20097 resultaten.
Nagelranden
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
815 Hang niet langer aan mijn lippen
lik liever mijn vergiftigd hart
even maar, een vleugje nippen
van mijn ondragelijke smart
kijk niet langer in mijn ogen
knijp je ziel uit in mijn handen
even maar, half krom gebogen,
diep onder zwarte nagelranden
rust niet langer in mijn armen
maar draag me naar de overkant
op een deken van erbarmen
over…
Verborgen Schatten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 diep
verborgen in mijn hart
zijn er tranen
die niemand ziet
alleen
durf ik de reis niet aan
wil jij, mijn lieve vriend
mij helpen sturen
de weg van verleden
op zoek naar het verschiet
en ik je vol vertrouwen
een glimp zal geven
van verscholen
schatten der duisternis
bestaande uit liefde en
verdriet
zodat er niets geheim zal
blijven…
Onderstroom
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.646 Zoek me in de uiterwaarden
achter het riet van de rivier
volg het karrenspoor der paarden
en breng je diep verlangen hier
wil mijzelf met jou vermannen
tot natuurlijk vrouwelijk schoon
vul de kruiken en de kannen
met passie uit de onderstroom
tussen lelies wil ik dansen
tot we samen overvloeien
op het veld waar levenskansen
met de laatste…
Een ronde hoek
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
565 soms is alleen zijn
stiller dan duizend
zwijgende soldaten
die in verstijfde houding
handen
niet ineen kunnen slaan
ben dan een pion
te midden
van roerloze maten
het doet armen en benen
verstrammen
aderen verstoppen
en ooit
hoor ik ver weg
diep in de grond
nog een hart kloppen
naar de ochtendstond
op zoek
*…
De Schim
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 Ik had de voetstappen wel in de gaten,
die subtiel dreunden,dof, maar diep.
Het alleen zijn is niet meer,
samen ben ik nu met die andere ziel.
Wel erg eng is het deze keer,
waarop ik me omdraai en kniel.
Een schim komt uit het duister,
een hand rust op mijn hoofd.
Toen het slissende gefluister,
het licht ging uit, ik was verdoofd.…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 31 stemmen
2.321 Hier past alleen maar zwijgen
en diepe dankbaarheid;
niets gaat verloren van
wat liefde heeft gegeven,
en trouw in helderheid.
Bij het overlijden van de moeder van G.…
levende aarde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
665 Leven ontstaat omdat eigen-
schappen van het atoom het
technisch mogelijk maken,de
aardkorst zit vol leven; het
kruipt over het oppervlak tot
diep in de aardkorst, stroomt
met rivieren mee, zwemt in
zee, zweeft op de wind hoog
in de lucht; 't aardoppervlak
is 'n gelei van leven, mantel
van Gaya, godin der aarde.…
Zo lief zij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Haar ademhaling is nog steeds diep
vervolgt haar onbewuste weg
door het geluid van de ochtend
Hoe lang nog voor zij de ogen opent
haar ontwaken in een geeuw wakker maakt
Een merel doet een liedje na
een specht hakt wurmen uit de grond
de zon wacht tot zij hem openlijk
twintig seconden in het gezicht kijkt
Maar zij draait zich ontspannen…
Zwarter dan wit.
