7685 resultaten.
Zo zoet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 Het ruikt naar suikerspinnenbos
fluweelwolken schaduwen
over de gelokte haren van
de geknielde vrouw
een gebroken vleugel trilt
het schors tekent groen
afzonderlijke gezichten
bereiken de grond waar
boomverlatende takken
zoeken naar werkelijkheid
de dwaas de romanticus
ontrouw verliest zich
in brandend verlangen
de ander bidt tot één…
Vuur
hartenkreet
2.3 met 12 stemmen
2.051 Dromend aan zee
ziet zij het vuur
dat nooit zal doven
brandend in de branding
razend in de kolken
van de woeste zee
dan weer kalm aangespoeld
wachtend op het tij
dat zich keert
in het licht van de maan
danst het vuur
speelt met de golven
brandend van verlangen
voert zij een strijd
tussen vriendschap en peilloze dieptes
tussen…
het doek ontvankelijkt al snel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
755 je normen
het doek ontvankelijkt
al snel je warme vormen
en straalt je wereldlach
ik heb gewacht
wist dat wat in
woorden zou verschijnen
jouw kleuren waren in
een setting van de mijne
je beeld staat nu
op doek met schitterende ogen
die het groen van toekomst zien
jouw rode warmte heb ik kunnen
vangen in mijn eindeloos verlangen…
vervolg dialoog Heer Julius en Vrouwe Triestiana
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.097 Heer Julius:
het ware ook gek te denken
dat uw kuisheidsgordel is ontsloten
ik draag aldoor de sleutel,
niet van mijne ruige borst te verstoten
Vrouwe Triestiana:
ik verlang zo naar u, Heer Julius
pak toch uw waarde sleutel
het ijzer draagt mij zwaar te moede
strijk toch over uwe haren
laat ons genieten van het goede
Heer Julius:…
In jouw ogen mocht ik kijken
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
877 woordeloos in open ogen
drink ik de ruimte
tussen elke stilte
die je laat nazinderen
als een droomvlucht
op mijn wang
blij en droef bonkt
mijn hart van verlangen
om zon-gevlinderd
te grijpen naar
het blauwe licht
van ademloos wachten
je handen raken zacht
mijn roerloos denken
verborgen in de troost
van je streellichte lach
zo…
De herkenbaarheid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
3.206 Wij zijn herkenbaar geworden
als helder licht in lege ruimten
de geur van naakte huid op
onderstroom van liefde
Wij zijn tastbaar geworden
in elkaar’s adem van verlangen
de kleur die zich uitstrekt
heeft ons gezicht blootgelegd
Wij zijn herkenbaar geworden
in waar wij waren, hiervoor
de beweging die wij volgden
de langzame, de snelle…
koud kind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
588 in verlangen naar de bergen
- om het even waar -
zie ik kille rotsen staan
die naakte stenen baren
door de hete zon, vrieskou
en het snijdend water.
aan hun koude tenen
op de hellende morene
nader ik schuchter een boreling
en klop voorzichtig aan.
hij opent zijn stenen bemanteling
zo kan ik binnengaan.…
Waar blijft de regen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
976 De zon vervolgt zijn weg,
zich niets aantrekkend
van ons verlangen,
onze inmense behoefte aan
regen en nog eens regen.
Rode, purperen en oranje vlammen.
De schemer valt,
de mens kijkt sip,
men is ontroostbaar.
Weer een dag voorbij
zonder een druppel regen.…
De ander
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
876 Troostend slaat zij haar
zachte armen om hem heen,
fluistert tere woordjes,
maar hij wijkt, ontwijkt
onbewust en onophoudelijk
de lieve rondingen van
haar verlangend lichaam.
