5765 resultaten.
De Herdersstaf
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.806 Ik beidde 't eind de pijn bleef duren,
terwijl ik wachtte, werd ik oud,
ja al die zware langzame uren
had ik Gods handgreep om mijn hout.
Ook nu nog, maar wie klaagde of morde,
niet ik, die't lijden alles gaf,
want onder 't werk, zie ik hem worden
de slanke gave herdersstaf.…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.160 Het kleine beetje hoop dat je nog bezat is vervlogen
wat rest zijn slechts de schaduwen van je dromen
Iedereen zal je vertellen dat het beter wordt
dat er een einde komt aan dit verdriet
Ik kan me voorstellen dat je daar nu even niet in gelooft
omdat je door je tranen heen niet helder ziet
Toch vraag ik je om me te geloven als ik je zeg
dat…
eeuwig Down
netgedicht
4.6 met 181 stemmen
1.785 zoals elk leven ooit aanving
zijn eerste kreetjes geven
een kind bij de poort van het leven
nog slechts een laatste beving
en het kind kwam al ter wereld
waar direct al zijn oordeel werd geveld
verslagenheid waarmee men hem ontving
Zwijgend werd het kindje weggehaald
een nader onderzoek bepaalt
de diagnose: Down syndroom
daarmee het einde…
PASSING FLIRTATION
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.442 Daar is geen eind en geen begin,
Er is alleen verzinken in
Verrukken stond aan stonde.
Wij zullen in de late nacht,
Verdwaasd en zacht,
Wel van elkander scheiden.
En gaan, en zien niet eenmaal om,
En weten: liefdes wellekom
Zal nooit meer ons verbeiden.
Kom nu, kom nu,
De tijd is vol.…
Het straatje
gedicht
3.1 met 16 stemmen
7.205 Aan het einde ligt een tuin, een veld,
met zonnige kantoren, rode logo's,
en een lange slingerweg door belten
naar het zure gifmeer. Stap niet uit,
ook de bewakers willen dat je keert,
ga terug naar dat verborgen straatje,
waar je aanbelt en omkranst wordt.
-------------------------------
uit: 'Tirade' nr. 407, 2005.…
Lofzang
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
758 Eerder wil het me overkomen
dat ik dichtend op een strofe stuit,
dat veelal lijkt op zingend dromen
en zich om mijn wezen sluit
- en mij voert voorbij de dreven
met korenvelden aan het eind,
voorbij de wolken die er zweven
waarin een mooi gezicht verschijnt.…
ER IS MEER !
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
1.979 Ach, alle verhalen uit al die bijbelboeken,
door velen verschillend uitgelegd en aangehoord,
daardoor menigeen tot blinde haat verzoeken
staven mij steeds meer in mijn overtuiging
dat de waarheid niet op Aarde ligt
als ik nu eens nergens meer van uit ging
en reken op die tunnel van licht
aan het eind van mijn menselijk bestaan
en daar een antwoord…
Een wit vel vol zwarte woorden
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
718 zeven het is maar om het even
Een tijdstip te geven
Van hot naar her
Ren je rot
Je gaat te ver
Woorden schieten door elkaar
En raken soms de juiste snaar
Die een streling geeft
Of een eigen leven leeft
Ontspant het verhaal
Ontspant het geheugen helemaal
Een stuk lichter
Is de dichter
Een stuk dichter
Bij zijn gedicht
Zijn verhaal
Het eind…
Mijn zoektocht
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.241 Hopend dat zelfrespect ooit de plaats van onzekerheid in kan nemen,
en het einde zal betekenen van alle problemen.
Acceptatie is het sleutelwoord,
vrezend dat ik voorlopig de sleutel nog niet het opgespoord.
Toch wil ik zijn zoals zij,
waarom behoort een perfect lichaam niet toe aan mij?…
Geven en nemen
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.678 Zo komt er nooit een eind aan ‘t geven:
Ik geef maar wat ik geef, blijft mijn…
De wondre dingen van dit leven
Willen niet weggeschonken zijn.
‘k Zocht u met schatten ongewogen,
En ledig keerde ik van de reis.…
Boven het teiltje
gedicht
1.5 met 19 stemmen
6.787 en zal hij deze vermoeiende eigenschap
van de manier waarop hij het bestaan ervaart
mee moeten zeulen tot hij zijn einde is binnengestruikeld?…
Gerd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
805 Eind vorig jaar ontdekte Leers o.a. dat zijn koopcontract niet deugde, een foutief huisnummer genoemd werd en aan Bulgaarse kant een verkeerde persoon getekend had.…
pinokkio
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.014 vier witte muren
één groot raam dat, nadat jij kwam,
uit de schaduw dreef en om zomerkleuren vroeg
blijmoedig het begin van de rivier liet zien
alsof er nooit een einde zou komen
aan deze eenvoud van vrede
één kamer met daarin het midden
van het leven, woorden op planken
en de warme opbrengst van rode wijnranken
met geen andere namen…
- Alsof het gisteren was -
hartenkreet
4.1 met 30 stemmen
1.344 Liefde op het eerste zicht bestaat,
wou toen dat daar geen einde aan kwam,
toen jij op die houten barkruk voor mij zat
alsof ik het leven van iemand schreef,
nog lachend en spelend op de achtergrond.
Gisteren stond ik op, zat ineens aan toen te denken
mijn blik trof die van jou, jij weet het niet.…
"Ontheemd..."
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.014 Het einde van dit verhaal
is nu bereikt ben ik bang,
ik weet dat ik nu
naar m'n nodige rust verlang.
