8730 resultaten.
NOG STEEDS FEEST
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
661 ik heb gelachen
en gezongen
heb schandelijk gefeest
heb in het wilde weg
als een dolle rondgesprongen
als een ongekend losgebroken beest
o wat heb ik een lol gehad
en nu nu zit ik oud en belegen
stilletjes op mijn slappe gat
overzie hoe het was en is geweest
en heel stiekempjes
beleef ik het dan toch weer
in m’n eentje met mezelf…
Raadseltonen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 Probeerde je te volgen
op ‘t smalle pad langs het water
maar je spoor was twijfel
vermengd met vlagen mist
ooit wist ik blindelings
waar je heen wilde
maar nu ben je vooral
een raadsel voor me
onze harmonieën klinken
voornamelijk in dis
geef me dan in elk geval
alleen een kleine hint
die ene zuivere toon
al was het dan maar
als…
Huiswerk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
796 Toen de jonge vogels uitgevlogen waren
die op eigen vleugels wilden gaan
met de wens, nu zelf een nest te bouwen
en ook te beschermen, als het heftig waait.
Het getuigde van veel zelfvertrouwen
want de eerste storm werd goed doorstaan
bomen hadden diep gebogen, maar
hun bouwwerk bleef naar wens bewaard.…
Was slechts decor
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
528 ik dacht
dat ik alles was
wat ik wilde zijn
jij hebt mij
bij de hand genomen
mijn dromen gezien
dat wat ik
voor echt versleet
was slechts decor
de bühne bleek
een werkvloer zonder
pracht en praal
glitter en glamour
speelden in gedachten
hun adembenemend verhaal
waardoor mensen
in extase raakten omdat
zij dit nooit meemaakten…
De mens uit het beest halen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
720 Je kunt de afgerichte herder halen
uit de ballen van de buurman
die Rebekka wilde redden van het kamp.
Je kunt de mens uit het beest halen
waaruit hij voortkomt, op wie hij
sprekend lijkt.…
Kussen in mijn rug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 zakt de pijn
erin weg, in de omarming
van jouw genegenheid, je mag me strelen
licht over mijn schouder, dat is alles
wat ik je geven kan als je belooft
om niet te bewegen, meer kan ik niet
aan, mijn open bloem blijft gesloten
Soms brandt ze van krampende pijn
soms van verlangen, altijd teer
van binnen is alles teer
te teer voor wilde…
SNEEUWWITTE VOGEL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 Hoe hij vloog
met krachtige vleugels
over wilde zeeën en door
ondoordringbare wouden
voor de allerzwakste wezens
de sneeuwwitte vogel
voor niets terugdeinzend
voor niemand wijkend
maar altijd ijzersterk
op weg naar zijn doel
hoe kon hij weten
van de zwarte kraaien
die hem op de rug met valse
kraalogen al zo lang beloerden
op één…
Woekerjaren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
471 Wilde haren groeien laten.
Met mijn jaren woeker ik.
Met verstand en gevoel,
wil ik liefde voelen.
In hart en kop.
Een jonggebleven dichter ben ik.…
Onveranderlijk Woord
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 kijk daar staan
de oude vaten
de beste wijn
rondom splinters en granaten
in ‘t ochtendlicht
in nieuwe vaten
dat hunner tongen
doen ontwaken
het schoonste lied
van hemelse tinctuur
rondom
het wilde
woud het dorre hout
de blijde klank van
de gitaren
o wonderschone
zilverblauwen snaren
wie kan uw klanken evenaren…
AAN DE WERKTAFEL
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
566 Voor het knipperscherm
dat alles uit de wereld vangt
lees en tik ik geestdriftig
mijn gedachten krioelen
springen soms wild op en neer
krimpen dan zakelijk ineen
dan - toch
die ene bewuste druk
het lied van Tess Merlot
vloeit door mijn hitsig brein
laat denken en gevoel
zacht wellen naar het rijk
der musicerende dromen
waar het kortstondig…
Een vreemde vogel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
817 Ik wilde hem leren kennen, want ik
zag hoe mooi hij was.
