof - haal diep, haal
dieper adem - verstikkend werkt. Ruim baan:
een bedding past zich bij het water aan.
-----------------------------------
uit: 'Poëziekrant', jrg 20, 1996.…
Wad, jij verzoent
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
710 waar het water lestig vele monden voedt, je armen die
de vleugels vangen van een vers gesmede slagpin
ik ken je, je hart verscheurt de horizon in
kwelderlijke prachten waar geen zee je onbemind
laat stuiven als de wind voortijdig door de repen
van jouw knoken voert, de misthoorn valt als
de nacht zich vergist in koers naar schemer
je adem…
Overval in bad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 haar gelaat kleurde plots olijfgroen
Ze hoorde ‘t piepen van haar deur
‘t ademen stokte plots in haar keel
Rook ze ineens niet een zweetgeur
ze dreigde te stikken ’t werd teveel
Handen verdwenen onder ’t water
ze wilde gillen, maar was verstijfd
Een stem fluisterde, houd je snater
ik heb jou immers allang ingelijfd
Tien vingers gleden…
Dromend dagreizen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 Uiteindelijk moe gevoeld
legt ze haar gedachten neer
en schrijft haar adem op onzichtbaar papier
het geluk vooruit gelegd
gefocust op een volgende keer !…
Lepeltje, lepeltje
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
713 Dan gaan we lekker knuffelen, eten, kibbelen,
ademen, zoenen. Genieten van het laatste stukje.
Tot God ons weer in het doosje legt.…
Idylle
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.468 Ik voel uw zoete adem gaan
En uw boezem zo warm en zacht,
En langs mijne wangen dartelt stout
Uwe blonde lokkenpracht.
Schoon kind, gij zijt mij als de zon
In de klare, blauwe lucht,
En het is mij of ik de leeuwerik waar
Die juichend tot u ontvlucht.…
Dat Je Sterven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 Kon adem halen en het venster sloot-
Je voeten zoenen en je tenen tellen
Telkens tien en 'n keertje negen
In het kronkelen van je knieen in je schoot.
En rennen, vallen en mijn stappen tellen
En hopen kom ik iemand tegen
Die in de scherven van gebroken zinnen
Nog zelveloos een ander kan beminnen
In dorre blaren kleurend in de regen.…
De lente - ik sta midden in haar -
poëzie
3.9 met 11 stemmen
2.014 De lente - ik sta midden in haar -
o daar komt ze daar daar
daar vliegt ze op mij aan, ze zoent me,
ze zoent me, ze zoent me en ze noemt me
haar zoete ademen, woord voor woord;
o en daar vliegt ze voort
de honnege fladderende lente,
daar naar de verte, daar naar de horizonnerige tenten,
de zilveren, zilvervoetige, zilverhandige lente…
Gefluister
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 soms na stormen en overdaad
aan water of droogte
is het de nacht die mij sust
tot slapens toe, als de maan dat wil
zo draag ook jij de morgenstond
de dag, maar ook de avond in je ziel
de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil
dat is maar voor even, vertelt het leven
jij en ik zijn een enkele spaak
van het aldoor draaiend wiel
en ademen…
Eiland
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.899 met wat de zee je liet
Zoveel schepen laat jij zingen weer, op golven die bestaan
Waar het licht van mij jouw zee verlicht, zo zal jij blijven gaan
Hier besta je tussen eb en vloed, als eiland vol met leven
Hoor je zee en verder niets, laat jij jouw woorden ongeschreven
Maar ik zie je -en ik hoor je, voel de wind die jou verliet
Voel je adem…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Na de regens ademen we het meel
van molenstenen, malend onder de
wieken van de molenaar, de wind
vermaalt de beide kanten van de manen,
lust verlengt de schaduw van korenschoven,
patronen van de toekomst zijn vervangen
in wat ons verder onderscheidt, raakt in
verwondering meer bevlogen, waarop
de fraaiste bewoordingen kan bogen,
want…
Wintervogel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
507 Hoe een kokmeeuw met koptelefoon de
verschillende luchtlagen glad en strak strijkt van waar
vleugels rusten op zachte adem van een wind op hetzelfde moment
reflecteert het portret in gerimpeld water waar de golven ruisen in ontspanning.…
Dauw robijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Een koude ochtend-adem zeilt binnen door de ramen
en al spinnend rijpt de dageraad.
In het traag ontwaken
hoor ik de stilte achter mijn stem
en overstijg de roes van mijn dromen.
