7557 resultaten.
OM JOU HUIL IK NIET MEER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.036 Om jou huil ik al lang niet meer
dat ben jij waarachtig niet waard
Van jou kreeg ik een maagzweer
dus liggen je brieven in de haard
Mijn tranen zijn nu opgedroogd
ik schrapte je naam uit mijn hart
Verdriet dat zich had opgehoogd
kleurde mijn dagen louter zwart
In al je brieven leek je de schat
die voor mij ‘t einde moest zijn
Een mooi…
Van onder as en stof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 Tenslotte is de teerling geworpen
en is hij er overheen gesprongen
om uiteindelijk te kiezen voor zichzelf
de schepen nu echt te verbranden
te wentelen in de resten puin en as
de restanten van zijn wereld
ziet hij in de spiegel achter zich
geen kleur dan zwart en wit en grijs
een keuze voor jezelf
is nog maar het begin
jezelf terug te…
Zonder haast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 De bladeren bewegen traag
als de wind even ruist
een eenzame zwarte kraai
krast schor zijn eigen lied
achter de heg loeit een koe
als antwoord op een andere
met in zijn snavel een worm
rent een merel hippend langs
Lang staar ik naar de overkant
van het beboste dal
gehypnotiseerd door een roofvogel
die zweeft met de stromen
tot hij langzaam…
Dode wortels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 tijdens de ontmoeting
van schaduwen
blijft taal verborgen
in onontwarbare kluwen
het zwarte bloed
sijpelt aderloos
door de hersenpan
het ego heeft er weet van
weerstand is pijnlijk broos
en het gaat aan niemand voorbij
vaak al scherven voor het bakken
in tere vormen of kleurloze brei
men draagt het mee
over de horizon heen
zonder…
Zoektocht langs een rivier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 huwelijken sloten, want daar
verbonden aarde, lucht, water zich
met het vuur van de hartstocht
Een ijsvogel vloog in het blauw voorbij
met een vis in zijn bek, opgeschrikt
een forel plukte een vlieg uit de lucht
viel in een cirkel van golvend water
voor toeschouwers aan de kant
Een vlinder met vier gekleurde ringen
vlinders in blauw met zwarte…
Watergroeve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
522 gratie, haar speelse beweeglijkheid
is stilgezet, versteend en toegedekt
als ijspegels hangen ze stijf en verkild
in reflectie over de dekplaat van de watergroeve
niets beweegt en elke tong is vastgeklonken
met de ketens van het herinneren
de uren glijden weg in het gebluste licht
het water weigert elke beweging
alle tinten op weg naar het zwart…
Bleek dat hij haar helemaal niet kende
gedicht
3.7 met 12 stemmen
4.487 Was zij als afwezige wel bij te benen,
met prioriteiten uit het ongerijmde
waande hij zich in Atlantis, doof en blind -
waar stilte leegte dekt en zwart straalt wit
en niets rest dan ons te laten drijven tot het komen gaat
als het gaan begint.…
In het heelal
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.213 Lekker ineens verdwijnen
in zo'n sympathiek zwart gat:
eeuwig geborgen. Maar dan.....
Een twee drie supernova hoepla,
daar ben ik weer.
Daag.
-----------------------------------------
uit: 'Aan het eind van het begin', 2001.…
Dichters leed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 Wanneer zijn verzen zwart op wit,
zijn diepste ziele roerselen
in snippers vermalen
tot pap verworden,
om papier te leveren voor een andere dichter,
wiens stem niet gehoord,
wiens roerselen niet gezien
en wiens verzen niet gelezen worden.…
Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 Aan het einde van de route
wacht het gapend, zwarte gat,
Knaagt des werelds karkas kaal,
ontbindt de Aarde in atomen:
verwaait het stof, primordiaal
tot afgestorven sterrenstromen
Als doler over ’t dode zand,
voorbij de weg geslonken tijd.
Doelloos dwalend over ‘t strand
langs grijze zee van eeuwigheid.…
70 jaar verder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
526 Hoewel de tijd vaak als zon
en soms als maan zijn ronde doet
schenen die vijf jaren
vaak zwart
Licht begon door spleten te kieren
toen doden besloten niet meer
door de vijand te gaan
sterven…
Monsieur P.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
516 Wiens liederen als honingbijen gonzen
Dat zoemen klinkt onschuldig, maar o wee
Er steekt een angel achter uit dat donzen
Zwart-gele mini-monster's eindsegment
Enfin, het zijn Elf regels, 't komt van 'Onze'
Dozijn van 'Douze' da's ons welbekend
Hij zei dat het geen andere naam kón zijn
't Onstuitbaar Elfje steekt soms met een angel
En haalt…
Amsterdam....het Mekka.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 Levenslang
bang
voor het kwaad
in de mens
Op straat
in een steeg
op het pad
langs de baan
Je hult je
in een harnas
verbergt je
in het zwart
want bang
voor hen
die uit de maat
lopen
Een andere
levenswandel
gaan
of maken
Vuurspuwende draken
zijn ze niet
die je tergen
of bedreigen
Zelden of nooit
gaat je weg
over…
Depressie
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.059 Genadeloos slaat hij toe,
het tandeloze monster,
verstikkend met zijn adem
die als een zwarte mist om je heen sluit.
Hij steelt je lach,
zuigt al je energie op
en laat je als een lege huls op de bank liggen
waar je dagenlang niet vanaf komt.…
Sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Schitteringen stralen in een leeg universum
door mijn emoties die mij duizelig maken
waar mijn gevoelens zwart voor ogen zien.
