5664 resultaten.
stadig hartklopt de liefde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.007 nu gestaag de jaren
ons verbond verkleuren
van koraal naar smaragd
strelen gelijk zonnestralen
zacht als mousseline
de alinea’s van herinnering
die spiegelend ons verhalen
van de warmte en de troost
de verwondering ook
die doorheen de jaren
in elkaar wij vonden
die vertellen ook
van de gouden oogst
in het doorgegeven leven
die ons de verbintenis…
Sonnet op een pijp, die ik niet aan kon houwen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
949 O gouden zon!…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
917 Ik droomde mij in wolken-landen;
het blindend blank der zonnewanden
al zwevend in 't rein azuur,
als lenig marmer reuze-krullend,
de dalen schaduw-purper vullend,
- en goud-gekopt de stapel-muur.…
Gewoon een vogeltje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
559 De prijs van de kooien logen er niet om
leken van goud en diamant
Maar even wat verder kijken immers
een vogel is leuk maar we zijn niet bijdehand!
Uiteindelijk naar een kweker gegaan
die had los van vogels ook kooitjes staan
Een beste prijs, we waren 't snel eens
toen nog even een vogeltje, daar stond ik ineens!…
Een dichter.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.166 Wat geeft hem koningschap en macht,
naar goud heeft hij geen dorst;
wat is de ster, bij zonnepracht,
bij hem, wat is een vorst?
Hij heeft zijn lief, hij heeft zijn lied,
zijn volk, zijn vaderland;
hij mint, hij zingt, zijn hert geniet
een dubble liefdebrand.…
Nostalgie van muziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Ineens schiet me te binnen, de plaat en zijn lp
gouden tijden, mooie herinneringen
ik neurie zachtjes een plaatje mee
bedenk dat meezingen ook een optie is.
Daar waar je ‘toen’ alle liedjes meezong,
in de tv-loze tijd dan welliswaar
bedenk ik me toch echt heel stiekem
waren die oudjes van toen er nog maar!…
steeds weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 filmopnames
mij blijvend terug bij jou brengen
steeds weer nieuw is de expositie
in het raam van mijn herinnering
die in tegeltjes zich uitvergroot
tot een levende muurtekening
in het licht van ondergaande zon
steeds weer is het die verbeelding
die het verlangen wakkert naar toen
de seizoenen van wederzijdse liefde
van pril groen tot zonnig goud…
OLV Kerk, Breda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Zelfs het orgel begon te glunderen
doorheen zijn gouden opsmuk. De leeuwen
stortten neer en maakten een brullende
rondedans.
Zonder de borsten van Maria, ik bedoel,
de lieve geesten, die ooit in deze kerk
aanwezig waren, zich nu aaneensluiten tot
een verwarmend koorgebed: bid voor de
vaderloze zielen!…
Mijmering?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 op de wanden van de ziel
projectie van een wereld, weerkaatst
in het licht van een pupil en voeden zal,
daardoor de verste steen zich hoeden
moet voor elke diamant die met de
blote hand in bloed gedolven is
de bruid verbergt haar gouden vlies,
Pan bespeelt zijn fluit zonder gaten
het geluid veroorzaakt een lichte bries,
stuwdam tegen…
Lieve zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Je had een hart van goud
en je was er voor ons
als je thuis was.
Nu is het alweer enkele jaren geleden,
dat je overleed.
Wij denken en dragen je mee,
voor altijd lieve zoon.
Je hebt je hart en andere organen
gedoneerd.
Heel mooi is het dat je dit op jonge
leeftijd vast hebt laten
leggen.
Lieve zoon, rust zacht.…
Katwijk kust mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 een hoop van anderen
Groeten naar de hond die ik passeerde is iets wat ik niet kon en kan
Hij is van aard zichzelf
Ik loop over een pad
Waar vrouwen vroeger hun rug niet keerde naar de zee
Ze keken met de storm mee
Ik had trek gekregen met nog de
zeereep voor mijn kiezen
Een mantelmeeuw was mij al voor
Zonnestralen kwamen door
Goude…
Open einde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 De gouden dageraad is onbesmet
En is gelijk het leven vol beloften
Hoogzwanger van een stralend nieuw begin
En zingt de wereld toe
"Laat af, bemin
Wat van nature tot je is gekomen
Zie hoe de steppen regenwouden bomen
Voor bruine orang oetans bavianen
Schuilplaats zijn geworden ook voor boa's
Zwarte chimps en donkere…
Hoop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
423 schrik in laten boezemen
dat doorkruist onze plannen en de
kracht voor morgen
we gooien de vensters open
laten het licht binnen stromen
het warme zoete licht dat in de donkerste
nacht bij ons zal blijven
ons hart verwarmen
met liefde
buigzaam als het riet, zachtmoedig
de stilte beleven
in de binnenkamer rondom herinneringen
o goud…
Onze grootste buur?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
470 van wieg tot zelf gedolven graf,
ratelend de aardkorst raken
ontspringen heerlijke bronnen
spinnend lispelt het water,
opgeschreven als heldere verhalen
waaruit de liefde als spelend kind
in werd geboren, soms vertragend
in de koelste meren, daarna de
versnelling tot aan een waterval,
het spat uiteen, het is overal
het vloeit als goud…
Moeders kleerkast
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
745 In een blikken koekjesdoos bewaarde je foto’s en documenten
oude spaarboekjes met lang opgestreken kapitaal en renten
een beursje met je brillen, paternoster en gebedenboek
en twee gouden muntjes zaten onder de voering , bijna zoek.…
Sint Barbara en Floris V
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
615 Die konden haar, zo wisten zij tevoren
In al haar levensdagen niet
bekoren
Ook Floris kon zich later
amper storen
Die liet - Oostindisch doof -
nooit van zich horen
Zijn lans brak in de Slag
der Gulden Sporen
't Werd stil op 't Muiderslot
en 't gouden koren...…
over de linie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 in de gouden gloed van de avond
als langzaam ook ons leven stilt
leidt de weg ons naar de haven
waar wij ons thuis beschouwen
als daar de nacht de dag eindigt
is dit vandaag allemaal zo anders
nu het avondrood jou omarmt
met transformerend licht en lucht
waar zacht de tijd afscheid fluistert
wacht jou de boot naar de overkant
jouw uur…
Wijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 Als gouden appels
in zilveren beeldsnijwerk,
is een woord, gesproken op
de juiste tijd ervoor.