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.076 zwarter dan wit
donkerder dan licht
lichter dan zwart
grijs is mijn hart
zwarter dan wit
rijk zonder bezit
duister in de nacht
in vergrijsde pracht
zwaarder dan licht
lichter door jouw gedicht
bevrijd de diepe smart
uit mijn versteende hart
zwarter dan licht
betoverend gezicht
die mijn liefde ontwart
uit ons verwarde hart…
Élysée de liberté
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Bouw geen muren
op fundamenten
door mij afgekeurd
breek wallen af
op gronden die niet deugen
en bouw geen toren
in een diep dal
waar ruimten zijn besloten
plaats mij op een kale berg
waar mijn gezicht
tot de horizon reikt
veranker mijn grondvest
aan sterke rotssteen
bouw daar mijn veste
op onbedorven scheppinggrond
waar nog vrede op…
De tijd in een korenschoof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 in deze marmeren wind waait
het leven telkens één klokslag
terug in tijd waar de nagalm
het restant tracht te bewaren
heel diep in mijn hand
raast het geweten, nietszeggend
is de allerlaatste strohalm van
deze opgeheven schoof
we hebben geluid, de theorie gesplitst
in woorden, maar tenslotte
verdwenen ze en kwamen
we nergens uit…
LANG NA ZAAITIJD
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
522 Aan het meer van Galilea
werd met eenvoud gesproken
over de akker der mensheid
vele halmen groeien snel
hebben een steen onder hun voet
krijgen nooit volle aren
hoe vaak heeft het rijpe koren
dat in goede aarde staat
bij zijn diepe wortelpunten
geen kleine kruimelkiezels
welke
de allerfijnste tastzin
een weinig onderdrukken
lichte belemmering…
Lied van de wijze kinderen
gedicht
3.7 met 6 stemmen
15.335 Welnee - zij ademden eenmaal diep
en vielen in lachen uiteen.
---------------------------------------------
uit: 'Al ben ik een reiziger', 1959.…
Terra Nova
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 In een wankele kamer
zonder plafond
gilt een vrouw het uit
urenlang
Haar winterreis
door diepe duisternis
ongekende kou in een
vergeten continent
In deze gesloten wereld
onthullen de beelden
op het scherm
haar ingekerfde angsten
Zelfportret in de spiegel
zoveel woorden
om niets te zeggen
alleen maar drijven
Woordeloos schuiven…
Moment
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
762 niet door licht te vangen
ragfijn kleverig webje
heeft gesponnen
van een spotje
langs het waterreservoir
naar het keukenkastje
loopt het
elke ochtend haal ik er
gedachtenloos
een vochtig keukendoekje langs
Vandaag niet
omdat het
me ontroerde
en ik
een moment
de overeenkomst zag
met mijn bestaan
het universum
en nog andere
diepe…
van Kostroma naar Kirov
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 diep in het Oblast
nog honderd en twee werst
in de trojka
doorheen geschilferde berken
snerpende wind
zweept ons voort
door het kale bos
Chlynov nog ver
maar dat bestaat niet meer
ook de Vjatka
zal ophouden met stromen
alles verdwenen
zelfs vadertje vorst
weet dat de lente komt
en de berken weer
de Vorovskogo Ulitsa zullen…
Een tweede kans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
601 ik heb
stenen geraapt
tot heden de wegen gemaakt
de toekomst ingevuld
met overleg en geduld
mijn keuzes gedaan tot vandaag
ineens is daar
dat gapende gat
de diepe kloof zonder pad
met de brandende vraag
hoe overleef ik de breuk
als er geen morgen bestaat
gids me mag ik jouw hand
alleen perspectief geeft mij
nog hoop op een tweede…
Duizend doden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Zo
word ik wakker
op de kade van een diepe gracht
met daarin
in trage stroom
het bloed van duizend doden.…
Kerstboom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 De stekels dringen diep door in mijn huid,
Alsof ik met een tijger heb gevochten.
Ik wring me in onmogelijke bochten,
Het kerstfeest werpt zijn schaduw weer vooruit.
