5143 resultaten.
Eiland
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.899 met wat de zee je liet
Zoveel schepen laat jij zingen weer, op golven die bestaan
Waar het licht van mij jouw zee verlicht, zo zal jij blijven gaan
Hier besta je tussen eb en vloed, als eiland vol met leven
Hoor je zee en verder niets, laat jij jouw woorden ongeschreven
Maar ik zie je -en ik hoor je, voel de wind die jou verliet
Voel je adem…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Na de regens ademen we het meel
van molenstenen, malend onder de
wieken van de molenaar, de wind
vermaalt de beide kanten van de manen,
lust verlengt de schaduw van korenschoven,
patronen van de toekomst zijn vervangen
in wat ons verder onderscheidt, raakt in
verwondering meer bevlogen, waarop
de fraaiste bewoordingen kan bogen,
want…
Wintervogel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
507 Hoe een kokmeeuw met koptelefoon de
verschillende luchtlagen glad en strak strijkt van waar
vleugels rusten op zachte adem van een wind op hetzelfde moment
reflecteert het portret in gerimpeld water waar de golven ruisen in ontspanning.…
Dauw robijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Een koude ochtend-adem zeilt binnen door de ramen
en al spinnend rijpt de dageraad.
In het traag ontwaken
hoor ik de stilte achter mijn stem
en overstijg de roes van mijn dromen.
Tastend zoek ik mij een weg tussen de lakens
wijl haar beeld uit mijn lichaam verdwijnt
haar zoete parfum
tussen witte regen vervagend.…
De vrijheid van een kokmeeuw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
456 Hoe een kokmeeuw met koffiebruine kopkap
verschillende luchtlagen glad en strak strijkt van waar
vleugels rusten op zachte adem van een wind op hetzelfde moment
reflecteert het portret in gerimpeld water waar de golven ruisen in ontspanning.…
Over Leven
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
481 Bovendien ben ik trots op mijn eigen leven
Een bestaan waarin ik verse inspiratie adem, de dagen van
inzicht, liefde en wijsheid volgen elkaar op waarin er wordt gebouwd aan
een toekomst voor ieder van ons van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Uit de hel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 Zo ook dat van jou, terwijl je op een kruk
naar meer adem snakt, maar weerloos gemaakt
alleen nog je rug kan omdraaien.…
De wereld vanuit een luchtballon
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
628 Wanneer ook het omgevingsgeluid van vogels
begint te verscherpen, adem ik een serene zon waarbij haar
unieke schoonheid en warme gloed versterken zodat ik kan varen tussen
de verschillende wolkenlagen waarin bewondering en verwondering worden aangestoken.…
Vroeger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 in vrije adem, vrije wil
een ieder even kwetsbaar
een wereld die eenvoudig
was, met drukte in de straten
een oorlog ver van ons bed
armoede ongezien
in strijd en streven
voor een succesvol leven
klimaat en haat voor onkundige
politiek, de rol van zorgverleners
onderschat, weinig handen maar
voldoende bedden
waar zouden we dan zijn…
Avondpracht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
518 Al met al is het heerlijk om al deze kracht en
pracht van dichtbij waar te nemen daar evenals haar stem
wordt gehoord in de hemel als een lang fluwelen gewaad van figuren en
vormen die mij bevangt terwijl zijn schoon mijn adem inneemt; mindful momentje nabij.…
Wat herfst met mij doet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Al bij al adem ik steeds weer nieuwe creativiteit en
inspiratie die als verschillende luchtlagen zich een weg banen
langs het fijn netwerk van haarvaatjes, aders en slagaders om uiteindelijk
te arriveren in een onverwachtheid en veranderlijkheid bij mijn breekbare-en-kwetsbare.…
Aarde ik hou van jou
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
475 Op welke wijze je mindful en verbindend bent, je
staat altijd klaar om iemand of iets met open armen te ontvangen
tegelijk adem ik verse creativiteit en inspiratie maar wanneer de tijd is gekomen
dat de donkerte de overhand heeft dan zal ik geen fris groen en wind meer voelen in jouw vrij.…
oog op u
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 men drijft op spot en tot een in geplukte nepikjes versmachtende onmondigheid is het verweesde verworden en walmend in het asgrauw der schermen wappert het bundelblad verstoken van adem en stem.…
De herten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Nauwelijks ademend probeer ik een
te worden met de omringende bomen,
sta als bevroren, alles lijkt alleen
nog binnen in mij te gebeuren.