Woorden, uitgesproken,
zo'n drieduizend jaar geleden.
Door een man die vroeg om wijsheid.
Hij had erom gebeden.
Toch bleek het niet genoeg.
Zijn conclusie was: "Alles is ijdelheid,
een najagen van wind."…
Sprakeloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het grasveldje barstensvol met madeliefjes,
die hun gouden hartjes,
richten naar de zon.
En bij de ondergaande zon,
klinkt een lieflijk koor,
van merels, elkaar toezingend,
hoe hun geluk begon.
En groen, overal groen,
geelgroen, blauwgroen, grijsgroen.
Groener dan groen.…
Cameroun
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
784 In bleu royal zachtgeel en karmozijn
Doemt langzaamaan een silhouet, amorf
Van honingbijen zoemend
rond hun korf
Turquoise indigo aquamarijn
Dan kleurt het tafereel in ambergroen
En een dame blanche, gedoopt
in chocolade
Wordt sepia, een zomerfloriade
Die hij, Pygmalion, smeekt
om een zoen
Haar brons getinte huid gehuld
in goud…
Zegeningen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
499 cassettes vol juwelen zegelringen
misschien breng ik ze naar de kringloop toe
Heel zelden draag ik mijn verlovingsringen
als ik een vlucht boek met frans avia
of bel italia, doet er niet toe
dan maakt mijn hart een sprong en hoor haar zingen
die ene hit van abba, waterloo
Dan reis ik weer naar centraal afrika
en draag daar al mijn dertien gouden…
Nachtwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 ademt diep
slaperige tijd waarin ik
met haar aan mijn zijde lig
de kaars dooft uit
de avond valt
je doet de deur
op slot het boek
valt op de grond
en buiten in het duister
rollen de seizoenen door
als golven in de nacht,
de wind is warm
de nachtuil waakt
de witte zwaan
slaapt in een droom
die weer vervaagt
in een gouden…
Tromsø – hart van Lapland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 boven de poolcirkel, stil en sereen
ligt een wonderlijk winters toneel
een stad omringd door bergen en zee
waar mystiek het noorderlicht danst
de nacht komt vroeg als licht verdwijnt
in verfijnde kleuren gloeit dan de hemel
met betoverend groen, paars en goud
de magie van een tijdloos juweel
fjorden fluisteren er oude verhalen
over tradities…
Jij bent (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 zee, soms grillig en onwillig, als het bliksemt en dondert
De zee, babbelend en kabbelend, als de wind weer is gaan liggen
Jij bent de zee, met zandbanken gevormd door je twijfels
De zee, waarin duizenden nachtlichtjes het leven willen vieren
De zee, waar vrolijk lachende kinderen in de branding spelen
De zee, het zilver dat opspat, het goud…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Wanneer onverwacht de
schemering alles omlijst in goud en schaduw,
voel ik stilte intens en rijk, als een levend, ademend weefsel.
Ik vouw mijn ogen en draag hun spoor zacht mee in de stroom van mijn dag.…
Mooi grijs
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
578 Voortaan mijd ik het al
te felle, harde licht en zoek de luwte
van de gouden middag. Daar worden de details van
het leven zichtbaar, voor wie met een kalm en open hart durft te kijken.
Dit grijs is de kleur van
een ziel die landt, mooi in de eenvoud
van het simpelweg mogen zijn.…
Ik draag je in gedachten mee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
707 In de kalmte filter ik de
dag tot de kern, waar jouw woorden
langzaam goud oplichten. Ik bewaar ze in de kamers
van mijn gevoelige hart, als kostbaar glas dat nooit mag breken.
Je hoeft niet hier te zijn
om nabij te zijn, want mijn stille geest
weeft draden van herinnering.…
Simonides van Keos
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
387 godin Nike
om de zege op Perzen te vieren
maar ook om zijn epigrammen
voor de dapperste Atheense mannen
en heldhaftigsten van de Spartanen
in hun onwaarschijnlijk
geachte triomf
in Marathon en Thermopylae
Tweeëneenhalf millennium geleden
*
"De Atheners verdedigden
de Grieken in Marathon
en vernietigden de macht
der in goud…
Waar alles voelt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
502 Goud licht strijkt neer, zacht
verzacht de pijn van weleer
stilte die omarmt
Hoe ik niet langer wil
liefhebben met een hart vol barsten
getekend door alles wat kwam. Toch verschijnt
je aanwezigheid als een licht dat zwaarte verlicht en verwarmt.…
Poëziealbum
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
539 waar bloemen eeuwig
in papier mochten
wonen
en bibberletters
groter leken dan
een gezicht
nu het schrijven
zelf tot op de
letter ontleed
alsof vergeten
iets was wat alleen
volwassenen deden
we plakten de wereld
dicht
met poezen,hartjes
elfjes,
en een beer met
een raar rood wang
alsof verdriet niet
bestond
zolang je er een
gouden…