7915 resultaten.
Ontwaken met jou - duodicht
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.647 Zoals de zon het vermoeide
donker van de nacht verdrijft
met haar ogen nog gesloten
zo heb ik voor het eerst in mijn
armoedig leven begrepen
dat de liefde zelf haar tijd kiest
en zich met open ogen
zomaar nestelt in het leven
op een avond door de week
Kleur dus vanavond maar je lippen
en verleid me, verleeg me
tot ik overal bloos…
Zoals yin hoort bij yang
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
646 een vrijspel
om zelf hun weg te zoeken
in vrijheid en losheid
van noord, oost, zuid en west
het beweegt zich voort
op een mystieke manier
over Moeder Aarde
stapvoets voel ik het
naast mij gaan
op een ondoorgrondbare wijze
is een kracht die alles
omsluit en insluit
zoals yin hoort bij yang
dat altijd inventief blijft
geeft kleur…
Dementie
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.071 je kijkt
ontwijkt
de dag die er nog is
vergeten
in de tijd
met een sluier van niet weten
draag je stiltes in me op
kijk je blind naar ons verleden
alsof de dag is afgegleden
tot een wereld
die je mijdt
maar soms
verlicht de helderheid je ogen
schittert kleur tot regenbogen
zie je wat ons samen maakt
dan ben jij opnieuw de moeder…
Ideaal
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
832 Ik kleur de emoties in hun gezicht
uit mijn ziel met losse hand
ik geef mij over en verdicht
zonder beredenerend verstand
Ik voel 'zo' de mens op het linnen aan
hun glans straalt vervuld intens
dus laat ik mijn kwast de contouren af gaan
van ook dit prachtige mens
Zo schilder ik iedere dag van mijn leven
niet vlak maar met perspectief heel…
tragisch vermaak
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.063 Herfst
Sterft
Met dat bladgeritsel in de struiken
Zal alles in het water onderduiken
In een week verwelken alle kleuren
In geuren
Troebele verhalen
Zal het de stroomversnelling halen
Langs de geul in de modder
Een verloren zondagsfolder
Weggegooid door een blaag
Bedrukt vervormde toplaag
Als herfst-traag
Een berg oud nieuws
Tragisch…
ik ben een beetje in de war
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
634 jij bent als een oud hobbelpaard
wat ik na zo'n vijftien jaar
wat kaler en wat meer bereden
ontroerd betast
mezelf berisp
me dan laat gaan
even weer
ik verklaar niet meer
ben moe gestreden
ik weet waar je glanst
ik weet waar je stroeft
blindelings raak ik je daar
waar je splinters verloor en je haar
zonder te blozen kleur ik je
zonder…
dekens
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
627 beetje getuige van zon is
westenwind gaat op collectetoer
vult zijn bladerenmand tot aan de rand
richt zich dan oostwaarts
waren er daar geen wijzen
ze haakt zich in zijn bedsprei
wil zijn geel zijn blauw en groen zijn
ze is ochtendzon, het licht door zijn kruin
als de nacht valt en hij zich erin nestelt
voelt ze zich geborgen
in kleur…
Jaargetijden
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
756 Natuurlijke schakering van warme kleuren
Betoverend mooi zo aan het eind
De schoonheid van loof als laatstgebeuren
Een mooie mantel die verdwijnt
Hun plicht gedaan, het doel bereikt
De boom leeft voort en zij vervagen
Als gevallen blad de grond verrijkt
Gaan takken straks weer knoppen dragen
Nog even niet
Nog even stralen
Laten zien waar je…
Kerst is nu gaan leven
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.701 zij passeerden
boom voor boom
de takken kalend
maar ieder had in kleur
een eigen droom
ze waren opgetuigd
met stemmingen van toen
het groen met zilver
rood met goud alleen de piek
doorstond het jaarlijks onderhoud
steeds kleiner het formaat
ballen schitteren herinnering
het kalend groen heeft
plaats gemaakt voor kunst
de lampjes hangen…
voorkeur en erfrecht
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
748 een klankschaal
het rumoer van 't stad
dat daalt naar het asfalt
het snedige klievend stukvalt
op het beton het lidwoord
het luchtgevecht de metafoor
die altijd op de buik landt
zich wentelt en rolt
en galmt in de maag
het trekt er aan
