5143 resultaten.
Afspraak
gedicht
2.4 met 259 stemmen
49.927 Ga niet naast bed de wisselvallige intervallen
van mijn al rotte adem tellen. Houd mijn hand niet vast
die als een want zal worden neergelegd en waarin eens
mijn hand gezeten en naar die van jou gegrepen had.…
Verboden liefde
hartenkreet
2.9 met 46 stemmen
5.996 Mijn gedachten dwalen af, ineens zie ik je staan
Gevoelens komen in me boven, ik zweef, ik laat me gaan
Zo lang geleden, niets veranderd, de liefde is gebleven
Krijg het warm, voel je adem, mijn vlinders niet verdreven
Toch is het anders als toen, volwassen, beiden een eigen weg gegaan
Een gezin gesticht bij een ander, ver van elkaar vandaan…
- Tijd gaat de groene bomen vellen -
netgedicht
4.8 met 45 stemmen
607 Altijd de neiging om te willen leven, haal jouw
adem in de natuur, stevig achterom kijkend.
Overheen vallen duurt soms.
Botte woelende storende mensen vragen, boren,
horen, zagen, zoeken het wel eens.
De natuurlijke indicatieziekte van de boom die
door de windval brak.…
Stadstaal
gedicht
2.8 met 16 stemmen
7.064 Als ze zich overgeven,
komt een ander patroon omhoog, kan de stad
haar adem niet hervinden. Ik bind mijn haren
vast, zoek een tong om deze taal te spreken.
Grenzeloos tekent dit verlangen zich op
de kaart. Vrouw baadt zich in zonlicht tegen
hoge huizen, schip maakt zich langer en
brug kijkt traag toe. In mijn handen ruist
een taal.…
Parque de Luxembourgue
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
791 ik rompel, ik strompel in rafelige lompen,
ik stoot tegen stenen, muren, stenen,
ik adem alcohol en bitterheid,
ik schuiver en scheld, en ik roep,
roep ik, ik scheld, ik schuiver,
want ik ben nu al dronken, dit is mijn
mijn bankje, dit mijn park, de bomen,
de duiven, de parkieten, de zwervers,
dit alles hier is van mij, godverdomme!…
Wat een achterlijke tijd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
648 Maar in die tussentijd, speelt er van alles en nog wat een cruciale rol,
van wie heeft de langste adem, wie speelt het best zijn rol,
van de verdoemde onschuld, van: ik deed het niet, ’t was hij,
van het elkaar de schuld geven, van: ik was er niet bij,
neen, we leunen achterover.…
Pijn.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
694 Zijn adem stokt, hij voelt z'n rikketik.
De klok staat stil, het is nu echt de hoogste tijd.
Ach, die pijn ,die zal morgen over zijn.
Je was een goede leerkracht, nooit te laat, altijd correct.
"Dag vriend" had men aan zijn graf gezegd.
"Tot aan je dood was je bij ons, je zal er niet meer zijn
en dat doet pijn.…
Het zomergraf
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
534 pijnlijk
de maan is lieveling van de nacht
sterren zijn weeskinderen
die als licht lachen in duisternis
alles is in jou
vol gaten, krioelend vol maden
je zal voor niets verteren
een wereld zit me tegen
de planeten en de regen
je bent de nacht uit een boek
dat ik nooit heb willen schrijven
je bent de aarde van mijn grond
je zuigt adem…
HET WONDER.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.125 in 't Licht van dit ontroerd inwendig beeld,
en in zijn daden en woorden iets giet
van de zoete wijze die zijn hart streelt, —
die mengt door al zijn doen een fijne geur
van eigenste eigenheid, en een aroom
van 't allerdiepste allerschoonst gebeur
dat mensheid kent: de zoete liefdedroom, —
die blijft zelf door de jaren onverlet,
hun hete adem…
Mijn stilte en ik .
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 In de stilte,
het stille en ik,
we kennen elkaar
en zwijgen in het niets,
ademen onze eigen taal
die alleen de leegte bekoort
de hartslag hoort...…
Soms droom ik wel eens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.379 Soms, heel soms zijn dromen geen dromen,
schrik je midden in de nacht wakker
van hoefgetrappel, galopperende paarden, wild gehinnik
die je benauwd naar adem doen happen
en blijken sommige vriendschappen
al bestaan ze nog maar veertig jaar
tegen alle natuurwetten in
toch niet om zeep te kunnen worden gebracht,
omdat een vriend die mij van karaktermoord…
De Schepping 6 & 7
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
563 Van luizen tot padden, van muizen tot mieren
En God zei: ~’t is goed zo, het ziet er leuk uit~
Het was toen nog tamelijk vroeg in de morgen
En God dacht: ~Het onderhoud lijkt me wat veel
Ik zal er vandaag toch maar even voor zorgen
Dat ik kan vertrouwen op goed personeel~
Toen schiep Hij de mens uit het stof van de aarde
En blies hem de adem…
We hebben toen bemind.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 In haar adem
hoorde ik de vreugde
tussen hemel en aarde
op het hoogste punt
waar het samen smeltend beleven gebeurde.
Ik heb de liefde bemind...…
Rien ne va plus •
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.848 Schuilt steeds verscheurd in een gedicht
en haalt pas adem als je gure schoonheid ziet.
En nu, haast zesendertig, ziek en mensenschuw,
door poëzie van alles om je heen vervreemd,
nu kijk je naar je hand en spuug je op je pen.
