13770 resultaten.
naar lijf en ziel
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
866 wat ik bemin
is wat ik achterlaat en wat een beetje
op eeuwigheid lijkt
dromen, vermoeide woorden,
de knuffelbeer van een kind
dat met waarheid
de leugen bestreed en de wereld
verzamelde onder het bed
dat het geen sprookjes waren
omdat de honger steeds luider schreeuwde
hoe dichterbij het lezen ook
de lakens vervuilde
van het…
Niets is af
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.884 volmaakt is alleen
de leegte
een niets zonder gebeuren
toch betreurt de mens
zijn werken zonder kroon
volhardt hij om te slagen
in eeuwig ongerede taken
tot aan zijn eigen dood
pas nadat hij voor het maken
de kansen nam en heeft gehad
wordt zijn uiterste prestatie
op juiste waarde ingeschat
elk leven blijft
bij streven…
Schone slaapster
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.116 Bedolven onder een massa spijt
de stilte die ik slechts wegschreeuw
in mijn dromen
en het bedrog een schaduw
die mij volgt tot in de nacht
een slapeloze liefde
die een eeuwigheid wacht.…
Geluk
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.317 eindeloos geluk is een eeuwig durend orgasme
Dus alleen een sprookjesboeken-wens
Is het voor jou echter een constant gebeuren
……Dan ben je een gelukkig mens…
ik hou van jou
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
3.092 zoals de wind van de bomen
de nacht van de maan
hou ik van jou
mag dit eeuwig bestaan?
zoals de aarde van het heelal
God van het leven
hou ik van jou
en zal je altijd liefde blijven geven…
Hou me vast
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.631 Sla je armen
om me heen
en hou me vast
hou me vast
als de tijd
het laatste kwartier
aangeeft
de zon ondergaat
en de nacht begint
Sla je armen
om me heen
en hou me vast
hou me vast
als de tijd
zijn laatste
adem uitblaast
en me meeneemt
naar de eeuwigheid
Hou me vast…
Als Lot
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
838 Later zie ik deze lijven
bronzig kijken op hun sokkels
naar u en mij, terwijl zij
daar voor eeuwig
pronkend moeten blijven.
Hoedt u voor de lijven,
die voor altijd beklijven
in de houding waar ze staan.
Met haar ben ik begaan
nu zij als Lot daar moeten staan.…
Genieten aan jouw meertje
netgedicht
4.7 met 22 stemmen
758 de zachte warme late zon
koestert mijn hoofd
in jouw schoot
warmt mijn verlangen
naar een glijdende duik
in jouw ondiepe meertje
met water zacht en glad
waar lichte sprieten
eeuwig kriebelen
achter het horizonnetje
duikt de ronde zon
op weg naar morgen…
mijn poëzie
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
892 geschikt geslepen mijn woorden
langzaam uitgezocht
van beide zijden
gestoffeerd met streepjes
wegwijs in de poëzie van nu
schijnend door de poort van toekomst
op zijn plaats in mijn gedichten
meegaand zonder grootspraak
sluimerend in grote hoeveelheid
vertoef in mijn welluidend gedicht
het is eeuwig houdbaar
prik…
Strijd der individualist
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
741 De individualist
Die in zijn eentje zwicht
Voor weer een nieuw gedicht
Heeft slechts gegist
En alleen beslist
De samenwerker wist
Dat wie in zijn eentje vist
Verbinding mist
Gedicht gewist
Individualist
Verdwaalt in mist
Maar wie beslist
In eeuwige twist?
Juist zo is’t
En ik wist
Dat deze twist
Onbeslist
Ist…
zin.
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
621 'k weet 't niet om
af te zijn van alles
wat met woorden
te maken heeft,
scoren is makkelijk
een rond balletje in 't net
maar als je het even
niet meer weet
om te zoeken naar het
hogere, naar een hoger
doel is de stilte handig
om in te zijn, en daar te
blijven, nooit te lang wie
kan er nu tegen eeuwig
stilte? de doden…
DE DOOD
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
705 Wie de dood een hand geeft
is het nooit ter kennismaking alleen
het is een eeuwige dans met hem.…
In onbevlekt ontvangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
691 zacht wuift geluid
de stilte toe
wiegt een refrein
van eeuwig rustig zijn
tonen smelten samen
ritmes zonder adem
in kleuren die vervagen tot
wit leven weer gaat dragen
in onbevlekt ontvangen
klinkt de melodie die ik
nu voor je kleur geef geluid
aan ons gezamenlijk verlangen…
Buiten spel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.272 Je zoeken wordt weer angst voor
overdwars gestruikel als je aan kleed-
lokalen denkt op zondag, opnieuw
een weg moet gaan langs ondergoed, de geur
van natte overwinningsdromen met buiten
altijd meiden aan de lijn -
Zo raak je ergens nooit genezen, staat
als verrevelder dwaas en eeuwig buiten spel.…
In prille ochtend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
514 Ooit vocht je in donkere uren
een implantaat van steen
uit je hart
Onder dreigend wolkendek
door storm
en nevel
terwijl het verdriet
rijpte als vruchten
aan de boom
bedwelmde de koriander
Toen de viool het
lied van
eeuwigheid huilde
opende de roos
behoedzaam haar hart
In prille
ochtend onder
milde zon…
lachen naar de maan
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.003 zoals zij garen spint uit ochtendgloren
en weer kan lachen naar de maan
verbindt zij draden uit haar midden
naar alle dingen die bestaan
wordt zij opnieuw geboren
