6608 resultaten.
Rome zien en sterven...
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
16.863 Groen, oneindig, zover het oog kan zien
hier tussen jouw heuvels en dalen,
waarin ik mezelf verlies telkenmale
en hoop op een teken van jou misschien...
Intussen valt de regen hier in stromen neer
en kilte omsluit mijn angstig lijf
de heimwee omvat mijn hart steeds weer.…
MIJN GEDACHTEN
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.495 Ik zie de groene appelboom
en het water achter de dijk
wat ben ik een bevoorrecht mens
als ik al die dingen zo bekijk.
Mijn eerste mooie rode step
ik mocht tot het eind van de straat
waar ik toch stiekem een stukje verder ging
ach, je weet wel hoe dat gaat.…
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
2.387 IJsbloemen
Verdwenen opgelost verloren
Mijn liefde onze band
Mist ontneemt mij elk zicht
Brengt mij gevaarlijk dicht bij de rand
Ik doe mijn ogen dicht
Uitgeput van het huilen
Jij dendert door mijn hart
En veroorzaakt diepe kuilen
Mijn blik is veranderd
Zo anders als voorheen
Gebroken groene glans
Waarin jouw beeld verdween
Mijn…
LEVENSBOOM EN LEVENSSTROOM
poëzie
3.3 met 72 stemmen
17.381 Mijn levensboom stond groen van lenteloof
en blank van bloesem - ieder blaadje een droom,
en elke bloem een vreugd; - mijn levensstroom
was licht van liefde en blauw van blij geloof.
Toen schudde een lentestorm mijn levensboom:
Een wolk van bloesem en van blaadren stoof
in 't grijs der lucht; de stroom stortte in een kloof ...…
HET GEHEUGEN VAN TIJD
gedicht
3.2 met 40 stemmen
17.034 Hun boom een kerel, zijn dos
zit propvol groene stekelbollen.
Als dobbelstenen rollen ze weg,
hun hoop gericht op boomhoog.
Onweerstaanbare pralines. Rap
door kleine handen opgeraapt,
binnen als schat verloren gelegd:
dood in minder dan een winter.
Als de weerga schiet een vogel
in het holst van de boom.…
Bijverschijnselen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
2.219 Een groene ruimte.
Ongevoelig klonk steriel
Verdi's requiem.
Schouderklophanden,
volmaakte instrumenten,
openden, sloten.
Wit isolement,
ingelijfd bij wie liggen,
medisch geketend.
Jij lag vlak naast mij:
warme slaapstem aan mijn oor.
Te ver klonk als hier.
Regen sloeg de ruit,
kinderen tekenden zonnen.…
Middel verruimende geest
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
1.348 Zo laat ik ronde vijvers kijken
als flonkerende groene ogen.
Die slaperige zomerdijken
zijn omgevallen regenbogen
Tien ranke populieren reiken
als middeleeuwse kathedralen.
en kraaienzang gaat bijna lijken
op het gekweel van nachtegalen.…
Broomhoudende vlamvertragers
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.340 Op verzoek van deze wakkere groenen
begon het AZG een gedegen onderzoek
en uit die academisch onverdachte hoek
bleek dat wij talloos vele miljoenen
giftige stoffen in onze eigen bloedbaan
hebben gekregen door in te ademen,
consumeren en wellicht ook zure regen.
Nu wordt er “snel” iets aan gedaan.…
't Gebed van----
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.677 Van kansen
De ware voor eeuwig, voor
Altijd, voor nu
Met jou, ballerina, wil ik
Dansen
---Hoop die de toekomst gloort
en bergen doet rijzen
Tweespalt voorkomen of anders
Hersteld
Laten we roken de vredespijp
Laten we drinken de vrede en
Afzweren, 't is nodig, dat zinloos
Geweld
Met liefde die bloeit onder een
Opgaande zon
't Groen…
Klimaatconferentie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
996 verstikkende dioxine is de situatie
meester kan dat raam niet beter dicht
USA in alle staten staatssecretaris Van
Geel rood van schaamte de duivel blauw
van het lachen groen gif voor geweten
pers weet niets maar altijd beter vet
gedrukt in koppen op mijn voorhoofd
milieuconferentie beschamende vertoning
voor wie ik lief heb wordt het heter…
IK zat toen heel stil te werken
poëzie
4.1 met 18 stemmen
5.104 Mijn lijf zat daar in een kamer,
boomtakken voor het raam er
heenkropen en weer, vervelend,
met groene bladen al geelend.
