10626 resultaten.
de knoeier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.046 in de binnenwereld
waar deuren nooit sluiten
en muren doorloopbaar zijn
gelden altijd regels
zo moet je introvert zijn
geen oogopslag durven zien
noch de uitgestoken hand aanvaarden
van wie nochtans je buurman is
en ook niet van een ander
de voorwaarden zijn simpel
niemand laat je binnen
en nog minder weer buiten
je gooit je eigen ruiten…
over licht en donker
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.348 de levenszijde van smart
mijn stem spreekt niet
van verloren eigenwaarde
immers hoe zijn de
verdorde wortels
van mijn bestaan
te begrijpen
wie is immers in staat
het eigen sterven te verstaan
of machteloos nieuw leven
te laten rijpen
ik grijp nog wel
naar dagelijkse halmen,
uit menselijke gebaren
men zal mij niet zien…
Wordt het Bos of Balkenende?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
873 Zij praten over hun ambitie
Maar vooral over elkaar
Waarom zien wij ze zo veel?
Moeten zij het land niet runnen?
Omdat wij kijken, ja om ons dus
Omdat wij niet zonder kunnen
Mensen
Lees toch enkel het programma
't Ligt online op u te wachten
En wellicht kunnen de heren
Nog wel veel meer dan wij dachten…
Is het dan nooit genoeg?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
902 Wat is genoeg en wat teveel
vraag die men te weinig stelt
aan tienduizenden mensen kinderen
zoals die kleurig rond vlinderen
te Manilla op de Philippijnen
Ze graven en scharrelen op zoek
hoe jonger hoe beter contractueel
tegen het grijs van vuilnisbelt
Je kunt echt zien
dat ze er geen genoeg
van kunnen krijgen
http://galerie.associationanak.org…
In de geest van mijn vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.047 hij is er steeds bij kwijnend licht
naast dichte schotten weggedoken
stil
met ingeslagen wapenfeiten
in echo’s van verleden stemmen
hij neuriet alle kogels weg
bedaart de stormen in zijn kop
met bijeengeraapt vertrouwen
‘je moet het zó zien’, zegt hij
beklemt op zachte toon de wereld
niemand draait er nog omheen
zwijgt
als tabak…
Nee, het is niet erg!
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
976 waar jouw ogen niet zien.
Hier mijn boek!
waar jij nooit in zult lezen.
Nee, het is niet meer erg!
want die wereld is nu
toch van mij alleen.
De vragen verstomden
en mijn mond zal niet spreken
waar op de stenen betreden
alleen mijn voeten maar staan
de weg is gegaan
de strijd is gestreden
ongesteund kan
een mens ook wel bestaan.…
boze woorden
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.901 Ik verstop me,
niemand mag me zien
Mijn oren doen zeer
van wat er wordt gezegd.
‘IK LOOP WEG!’ IK VERMOORD MEZELF’
Waarom kan niemand aardig doen tegen elkaar?
Waarom moet het altijd zo?
Ik trek dit niet langer,
het moet stoppen!
Maar hoe?…
Fantoompijn
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.265 Op de grens van vandaag naar morgen
Op de rand van waken naar slapen
Moet ik een neergestorte droom borgen
Alle duizend duigen bijeen zien te rapen
Op de grens van ongeloof naar inzicht
Op de rand van hoop naar vrees
Zie ik de schade die is aangericht
Voel de pijn die uit de puin verrees
Ik zie je nog dag en nacht
Want je bent met mij verweven…
Klaaglied van een gevangene.
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.422 Wee mij, nu 't besef van boete
mij omstrengelt als een knel,
nu 'k het morgenrood niet zien wil
om de werkelijkheid te weren,
nu mijn wereld is gekrompen
tot een troosteloze cel,
nu dat spijt en schuldgevoelens
al wat rest van mij verteren.
Wee mij, nu de poorten sluiten...…
op het randje van evenwicht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
569 dichters pureren bestaansredenen
tot vingerwonden
en
daar de wereld in
zien
het knopen van gedachten
zij zenden een web
van substraat
en synchroniteiten
op de kleinste voorschoot
ligt een diepe
wereldhaven
nucleaire onderzeeërs
gedijen er in wulpse weelde
Ik leef in een frigozakje
het licht van buiten voorbij
stralen naar…
misschien...
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.801 opzettelijk
maar je doorkliefde mijn hart
net als een bliksemschicht die de donkere lucht
in twee kan splijten
Misschien had je het niet eens door
dat je me stapelgek gemaakt had
dat ik enkel nog wou leven voor jou
Misschien was het onbewust
dat je me keer op keer
de hemel beloofde
en uiteindelijk de hel gaf
Misschien ga ik je nooit meer zien…
Droevig meisje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.384 zou zij ooit de zon nog zien?
genieten van de ware liefde?
de tijd dringt, zij is reeds...
zestien…
mijn hartenkreten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.187 Soms krijg ik voor een
hartenkreet een tien
dat is toch leuk om te zien
maar dan..…
Masker
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.490 ik doe vrolijk de hele dag,
laat me alleen zien met een lach.
Ik moet weer huilen,
achter mijn masker kan ik me verschuilen.
ik sta voor iedereen klaar als er iets is,
maar dan gaat het bij mij van binnen toch mis.
Ja, ik heb een masker opgezet,
ik doe gewoon net,
of ik lekker zit in mijn vel.
Ik kan het wel.…
Zeg me wat te doen.