Alleen met de omlijsting van de avondgloed
verwatert mijn beeld in een brede horizon
waar alleen het geluk schittert van euforie.…
lente in november
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 als ik in de dood het verderf niet
kan vinden en klokken luiden
verdoemenis dan weet mijn oude jas
dat de huid geborgen is in een vals gelaat
patronen liggen stil te wenen tegen
de werkelijkheid waarin ze zijn gelegd, het zwart
overheerst het rectale brein dat van onrust
zich bevuilt met dagen die schrijnend
het lot willen bepalen
toch…
Jongen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
763 Jongen, gooi je kop in de wind, leef
verlaat de brakke grond en wis je sporen
uit de klei, vergeet dit zwarte oord,
de krenkende kruisverhoren.
De meute zal je nawijzen, zij die liefde prediken
zullen je bespuwen, wilden je helen
maar achter de coulissen, zelfvoldaan
jouw lichaam stelen.…
Vuurwerk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 De zee één zwart gat.
Opeens pakte jij mijn hand zomaar
zodat ook wij hand in hand
En ik voelde een nieuw vuurwerk
en jong weer,
een nu en echt waar.…
In de tuin van de oude pastorie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
580 waar witte zwanen dwalen langs blinde paden
tussen groen een heer in zwarte soutane breviert
zal hij ons weer groeten?
mijn hand in grootvaders hand
ik ben het kind uit stille dagen
in de tuin van altijd zomer
bomen groeien naar de hemel
uit andere eeuwen zal ik woorden horen
die ik ken en voel en schrijf.…
In de beperking
gedicht
4.0 met 10 stemmen
11.292 'k Wist niet waarom de zwarte vogel floot;
voor mij had hij een muzikaal moment,
maar dan urenlang. - Ik was wel gewend
het papier te bewerken met potlood,
maar hechtte aan zelfbeperking geen belang.
Nu had 'k geen keus dan keutel en behang.…
Vreugde en verdriet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
695 want er is vreugde, ja, maar ook soms zwart verdriet.…
Hobby
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
745 Inkijkborsten en strakke billen
verzamel ik ook, die hebben bij
mij een aparte afdeling op zolder,
achter een groot, zwart gordijn.
Mijn mooiste verzameling is de
pretogenverzameling, die ik in
mijn woonkamer bewaar. In een
felverlichte vitrine van glas.…
Arke des behouds
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 Zie mij als galjoen, zeewaardig
Varend onder vele vlaggen, zwarte
Met een wit skelet of kruis, rode
Hemelsblauwe, transparante of
Metalen
Zie uzelf als water rondom mij
U kabbelt, stormt, bonkt, stijgt
Daalt, duwt, dobbert en schuimt
Ik heb mij waterdicht gemaakt
Na vele sessies bij scheepswerf
En droogdok, na dolen en zwerven
U…
Door het geloof
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
724 Het stormt als buurvrouw wordt begraven,
zoals het in de wereld waait,
iemand wordt vluchtig uitgezwaaid,
auto’s vullen zich met de in raven-
zwart geklede nazaten van Naam.
langzaam trekt de stoet langs beukenhagen
om haar naar de plaats van rust te dragen,
meelevend trek ik jas en schoenen aan.…
tussen Wernicke en Broca
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 een snijdende schreeuw
doorklieft het zwarte water
vogels vliegen op
handen los van de oren
aan de telefoon een stem die
zegt dat ze hem komt halen
haar stem zo zacht zo zacht…
Primavera
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Sterren doorprikken zwarte hemelen zwevend ook dromend
Kriebeltjes juichen om wat toch nog mocht onluiken niets schromend.
Adem stokt.…
Zoeken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
502 ik kijk naar ergens weg
doch zij naar binnen
niet de lippen spreken
maar blikken
zoeken een uitweg
die van haar als
van onder een deken
immers haar ogen duiden zwart
in een melancholisch teken
de wangen kleuren bleek
aangestuurd, wellicht door het hart
ikzelf volg een onbestemde gedachte
in witgrijs omhuld
het is dat mijn glazen zijn…
Oogje op jou
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
756 Slokje water
teugje wijn
vleugje liefde
scheutje pijn
Motje regen
zuchtje wind
snufje peper
korreltje zout
Steekje blind
stokje doof
hoofdje stoot
luisje dood
Zwarte tunnel
puntje licht
haartje betoeterd
mondje dicht
Stokje lekker
schepje ijs
vlokje sneeuw
bedje gespreid
Plukje stilte
spatje geluk
golfje heimwee
spoelt…
Koffie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
585 Buitenaards eens verrezen
kwam de schotel eens door
de bocht; in contact met
de kop voor het dagelijkse
zwarte vocht.
Sedertdien kan het ons
ontroeren wanneer wij
driemaal in het kopje
roeren, dat een heel universum
in gang wordt gezet;
door de koffie zo'n onmisbaar
dagelijks genoegen met
buitenaardse pret.…
Voor Nono
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.756 soms dromen de stenen
in het licht
van zichzelf
soms staan zij
gestapeld als
muur om een stad
soms liggen zij
als gevelde vogels
op het land
in het landschap
vol constructie
gaan de paden
van de nacht
hun donkere gang
vallen hemel
en aarde samen
in hun schaduw
soms verhardt het water
tot zwarte rots
tegen…