5388 resultaten.
het gelijk - een chanson
gedicht
3.1 met 18 stemmen
12.545 de werelddelen
stomen naar elkaar op door de zeven
wereldzeeën - een processie van de progressie
- wind gelijk honing stroop tussen de
personen de meest frivole tronie van de
adem het meest idolate gelaat van de
eenzaat - mimicry als leitmotiv
het gelijk van twee bokkingen op een bord
in een kamer te huur
twee geheime schaduwen…
Het vege lijf ?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 Als de dag z’n zegeningen telt
en zijn blik laat lopen over mens en
dier waarin het licht zich in de
schaduw versnelt, vermaak ik mij met
spellingen, speling van herinneringen
op een onafgemaakte tocht, het hart en
hoofd op papier te hebben opgeslagen.…
arm
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
821 Wij sluiten alles hermetisch af om
ons te beschermen tegen het gespuis
Zij slapen met open ramen en deuren
Wij leven met de mobiele telefoon, de PC en de TV
Zij zijn verbonden met de hemel, de zon, het water
groene velden en de schaduw van de bomen
De moraal: zijn zij arm, ver van de bewoonde wereld,
of zijn wij het...…
Van duister naar licht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
726 Zo is er 'n melodie ontstaan,
tussen licht,schaduw en regen.
Met de zon die schuilt achter een dek,
waarmee de hemel is vergeven.
En met de warmte die de kou verlaat,
blijft over het verlangen.
Door het koesteren van de hoop die is ontstaan,
ben'k in afwachting en omringd door vogelgezang.…
Als iemand mij nou maar
gedicht
3.6 met 18 stemmen
23.948 In mijn schaduw
gebeuren dingen
die de moeite waard zijn.
-------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
En zie, 't is lente!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.271 Bij morgenrood en avondschemer
Is daar, al zwoegend, immeraan
De akker liefderijk omvangend,
Zijn lange schaduw rondgegaan.
En 't koren dat hij zelf er zaaide,
Een andre zal het rijpen zien;
Een andre zal de sikkel zwaaien
Op 't maatgezang der arbeidsliên.…
Van de angst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
627 enige baas
Dan wordt daar niemand beter van
Zwakke plekken, niet loslaten, doorknippen
Er is een dramatisch gebrek
Zonder eigenschappen geïnspireerd
Dit land heeft gemaakt, zijn werk opgeschort
Fanfare van honger en dorst vecht zich naar binnen
In veiligheid geleid door gekken, hypocriet
De belangrijkste aanjager aan de vooravond
Donkere schaduw…
Sierlijk straalt er zilverlicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.025 of heeft liefde mij bedrogen
Zing ik schaduw ‘s heldendom?…
herfstdilemma
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 nog meer zwammen waar ik de naam niet van ken
pesterige kastanjebolsters
waar mijn hondje een ballerina van wordt
ze zijn niet allemaal zacht getrapt
ik doe mijn best maar soms loopt ze sneller
en dan plant ze haar poot op zo’n namaakegel
maakt een sprongetje en kijkt me verwijtend aan
de zon speelt mee en tovert bladgoud
stiekeme schaduwen…
sluimer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
940 in zachte aanzet wordt het hoogtepunt nog uitgesteld
het kamerbreed gevoel gekoesterd
dat zij bezingt in zachte klaagzang van genot
dat zich verdiept en zwelt
tot overrijpe vrucht tenslotte,
die openbarst in een boeket orgasmen
terwijl de spankracht van haar hand verstilt
sluit zij de ogen loom en luw
en sluimert in,
genesteld in de schaduw…
daglicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
958 Het finale schijnsel van de dag
werpt lange schaduwen
terwijl de herfst
nog één keer wordt aangelicht
verkleurt hemelsblauw
naar zwart geaderd oranje
de wereld staat in brand.
Zo maar een dag
als in een droom
waar sterven mooier lijkt
gemis voor heel even
op afstand blijft
ik gloei tevreden na
als het donker wordt……
Zo'n dag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
700 Dit is zo’n dag waarop elke last lichter lijkt
de schaduwen streeploos
de bomen geen anoniem wuivend getakte
maar beleefd knikkende lakeien
de vrouwen geen haastige passanten
maar frivole omkijksters met gloeiende wangen
Alles leeft en spreekt me aan
de lakeien vousvoyeren, de gloeiwangen tutoyeren
Dit is mijn ban, mijn toverlamp
mijn haremvolste…
We blijven naakt?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
476 vertraagde echo’s na een winterslaap,
stilte beroert de aanwezigheid, raakt
met de ketting de schaduwen met de hand,
restje DNA waarvan de code niet is gekraakt,
bedekt de oogleden toe, verder blijven we naakt.…
De nacht dat de lamp uit ging.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
652 De lamp is uit, geen schaduwen vanavond
ik voel je armen om mij heen. liefste
morgen brandt de lamp weer en kijk ik naar je gezicht…
In mijn geboortedorp
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
456 strand
achter jou, die vlot en vlug
over de brug
langs straten waar ik zoveel liep
naar mijn ouders
de lucht blauw
het stille druk
maar wij lopen verder
waar het rustig
veren aan de hemel
liggen arm aan arm en dij aan dij
't water fris en glad
een zee met mui
naakt kom ik er terug
creme en zand verscrubben
een tentje zet je op
voor schaduw…
kareltje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 pootjes
deftig driftig stappend
met je natte neus in de wind
was puur jouw vriendschap
zacht schattig en bekoorlijk
jou medeleven en geduld
blaffend of zwijgend
in jouw mandje naast ons
of knuffelend op schoot
bood vertrouwen en geluk
in vele wandelingen bovendien
waar ook gaand of staand
volgde kwispelstaartend jij
veilig schaduw…
De kruik met olie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
545 geen:
daar zit al het verdriet verborgen en de pijn
Soms zou ik dat met jou, met haar, met hem, willen delen, en of ik het meen:
niet alleen de kamer van pijn maar ook de kamer van stilte vreugde en zonneschijn
voorzichtig probeer ik het slot van de deur te openen als opeens het scharnier
begint te kraken, ik voel de angst omhoog kruipen, schaduwen…
De Kersentuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
826 omvangrijk het lavendel rond
dat na de overdaad aan licht
als nabeeld in blikveld verschijnt
belemmert het zicht op gewicht-
loze lichamen zwevend in de lege
regels van een geschilderd gedicht
een korte rustpoos op een bankje
onder de schaduwen werpende eik
vergroot waar ik een wildweg loop
de kans om een doel te bereiken
even de spreeuw…
Bewust of onbewust?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 gehaald
of een gespannen snaar die springt
op de hoogste uitvoering
waarnaar de speler dingt
of in het oudste porselein
van gelijmde barsten in
vreugde en verdriet
reiken verder dan men overziet
op een geaderd marmeren tafeltje
de pit van elke schrijver in een
gedicht waarin z’n twijfel op rust
als helder licht door eigen
schaduw…
Ook als gierig vuur steeds opnieuw elk uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Ontdaan van die langere schaduwen van tijd
mag het maanden met ook deze pijn laten gaan,
zicht herpakkend stil met en zonder dit opstaan
met sterke gedachtevlijt en zielvolle waardigheid.