Zijn ogen en zijn verenkleed erbij,
het liedje dat hij zong, alleen voor mij.
Het vertederde mijn hart.
Ik kon hem niet verjagen
en zei het hem: “Kom blijf bij mij.”
Ach, ik had niet hoeven vragen.
De vreemde vogel is gebleven.…
Reizen per Trabant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Snor van schuim
'k Had zeker geen idee van
het leven achter
de streep'rige horizon
lijngrens tussen hier en daar
De krant informeerde
met bewegende
beelden van an-
dere, gekleurd' media
Zoals eerder al met
Het Gordijn
dat Gorbatsjov snel deed slechten
daar ook Trabant wereld wilde kennen
Gorbatsjov gestorven
en beide Duitslanden…
HAALBAAR?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 De mensen van Babel
jaagden het hoogste na
wilden een toren bouwen
die tot de hemel reikte
maar hun arbeid mislukte
de onthutste stedelingen
verdwenen naar alle kanten
de nog levende schim
van het onvoltooide bouwwerk
zweeft fijn versnipperd
over heel de wereld
fluistert streeflustigen in
zich uit te strekken
naar steeds meer _ almaar…
Elphi
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
711 Je bent mijn Epsilon Lambda
en Phi
De schaduw van je nachtelijk parfum
Is ayurveda afrodisiacum
O Elphi, Epsilon Lambda en Phi
Odeur in ons gezamenlijk ontwaken
Een wilde roos besprenkeld met mijn rum
Mijn muze, Epsilon Lambda
en Phi
Elphi Clematis, liefde's lentebode
Je paars gewaad voor zoete merelzang
Ligt klaar…
De dood van Sneeuwwitje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Allemaal wilden we haar kennen
en uit haar mond woorden horen
die getuigen van ons bestaan
Was ze er nog maar
dan kon ik hopen
haar ooit te beminnen…
Deze lentegift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 door alleen al
de geur van
deze lentegift
nog zijn de
kraampjes dicht
maar het warm
aroma ontsnapt
tussen de zeilen
uit de vol voorjaar
opgetaste stalletjes
nog houdt een klein
probleem de
verkoop tegen
het is de
donker
dreigende
onweersbui
van boven
die de bellefleuren
nog even door
de regen het
extra diep donker
rood wilden…
De raad van een lelie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Onhoorbaar bestond daar een lelie
Witter dan ik kon betreden, heden
Begreep ik de wil en de waan
Aanlandige winden te smaken
Onroerbaar te zijn als het kruid
Geen ogen zelfs voor zon of maan
Er zal, voor het einde komt
Nog heel veel moois verbloeien
Dat om zichzelf toch bloeien wilde
Laten we lopen
Nog een rondje tegen de dood
Zodat…
Deze samenrust
netgedicht
5.0 met 18 stemmen
373 eindelijk
heb ik iets
kunnen schrijven
dat altijd tussen
ons zal blijven
jij was en bent
gebleven
je hand heeft
als bescherming
op je wang gelegen
in deze samen rust heb
jij de vrede gekregen
die jij wilde in
dit leven
in vriendelijke lach
en twinkelende
ogenblikken gaf jij
ieder die dat
op zijn pad nodig had
jouw warme…
De 8e dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 De uiterwaarden zijn meren geworden
Waar voor kort nog koeien graasden
Strijken schuimkoppen neer uit de ether
Ik begrijp de natuur, die haar grenzen toespreekt
Maak een gat in de heining
Laat me vrij, laat me wild, één leven lang woest zijn
Zelfs de wet van de jungle verzuipt hier
De geur van het geurloze water is al
De schepping…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
514 een groot huis met eigen zwembad
wegkomen uit die drukke stad
chillend wegdromen op het platteland
of met een cruise en dan
her en der aanmeren
op een tropisch strand
dat leek hem wel wat
naast z’n eigen nog
een andere lieve schat
en zo’n dure auto in de zomer
zo eentje met een open dak
en toen hij uiteindelijk
alles wat hij wilde had…
Mensen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
503 Mensen zijn kwetsbare wezens
die weerloos in het leven staan,
die de woeste, wilde natuur
als vliegjes dood kan slaan.