de oude bloedlijn
de krokodil en
haar lage bastoon
de darmen het peristaltische
echokamer en kleur…
poëzie en zingen
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
962 spreken en de aarzeling
het voelen en weer doven
wanneer ik vrij ben voor
het zingen van de tekst
mogen de golven van de woorden
terugslaan op een stroeve kust
ook mijn verlangen naar de wind
die beukend op komt steken
en even later strelend zacht
de lentegeuren overbrengen kan
laat een gedicht dan zingen
soms schraal wellicht van kleur…
het wordt lente mijn lief
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
530 paadje
luidruchtiger kwetteren en fluiten
weer gedreven een maatje zoeken
zie hoe sneeuwklokjes en krokussen
hun tere kopje boven de aarde steken
reeds een vroege lente proeven
voel mijn lief hoe ons lijf na alle kou
en regen de luiken stilaan open zet
hoe onze stramme benen lichtvoetiger
gaan bewegen
de zalige roes van lonkende kleuren…
- Vervlochten Bladeren -
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
633 zit hij diep vervlochten in gedachten
weet plaatselijk uitbundigheid
met de andere heesters te mengen
woorden in exotische kleuren,
slingerend aan mythevolle gedachtelianen,
want de kunst van schrijven is rijk
talrijk en sierlijk doorgesneden,
vloeiend vertaald..blad per blad..…
Scoop?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
509 Onder een monnikskap, waaronder
de kleuren zijn verschoten,waar
door tand des tijds het bloed
langzamer doet stromen, aanvaardt
alleen het zaadgebruik, te strooien
met getaande hand uit realiteit,
zonder wachtend spoor van bitterheid
in hart op horizon gericht en de scoop
wat kleiner wordt, voorbij de gulle
zomer blijven zoete herinneringen…
Een Gevecht!
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
779 grijs en grauw is het buiten
donkere wolken hangen laag
dikke druppels vallen gestaag
de regen klettert tegen de ruiten
dan breekt de lucht open
de zon gaat zich ermee bemoeien
een zwak licht begint te gloeien
en doet de mens weer hopen
kleuren verschijnen hemelshoog
want tegen de sombere lucht
verschijnt een flauwe regenboog
dan volgt…
Faits Divers
gedicht
4.1 met 19 stemmen
8.967 Arthur Rimbaud
ik ben een vreemde in eigen bloed
mijn hartslag klopt aan andere deuren
van het schuim der goden herken ik de kleuren
maar het is ik die mij huiveren doe
het zijn de eigen ogen die mij breken
en de stenen
die als ontluikende bloemen
langzaam aan mijn ingewanden groeien
ik ben verdronken in dit drijfzandlied
van waaruit…
DE STER, DIE IK KEN
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.052 Maak het geheel naar mijn zin
met heel mooie kleuren
in de vorm zoals ik het wil
leg je ziel erin
leef je uit met gevoel
breng je geest, waar hij moet zijn
ik ben bij je
je kunt het, prestatie
de drang is er en komt eruit
ten koste van alles
laat je gaan
mijn opdringerigheid
kent geen grenzen
je verweert je niet
kijkt omhoog
de…
Terug naar af
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 De dagen van alles kunnen
Zijn vermoeiend, gaan voorbij
De tijd die ooit veel voorspoed bracht
Ebt je leeg als een getij
Het besef dat niets voor eeuwig is
Slaat toe in jou en plant haar zaad
Alles lijkt steeds sneller
Tot minder meer in staat
De kleuren van je haar
Je strakke gladde huid
Die mooie witte tanden
Verrimpelen…
- Boom van Hout -
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
795 Mijn inheemse boom van hout
in vroegere tijden brandt je haard
het vuur maakt ringen,
de schors valt grijs-roodbruin
als waslaag in de zon
mythologie en volksgedicht
vormen bovenmenselijk alle kleuren
de geur van hout gedestilleerd
die als geen ander
gemoed kan schenken
omkranst dans je,
schildwacht van de schemerige heide,
de…
Herfstbladen op en af
poëzie
3.7 met 10 stemmen
3.752 De vensters langs en straf
over de ruit; gekneusd, gedeukt,
geplet, geplakt, gekreukt
en vaal en grauw van kleur,
een eenzang en een zeur.…
In de duinen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.300 Hij spiedt de kleuren, die in 't fijn kristal
spelen, als in een kelk van diamant.
