6608 resultaten.
Hé meneer Clown
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
904 Er lopen zwarte strepen door uw ogen
en in uw groene zakdoek zit iets wits.
Ik zag wel dat het tranenspel niet nep was
ik huil ook als ik echt geraakt word door muziek
maar ik word altijd blij van iets bijzonders
dat een soort licht geeft in de dynamiek.…
Wicklow
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
639 in groen stapelen
ruggen zich naar achter
waartussen nevel kleeft
als grijze klei aan dikke kammen
de kleine ruïne
is door steen en tijd
van enkel voorgevel met raam
tot standbeeld verworden
tegen de zachtgrijze hemel
grenst de kim
aan gele korenvelden
scherp geaderd in tinten
en zo een hoogte kleuren
de stroming kent
blauw ruisend…
Verwerking
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.054 Ik wil niet huilen, ik wil niet praten
ik wil gewoon met rust worden gelaten
De goedbedoelde adviezen en kussen
kunnen de pijn nu geenszins blussen
maar beklemmen mij tot benauwens toe
het ligt niet aan jou, ik ben iedereen moe
Mijn binnenste broeit, ik moet daarheen
niet in gezelschap, maar solo, alleen
Het water, de stilte en het groen…
Simmerdeis
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
560 luchten
vlinders fladderen
heel blij mee
over het veld der ogen
vlechten een rank lied
de melodie wordt gedragen
in helende liefde
van ‘t seizoen
iedere dag, het licht vleit
vlijt zich een eigen weg
schuwt niet de zwoele ballade
van de natuur
terwijl de avondzon
zijn rode tintgloed sleet
over witte dampsluiers
op het vlakke groene…
In memoriam patris
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
978 De kracht van de zomer, het groen en het graan,
de rode papavers in ’t koren,
’t is alles weer weg en voorbij en gedaan,
geen vogels in ’t veld meer te horen,
geen licht in de verte dat feestelijk schijnt,
geen warmte die koestert de bomen,
alleen nog de mist en de dag die verdwijnt
nog eer hij, tot volheid gekomen,
de mensen het teken…
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 Wel weert hij zwiepend alle slagen
nu herfst wreed dekt de zomer toe
het laatste groen laat hij dan toch maar vallen
de bladeren waren toch al moe
Als ook de storm vermoeid gaat liggen
in armen van gevallen hout
koestert een rode blos de aarde
en kleurt de zon de wereld goud.…
Fotografe
hartenkreet
2.9 met 32 stemmen
4.101 Verscholen in het groen,
een camera geklemd in je hand,
je glimmende flits gericht op een vogel
aan de waterkant.…
Blad
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.088 Altijd groen, altijd geliefd.…
roze driehoek terwijl het mica had moeten zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 muur is bebloed
met mijn gezichtsafdruk
zelfs de plint kleurt rood
draden langs de muur
ééntje spant zichzelf
te slap om nog te dienen
als een reminder of hell once was
Naar buiten dan maar
open ik die klemmende deur
schreeuwen tegen de zee
een scheerlijn doorklieft mijn gezicht
en mijn voeten nat geen idee
de driehoek was weer roze
groen…
ontluikende lente
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
742 zingen
uit hun zoetgevoisde keeltjes
die als sonates klinken
als kleine juweeltjes
Alles zal groeien
Alles zal bloeien
in prachtige kleuren
en bedwelmende geuren
die zintuigen strelen
als de lente komt en
haar kleed straks
jubelend en in schoonheid
weer draagt
zijn de sluiers
van de winter verjaagd
dan siert ze de aarde
in weelderig groen…
De Feniks van Zwillbrock
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 Langs struiken beloverd met lentefris groen
Nog ietwat betoverd naar Zwillbrock gegaan.
Wanneer dan in 't dorpje de kerkklokken slaan,
Verbaas ik mij niet om dit plots visioen:
"Ook heden in 't Venn hier is evenals toen
De Here waarlijk opgestaan."…
Paaslente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 En elke dag komt God mij tegen,
ik mag tussen ontluikend leven lopen,
de bloesemknoppen barsten open,
de bomen groenen langs de wegen,
ik adem het vervuld verlangen,
het dartelende vee raast door de weiden,
ik zing met bloemen lentezangen,
't geboortelied van nieuwe tijden,
hemelzon verwent mijn winterhuid
en laat de warmte in mijn vezels…
Echt wel!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
675 Dans sterretje, dans, in paars of in groen.
Opeens schiet een schotel-boemerang door de lucht;
moederschip met lichtpunten: verheven spel, géén klucht,
géén jongleurstruc. We worden er stil van.
Kippenvel, zo plotsklaps! We worden er koud van.…
OPSTAAN !
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
808 Vlak daarna begint het langzame ontwaken
De morgenstond is voor mij een sprookje
Te mogen zien hoe je langzaam wakkert en
je je groene ogen opent, me liefdevol
aankijkt en lacht. Je bent zo mooi…
Ons opstaan is een vooruitzien naar een dag
vol liefde en vreugde bij elkaar te mogen zijn.…
Verwoestend voorteken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
822 Het jongste blad verliezend aan deze blagen,
verbloeit het aangevreten groen tot donkerbruin.