Wees voorzichtig met mensen,
ze zijn een plaag, een tumor en een pest;
willens, wetens en gewetenloos
verwoesten ze andermans en eigen nest,
verkrachten ze ons aller Moeder,
prostitueren Haar als wingewest.…
Geringd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 wij wilden
elkaar maar
de wereld was
vol regels wat
allemaal wel
en niet mocht
of soms kon
beloofd moest
worden en vooral
goed nagekomen
zelfs in de meest
eigen dromen
tot in lengte van
dagen of langer
geringd door
normen en waarden
van de maatschappij
voelde het niet vrij
in verplichtingen
met verantwoorde-
lijkheden nu…
LAIS CCCXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 zijn het in die wilde baren daar haar ranke
hals, haar ogen die het licht doen dralen
voor het in de nacht verdwijnt? bepalen
achtergrond en kleed 't goddelijke lijf,
en maakt het huis als code haar verblijf?
maakt herkenning voor haar staat wel iets uit?
is LAIS deugd als doel van elk bedrijf?…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
426 Vannacht was ik de omarmende zee,
een verzwelgernde grijze oneindigheid,
die, wild door mijn lichaam stromend,
mij losweekte van ruimte en tijd.
Vannacht was ik de peilloze open hemel,
verborgen achter een grauwe wolkenlaag,
waaruit als papiersnippers vogels tuimelden,
door de hitte van een zinderende zon verjaagd.…
Boze Droom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 De mens is een wild dier
in een kudde, een groep
die zich organiseert
om getemd te worden
maar het valt niet mee
om de systemen goed te krijgen
Er zijn onverwachte effecten
of knellende eisen
Niemand is verantwoordelijk
Leiders afzetten, dictators
vermoorden maakt niet uit
Het volk gedoogt de opvolger
Er is hulp nodig
Van buitenaf…
SCHIJT AAN NEDERLAND
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
650 Plassterk
zijn plas ruikt sterk
een sterk, stevige en duidelijke verkennersbrief
Maar ’t wordt nu 2 maanden zeiken
of je bijvoorbeeld als man
staand of zitten plast
of je als mens
een genderneutraal toilet gebruikt
dat wild(ers)plassen door mannen
nog zwaarder bestraft moet worden
dat er meer voor vrouwen
openbare toiletten worden afgedwongen…
RUIG EN LIEF
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
432 De reiger is vindingrijk
jaagt op voedsel
in weilanden
aan rivieren
zoekt het desnoods
bij drukke stadsgrachten
mijdt kieskeurigheid
alles wat door zijn keelgat kan
verdwijnt snel naar binnen
de wilde schrokop
ontziet geen enkel klein dier
desondanks
verlangt de ruwe rakker
naar hecht gemeenschapsleven
grote groepen nesten…
Een exposé
netgedicht
1.0 met 168 stemmen
382 olijke twinkeling
in je ogen en
ik met mijn
soepele mimiek
van mond
en gezicht
waarin oren
opnieuw geboren
leken te worden
wij zochten
naar een exposé
waarin onze
liefde in antwoord
zichtbaar groeide
geen scheiding
maar juist de
brug samen nemen
en omkijkend
lief wuiven
op naar het
volgend obstakel
dat veroverd
wilde…
Ritambhara
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
547 Neem ik Elim ooit als soulmate
op m'n reis mee door het leven
als m'n scheepsmaat in de storm
langs wilde cataracten
hoge rotsen en in luwte van windstilte op de zeeën?…
Het sluitstuk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 ik zag
de aarde
scheuren
hoorde wortels
janken in
ontbossingspijn
voelde rotsen
splijten die niet meer
gebonden wilden zijn
de verwoesting
was gigantisch
in zijn omvang
universeel ik kon
mijn tranen niet
meer bedwingen
de overweldiging
kwam onverwachts
en werd mij te veel
alles viel weer
terug tot elementen
moleculen in overvloed…