zij reikhalst gretig naar de zon
en hijst zich uit haar dal omhoog
uit nevel van voorbije tijd
schildert zij een regenboog
van eeuwigheid tot waar 't begon…
Zij
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
971 heb haar in de armen
ze is nog vreemd
probeer een blik te vangen
ik ben een schim
ze is wat van de eeuwigheid
ontheemd
ik draag enkel, voel
weet niet wat
en denk, wat is ze ver
zo onbewust
kan ik al mijn stem
laten horen
zal zij mij nog kennen,
als het ooit later is
ben ik er dan om te verwennen
op het pad naar zonnegloren…
Als de draden breken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
559 je dacht het zijn
in eeuwig duren
bestaan in verder gaan
maar als
de draden breken
die je zekeren aan vaste grond
zal afhankelijk worden
van de toegeworpen koorden
de manier van overleven zijn
de enige verlichting
van het ankeren is
delen van onzekerheid en pijn
eindelijk jezelf geven
zwevend tussen dood en
toch nog hoop…
Een vreemd gevoel van onvergankelijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 ARS LONGA, VITA BREVIS
Waar alles hier op aarde
Tot vergankelijkheid gedoemd is
En elk gebouw door mensenhand
Gebouwd ooit verkruim'len zal
Is het beeld dat ik in mijn verzen
Met eigen hart geschapen heb
Bestemd voor de eeuwigheid - het
Gaat duurzaam met mij mee de hemel in
En geeft mij een vreemd gevoel
Van onvergankelijkheid…
Grasveld in het park
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 Om in dromen te dwalen
moet je innerlijk rijp zijn
zoals het authentieke knaagdier
in verte van jouw landschap
waar molshopen op bergen lijken
een schilderij zou je kunnen zijn
met verwilderde vergezichten
voor een pastelkleurig konijn
onder mijn hoed van eeuwigheid
terwijl de regen het woord zoekt
vliegen er dromen naar herfstkraaien…
lichtjes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.294 lichtjes hebben helaas ook niet het eeuwige leven....…
Verkiezingsdebat RTL
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
667 We hebben je helaas erg moeten missen
We zullen dus voor eeuwig blijven gissen
wat jij dacht...maar nu staan we in de kou
Bijvoorbeeld: Jihadisten, allochtonen
Waar moeten die nu volgens jou gaan wonen?…
Uitstel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 niet zelden
roepen woorden
mij uit de mond
vervliegen spinsels
in notenschrift
zonder zang
komt alle hulp
voorspelbaar te laat
blijft niets
van weinig over
houdt de klok rust
tot nader order
leve scharreltijden
met vrije uitloop
kwetterbeek
schatergoud
klaterlach
geen eeuwig
zo bestendig
als voorlopig…
De buitenroos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
425 Die buiten gebaande wegen
Zonder zorgende mensenhand
Tot wasdom kwam,
Tussen distels en stekels
Haar pure schoonheid toont,
Is weliswaar ver te zoeken -
Maar het zoeken loont
Als nooit te voren,
Haar onovertroffen schoonheid is
Voor eeuwig in mijn hart geborgen,
En telkens als ik haar daar zie
Word ik opnieuw geboren…
Ik lach in mijn droom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 ik heb mijn handen
gewassen met licht
zon straalde overvloed
in winden waaiden
zachte energiestromen
hun vitaliserende gloed
het was geen schepping
maar eerder herschikking
van wat al eeuwigheid had
materie in deeltjes
gebonden door warmte
en creatief geestelijke kracht
ik lach in mijn droom
om de onschuld van bestaan
welke realiteit…
Bijna sacraal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
486 ik voel de zon
bijna sacraal
ontvang ik zijn warmte
ervaar hoe hij
spirit geeft aan mijn
al zo lang wachtend lijf
met gesloten ogen
zie ik sterren dansen in
zijn helder stralende aura
er is geen
onderscheid meer
tussen binnen en buiten
geven en nemen
zijn een geworden in
het delen van eeuwig leven…
Zeilschepen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
705 Wat ik weet over zeilschepen
is dat ze varen naar de hemelpoort
door de wind en door regen
zeilen bol op hoop van zegen
naar een ver verantwoord oord
waar de doden mogen slapen
ze mogen altijd blijven slapen
omdat schepen weer gaan varen
wind in waarheid zal ontwaken
edelmoedig eeuwig blaken.…
Avondrood brengt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
574 een rode gloed
betovert
een stille avond
na geflirt
tussen
zon en zee
wordt de horizon één
met rustig
kabbelend water
fenomenale kleuren,
weerspiegelingen
van roodoranje
geboren uit liefde
van natuurelementen
drijven eindeloos
mijn geheugen
legt vast
al dit moois
op mijn netvlies
voor eeuwig
gebrand!…
Zonneklaar
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
534 Alle angsten voorbij bij de waterkant
in een vreemde stad
waar narcissen groeien
zonlicht de dag breekt
eeuwig zwijgend in het universum
van verlangen
liefde heeft nieuwe woorden nodig
waar wolken in gekte zweven
zonneklaar
nieuwe gedachten
het leven samen zingen.…
Ook ik . . .
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
621 als het ademen stopt
het bewustzijn verdwijnt
dan begint de laatste reis
door het universum
in een tijdloze staat
misschien is de ziel
overal en nergens
zowel gelijktijdig als apart
oneindigheid is eeuwig
en ze kent geen grens
kosmische ruis voelt
als weldadige stilte
geen irritatie, geen zoeken
en ook geen verlangen naar . . .…