12846 resultaten.
Gingerdreams
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
718 ze eet makreel
met macaroni of zo
het kan haar niet echt
meer schelen
ze denkt nog steeds
aan die heer met hoge hoed
en een anjer in zijn knoopsgat
hij droeg een stok en heette
Fred en nog iets
alleen havermoutpap
dat lust ze graag
gisteren of vandaag
liefst heel zoet
dan slaapt ze goed
en droomt van een
heer met macaroni
of…
Oh Amsterdam
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
2.095 Gij bodemloze stad
waar zotten ooit putten
sloegen tussen rottende palen
waar nochtans steeds de bink stak
met zorg nooit 't lijntje brak
wie was 't die vergat
dat uwe appelen
in zilveren schalen
slechts de bange vraag stutten
zult gij de Kaap nog halen…
Verdwaling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
856 Verdwaald tussen
rijen gestapelde huizen
met als enig groen
het stoplicht op de hoek
waar restanten tuinen
zwaar overbetegeld
geen ruimte bieden
voor plant, boom of dier
de stank
van open haarden
doordringend
elke romantiek
bezwaard
ons draaglijk groen
verstolt steeds meer
tot verstenend grijs
waarin je verdwijnt
als je niet…
jij bent mooi
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.689 jij ontbloot het baken waar ik naar zoek
ofschoon mijn blikken steeds weer dwalen
naar je string die ik duidelijk
kan zien, je beha en de contouren van je tepels
doch is er in mij geen begeerte verlangen
of een gekriebel in de buik en kan ik
rustig rechtop blijven staan zonder
dat jij bij me een erectie ontwaart
jij bent mooi, mooier…
geef me
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 me een plaats
't zij nu of later
leg me vast in tijd
aan jou gegeven
ik zal de ruimte delen
met alle vrouwen
die je op je netvlies
hebt bezeten
je oor gestreeld in
hun verleden tijd
veel mooier nog
is zij, die lang het bed met je
mocht delen
maar geef mij toch een plaats
al was het in de uithoek
van jouw leven
of van je
steeds…
Seizoensslaaf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 De laatste vlinder
bezoekt een late bloem
om daarna te sterven
in de noordenwind
vogels volgen hun kompas
richting warmer zuid
het blad vlucht van de boom
maar komt niet ver
tenzij gedragen door de wind
de egels zoeken een plek
om zich langdurig op te rollen
en ik
onder protest leg ik me neer
bij nog meer donker
steeds meer kou
als…
De moeite waard
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
540 Steeds sneller en pijnlijker
dan ooit, onderwerp ik mij
aan tijdloze vragen, om
zinloze antwoorden te dragen.
Wat is de aard op het grote
te blijven jagen, waarin het
lijden is verjaard, blijft de
vorm van schijn onvoltooid.…
oud en nieuw
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.182 Toch – steeds maar weer -
en dat is onverklaarbaar,
dat zinderend gebaar
blijft tintelend, prikkelend.
Jouw touch in dit nachtelijk uur,
dwars door sleur en ijskou heen,
ontsteekt in mij nieuw liefdesvuur.…
Droomgericht
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
684 raakt me, maar je hebt geen stem
of tederheid in droom verloren
je kent me, weet nu wie ik ben
er is in mijn hart geloof geboren
je kust me, maar jouw hart is doof
voor liefde, in de nacht bevroren
met alle ernst, in mijn geloof
en hoop die ooit mijn stem laat horen
zwijg ik in stilte, mijn beide ogen dicht
ik heb je lief, mijn lief, steeds…
En de vogels floten
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.154 En toen was jij er
in de vroege morgen
terwijl de vogels floten
in de schemering verborgen
Wijl ik de slaap aanbad
de nacht nog niet verliet
de vogels nog steeds floten
in slaapschemerend gebied
Ik wakkerde uit mijn dromen
de lente is ontsproten
en toen was jij er
terwijl de vogels floten
En altijd zul jij er zijn
in elke gedachtengang…
Dierbaar
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.871 Misschien dat je het woord betrad
in taal van mist, pijn van regen
dat ik je bij me hield in schemering
mensen wegduwde uit de intrige
maar je bent mij dierbaar
als mijn eigen ik, zonder twijfel
je blijft steeds bij mij in dromen
die dichterbij durven te komen
je blijft jezelf, ook zonder masker
maalt niet om status, of veinzen
je blijft…
Verloren uurtje
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
634 zit nog steeds te gapen
al heb ik echt heerlijk geslapen
zin of waanzin
ik ben er na jaren nog niet uit
kom me het met de wintertijd in zicht
nog maar even vragen…
te lenen tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
916 nu je zo door en door
de rusteloze nachten kent
het moedeloze ademen
de zware ochtenden
met nog niet een streep van licht
het lange missen
van die je dierbaar waren
de steunpilaren
die al rust gevonden hebben
op een plek waar je nog steeds niet ligt
zou je dan desondanks
bij de allerhoogste
extra tijd moeten gaan vragen
tegen een in…
Lichterlijk gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 Lichterlijk gedicht
Daar zie ik je, schat
schimmige vlam
gedoofd in een tel
en wachten is wat rest
daar schijn je weer
te zijn
ik roep je naam
maar de wind verliest mijn verlangen
en blaast je verschijnen weg
wachten, alweer
en toch hoop ik
dat als je je weer laat zien
je steeds langer durft te blijven
en uiteindelijk bij me wilt zijn…
Glazen en schitterende vazen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
466 levenlang
heb ik de scherpe randen
van glas gepolijst
vormen in alle kleuren
onder handen gehad
pijn gevoeld als er iets brak
geen scherven gelijmd
met een barst zijn de
ideale lijnen verbroken
eerst mat toen transparant
gegoten of geblazen van