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.309 de strijd
Ik zie en voel hoe hard het is
Maar onthoud: niemand wil jou kwijt
En al heb ik er alles, alles voor over
Maar ik kan alleen machteloos toekijken
Ik wil helpen maar wat moet ik doen
Om een oplossing te kunnen bereiken
Om jou pijn te kunnen verzachten
Om een lach te voorschijn te toveren
Om blijdschap bij je te kunnen zien…
Niet om gevraagd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
2.200 Ze zien niet de gevolgen hiervan.
Ik heb er niet om gevraagd.
Wie heeft voor de pijnen een goed plan?
Belangrijk is mensen die van je houden.
Die je helpen in je strijd.
Ik heb er niet om gevraagd.
Ik ben hen dankbaar voor altijd.…
Littekens.
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.269 Een wondje wordt een litteken
al blijf je dat altijd zien.…
- Het Doolhof -
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
720 hoe van de ingang
zonder hulp
naar de doolhofuitgang te geraken
zelfs al zou hij hem vergroot zien
wie zou kunnen zeggen
waar het juiste pad
van de encyclopedieën te volgen?…
Stilte in vriendschap
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.523 Maar al zien we elkaar in geen tijden,
geen e-mail, telefoon of brief,
toch blijft het lijntje tussen ons beiden
onbreekbaar sterk in superlatief.
Geen boze kritiek, blaam of verwijt
want onze vertrouwde vriendschapsband
is zelfs na lange contactloosheid,
tegen de grootste stilte bestand.…
één bleef er achter
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
817 Mos en takjes vallen op de aarde
Ogen turen angstig in het groen
Geur bevestigt wat zij zien
De dag ervoor vlogen ze uit –
je broertjes en je zusjes, negen
of tien; hun bedelroep niet ver
Maar één bleef er achter, het
tiende of elfde.…
Als het heeft gesneeuwd
gedicht
3.4 met 22 stemmen
11.300 Als het heeft gesneeuwd schudt de stad haar ziel uit, zoals een hond zichzelf verlost
van water na een duik in de late lente;
wie het schudden wil zien hoeft niet eens op te letten.…
Beugel.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
767 Een jonge verkoper
met flair kan bij ons wel door de beugel
Wij genieten alleen maar, wij zien zijn talent
Voluptueuze dames in badpak
daarentegen laten we liever over aan Rubens,
arme toeristen, hebben zij dan geen spiegel?
Wij vinden onze schelpen toch wel,
ons inmiddels geoefend oog is snel,
en wij zijn vingervlug.…
Donderjagen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.116 als boterbloemen van plezier
die samen donder konden jagen
tussen koeien die jij later
nog eens naakt was nagerend
Jij was jezelf en nog meer
veel meer dan vuur er op kon laaien
onder wolken met hun schaapjes
die ik uren had verkend
waar ik genoot van het moment
en je verbloosd nog eens zou vragen
je nog één keer om te draaien
om te zien…
onbegrijpelijk
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
743 stoep en aan de tafel omdat
zij je troosten
je meeslepen aan de binnenkant
omdat de diepte steeds dunner wordt, net zoals dat kind
dat niets van liefde weet en jij niet van hem
of denk je aan dichters en hun geërfde dialogen
die als ware minnaars van het vruchtbare
zichzelf uitgeleide doen
naar de vrijheid
van dàt wat je niet kan zien…
Glimlach van het avondland (3)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
701 Wonderlijk te kunnen:
- horen, te zien en te mogen zeggen -
Boeddha.…
GETEKEND MET EEN KRUIS
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
624 van de eeuwigheid
schijnen niemand meer te raken
communicatie is hier anderszins
het is een reeds begrijpen
stralingslicht geeft boodschap weer
de lading wordt verkregen
gevoelens als bij een reûnie
een weerzien, een adieu
de eeuwen door
wachtend op het halt der tijden
de aardse terugkomst
met een bliksemschicht
de inslag was te zien…
Het veulen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
754 Het veulen had je op zien groeien
de grote ogen aten uit jouw handen
en blijdschap was vaak onverdroten
galoppeerde zonnig naar jouw hart
en ook de dagen van het draven
dresseren vol met goede moed
gaven geduld om niet te veel te vragen
gedurfde tijd maakte de twijfel goed
het veulen werd een grote jongen
't kleine paard een machtige…
Voor Jou
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
2.280 Geef me de kracht om
het leven te zien met humor
als een spel van plezier en pijn
als bron van blijdschap.
Geef me de kracht om
mijn liefde vruchtbaar te laten zijn
voor al mijn verbondenen.
Geef me de kracht om
de stilte te vinden als
essentie van mijn zijn.
Geef me de kracht om
me uit te drukken
voorbij woorden.…
IJspegels in Mei
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
638 hemel te laten zijn
en jouw messcherpe blikken te wenden
naar de spiegel, waar jij al lang geleden
niet meer zichtbaar in bent
jij vertraagde zelfs het verdwijnen van
de winter toen in
mei de zomer ging bloeien, maar ondertussen
likte jij wel aan de ijspegels in mijn hand
die ik te duur had betaald
tja, we kunnen slechts die sterren zien…
Winterslaap
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
865 Ach de liefde, opwindend
dichtbij en wat onbereikbaar,
zoals de sterren staan,
vaak niet met het blote oog
te zien, als levend stof
van licht voorzien, waar
uit ik dagelijks ademhaal,
verkleeft met de schemer
van de wintertijd, getekend
in het eelt van beide handen
wat zienderogen vergeeld,
wordt het weinig van de zon
in zijn lankmoedigheid…