Ontsnapt en zonder denken,
loopt hij naar het raam,
en met gesloten ogen
blijft hij dromend staan.…
Ivoren toren
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
1.416 Dat lijkt me niet verstandig, zegt hij
en doet een stap naar voren
en kijkt me verlangend aan
uit zijn ivoren toren
Ik moest maar gaan, zeg ik
en kruip tegen hem aan
en wacht tot hij me vasthoudt
zodat ik niet kan gaan
Ik denk dat het me niet zal lukken, zegt hij
om echt voor jou te kiezen
om diep van je te houden, maar
laten we ons toch…
DOOF
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.247 Het is een simpel verlangen
van een onbedorven mens
die zingt vol overgave gezangen
maar heeft toch één grote wens:
contact maken met zijn Vader
gewoon goede vrienden zijn
want God is zijn slagader
elke dag weer zijn levenslijn.…
Tintelend
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
1.395 Soms zijn er zoute tranen
tintelend over mijn wangen
Triest gevoel vanuit het niets
zomaar door verdriet bevangen
Soms krimpt mijn hart ineen
gevangen in een leegte zo kil
Dan verlang ik alleen naar jou
dat is alles wat ik dan nog wil
Soms voel ik me zo eenzaam
gaan emoties met mij op de loop
Van mijn kruin tot aan mijn tenen
verlies…
Je zus leeft
netgedicht
3.7 met 61 stemmen
1.886 Mijn liefde voor jou
hoe vertel ik nou
dat ik samen wil smelten
tot één persoon
geen overleg meer
aan een oogwenk genoeg
op het zelfde moment
elkaar verlangend
zelfs ziekten delend
voelend elkanders pijn
maar vooral voor altijd
tot in den eind
samen gelukkig zijn
Helaas
mijn liefde was te sterk
nu is Jezus
jouw enige vriend…
Puberteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
925 haren voor de ogen
buitenwereld dichtgeplakt
gesluierd onvermogen
’t koffer vol verlangen al gepakt
een sluik gordijn van koperdraad
je eigen koudeoorlogstaal
gepantserd schromen over straat
wattendot in roestvrij staal
wanneer zal de bloem ontwaken
die sluimert onder glimmend ijs
wanneer de rozenknop ooit blaken
wanneer zaad in plaats…
Lorelei en het getal pi
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
2.300 jou
waar ik eindig en jij begint
me in de morgen samenraap
nog steeds verbaasd over
uit hoeveel stukken ik besta
je mag me ook laten, meis
een roestbruin aapje met rheuma
in een schuddende boom op een berg
die een vulkaan blijkt te zijn
zich opblaast en een vulkaantje maakt
we hebben elkaar aangeraakt
en kuis gekust, want het verlangen…
Licht
gedicht
3.1 met 30 stemmen
22.929 We wilden licht meer licht
we kapten de boom die in zijn eigen reiken
ons verlangen in de weg stond
de boom kreunde kermde kraakte
zijn laatste vezel scheurde
en met een razend suizen van zijn blaadjes
sleurde hij zijn leven neer
de wind die hem bespeelde
week geschrokken uit
eindelijk hadden we licht in de kamer
in dat licht keken we elkaar…
soms is de nacht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.330 soms is de nacht
heel koud en hard
je hoort zelfs het kraken
van de sneeuw op de daken
soms is de nacht
heel zwoel en zacht
je hoort dan de krekels
dat geluid is zo hemels
soms is de nacht
heel vol met gedacht’
de slaap wil dan niet komen
verloren zijn je dromen
soms is de nacht
heel goed en tracht
met duizend hete kussen
je verlangen…
Twee gezichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
784 Haar ogen spreken waarheid
terwijl leugentaal de mond verlaat
en zinnen, niet meer bij zinnen,
schamper zwart wit laten verdwijnen
in grijze rook zonder enig vuur
gebonden aan handen lopen voeten
die paar laatste passen nogmaals
zwakzinnig tot het einde
wordt alles weer hergebruikt
en roept verlangen intens om aandacht
bedrukt spreekt…
Geborgenheid
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.556 die breken
op het verlaten strand
van mateloze droefheid
verloren dromen
Vannacht dwaal ik
op onzichtbare vleugels
stromen van kristal
door de bittere kou
van glanzend zwart
Op zoek langs sterrenzilver
het ijs van de blauwe maan
naar de schaduw van je gelaat
de schoonheid van je licht
de verten van je verlokking
Mijn zinnen verlangen…
Sprankelen
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.527 De simpelheid van woorden
gevoel zacht omschreven
Diep vanuit het warme hart
waar liefde steeds zal zweven
De simpelheid van woorden
over tederheid en verlangen
Beelden verbonden met letters
momenten die blijven hangen
De simpelheid van woorden
door innige emoties gedreven
Het stilstaan en het verdergaan
zomaar een stukje van je leven…
tot je brak ...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.204 doelloos dwalen sterren
door de nacht
ze missen je ogen
die verlangende blik
tevergeefs zoekt de maan
het geluid van je lach
want je verdween
om voor eeuwig te drijven op de golven
van dromen
die zich verbergen in elke ster
en misschien had je moeten wachten
was je droom reeds dichtbij
maar je wou naar de schommel
om te zweven door de…
Als heemlen blauw...