Mijn oogen zagen verwonderd
naar 't buitenlicht, maar zonder 't
zelf te weten wat of
hun licht oppervlak trof.…
paarse vijver
gedicht
3.8 met 116 stemmen
13.914 hij spiegelt zich in het stille water
vanuit z’n torenraam blikt hij omlaag
en zoekt de diepste gronden van Den Haag
de bodem van de politieke krater
de kalme vijver dampt of is het rook
die opstijgt van een smeulend vagevuur
plots borrelt hij sinister en obscuur
vanaf het eiland lacht het rode spook
achter buigend groen zo goed verborgen…
de liefde in ons
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.020 op een berg in mijn verbeelding
reik ik met jou naar de lucht
we kunnen de wolken bijna raken
er is geen wind vandaag die zucht
zij ligt stil en diep verscholen
in het dal tussen al het groen
van de bomen waarop wij neerzien
dit hadden we eerder moeten doen
op de berg van mijn verbeelding
waar de tijd haar eigen ritme kent
warmt de zon…
Onuitwisbare inkt
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.048 ik zie je nog steeds liggen, lief
aan levensreddende slangen
van gestapelde apparatuur
en de buis die zuigend leven
ademt in onwerkzame longen
rode en groene lijnen waaraan
mijn ogen zich vastpinnen
lezen golvend jouw lichaam
naast opspringende cijfers
als tussen strakke lippen
zwijgend woorden hangen
aan de spoedeisende wens
het…
De zwarte dorenhagen.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.727 De zwarte dorenhagen, eindlijk eens,
met jeugdig groen deurstoven,
het blijde jaar beloven.
Nog onlangs, op de tuin,daar was het sneeuw,
al dat mijne oge ontmoette:
nu bloeit en riekt hij zoete.
o Zomerdorenhage, willekom;
en, met de oostermorgen,
laat weg de winterzorgen!…
waddenbeeld
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
677 de wind blaast fel oranjeblauw,
stuwt het groene, donkere water
trekt en duwt aan de branding
treurig jodelen de regenwulpen,
hun opgekromde snavels peuren
pieren en zagers uit het wad
vlokken gelig zeeschuim rollen
vluchtig over het gouden strand,
verkleven soms heel even
met het bronsgroen knoopjeswier,
of met stugge, hard-oranje kabels…
Een zachte fluistering
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.069 Hoe graag zou je nu even
de lente willen aanraken,
het groen dat fluistert
in het vijverwater
van dichtersdromen
over vlindervluchten,
weerspiegelt in je
zonnebloem
zo zachtjes terug, als
wederkerende bloesems,
koester je duizend beelden
in één gloed weerkaatst
je legt ze teder neer
in alle zomers, verlengt
de geur van tijm in mei…
Mooie visioenen
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
1.318 Ik zag in mooie visioenen
het gras zo groen en lucht zo blauw
en in het midden van dat veld
daar zat een hele oude vrouw.
Ze kon vertellen als geen ander
had voor iedereen een lief woord
ik had daar altijd willen blijven
in dat mooi en heerlijk oord.…
De wel
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.834 Als een die, wandlend in een groot groen woud,
Een wijle neerzit bij een waterwel,
En in zijn handen 't water schept, dat snel
Vervliet, tot hij geen druppel overhoudt;
En, in gepeinzen, telkens weer dat spel
Herhaalt, als had hij nimmermeer aanschouwd
Hoe 't vonklend vocht, als levend zonnegoud,
Zich niet laat vangen in de kleine cel;…
Oude mannen in korte broeken
gedicht
3.4 met 20 stemmen
12.318 Zo worden ze bekeken
door bewonderaars die anoniem blijven
terwijl ze zelf met mildheid naar de dingen kijken,
naar de groene bomen en de witte klok
die beter loopt dan zij
en iets vertelt over hun afgezaagde tijd;
zij kennen hem van buiten.