Is het walging? Onmacht? Zelfhaat misschien?…
Benauwde zetel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 gewapende aanvoerder plat
zit heersend bovenop hem
jaagt beide handlangers angst aan
die onmiddellijk verdwijnen
de zware strijdvaardige vrouw
ruim twee maal zo oud
als de twintigjarige boef
houdt hem een uur lang onder zich
de verslagen rover
ligt neergedrukt door kuise billen
geklemd tussen dwingende dijen
haalt moeizaam hortend adem…
Slapeloos
poëzie
4.0 met 1 stemmen
900 Hij vouwt om mijn peluw zijn wieken wijd
Met loom gebogene lijn
En over mijn voorhoofd zijn adem verglijdt
In schaduw van maneschijn.…
VOOR EEN MEISJE DAT DE LAST NIET KON DRAGEN
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.193 wat je misdreef
Je falen te groot voor de maat van de zeef
Je wil niet meer horen
Van kaf of van koren
Van recht of van scheef
Je wil je bevrijden
Van dwang en van lijden
En voelen: ik leef
Je schouders niet langer gebukt onder leed
Niet langer meer zeggen hoe zeer het je speet
Dat alle ellende
Die jij hier ooit kende
Je adem…
hou vol
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 meer oplichten
omdat zij slechts onheil zien
hou vol
want iemand zal jouw ogen openen
als het leven lijkt weggenomen
omdat het vuur langzaam uitbrandt
als je het wachten opgeven wilt
omdat hoop jouw deur voorbijgaat
hou vol
want de blauwe plekken verdwijnen
als je niet de antwoorden vindt
omdat je puzzelt zonder afbeelding
als ademen…
Veenbrand?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 hemel en overzee,
tezamen zijn we het onontgonnen land,
uit de eierstokken van de zon en maan,
schepen worden kleiner, zeilen bollen
minder , tinten minder wit en zwart, het
ontbreekt de juiste tussenvorm, een eigen
entiteit waar iedereen zich in vinden kan,
wellicht uit de boezem van de toekomst
als we de gelijke lucht blijven ademen…
Zo is er maar één
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
442 Op welke wijze je evenals mindful en verbindend bent
jij staat altijd klaar om iemand of iets met open armen te ontvangen
tegelijk adem ik verse creativiteit en inspiratie maar wanneer tijd is gekomen dat
schaduwen toenemend regeren dan zal ik geen groen en wind meer voelen in jouw vrij land.…
Houd afstand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
564 Het kind gehoorzaamt, buiten
Adem; zij moet door en passeert.
Een man aarzelt en blijft staan,
Klachtenvrij had hij zijn broer
Vlak voor diens opname nog bezocht.
Hij oogde jonger, stelt hij vast,
Dan die meneer; zijn afspraak
Is gemaakt, dus steekt hij over.…
Dankbaarheid
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
800 Bovendien biedt tijd mij kansen om te ontwikkelen
in nieuwe kennis zodat dromen of wensen werkelijkheid worden
Ik adem creativiteit en inspiratie voor mijn breekbare-en-kwetsbare drijvend in
een open zee van hoop en vreugde waar zelfs slagen van geven en ontvangen te horen zijn.…
Driesprong
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
573 De wind krijgt altijd de schuld van de één of ander
van een Amerikaan of Hollander
zij waait door de bomen, loopt ruisend over een blad
en ik heb er nooit genoeg van gehad
Het is God Die Zijn adem aan mensen gaf
Hier is het bospad en ga ik rechts af
Daar ligt een blad van een eik en s-winters wordt die geel
Haar kleur is misschien gewoon God…
Lentegroen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
598 Hoe heerlijk het is om uitgerust wakker te
worden op een nieuwe dag waarop ik de frisse geur van
een groen kan ademen die met haar veelvuldige tinten en verschillende
tonen verspreid ligt over stad en land waar lente bloeit en groeit op hetzelfde moment.…
Kleuren van het wilgeneiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
480 Je staat bij me in een telefooncel
onze hete adem beslaat het glas
we kunnen niets meer zien
dan onszelf, benauwd en onveranderd.
Daar achter die blauwe wolk
slaapt de hemelse zon,
Ik wil uit jou vertrekken
uit jouw ogen en uit jouw hart
en uit jouw zieke ziel.…
Op een mooie zomerdag
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
613 Verder ben ik bewonderd en verwonderd door het
glooiend landschap dat als een juweel glinstert, nabijgelegen parken
en tuinen zijn verfraaid met verschillende tinten groen en in gouden jurk gedrapeerd
Wat is het heerlijk om al dat moois te ademen van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Een nieuwe morgen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
457 Al met al is het heerlijk om al deze kracht en
pracht van dichtbij waar te nemen daar evenals haar stem
wordt gehoord in de hemel als een lang fluwelen gewaad van figuren en
vormen die mij bevangt terwijl zijn schoon mijn adem inneemt; mindful momentje nabij.…
Zomerschemering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
580 Hemel bevangt mij
haar mooi neemt mijn adem in
mindful momentje.
Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak
door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder
worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden
op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart.…
De pracht van de zee
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
452 Wonderlijk dat de geur van frisse, zilte zeelucht nog even
blijft hangen zodat ik fracties kan ademen, vervoer via een uitgebreid
wegennetwerk tot wanneer breekbare en kwetsbare van mijn hart wordt bereikt
Hoe bijzonder en uniek het is om dit stukje leven en liefde te mogen vastleggen voor altijd.…
In de zomerjaren van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Het is weer zomer: tijd van expressie, de natuur toont
zich in volle pracht tegelijk adem ik luchtigheid, helderheid, opge-
wektheid en creativiteit die mij in vervoering brengen naar ongekende hoogte
Hoe je het ook wendt of keert, het is een verbinding die ik niet zomaar voorbij laat gaan.…