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.081 Om scherpe torens waait de wind,
vol hoog verlangen, wonder hopen.
Schouw op, mijn heerlijk zomerkind:
de grote zon bloeit open.
---------------------------------
uit: Meidoorn (1925)…
Mijn Droom-Wereld
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
1.233 Vol verlangen
blijf ik plakken,
weet dat jij
er óók zult komen.
Probeer vergeefs
je hand te pakken
maar besef jij bent daar
in mijn dromen.
Je bent er níet
en toch weer wél
in "stil gesprek"
hier zonder mond.
Hoop dat je ziet
dit is geen spel,
wou dat die plek
in 't echt bestond.…
Palimpsest
gedicht
2.7 met 79 stemmen
25.970 Ik gaf Adam de schuld:
van het bestaan van verlangen en
van de uitvinding van de liefde
en van de eenzaamheid.
Ik noemde de liefde een 'zoete lege mand' en
een 'tweesnijdend zwaard';
ik had het over 'het hart vol krabben'
en over 'het verenverlies der engelen'.…
Rupsje Nooitgenoeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.192 Verstand nipt weer van appetijtelijk azijn
als een groen blaadje slaat het zich voor de kop
verdoofd als ik alles gelaten verkrop
het verlangen krijgt men toch niet klein.…
Ouder worden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
892 Vergeefs tranendal om aandoenlijk verlangen
dat de mondhoeken verzwaart.
Maar naar verluidt verwater jij nog niet
en ziet alles er nog ‘best goed’ uit.…
Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.022 De stilte sluipt zacht door de gangen
De galmen in een nis gevangen
Verlangen eenzaam naar wat tonen
Waar nu de rust en stilte wonen
De stilte sluipt zacht langs de ramen
Waar dag en nacht de rust beamen
De oude blijheid van weleer
Kruipt in de nis bij hartezeer
De stilte sluipt zacht langs de muren
Hoelang nog zal zijn dolen duren
Hij…
Nog kerst de boom
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
655 de witte dagen
zijn voorbij gegaan
in groen en rood
nog kerst de boom
herinnering in wat zich
eens in sneeuwrijk aanblik bood
zij piekt een nieuw begin
in weer een oudejaarse dood
het vuurwerk wordt groots
mag ik je hand in deze dagen
met samengaan de tijd even
vertragen in gedachten over ons
vuurpijl maar verlangen
zodat niets…
Afwas
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.169 Met zinloze woorden schilder
ik het verlangen schaamteloos
op haar blanke huid. Steeds wilder
roffelt het maanlicht op ons broos
duet.…
Cupido?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.014 haar toch doet stranden
als volleerde schipbreukelingen
die ondanks eindeloze wandelingen
maar geen haven kunnen vinden
dan een verlaten vissersdorp
met alle huizen in de as gelegd
zonder water, zonder voedsel
waar ze dan toch samen
slechts elkaar kunnen beamen
in de armoe van hun ziel
die altijd eenzame ziel
ondanks het onstelpbaar verlangen…