Elk jaar als ik de buitenboom versier,
Dan hoort de buurt mij kraaien van plezier.…
frêle levensdans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
487 waar haar spiegel water raakt
in kleine passen beelden schept, voorwaar
haar zachtste zelf laat zien
danst ze
lichte teugen adem
als een zeepbel boven kleur
duizend vadem diep
de wereld schiep een beeld, een kind
uit harde stoffen
doch haar stolsel liep uiteen
slechts door mijn hart
getroffen…
Dat snelle beekjes stilt
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
586 daar ligt het meer
dat snelle beekjes stilt
en spiegelglad
de maan weerkaatst
waar ik altijd
naar de sterren kijk
hun afstand overbrug
met een diepe zucht
een dialoog
in vast geloof
dat twinkelingen raken
aan de oer herinnering
zij verhalen
de verbondenheid
van energie die tijd
en massa begeleidt
heb het alleen zijn
achter…
Dit warm decor
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 ik volg het licht
op jouw gezicht als jij
de avondlucht trotseert
met wisselende intensiteit
vlammen schaduwen
speels rond je vormen
de matheid
van je fraaie huid
voorkomt weerkaatsen
in diep donker vragen
oogt je sterrenblik
een lach glimt tanden wit
dit warm decor
heb ik zo lief omdat het
uitzicht op de hemel biedt…
De aandacht fuik
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 een danspas en een grap
zo maakt hij
na begroetingsritueel
zijn nonchalant entree
ogen draaiend
en een denkbeeldige
vriendin in
afscheid aaiend
kiest hij een vriend
als springplank
voor zijn diepe duik
in de aandacht fuik
onnozel paraderend
langs hun nieuwsgierigheid
de laatste roddels strooiend
wint zijn aanhoudendheid
de kaarten…
zonder geluid
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
782 het zwijgen waarvoor ik zwicht
jouw gezicht in 't lange licht
het is waar het leven om vraagt
vaak door schaduw vertraagd
wollen weemoed heeft ons omhuld
wij tweeën, rond hals en honger gekruld
dat is wat het leven geeft
bloesems, bomen, een strik
jij, mijn liefste, en ik
onmogelijk om niet te horen
wat diep in ons werd geboren…
Met aankomend geel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 zij tokkelden
het groen van gras
rond de korenbloem
die diep blauw
gestreken werd door
het licht van de eerste viool
wind dirigeerde
in koper het rood van de loper
voor de ondergaande zon
maan reflecteerde
met aankomend geel
de al grijs roffelende trom
fluisterend besloten
kleur en muziek deze dag in de
donkere echo van de laatste…
verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 de rusteloze reizen waarin
hoogte en diepte grillig
van gedaante verwisselen
vermenigvuldigen de onthechting
voor de wees op drift
ongekende niet gestilde
verlangens naar verre
veelbelovende verten waar
hoog en diep hun eeuwige
slaap slapen
de hitte brandt
onder zijn voeten
de bestemming ontreddert
ontneemt ieder zicht
het hazenpad…
open en gesloten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 met gesloten ogen
zie je meestal niets
je staat nergens voor open
en als er iemand naar je roept
dan slaat je deur hard dicht
maar eens komt er een moment
dat je ergens diep geraakt wordt
je houdt je ogen niet meer dicht
maar voelt je verplicht
om je hart te luchten
en je kunt je lichaam horen zuchten
jij alleen, jij bent vrij
en niemand…
voorbij gefingeerde stations
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
691 ik zag een collega machinist
met het puntje van zijn tong
tussen de tanden en de ogen
nauwlettend op de baan gericht
aangekomen op de plaats van bestemming
sloeg hij een diepe zucht van verlichting…
Niet vandaag.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Alle woorden rond me
of in m'n gedachten diep,
ze zijn als afgeblakerd
klatergoud, koud en bitter!
Meer... meer is er niet.
'k Blijf maar liever hier
in de lichte kamerschemer,
tot de stilte me troost!
En morgen...
ja echt morgen,
ga ik wel
met leven door!…
Thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
585 Hoge toppen diepe dalen maar altijd rustig door blijven ademen.
Het gezegde is wat voorbestemd is zal altijd gebeuren.
Is het niet vandaag of morgen ooit openen er een paar deuren.
Tijd is iets onaantastbaars maar nooit verloren.
Blijf geloven in liefde..…