Dus ga ik "hem" binnenkort
mijn sleutels teruggeven,
en verdwijn weer een stap verder
uit "jullie" nieuwe leven!…
DEPRESSIEF
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.110 erken ik een onbekende wetenschap
afloop is nog geen reden tot einde
Ben ik nog van deze tijd?
Naar binnen gaan en blijven
haken aan de rafels van het leven
ternauwernood kunnen kijken in evenbeeld
geremde beweging in stompzinnigheid
Ben ik nog van deze tijd?…
Bomenlandschap
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
742 de maan schijnt boven de rand
van een zwart bomenlandschap
aan het einde van de tuin
een ring van schijnbare nevel
draagt het weerkaatsend licht
tot aan flarden van pluizige wolken
de slaap wil niet vlotten
en zie in het hoge gewelf
een engel van vreugde dansen
ik lijk de vrijheid te vieren
aan geketende gedachten
en in mijn rieten…
Maria
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.779 Je volgde met angsten en b even
Zijn werk voor 'de Vader' gedaan,
todat aan het eind van Zijn leven
een zwaard door je ziel is gegaan.
Gezegende onder de vrouwen,
hoe zwaar is jouw taak en hoe schoon.
In eeuwigheid mag je aanschouwen,
jouw kind. De Verlosser. Gods Zoon.…
Met Kerst samen gelukkig zijn..
netgedicht
4.4 met 65 stemmen
3.306 Onze mooie aanloop naar het einde van 't jaar
winterse buien zo mild weten te verzachten
grenzeloos in tijd sneller vooruit willen
een warm samenspel van innerlijke krachten.…
Vrijstaat zonder Naam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.492 ezel
groter dan zijn eigen schaduw
vreet hij liever lege lucht
is hij uitgestrooide vorst
die verre sterren nog wat wintert
is hij wat zij van hem vrezen
grote ogen
zonnerood
Broeder die hij had verlaten
door wiens bloed het nog zou stromen
lag gebonden aan het tijdwiel
van nooit meer
totdat hij sliep
hij liep vooruit tot aan het eind…
De Bij in Mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
942 Hij jengelt met de vleugels door de blauwe lucht,
op bloemenjacht, bijna het einde van zijn vlucht.
Utopisch en mytisch is de bloem die hij vind,
van nature prachtig, één die iedereen bemint.
Altijd troostende schoonheid die haar siert,
naast magie die de Bij pleziert.…
Snaveltje toe!
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Ik verlang als iedere eenzame man aan het eind
van een moeizaam doorgeworstelde avond ook het
liefste een tedere vrouw nabij, die samen nog
even met je doucht en dan lekker samen onder de
wol, knuffelen tot de vroege ochtend, elkaar
lieve woorden schenkend en blij wakker worden.…
Tekens aan de evenaar
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
627 Dolend op de wieken van de molenaar,
schrijft de wind z’n intieme taal, beleeft
de liefde in de schaduw van een korenschoof,
ongebonden in een wolk van zuiver
haar aan het eind van elke regenboog.…
Nachtmerrie van een polemist
gedicht
2.8 met 12 stemmen
3.994 Radeloos ben ik naar mijn huisdokter gegaan
En ik bekende hem al mijn zonden:
Hoe ik de ene man had geholpen,
Hoe ik de andere misschien had vermoord,
Hoe ik hem haast je rep je had verbonden
Dat ik de twee einden van de ader
Niet meer op elkaar aan kon sluiten.
Hoe moest nu die man zijn bloedsomloop gebruiken ?
De dokter vroeg: Bloed ?…
De zee
poëzie
3.8 met 10 stemmen
5.288 De zee, het enige leven dat strekt
Van begin tot einde
- Terwijl alle andre, voor kort gewekt,
Gedwee en weerloos verdwijnen -
Geeft in eeuwige breking
De grote, zachte verzekering
Dat, wanneer allen versterven, verstijven,
Zij bevallig zal blijven.…
Souvenir
poëzie
3.4 met 5 stemmen
3.769 u dees' anders zo bekende stede
De zonnestralen sloegen hard aan d'aarde over dag
en uit het vuur van 't rosse loof persten zij die geur der aarde
daarop ons dulle zinnen de herrefst toewaarts matelik glijden
Dees' overdaad van zinnelike wondren van lichten en van geuren
is zó lauw en vol dat gij niet kunt begrijpen waarom
aan 't eind…
De speleman
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.615 't Lied was ten einde, en z'n harpe
trilde stervend uit en zweeg.
Dorstig greep hij naar de kan en,
smekkend trage, dronk ze leeg.
----------------------------------
uit: Van over Ouds (1905)…
Billboards
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.007 Het einde van de regenboog! Ambrosia,
verlicht en wel, wijst ons de weg.…
Terugblik
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
900 Aan het einde van dit jaar
een jaar van veel verdriet
Een jaar met grote verliezen
Met in mij innerlijk
een gevoel dat niemand ziet
wil ik voor mezelf gaan kiezen.
Meeleven ja dat ken ik
Doch ook mijn valkuil
Waarin ik stik
Met heel veel liefde
Heb ik mijn zusje en vader begeleid
Waarna ze door het hiernamaals werden bevrijd.…
je lach verdween
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
767 claim
ik wilde je gewoon één keer weer echt zien lachen
gewoon die bluesy lach, omdat die verdween
je lach verdween
je weer zien stralen omdat je lach verdween
het was nooit mijn bedoeling er alleen in het weekend te zijn
weekend vriend zijn was eigenlijk toch niet genoeg
en als ik je hart nu kon stelen deed ik dat zonder pijn
het einde…