glazen tot schitterende vazen
heb vaak de hemel gezien
maar in het reiken naar
sprong steeds…
De Perelons
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
731 Men moet het haar maar vergeven
die zoveelste sigaret en de kunstrozen op haar kabinet,
het weinige dat ze nog heeft in haar leven
Vrienden kwamen, vrienden gingen,
soms was het “ik”, dan weer “wij” en “ons”,
steeds wisselt het bij de perelons
Dus gedenk ook in uw gebeden
alle perelonzen die slonzen en leden…
verdwalen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
849 Schaduwen stromen voorbij
door de takken bladeren
Alsof ze op de aarde vergaderen
bruin rood op natte klei
Nevels hangen in de lucht
de herfst in al haar geuren
Takjes die langzaam verkleuren
breken in een zachte zucht
En mijn voeten nat en koud
laten me steeds verder verdwalen
Gedachten worden mooie verhalen
in dat wonderlijke woud…
Vriendschapskuierend
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.200 samen kuieren
door de beukenallee
zwijgend
zoals dat mag, kan
delend het zonlicht
dat speelt
rond schaduwvlagen
geen vragen
enkel het gefluister
langs de blaadjes
echoënd in de wind
wetende
hoe de herfst
kleurend naar kaalheid
steeds haar weg
naar de winter vindt
maar ook,
hoe verborgen knoppen
weten te overleven
hoop…
ONGRIJPBAAR
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
638 Gedachten compleet ongrijpbaar
je schrijft ze op: structuur is duur
stilte steeds meer onbetaalbaar
de spinsels blijven malen
vormen nieuwe hoofdstukken
als ze elkaar weer inhalen
door in het niets te turen
denk je dus dat je bestaat
maar wat je daarna achterlaat
zijn vooral verloren uren
wil je dit boek gaandeweg sluiten
moet je weten…
Het hek van de dam
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
538 het water
wilde niet scheiden
in jouw stroom en de mijne
het bleef vloeien
uit de bron die we
samen hadden geslagen
ik geselde wind
jij verdroogde de regen
wij kwamen elkaar steeds weer tegen
hebben de vloed
toen gesplitst bij de oorsprong
met stenen de bedding verlegd
maar het hek van de dam
heeft het niet kunnen houden
wij…
Van tijdelijke aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 En ook al sluit ik mijn ogen,
als ik wakker word ben ik het nog steeds.
Er gaan geen dagen voorbij
dat ik iemand anders ben.
Duizenden keren opgestaan,
ik blijf degene die ik ben.
Zijn dromen de waan van de dag
of een echo van een oude stem.
De stem van iemand zoals ik was.
Die niet meer is zoals ik nu ben.…
Kleurbestuiving
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
598 Dat lome, luie licht
ronddwalend in schemeruren
waarin honden van rondom
de nacht aanblaffen
de dagwarmte zich rept
naar de onvindbare slaapstede
en een vroege ster binnensluipt
Juist dat late licht vindt
- zonder enig zoeken -
achter uitdovende dagdromen
en in de onkuise hoeken
van mijn zevenkantige cirkel
steeds de verborgen weelde…
Mineur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 Met een zak vol wind
gevoelig als een kind
vrij van baar geluiden
ver van huis
gearmd
met een jeneverfles
en de kleur
van een verlegen hoer
hongerig vreet verdriet
aan mijn lijf
zoet geklaag
van moeder de wind
onder mijn voeten
is de grond onder mij
vandaan gevlogen
met lege handen
wacht ik verdomme
steeds langer
op een volle fles…
voor mijn oudste zoon . lieve Ferry
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.760 Leer leven van het zoete water
dat stroomt steeds
met de golven mee
dat het nooit
zijn kracht meer zal verliezen
en toch...…
Een duizendkunstenaar
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.766 Hij kan een hand vol zand
leeg laten lopen op het strand
uitkijkend op de golven
die elkaar steeds weer bedelven.
Hij kan een meisje aanzien
met zoveel liefde in zijn blik
dat zij zich tot hem richt
en vuur vraagt voor haar sigaret.
------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten, 1993.…
Ergens in de wildernis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
746 Nergens stilte nergens rust
jachten zonder tijd te nemen
voortgedreven door één doel
steeds meer en meer in ’t leven
hogere status rijker aanzien
en van niets ooit genoeg
ik heb mijn eigen stek gevonden
voor mij hoeft het niet meer zo
wil leven in velden en bossen
in natuur waar echte rijkdom is
genieten van de rust en stilte
ergens in…
Kort krabbeltje aan mijn liefje
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.156 elkaar gevonden na onze beden
ze zijn verhoord ja en amen
zorgen behoren bij het verleden
voor deze heer en zijn dame
We zijn elkaar trouw
en zorgen voor elkaar
dat is van iemand intens houden
ons bootje vaart
maar wel steeds behouden…
Teveel regen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
870 Niet wachtend maar langzaam uitgedoofd omdat de tijd steeds voor een natte schaduw kiest.
En de stilte klettert als de boodschap die geen woorden
maar dezelfde echo heeft.
Van kleuren die niets meer vragen en elk spiegelbeeld troosteloos bedekken met
een begraven zonlicht en verloren beloftes.…
Wat als het leven.
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.376 Verder, steeds verder,
tot de tijd je helpen zal
en je pijn verzacht.…
Wachtende kou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
813 De kou die steeds antwoordt met een eenzame echo.
En een stem die geen warm gehoor zal vinden
of het licht van de eenzaamheid zal verwarmen.
Want de vragende tijd is verloren
in beloften die geen kou verdragen.
En geluk begraven waar de kou wacht
als de boodschap die alles bewaart
wat mijn dromen niet meer
kunnen vinden.…