Lichtdruppen storten in een parelval ;
hij ziet niet, hoe zijn achteloze hand
de blanke lichtdauw spilt, een zilverval
van zon op witgrijs zilvermos en zand.…
Passé
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
553 teruggaan naar het punt waarna ik dwaalde
kan niet meer, die dag is verstreken
en nieuw zaad schiet in de nacht
ik loop langs oude bomen met gedachten
als slingers verstrikt in takken na een feest
dat anders uitpakt dan verwacht
trek de lijnen mee naar morgen
steek mijn pen in de vervaalde vlaggen
waarop gisteren zijn kleuren bracht…
Tot die ochtend
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
679 de wanhoop
Uitgeput voor ze er woorden aan
Kon verbinden
En ook zij had door de lens getuurd
En voortdurend aan de smalle ring
Gedraaid om de beelden scherp en
Nog weer scherper te krijgen niet
Alleen zijn beeld had zij ontwikkeld
Maar ook de beelden die van haar
Hadden verhaald; Zij had bepaald
Zij was het die een liefde kleur…
Een zonnnige 30 April
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
591 Vrolijke mensen, gelukkige gezichten,
de zon deed de meest saaie mens
voor zoveel als ‘ware' kleur zwichten
Rommelmarkten, met natuurlijk rommel,
kermissen met natuurlijk lawaai,
maar de Koningin, vierde met gezin,
als vanouds 30 April,
zoals die behoort te worden gevierd.…
Magnifiekjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
533 gezaaide grassen
kleuren de zwarte aarde
als een groene sprei
in takkenbossen
rust het jonge vogeltje
vleugelstrekkend vrij
een aardhommel zoemt
verstopt zich in een bloemkelk
zuigt de godendrank
het hemellicht reikt
zich vredig in stralen uit
door een wolkenbank
windzuchtjes waaien
rijpe zaaddoosbolletjes
over de akker
vlierbloemen…
Het genietende zomerlandschap
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
602 De zomer is hier, tijdens onze vakantie,
één genietende grote groene en blauwe zee
die wordt opgevrolijkt met de muziek
van bloesems die in vele kleuren
hun lied laten horen.…
VAN KRIMPEN BACK IN TOWN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
639 Pure vlakke basis-oppervlakten:
plafond, muren, wanden en de vloer
Primaire kleuren:
wit en grijs:
vervoering voor dichten
over "Geen Gezichten":
van veelbelovende kunstenaars.…
Ineens weet ik het niet meer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
515 De zomer is vergaan, de bomen kleuren
tot goud en geel, maar vallen vol van
weemoed die de lucht zelfs kleurt tot
grijs en somberheid. Ik weet het niet,
niet meer.…
Een vloeiend gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 in de zachte vlammen
van het vuur licht plotseling
een andere wereld op
het rustieke knetteren
heeft plaats gemaakt voor
een vreemd kwetteren
kleuren spelen landschap
van een onbekende signatuur
vormen beelden uit de oer natuur
er danst beweging
in het vloeiend gaan
een verplaatsen zonder staan
massa lijkt van geen belang
de wereld…
MIJN ABRIKOOS
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
603 je huid is zeer teer,
zo zacht, zo lief
en gaaf als een gezonde vrucht
de kleur van je huid
is een lust voor mijn oog
de reuk van je vrucht
is bedwelmend voor mijn ziel
Je bent zo geurig
zo kleurig,
zo vol levenslust
ik leg mijn abrikoos
op mijn hart
en voel de warmte
door mijn huid.…