Alle inzendingen over liefdes einde

6209 resultaten.

Sorteren op:

ook liefde spaart je niet

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.356
jouw oceanisch groen is zoetste wijn: jij gloeit elk ruw tot een fluweel – in jou verzonken valt men geloof ik als van jou bedronken op ’t einde zelfs in zachtere gesteen; schijn is niet helder; helder dat is schijn jij hoeft mijn rotsenmond niet te verwarmen: ’t verwelkte bladgoud in je armen kan nooit de prijs voor alles, alles zijn hou…
sunset8 januari 2009Lees meer >

palliatieve zorg

hartenkreet
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.540
Het bittere einde tegemoet..…
ali.b7 februari 2009Lees meer >

Autohulp

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 843
Een eind kwam er aan d'r frustratie. Voor haar was 't geen straf: van d'r zorg was ze af! - Van d'r hoofd ook; door zelfamputatie.…
Aubrey8 maart 2009Lees meer >

Mano

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 932
dansende leeuwin zij heeft mij in haar macht die vruchtbaarheidsgodin die krachtige katachtige machtige dansende leeuwin het is van fundamenteel belang het is mijn taak als vuurspuwende draak om hoger te zingen voor haar zonder haar is dit mysterieuze verhaal nooit klaar O maan O maan alleen zo bang ik kijk en zie een lichtje aan het eind…

Vat vol tegensrijdigheden

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 578
"alles is liefde" ze is dol op sprookjes over elfjes kabouters en feeën kan zich verheugen op misdaadseries om dan vlak voor het einde in slaap te vallen zodat ze haar moordenaar nooit gevat haar misdadiger nooit bestraft ziet ze lieft de vrijheid dansend op blote voeten met bloemenkransen in haar haren haat het, afhankelijk te…

onzekerheid

hartenkreet
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.896
masker meer dragen en niet meer over mijn uiterlijk klagen Het meisje in de spiegel wil zo graag dat ik haar herken en dat andere zien wie ik werkelijk ben Misschien durf ik dan eigenlijk tegen anderen te praten en lukt het om vrienden te maken Van vrienden heb ik er geen een Al mijn hele leven ben ik alleen Maar ik wil niet dat dit het einde…

Als ik sterven moet !

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 755
Dank Heer, dat we zeker mogen weten Dat de dood niet het einde is Maar dat er licht is in de duisternis Zalig leven, altijd, heerlijk dat te weten.…

het is maar een muziekstuk

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 707
dodenmars kun je van verre horen 't geluid zwelt onheilspellend aan de arme schuldige, ter dood veroordeeld voelt dat hij niet ontkomen kan dan ontwaart hij tussen ramptoeristen zijn geliefde, die hem zo bemint maar al haar tranen, smeken, bidden helaas die redden niet het hooggerecht is onvermurwbaar en in triomf loopt het naar het eind…
annabel13 augustus 2009Lees meer >

Festijn

poëzie
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.142
Maar nu 't einde nadert van 't gelag, Roep ik wee en ach, Wee en ach, Dat het niet is voortgegaan, Niet voor eeuwig kon bestaan. Het is bijna dag. Waar ik braste stonden vier bokalen, Zaten nog drie drinkers, Denkend aan geen dag.…

Mate van verschil

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 838
hoofd de koude die we deelden hartstocht en opnieuw de kou van sterren en planeten Tussen ons loste de afstand op Jij wilde niet met mijn voeten spelen verwachtte hetzelfde van mij Achteraf had jij het gelijk aan je zijde groeide de afstand lichtjaren ver terwijl de kleur van de ochtendster zich telkens in ander ros herhaalde aan het eind…

wanneer een mens

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 648
meisjes kruipen uit aangeraakte bladeren, van wat er nog rest in dode ogen en de waanzin, gebalde vuistjes en dat ene streepje blauwe hemel vooruitgeworpen en daarna nooit meer letters krassen samen zoals zwarte kraaien aan de andere kant van duisternis, wervelen tot een genadeloze zweep de eerste slag weerklinkt ze genezen niet, nooit het einde…

NIEUW AMSTERDAM

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.026
In jonge wijk van de oude stad gekomen Waar eind'loos straat aan nieuwe straat zich reit, En langs de banen steenloos geplaveid, De nieuwe wagens zonder paarden stromen, Gevalt mij vaak een vreemde droom te dromen Door een verwisseling van tijd en tijd, Dat zij, die 'k ging door 't lange leven kwijt, Mij konden hier, weer levend, tegen komen…

De volgzame mens

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 618
ken ik nog de weg naar huis als mijn denken zich verschuilt achter een vertraagde dauw heb jij ooit gekropen door een buis waar voortgang je gevoel bevuilt en het einde vol besneeuwd lijkt met rouw het was een droom, ooit een wonder boven wonder maar naarmate de tijd vervliet gaat het onzegbare ten onder; allengs van genadevolle fleur…

Algebraballade van het Nergens I

gedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.394
Eenrichtingsverkeer helpt iedereen een eind op weg, maar niet richting ‘onze’ straat. Aparte straten heb je ook, een beetje opzij, niet voor niet achter. Wel altijd met twee richtingen, een open straat die voor iedereen vanzelf apart zal zijn.…

serieus

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.230
Serieus Een vlotte babbel, een vriendelijk woord Een gemeend en oprecht verhaal, Soms lachend, maar altijd hoort, Men Aan het eind de serieuze kant, en het moraal vaak goed bedoeld, meelevend bedachtzaam en beantwoord, meedenkend en steungevend zodat men weet, dat er echt serieus, naar je wordt gehoord.…