Met gespannen kaken tasten ze roerloos
en voorzichtig de omgeving af
op geluiden, onbekende geuren,
dan keert de zekerheid in hun bewegen
terug en lopen ze door in draf.…
Zo fijn met jou
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
467 Voelend met mijn hart
de kracht en pracht van natuur
steeds weer verbonden
Wat is het heerlijk om te proeven van
een harmonieuze en gezellige sfeer in een ruimte waar
men heerlijk kan ontspannen en tot rust komen maar ook ademen van
verse creativiteit en inspiratie opdat een nieuw stukje poëzie het levenslicht zal zien.…
Bosbeleving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
504 Een bos bevangt mij
zijn rust neemt mijn adem in
mysterie nabij
Hoe heerlijk het is om te struinen in
het bos waar ik verscheidenheid aan flora en fauna
waarneem op hetzelfde moment genieten van vrije klanken van een
helder kabbelend beekje of van zacht aanvoelend mos dat een stukje bodem bedekt.…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 In elk vallend blad hoor ik haar stap, in elk briesje haar adem,
een schaduw van nabijheid, onzichtbaar en toch niet weg.
Ik spreek in gedachten, vraag of ze luistert, of ze nog weet,
of de afstand slechts een sluier is, dunner dan de sterrennacht.…
Als geen ander
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
510 Al bij al adem ik steeds weer nieuwe creativiteit en
inspiratie die als verschillende luchtlagen zich een weg banen
langs het fijn netwerk van haarvaatjes, aders en slagaders om uiteindelijk
te arriveren in een onverwachtheid en veranderlijkheid bij mijn breekbare-en-kwetsbare.…
Lenteprikkels
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
599 Bovendien adem ik verschillende zachte
luchtlagen die mijn lichaam in beroering en vervoering
zullen brengen maar ook om van dichtbij mee te maken hoe heerlijk
intens deze krachten en prachten allemaal zijn zodat mijn zinnen niet verloren gaan.…
De eenvoud van de natuur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
507 Pure eenvoud
markeert de komst van de zomer
blauwe korenbloem
Wat is het heerlijk om te proeven van
een harmonieuze en gezellige sfeer in een ruimte waar
men heerlijk kan ontspannen en tot rust komen maar ook ademen van
verse creativiteit en inspiratie opdat een nieuw stukje poëzie het levenslicht zal zien.…
Als de schemering valt
netgedicht
1.8 met 20 stemmen
441 Onder de sluier van de nacht valt de zee
in slaap en sust schemer wereld met gezegende adem
Op die manier is er einde gekomen aan de dag met een vleugje liefde
Schemering op zee is hoe je het ook bekijkt, een ongelooflijk schilderij van het licht.…
Verbondenheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 Tussen rust en reflectie vind ik
ruimte om te ademen, te ontspannen — ver weg
van de hectiek van alledag. De vrije natuur reikt mij haar stilte aan,
verlicht het hart, en neemt me mee in een poëzie waarvan het einde nog niet is gekend.…
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 Laat ons die sporen volgen, waar het verleden blijft ademen,
en hun echo in de wind ons steeds opnieuw beroert.
Geschiedenis roept ons op hun verhalen te blijven dragen,
zodat geen stilte hun lot verzegelt, geen vergetelheid hen ontvoert.…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 Als hij zijn ogen sluit, is hij weer thuis, even, heel even,
voelt hij de warmte van muren die ademen, van leven dat hem omringt.
Maar als hij ze opent, is er alleen het koude licht van deze kamer,
en een heimwee dat hem zachtjes, maar onvermijdelijk, verteert.…
De ontwaking van de natuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 In de vroege uren, wanneer wereld
gehuld is in een zilveren waas van kalmte en de
adem van de aarde bijna onmerkbaar door het landschap zweeft
beginnen de vogels hun melodieën te weven, een zachte belofte van nieuw leven.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 Over glooiende heuvels waait een adem
van iets wat net begint. Een vage echo van bloesem die
zich aarzelend openvouwt in het zachte licht, en in het breekbare spel van
schaduw op uitgestrekte velden ontspruit in stilte het nieuwe leven van een pril seizoen.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Een meer bevangt mij
haar rust neemt mijn adem in
reflectie nabij
Langzaam strekt het water zich uit als
een spiegel van eindeloze lucht, waar wolken zweven
in een zucht van wit en grijs. Oevers buigen zich naar hun eigen
spiegelbeeld, terwijl riet zacht ritselt in de ademhaling van onzichtbare wind.…
De fluit van Pan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 zijne maken zou,
zijn wilde dans mijn levenslot;
Ik opende mijn armen, mijn hart,
ik opende mijn hele wezen, wie
zich vol overgave aan Hem geeft
hoeft liefde noch leven te vrezen,
hij tilde me naar grote hoogte
en legde me toen teder neer,
beminde me gepassioneerd tot extase
en daarna nog een keer;
Zijn Wezen vervult mijn wereld,
Zijn adem…
In de schaduw van Erato
netgedicht
2.2 met 19 stemmen
1.203 O muze van liefdesbrieven, van
nachten vol ongekend gefluister, je bent de adem
van dichters, de inkt van wie liefheeft, de draad die dromen bindt
aan de werkelijkheid van taal, de gids die ons leidt naar het diepst van verlangen.…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Bladeren fluisteren verhalen die ik niet
ken, maar toch herken, een stille dialoog tussen bos, hartslag en de adem van de tijd.
Ik word opgenomen in het ritme
van vleugels en water, gedachten lossen op in de kalme
stroming van het moment.…