Tastend zoek ik mij een weg tussen de lakens
wijl haar beeld uit mijn lichaam verdwijnt
haar zoete parfum
tussen witte regen vervagend.…
De vrijheid van een kokmeeuw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
456 Hoe een kokmeeuw met koffiebruine kopkap
verschillende luchtlagen glad en strak strijkt van waar
vleugels rusten op zachte adem van een wind op hetzelfde moment
reflecteert het portret in gerimpeld water waar de golven ruisen in ontspanning.…
Over Leven
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
481 Bovendien ben ik trots op mijn eigen leven
Een bestaan waarin ik verse inspiratie adem, de dagen van
inzicht, liefde en wijsheid volgen elkaar op waarin er wordt gebouwd aan
een toekomst voor ieder van ons van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Uit de hel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 Zo ook dat van jou, terwijl je op een kruk
naar meer adem snakt, maar weerloos gemaakt
alleen nog je rug kan omdraaien.…
De wereld vanuit een luchtballon
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
628 Wanneer ook het omgevingsgeluid van vogels
begint te verscherpen, adem ik een serene zon waarbij haar
unieke schoonheid en warme gloed versterken zodat ik kan varen tussen
de verschillende wolkenlagen waarin bewondering en verwondering worden aangestoken.…
Vroeger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 in vrije adem, vrije wil
een ieder even kwetsbaar
een wereld die eenvoudig
was, met drukte in de straten
een oorlog ver van ons bed
armoede ongezien
in strijd en streven
voor een succesvol leven
klimaat en haat voor onkundige
politiek, de rol van zorgverleners
onderschat, weinig handen maar
voldoende bedden
waar zouden we dan zijn…
Avondpracht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
518 Al met al is het heerlijk om al deze kracht en
pracht van dichtbij waar te nemen daar evenals haar stem
wordt gehoord in de hemel als een lang fluwelen gewaad van figuren en
vormen die mij bevangt terwijl zijn schoon mijn adem inneemt; mindful momentje nabij.…
Wat herfst met mij doet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Al bij al adem ik steeds weer nieuwe creativiteit en
inspiratie die als verschillende luchtlagen zich een weg banen
langs het fijn netwerk van haarvaatjes, aders en slagaders om uiteindelijk
te arriveren in een onverwachtheid en veranderlijkheid bij mijn breekbare-en-kwetsbare.…
Aarde ik hou van jou
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
475 Op welke wijze je mindful en verbindend bent, je
staat altijd klaar om iemand of iets met open armen te ontvangen
tegelijk adem ik verse creativiteit en inspiratie maar wanneer de tijd is gekomen
dat de donkerte de overhand heeft dan zal ik geen fris groen en wind meer voelen in jouw vrij.…
oog op u
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 men drijft op spot en tot een in geplukte nepikjes versmachtende onmondigheid is het verweesde verworden en walmend in het asgrauw der schermen wappert het bundelblad verstoken van adem en stem.…
De herten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Nauwelijks ademend probeer ik een
te worden met de omringende bomen,
sta als bevroren, alles lijkt alleen
nog binnen in mij te gebeuren.
Met gespannen kaken tasten ze roerloos
en voorzichtig de omgeving af
op geluiden, onbekende geuren,
dan keert de zekerheid in hun bewegen
terug en lopen ze door in draf.…
Zo fijn met jou
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
467 Voelend met mijn hart
de kracht en pracht van natuur
steeds weer verbonden
Wat is het heerlijk om te proeven van
een harmonieuze en gezellige sfeer in een ruimte waar
men heerlijk kan ontspannen en tot rust komen maar ook ademen van
verse creativiteit en inspiratie opdat een nieuw stukje poëzie het levenslicht zal zien.…
Bosbeleving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
504 Een bos bevangt mij
zijn rust neemt mijn adem in
mysterie nabij
Hoe heerlijk het is om te struinen in
het bos waar ik verscheidenheid aan flora en fauna
waarneem op hetzelfde moment genieten van vrije klanken van een
helder kabbelend beekje of van zacht aanvoelend mos dat een stukje bodem bedekt.…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 In elk vallend blad hoor ik haar stap, in elk briesje haar adem,
een schaduw van nabijheid, onzichtbaar en toch niet weg.
Ik spreek in gedachten, vraag of ze luistert, of ze nog weet,
of de afstand slechts een sluier is, dunner dan de sterrennacht.…
Als geen ander
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
510 Al bij al adem ik steeds weer nieuwe creativiteit en
inspiratie die als verschillende luchtlagen zich een weg banen
langs het fijn netwerk van haarvaatjes, aders en slagaders om uiteindelijk
te arriveren in een onverwachtheid en veranderlijkheid bij mijn breekbare-en-kwetsbare.…