7647 resultaten.
Naald & draad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.018 Heen
en weer schud je je hoofd tot ik verklaar
dat alles wat met de natuur te maken heeft waar
is en dat die je daar één groot bewijs voor geeft.
Draai rond draai draai rond rond, heeft
de wereld je nog niet overhaald?
Is de wereld ondertussen nog niet frivool oerwoudgroen
en alles wat je wenst geworden? Daar is het toch om te doen?…
Taalkunstenaars
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.037 Taalkunstenaars
zijn meesters
in het
verkrachten van eenden
ontluizen van kamelen
met zere hoofden
het krabben van katten
en krullen zetten
bij kaalgeplukte kikkers
het opnieuw insteken van veren
in de kont
van het paard
Zij vreten zich vol met letterbrij
van opgeklopte verhalen
en verdichtsels vol
ongezouten
klappermansnoten om…
van ramadans bevallen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
751 week geleden
ik hoor de imams
in gebed steeds van
de minaretten klagen
maar ook geloof heeft
zo vandaag zijn vragen
de allerheiligen
zijn niet van steen
hun sokkels dragen
eeuwigheid en ook zij
vragen een wereldfeest
later weer de
donkere kant het
halloween van allerzielen
we gaan dan voor herinnering
buigen het hoofd…
Een gebroken hart
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.732 Honderden vragen in mijn hoofd zoeken naar antwoorden.
Gekraak in mijn hart, maar niemand die dat kan horen.
Tranen van pijn rollen langs mijn wang.
Je bent niet bij mij, die gedachte maakt me zo bang.
Jij was degene die me hoop en moed heeft gegeven.
Dat alles is voorbij en nu wacht ik weer op liefde in mijn eenzaam leven.…
Nieuws van het Bucketfront
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.187 Beambten van Parkeerbeheer
zagen aan de Churchilllaan te Leiden
een tachtigplusser het ijs oprijden
na een clash in het wegverkeer
Het scootmobiel zakte naar benee
waarna hoofd en oren boven water uitstaken
mooi dat twee zielen één gedachte uitspraken
It’s Daddy van Hyacinth Bouquet
Men zag ze naar het telefoonboek grijpen
pront daarop…
Naar bed toe gaan
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.726 Wanneer de klok weer heeft geslagen
Duurt het niet erg lang meer
Mijn moeder zal een poging wagen
Ze probeert het elke dag weer
Uiteindelijk trek ik aan het kortste end
Ik leg me erbij neer
Vandaag ben ik genoeg verwend
Probeer ik het toch gewoon morgen weer
Mijn hemd gaat over mijn hoofd
Ik mag nog even in bad
Dat had ze me beloofd
Ik…
Wie dacht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
791 naar zijn handen zetten kon
Wie dacht dat na een dag met straaltjes zon
Een fase kwam met louter blauwe luchten
Wie dacht ik heb echt geen gevaar te duchten
En als ik dorst heb vind ik steeds een bron
Wie dacht ik reis voorbij de horizon
Waar ik niet hoef te klagen of te zuchten
Die kwam steeds van een koude kermis thuis
Die heeft zijn hoofd…
Noorderzon
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
537 Dan streel ik je in het
morgenlicht wakker,
onderzoek waar de
ander in beslist, vervloek
het moment, waarin je
z’n makker werd, verdoof
die met een duivelse list,
die zit alleen maar in
mijn eigen hoofd.…
VADER
gedicht
2.3 met 59 stemmen
17.405 Hetzelfde buikje,
Golfslag op het nauwelijks kalende hoofd,
Dat voortdurende zwijgen, de voeten op tafel
En altijd tranende ogen. Je glas. Ouder.
Waar we ook waren, was er afstand, was er
Nurkse koppigheid. Je schopte je oudste zoon,
Waar je hem raken kon: enkels, kuiten, schenen.
Meestal onder de tafel of in de kerk.…
Guillotine
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.010 Wat denkt een rollend hoofd nadat het tot
een bloederig object is teruggebracht?