Lot, vreugd of kwelling uit de loterij van 't bestaan.…
Het schip van de geest?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
499 onthult de ruimte tot een beperkte schaal,
los van het allesomvattende uitspansel, het
heeft een eigen taal als het uitspansel van de tijd,
die kleine stip werden kansen, nauwe openingen
waar ik waardoor regelmatig voor de keuze stond,
hoe kwam ik daar terecht kwam geboren uit de ziel
van een proces wat rijpen moest uit de zonnegod om
schaduwen…
Nieuwbouwhuizen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
551 Natuur, met achterin een houten hut,
gebouwd in de weldadige schaduw,
van een oaseboom.
Hier vliegen vrije vogels af en aan.
Hier nestelen onze vredesduiven.
Hier bezoeken vlinders bloemen.
Hier jagen donkerbruine padden.
Hier zien we af en toe een muis.
Samen met een nieuwbouwwoning,
bleven we jong en werden oud.…
cyclus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Zijn schaduw neemt zijn plaats in, het omhelst hem.
Ogen die huilen, vragen en spreken in stilte.
Adem in en Adem uit.
Zijn levensjaren gedragen met een lach en een traan.
Adem in .................... En Adem uit naar de eeuwigheid gedragen.
Stilte neemt plaats. De vrucht heeft al zijn levens jaren voldragen.…
Stromend water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 In de schaduw van die vijg
legt de dichter zich neer
om in een volgende droom
op te staan en weg te lopen
naar een andere bron.
Hij zal niet slapen,
hij kan niet slapen, als de stroom hem mee voert,
weg van zijn dagen in de tijd.
Ik sta op en loop,
verwassen
door de zwarte moeder,
de tijd in (zwarte bij honing gevend).…
Terugblik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Soms blijven ze wat in de schaduw staan.
Is er spijt misschien over begane fouten?
Och nee, waarom daar bij stil gestaan.
Die zijn voorbij, niets verandert er meer aan.
De heldere punten lichten op,
vreugde brengend in haar bestaan.
Het zijn er veel, ietwat verwondert kijkt ze ernaar.…
Vijf-Luik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 zoek ik
naar het vijfde seizoen
Aardbeving
Toen mijn aarde beefde
werd dit
op de schaal van Richter
niet geregistreerd
stonden er geen koppen in de kranten
werd er niet
voor mij gecollecteerd
Ruïne
Dwalend door het puin
van mijn herinneringen
waar het licht
de strijd genadeloos beschijnt
Is daar plots
de troost van schaduw…
Lied der dwaze orang oetans
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
470 • Een dennegeur verdwaast
de orang oetans
In hersenpan en
onderbuikgevoel
Odeur van penetrante
girondijnen
Geen alfaman wordt blind
door impotentie
Maar door obesitas
en corpulentie
In schaduw van de
matglanszijderups
In orang oetans
lebensraumurgentie
Rust een taboe op
woudkapinterventie
• De nacht passeert…
loslaten voor houvast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 onvoorwaardelijk de liefde
die hen eens samenbracht
scheen door zonovergoten
in hun zo gelukkige jaren
naast ook ruzie en venijn
die weer verdieping bracht
waar eens het samenzijn
onvoorstelbaar genot was
kroop langzaam kruipend
als het einde van de dag
bij een zonsondergang
schim en schaduw binnen
het fundament knagend
met duistere…
Maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Op de maan heeft niemand namen
Maanmannetjes zijn 't allemaal
Zij hebben 't heel druk met de
Stand van onze karaktervolle
Aarde, want 'r schaduw bepaalt
Of het hemellichaam maan vol-,
Half- of schijfverlicht is....…
Zijn droombeelden verboden.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
624 Binnenin zit een pit
puur en blank nog nooit aangeraakt
Tot de betovering van de stiltes
rond het beeld wordt doorbroken
en als schaduwen voorbij flitsen
de zoveelste slapeloze nacht haar opslorpt.
Droombeelden zijn verboden....…