Ma bien-aimée roos

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 645
om een huisje deur zag ik witte liefde in jouw ogen en het groeide binnenin ons enthousiast jij liet me dansen en glimlachen bij dageraad en bij nacht tot daar het einde kwam eens te meer drukt afscheid laat stilte achter in ’t hart en oog en achter mijn deur om te bewegen over twee provincies binnen en buiten wat de natuur repeteert…

Tijd

gedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 16.008
Zullen we een eind gaan wandelen? Waar naartoe? Nergens naartoe. En dan terug naar waar we begonnen. ---------------------------------------- uit: 'Wuif de mussen uit', 2006.…

Dauwtrapper

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 781
investering, vaste route naar de bosrand; een bui overvalt me en ik schuil in de boskapel, sta naast de zwijgende Maria, de bui stopt abrupt; ik groet Maria en vervolg m’n weg- en nader het bos dat zienderogen verandert in bomen; de zon komt op, nevels die oplossen hebben met dauw de aarde gewassen en het land ligt erbij als herboren; op het eind…
Custor11 oktober 2010Lees meer >

LIEFDE EN VERDRIET

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.150
liefde kwam en gaf verwijdering, gedeelde liefde werd gedeelde smart en meer nu is liefde meer verdriet het niet meer zien en horen geeft het idee van verloren maar als je alles goed bekijkt geldt dit niet voor de eeuwigheid is het de liefde, die het leven leidt de terugkeer wordt nu voorbereid een open deur, een open hart er komt een eind…
Hans Uding17 oktober 2010Lees meer >

WAS IK MAAR MOOI

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 925
Altijd als ze voor haar spiegel stond voelde zij zich enkel onzekerder zijn Innerlijk bang als een geslagen hond was zij aan het einde van haar Latijn Een lelijke draak zag haar altijd aan één die haast stierf van onzekerheid Zij met in het oog die eeuwige traan wie was eigenlijk die vreemde meid Altijd voor het naar school toe gaan toonde…
Ton Rijkers1 november 2010Lees meer >

Kleindierenleed

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 685
voor die ene luisteraar op wie hij wacht maar helaas zij is reeds lang gevlogen met haar vriendje op de eerste vogeltrek in het havendorp vlakbij de boszoom wacht een vrouw nog op haar zeeman een kanarie op zijn favoriete luisteraar hij zou de orkaan hebben doorstaan maar als dan de fatale boodschap komt overweegt ze dra een zelfgekozen einde…
geeraardt29 december 2010Lees meer >

Woordmolens.

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 617
Laverend langs de echo’s van wat al reeds geschreven werd, projectie op een blanco scherm, de eindeloze blik gericht op sluimerend talent, het hoofd getand met lauweren, geloof gevuld met klatergoud, die waarheid is met ongeduld te denken aan rottend loof en meterslange losse einden, blazen nederige woordmolens nieuw stof in mijn gezicht…
pama31 januari 2011Lees meer >

Mogelijkheden

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 803
De weg waar ik op sta cirkelt omlaag naar het dal waar het einde wacht stil en klaar als bronwater en zeker is het dat ik daar rust vindt en mezelf kan zijn en me nooit meer iets hoef af te vragen.…
c. paris26 maart 2011Lees meer >

Zie hier een schoon verhaal

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Zij ziet de Rijn, de bergen dalwaarts glijden, Zij speurt het Oosten af met vrome zin, En eind'lijk, plots zij houdt de adem in, Wie is de ridder die ginds aan komt rijden? Keert hij thans weder uit het Heilig Land? Zij tuurt en tuurt, dan wuift ten groet zijn hand En daalt zij schielijk, ijlings van omhoog.…

Sonnet van burgerdeugd

poëzie
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.277
Genoeg vermoeienis om 's nachts te slapen; Alle overgangen tussen lach en gapen; En aan het eind, de Liefderijke Dood. ------------------------------- uit: Parlando (1930)…

Impressie-melodie na dag 2

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
Lounge muziek nummer 3 versterkt mijn koppijn linksonder; Het einde van de tweede dag nu bereikt.…

SLAAP EN DOOD

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.353
'k Heb in de schemering uw vlucht bespied, Tot ik u zag verdwijnen bij de vloed Aan 's werelds eind, de zoom van mijn gebied; Welk land voert gij uw kindren te gemoet?" - Maar de ander luistert stil en antwoordt niet.…

Kom droog je tranen

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 816
Droog je traan in een vlucht Alsof je het slagveld betreedt Schreeuw daar dan al je angst weg Net zoals je gister deed Want in het centrum van jouw leven Tot in het hart van mijn bestaan Zal ik altijd alles geven Kom, droog die traan Ik zal je altijd liefde geven Vraag het kloppen van mijn hart En als ik het geheim vind In het eind…

Huiswaarts

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 491
handen je schouders spelen niet meer met de wind of het lentegroene gras het ademen staakt mijn hart verhongert de zee jankt, joelt en breekt de duinen woest met haar vuisten vol van lege schaduw zag ik je gaan als waterlelie op het witte laken naar de stilte van later het regent hier lauw de rozen sluiten hun blad het lied raakt ten einde…
Claire17 februari 2012Lees meer >