---------------------------------------------------
uit: 'De zuigeling van Sint-Petersburg', 2001…
tranenregen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.666 namen vervaagd op oude zerken
glanzend in de kille lenteregen
druipend van de bedroefden
rondom de langwerpige kuil
sparrentakken gestoken
in de randen van het graf
kerstgroen zonder blijdschap
druppels kletteren op blank hout
onwillig langzaam en schokkend
verdwijnend door groen in de aarde
voor altijd
even dacht hoopte ik
dat je…
treurwilgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
597 als edele ridders staan zij
langs de waterkant in een rij
jarenlang staan zij daar te treuren
zijn door niemand op te beuren
echter de lente kleurt hun hout
met fijn groen en fonkelend goud
in deze groengouden sluier glinsteren
de tranen die de wilgen al zolang hinderen
verdriet omdat zij alleen naar beneden kunnen groeien
niet in staat…
De Beek
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
719 Springspelend water over oude steen
Zilverspattend tussen groene moskussens
Vloeit de stroom, zoekend naar de snelste weg
Ergens en nergens, kabbelend gaat het heen
Het water is de baas, alles wijkt, berustend
De brutale IJsvogel duikt op van een visgevecht
Zijn blauwe verenpak een flitsende droom
Wortels van de oude wilg, staand aan de rand,…
Een woord is zo gauw gevonden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
817 Dat woord - niet doorgrond maar gekleurd door
het nieuwe groen van de lente en de tere
blaadjes van de bomen die opengaan omdat
de zon al wat warmte geeft -
dat woord wil ik horen en drinken
met een verlangen veel groter dan de
verzadiging ooit kan brengen;
dat woord wil ik leven,
hier en nu, misschien voor even
of nog wat langer.…
Een koffer verhalen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
916 de zwarte potkachel, de pook
naast een koperen kolenkit
micaruitjes vlammend rood
en op de gloeiende plaat
pruttelt een koffiepot
opa stopt zijn pijp, hij
puft tevreden voor zich uit
terwijl oma een wrong draait
in heur wolkenwitte haar
de kleine ramen in het huis
van golvend groen glas
met sanseveria en begonia
op de smalle vensterbank…
Tortel.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
844 wel zult slapen
Ik hoop dat ik in je droom zit
Het water in de vijver rinkelt zacht
een tortel trekt met klokkende geluiden
de aandacht van poes
Zijn onwetendheid zal hem beschermen
Dunne witte flarden in het blauw
en de wind, zacht ademend nauwelijks aanwezig
beloven een mooie dag
De tijd lijkt steeds trager te tikken
Aardse en groene…
Pur et simple
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
617 Te zwemmen in azuur
à l'après-midi, puur
voor het genoegen en
warm welkom 'Loste Nord'
een jonge ree graast bij
het bosje naast de notenboom
dan spitsen zich de oren
ons gepraat verstoort haar rust
een grote vogel zweeft
met trage cirkels door het blauw
boven dit groene dal, met
lila bergen voor de horizon
en verre purp'ren Pyreneeën…
Zeer aandachtig leven
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
978 maar wacht en durf vertrouwen; straks komt
weer de regen die verkoeling brengt, de adem zal
weer diep gaan, fris de nachten
en het lijkt op nieuw geboren worden; veerkracht
als de dauw van lente over helder groen gras.
Zeer aandachtig leven, wachten.…
Vissen op het droge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
677 De toekomst staat in de lift
steeds hoger bovenop elkaar
beneden delen we het groen
schtterend gelegen in het dal
In de States wonen hele volken
al eeuwen safe tegen de wolken
met slechts bij stroomuitval
in een zekere mate kippendrift
De Sloterplas is ons vergezicht
groeit door de blauwalg dicht
zwanenmeer wordt wat aan gedaan
bliezen…
Maïs tussen Noordstraat en Klinkersbos
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
599 Het versgeploegde veld bezaaid
was vlug al omgedraaid
in vinnig groene stengels.
Toen ving het huis
in d’ andre straat
langzaam te verdwijnen aan.
Nog even dreef de zwarte klink
en ook de boer zijn bovenhelft
boven het mobiel gewelf.
Een week nadien, ‘t was wasselijk weer,
bewoog nog slechts zijn norse kop
over de wiegende maïszee.…