Vanaf wanneer begon het verdomd te dagen
dat overwoekerde beelden vervielen tot puin
en chaos verscheen uit de donkerste lagen
van klamme kelders onder m'n warrige kruin.…
GRETA AAN HUGO OVER FRANS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 passie, droefenis
Je ware zelf het spiegelglas uitbrekend
Latent aanwezig, nu scherp afgetekend
Je diepste wezen en geschiedenis
Waarin nabijheid naast benauwenis
Pulserend licht en alles vanzelfsprekend
Besef dat ik mijn lief gewoonweg bén
Hoe leed hij tijdens zijn verlovingsfeest
Felicja droeg een lichte jurk van kant
Ik droeg een groen…
Herindelingsspook
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
694 Mijn stem is geen carte blanche
voor smeergeld en corruptie
getto creatie
en overheidsmanipulatie
Ik was enthousiast blauw, toen groen, toen rood
nu ben ik bang en als de dood
De burgerinbreng naar de maan
Waar haalt mijn partij, als ik het vragen mag,
PVD het lef vandaan ?…
Ik mis mezelf
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
930 Ver non sem`per vi`ret
niet steeds is de lente groen,
langzaam werd gisteren vandaag.…
Boodschap van de nooit aangespoelde fles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 Op de eerste kust stond de man met de fles
hier waren de verlangens, de wensen
de boodschap, de zoektocht naar de mensen
vaartuig van de ziel, een diep snijdend mes
Gevat in groen glas bereid voor de reis
naar zeeën waar de zon nooit ondergaat
langs tropische vissen, bergen van ijs
tot het land waar water haar achterlaat
Op de tweede kust…
Leeftijd
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
920 Ik zit weer even op het hek van mijn jeugd
wiebelend op een groen betonnen paaltje
ertussen de witte planken, de verbindingen
tussen de fundamenten van een grens
die weemoed en heimwee omsluit.…
ik wil eruit…!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
740 De muur is bebloed
met mijn gezichtsafdruk
zelfs de plint kleurt rood
draden langs de muur
Ééntje spant zichzelf
te slap om nog te dienen
als een reminder of hell once was
Naar buiten dan maar
open die klemmende deur
schreeuwen tegen de zee
een scheerlijn doorklieft het gezicht
mijn voeten nat geen idee
de driehoek was weer roze
groen…
Morgenroep
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.515 Mijn van de arbeid bloed'ge handen
Hebben dit hechte huis gebouwd,
Ook deze groene korenlanden
Zijn mijne tot waar de einder blauwt.
Ik ben ze moe die verre tochten,
Slechts met ons hart als reisgezel,
Waar waaiend stof bleek wat wij zochten,
En ieder welkom een vaarwel.…
Gevolgen van de oerzonde
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
782 eruit
met takken door tal van vruchten verzwaard
en met het schoon vooruitzicht dat ons streelde
een rijke oogst van gezondheid en genot
dachten wij nog niet aan het vergank’lijk lot
dat menig mensenkind onze begeerten deelde
want wilden wij oogsten in gewezen tijden
ach wie beschreef dan ons innerlijk lijden
als tussen al dat weelderig groene…
ha lekker spruiten!
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
542 die spruiten zijn bedorven dat ruik je toch meteen
de lucht komt je tegemoet en gaat door merg en been
ik heb je toch zo vaak gezegd, koop die rotzooi niet
maar je moet en zou spruiten jij stuk verdriet
heel de straat is vergeven en buren aan de deur
nou zal je het gaan beleven met die spruitenmeur
heb je nou je zin boven dat bord groene drab…
Winter op zee
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.393 De kim wordt wreed, de golven tuimlen wild,
Van mild en groen, spoorslags hardgrijs en grauw;
Eén nacht waarin de wind door 't luchtruim rilt,
Dan, als een plotselinge dood, de kou.…
Mijn Lindeboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 tussen wimpers door
schrijft mijn gedachte
kijkend naar het kind van toen
onbezorgd wiegend in de boomtop
leunend tussen de vertakkingen
hoog boven het water
had ik het vaste vertrouwen
dat hij me nooit zou laten vallen
ach, ik was nog net zo groen als de
nieuwe lenteblaadjes van mijn linde
die nieuwsgierig lonkten naar de zomer…
hij draagt me door seizoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 in de winter koopt hij me een groene muts,
want die kleur past bij mijn ogen, zegt hij
verzorgt hij mijn voeten
zodat ze warm blijven in de kou
in de lente is hij mijn zonneschijn
en wil ik nergens liever zijn
dan in zijn liefdevolle armen…
oh, hij draagt me door seizoenen
in de zomer laat hij me niet verbranden
en ’s avonds gaan we uit…
De held van Labbertong VII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 Agatha was gewoonweg op hem toegesprongen
Al leek zij vrij onwetend en behoorlijk groen
Toch lagen zij in korte tijd verwoed te tongen
Zou het zijn charme zijn geweest of toch zijn poen?…
Onder gunstig gesternte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
632 Kunstwerk: ' Planeet met groene nevel ', 2012
Kunstenaar: Irmlinda de Vries…
Morgen op de hei
poëzie
2.8 met 4 stemmen
2.403 Het lijkt me een bos
Vol lommerpaadjes, of een feeëntuin
Priëelig groen en koel. - Een mensenvoet
Vertreedt zo licht... en weet niet dat hij 't doet.…