27292 resultaten.
Oude zeeman
hartenkreet
3.1 met 38 stemmen
4.067 Stil zit hij over zee te staren
overdenkt zijn roerig leven
wind speelt door zijn haren
weinig genomen, alles gegeven
alle zeeën had hij bevaren
bulderend van levenslust
overwon vele gevaren
menige hartstocht geblust
zijn ooit zo machtige armen
voor niets of iemand bang
mochten velen verwarmen
een traan glimt op zijn wang
handen geaderd…
kringloop
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.563 de rivieren heb ik achter mij gelaten
ik regen in zee ik zee ik water
in de schelp aan mijn oor hangt alles in de lucht
alles behalve ik de grote klucht
ik zit vast in mijn tijdelijke gestalte
ben ik gebouwd of gebaren geboren of geschapen
dwaasheid in de vraag verstilt de vraag
een lege schelp valt een moment lang dood
tegen een warme kust…
Zoeken naar woorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.566 dwarszit
Maar ik mis de woordenschat
Waar het juiste gevoel in zit
Ik draai om de waarheid heen
De weg ernaar toe vind ik niet
Ik probeer het te zingen
Maar ik mis de muziek in het lied
In mijn hoofd is het glashelder
Duidelijker dan ik kan omschrijven
Want wanneer ik het probeer
Lijkt alles uiteen te drijven
Alsof ik kijk in helder water…
Versailles
gedicht
3.1 met 19 stemmen
6.345 De zonnestralen hebben openbaar de zon verlaten,
om hun kristallen stilte boeit men 's nachts de winden.
De tijd staat stil als de herfst in de tuinen.
De vijver luistert niet meer naar zijn huidig water,
de uilen zijn genummerd, net als de spoken.…
De tijd in vrijheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
574 mijn teken komt veel later
rebel libelle
liberte
de gevallene
geboren om te vallen
Phoenix
uit het as herrezen
nooit heb ik bewezen
nooit heb ik iets vernomen
alleen in mijn eindeloos durende dromen
onafhankelijkheid is gekomen
vleugels branden niet
ik vlieg zoals u ziet
een speelbal van de wind
dat zeker
niet…
Vuurdoop
hartenkreet
4.9 met 61 stemmen
1.361 het ijs smolt niet
voor het vuur van mijn verdriet
dus voetje voor voetje,
breekbaar als glas
laat ik achter mij,
wat vroeger was
mijn verdriet en pijn
slechts een vage rimpeling
in het troebele water van de zee
waarin ik vroeger zwom
maar niet verdronk...…
Het vrolijke toverkind II
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
531 In mystieke ogen woont de liefde
van het eeuwige kind
waarmee deze kleine held ons
in het leven siert met intuïtieve helderheid
Het kent de hemel van dichtbij
daar deze in hem woont
Het speelt met zon, maan en sterren
met water en met wind
vertelt prachtige sprookjes
verslaat draken, spoken en heksen
Het zingt en danst om de Goden…
Een simpele zondagse rit.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
727 Een simpel ritje met de auto,
een simpel uitwaaien langs het water,
de veerpont waar veel mensen gebruik
van maken de zon schijnt.
Een schaterlach als met de wind,
een zakdoek het eeuwige sop kiest,
een sip gezicht als een visser
die beet denkt te hebben,
zijn haakje leeg aan de lijn ziet.…
"Benedenloop",
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 De grond, naamloos wat naar uitzicht
streeft,wat aan een verbeelding
kleeft,zich verwant voelt aan de
ruimte van het woelig water en een
altijd vragende wind, wat alles
overweldigd maar in andere zetting leeft.…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Bij het open raam streelt zacht de wind
mijn gezicht, ieder beeld en geluid lijken
een te zijn.
Iedere ervaring hoe betekenisloos ook
is een adem die mijn bestaan bewaarheidt.
Zorgen door eenvoud gedompeld in helder water
en verspreid door lucht zo zuiver.
Luider wordt de stilte, donkerder het grijs,
duisternis doet dan zijn intrede.…
VOEDING EN WOORDEN: TAAL, TEKST!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 om de liefde voor de taal en tekst
zowel geestelijk als lichamelijk
middels de kamers van mijn hart
waar de wind doorheen waait
maar vooral mijn woorden-hartstocht
aan het traditionele maagdelijke papier en
de mondiale digitale wereld toe te vertrouwen!…
Oktobervijver.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.072 Op 't weekgeplooide groenfluweelen water
Zwemt zoetjes áan een sneeuwblanke eendengroep
En ploegt een lange zilvervoor. - Eén laat er
Plots vleugelkleppend los de blanke troep
En drijft alleen. - En 'k ril van 't schril gesnater,
De stilt' doortrillende als een weeëroep.…
VOORBIJ DE TIJD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 Het zat al in de lucht
daarin vooral
krampachtig
en benauwend
die drukkende drukke dagen
de wind wakkert uiteindelijk aan
tot stormachtige vlagen
onder een vale maan
niet meer te dragen
wurgende benauwdheid
de donder rommelt wat aan
in de verte
dan barst het onweer los
een bliksemschicht
doorboort de donkere lucht
een laatste…
Erosie?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 Als in de avond de
zonnen ondergaan
verbleken schaduwen
op de voorbestemde weg
in mijn tijd en ervaring zijn ze langer
rekken zich uit in het voortbestaan
het lichaam verliest aan kracht,
de lichten wordt milder, transparant
in de rimpeling van water door de warmte
van de huid ingebed , de tijd houdt me in
z’n greep en wijst mij…
Ballade van de zee
gedicht
4.1 met 565 stemmen
10.602 Niet de wind, maar een boze mond
doofde de kaars. De koningszoon verdronk.