Het denkt wat het altijd al heeft gedacht:
dit is het. Ik ben dood. Het is mijn lot
om op het altaar van een wrede god
als offerdier te worden afgeslacht.
De guillotine schenkt hem levenskracht
die wordt onttrokken aan mijn open strot--…
Draai op pleinen cirkeltjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 ik drink je woorden
uit de beker van vandaag
we smelten zonnig
want de vorst bedaart
ik winter nog wat
in jouw lente door
jij waait al zwoeler
fluistert zomer in mijn oor
licht is zichtbaar krom omdat
de zin het woord vermomt
spiegelt andere betekenissen
maar lach en laat emoties gissen
want ik wil spelen in je hoofd
niet alleen…
Heimwee naar Coldplays tweede
gedicht
2.3 met 39 stemmen
16.372 Begon de streving van het leven uit gemis
in de opmaat van een stralende eentonigheid
werd ons een pijnlijk groot geluk beloofd
als de grote drieklank soms bij Schubert
wij stegen met het bloed op naar een hoofd
in het bruidsveld van de waarheid waar je
op de pijngrens van het zijn alleen staat
terwijl je toch gearmd en ruisend samengaat
aan…
Noor vertrekt…,
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.020 Plezier in waar je gaat
de kin gericht naar waarvoor
je staat, katoenen jurk waarop
alle klaprozen van de wereld
bloeien, rugzak op de rug,
wollen muts op het hoofd
warmt tot aan de ogen, waarin
al de koppige sterren als kolen
gloeien, met onafzienbare tijd voor
beide voeten, je schopt het niet weg,
je loopt er triomfantelijk doorheen…
Doodgaan
gedicht
3.2 met 47 stemmen
15.811 .
-------------------------------------------
uit: 'Als een film in je hoofd', 1989…
De echo schatert kakmadam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
543 kijk haar lopen……arrogant
je hoort ze fluisteren
opgeheven hoofd
blik op oneindig
verstand op nul
tranen in je ziel
droge ogen
glimlach gestift
op verlegen lippen
aarzelende voetstappen
vanuit wiegende heupen
kakmadam
echoot haar na
ze durfde niet zo goed
naar buiten
de angst hield haar jaren thuis
nu zal ze nooit meer
haar…
Verduistering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
983 bezwoeren dat ze lang waren gebleven
maar zij het allemaal weer was vergeten
ze sprak er aldoor over met haar echtgenoot
wat niet kon, logen ze, want die was dood
alsof ze zoiets ergs niet meer zou weten
nee, het ouder worden deed haar pijn
de wereld om haar heen was kil verstard
ze voelde zich zo eenzaam en verward
vlijde zij haar hoofd…
Zinvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
580 golven
de zee deint onvermoeibaar
dat grote grijze wezen
lijkt uit zichzelf
steeds opnieuw geboren
ik sta daar met koele voeten
als iel en breekbaar wezen
maar te staren naar dat grijs
dat eindeloos lijkt te reiken
naar het zwarte van de nacht
vol onbereikbare sterren
is het zinvol te blijven dromen
van de dansende schimmen in mijn hoofd…
De schuiten hebben de dag volbracht.
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.924 Wind is er haast niet, maar de sterke vloed
draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen,
de wijde, veilige mond tegemoet,
waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen.
Zo glijden zij voor de avondlucht,
de hoge, slapende zeilen geheven.
Het lijkt een betoverde vogelvlucht,
in laatste, dromende wiekslag gebleven.…
FOTO ZONDER NAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
857 voelbaar
op je handpalm ligt
als je kijkt je steeds weer
kan ontglippen
vertrouwdheid vertaalt zich in gemis
tot als een geschenk een flard
van een gebeuren zich ontward
en hij weer heel even bij haar is……
een eeuwige seconde stilt de tijd
zijn honger naar herkenning
maar welke naam hem ook te binnen schiet
zijn hand trilt
en haar hoofd…
Stil in Amsterdam
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.235 Blijft Sammy nog tot hoofd omhoog bij machte
Nu wie hem schiep voorgoed is heengegaan?…
Grind
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
656 Er knerpen kiezels in mijn hoofd.
Ik wankel in het knarsend grind
op zoek naar rust die ik niet vind
in taal, in denken. Licht gedoofd
omdat de schemer mij belooft
dat hij zal troosten wie hem mint
en ramen dicht opdat de wind
geen schilfer uit mijn denkpad rooft.…
Wreed Beroofd
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
945 elf lentes telde de blonde fee
in de carnavals optocht
vrolijk dansend over het schoolplein
zoekend naar bevestiging
van wat liefde heet, werd haar
onschuld verdonkeremaant
bleken dekens over 't hoofd
geen veiligheid te garanderen
wreed beroofd van ongeboren kinderdromen
kleurt haar bemantelde glimlach
onzichtbaar grijs, zichzelf…
Schenk je dubbelleven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.099 Streel ik je in het
morgenlicht wakker,
onderzoek waar de ander
in beslist, vervloek
het moment, waarin je
z’n makker werd, verdoof
die met een duivelse list,
die stalker waart alleen
maar in het eigen hoofd.…
Adembenemend
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
674 “zij is als het schilderen van het lied
van de nachtegaal”
tussen eb en vloed
verloor hij zijn hart
de eb van zijn hoofd
de vloed van zijn lendenen
beschrijf haar jubelt de wind
saffierblauw haar ogen
stamelt hij als een dwaas
scharlaken rood haar lippen
als albast haar huid
haren zo zwart
dat met het licht van de zon
er een blauw overspoelt…
Spaanse Arena
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
734 stil en onbewogen
hij heeft haar blik gevangen
doch kogelhard zijn haar ogen
honingzoet zijn haar woorden
maar haar hart is zo koud
als het noorden
hij kijkt alleen naar haar ogen
zij kent echter geen mededogen
dan komt er een dag
door het noodlot bepaald
een stap mis, een stoot
en hij zakt in elkander
het bloed druipt uit zijn hoofd…
Buigzaamheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
647 lentewater
ademt een florerende dichtzang
over maagdelijke lelies
zilverblank waardig
dat nog "onaangeraakt" is gebleven
ik zie verwonderd
hoe vogels vlak langs het watervlak luchten
woorden ontkiemen gepenseeld
aan een bewegende hartslag
een natuurgedicht
het geluk begroet me met dagdromen
herbergt buigzame woorden
boven mijn hoofd…
Herfstregen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
4.569 De regen kust mijn vensters weer,
De donkre winden sollen
Het droeve liedje van weleer
Langs alle huizebollen;
Een dorre tak gaat heen en weer,
En van zijn blâren rollen
De natte tranen telkens neer -
Altijd weer volgezwollen.
0: met de zon om 't hoofd gewonden,
Met geld en goed en zoet-gezind -
Wie heeft de Mei geen vreugd gezonden?…
oeverloze mens
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.000 appeleren
wij banen ons een weg
vanuit een stoel
waar we onze dromen projecteren
wij hinkelen achter
op onze hoogtechnologische benen
wijzend naar de buitenmenselijke einder
vol epossen van vuurstenen tot androïden
ooit bemannen wij de regenmakerlasers
van op onze droomeilanden
ons ozonrijk boven de wolken
manna strooiend over de hoofden…
vluchtsporen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
502 scherpe helmranden
vlijmen blote voeten
rode druppels sporen
in het blonde zand
tussen duintoppen
verdwijnt een hoofd
duikt elders weer op
vertwijfeld op zoek
naar wat niet deert
sporen vormen paden
uitgesleten in het zand
na iedere nieuwe storm
onherkenbaar toegedekt
maar als het lot
niet valt te keren
vluchten een redding…
Oorzaak en gevolgen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
725 operatie ondergaan
aan het aangegroeid en uitgerekt
gezwel rondom de ingang van de oren
lellen gaven knipperlichten en geluid
ermee naar bed gaan deed zo’n pijn
het opstaan bleek nog erger
vooral het eeuwige geklets
van dag naar nacht en omgekeerd
tussendoor het vrijen erboven
en eronder
het continu geroezemoes
van schelle stemmen in haar hoofd…