Wie op hem wachtte werd gek van verdriet
en sprong in zee. Beiden werden een lied.
Is het water te diep, koopt men een plaats
op een boot. De afstand is niet zeer groot.
De levens aan boord, zij wegen zo zwaar
en de boot is licht. Ook brandt er geen kaars.…
Over-leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Zonnehitte gaf de regen nauwelijks een kans
wind blies zand verrassend hoog, tot duinen.
Nu klinkt de roep: laat dit landschap blijven!
droog en weerbarstig, met een enkel dier,
die tussen dor en dood nog weet te overleven
wondre wilskracht, hun natuur.
Opgetogen zochten wij naar sporen uit 't verleden
met water onder handbereik.…
Hoe leven al bomend verbindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Wij zijn permanent en wij zijn groei
de verandering dag in dag uit bomend
nooit de verspilde regen van gisteren,
soms wel de mist boven het water
een petgat, dan weer de wiedewaai uit wind,
tijdsmarkering, een uitspraak van een kind.
Volledigheid is uit den boze
het aannemen daarvan slechts pose.…
Wij zijn...zijn wij dat?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
590 Wij zijn als water dat stroomt.
Wij zijn bloed dat vloeit.
Wij zijn de wolken niet.
Wij zijn als de wind die waait.
Wij zijn adem die door longen blaast.
Wij zijn de kosmische straling niet.
Wij zijn elektronen in neuronen,
die als liefde door onze breinen razen.
Wij zijn onze eigen gedachten niet.…
Herfstsonate
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Ik heb mezelf
nog van geen onzekerheid bevrijd
er is haast geen tijd meer voor mij over
er razen bassen door de radeloze wind,
in de kruien in a capella kreunende bomen
uit het zwarte water is een witte eend gekropen,
door het oeverriet schijnt een messcherpe zon
.…
Toekomst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
555 Ik aarzel niet
om je pijn te doen met de waarheid
opdat je niet in de leugen zult hangen
Terwijl ik nadenk voor het venster en het stof
uit de kieren van het raamkozijn schrob
Blijven staan door standpunten als het zwarte
water golvend door de
rioolbuis klotst
Je hoort en ziet de mantel
van 't verdriet nog steeds niet hangen
om de…
MEER VAN GENEVE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 uit de Alpen
schenkt verlangde koelte
fluistert me blij strelend toe
je bent omgeven door een ring
van de vernieuwde wereld
maar mijn opbeurende adem
blaast tijdloze vrijheid
onverwoestbaar
over en door jouw water
vereerd Lac Léman.…
Ademen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
398 en het groene eiland
We kunnen hier ademen
zoals het hout ademt
in de seizoenen
zoals de wind ademt
in het gras…
Wat wij alleen konden zeggen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
579 En nu ga ik,
zonder jouw stem in de wind,
maar met jouw stilte in mijn passen.
Soms - als het avond wordt,
of wanneer een vogel schrikt -
denk ik:
hoe zou het zijn geweest
om dit moment met jou te delen?
Maar dan is het alsof jij zelf antwoordt,
zoals water antwoordt op een vallend blad:
met jou was het nooit gekomen.…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 We gaven handen,
warmte, kort en echt,
een belofte voor later
die hij meenam in de wind.
Thuis lijnde ik de teckel aan,
groette de tuinman,
en droeg de stroom
van herinneringen
als water langs een eend.…
Ik weet niet hoe ik danken moet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
334 Ik weet niet hoe ik danken moet,
Gij, die ons duizendvoudig groet
in alles wat Gij hebt gegeven:
het licht, de dag, het weer, de wind,
de sterrenpracht, de lach van 't kind
en ‘t water dat het al doet leven.…
waterval
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
867 neerkomend water
van boven naar beneden
wat een waterkracht…
brug bij de toren van bergen op zoom
hartenkreet
1.1 met 17 stemmen
2.396 radio aan bad
water onder hoogspanning
levensgevaarlijk…
Brugje
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
949 Een houten brugje
over rimpelend water
als een wenkbrauwfrons…
Besmettelijk
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.315 Ondergronds water
wachtend op de uitbarsting
van waterpokken…
rust
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
561 Het klotsend water
tegen de kade geluid
van oneindigheid…