7557 resultaten.
muren en glazen
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.356 Mijn lach is een leugen
het hart gebroken
als nooit tevoren
niets is nog lief
niemand is thuis
het is het geluid
van duister
dat kruipt onderhuids
vannacht wou ik dood
geen kleur meer
zo verdoofd
niemand is thuis
enkel nog zwart
leeg is mijn hart
hard is de steen
dat vastzit
aan het been
zo ziet de dag eruit
de dag
alleen
nooit meer…
Wit krijt
hartenkreet
3.5 met 51 stemmen
4.328 Op het zwarte schoolbord
krast de griffel van verwijt
blouse op onkreukbaar schort
omlijst gezicht als krijt
de mond zich opent en woorden
gedoopt in bitterheid
de kleurloosheid ten top
somberheid bleekt witter
beperkt zich niet tot de vingertop
een schoolse jufferfrik,
saai, sober en formeel, maakt
de eerste jaren top of strop
aangesteld…
kronkeling
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
764 ik heb de tijd weggegooid
niet omdat ze wit was
of zwart
of kapotgewaaid tegen het
raam
dat steeds weer gedichten uitstootte
in de kamer, koud en eentonig
tegen het nachthout
van mijn lijf
wanneer ik schimmen droeg
naar beide spiegels onder
mijn schedel
en mezelf haastig aan de stilte
ophing; het zwijgzame van
een woord…
Telraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
562 dagen
oh nee, je telde ze niet
vliegen wilde je
alleen maar vliegen
ademloos brak jij met
het aardse en dacht
dat deze ene vlucht
vergeten vrijheid bracht
de bomen konden niet hoog
genoeg zijn, jij vloog er
wel langs of onderdoor
blad of geen blad
voor eeuwig gebekt
sloegen vleugels
in het wilde weg
de diepe val was zacht
zwart…
PAASMORGEN
poëzie
3.3 met 26 stemmen
4.238 Een zwarte leegte in de zon
Gaapt de spelonk mij aan.
O wát ik hoopte in mijn verdriet,
Hij kwam mijn ongeduld nog vóór.
Maar, Die ik door de dood verloor
Vind ik ook levend niet.
De olijven met de lichte wind
Verzilvren in de zonneschijn,
Waar 't hart niets dan zijn oude pijn
langs alle paden vindt.…
Deze stad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
985 Deze stad als mijn vader
Hier waar ik mijzelf nader
Harder dan elke andere plaats
Voel ik hier de stenen grond
Hieronder is het niets
Waarin de stad zijn oorsprong vond
Stukken van achter mij
Zijn hier nabij
Hier staan gebouwen van voor mijn tijd
Deze stad die langzaam slijt
Zoals het leven van een ieder
In een zwart gat glijdt
Over…
-Omdat alles voorbij gaat -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.026 Tussen de zwarte lijnen en de scherpe pakken
is er soms een ontmoeting, jij bent ergens net als ik
maar de metro raast ritmisch door en
ik ben niets dan storende harmonieuze pretentie
Gebouwen proberen god te raken, in arrogante lelijkheid
zoals de regenboog van staal met aan het einde
China in een loods, Frankrijk en Italië…
Op het verkeerde been
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
733 Geometrische kunst
Populair in jaren 60
van de vorige eeuw
Gebaseerd op heel abstracte
en wiskundige figuren
Prachtig schilderwerkje
aan de muur: we noemen dit Op-Art
Vasarély en
Escher waren sterk in
deze discipline
De Hongaarse
kunstenaar abstra-
heerde; eerst in zwart-wit en
later ook in kleur.…
Collecte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
995 binnenkijk
lijkt het even op de uitverkoop
in deze grote nieuwbouwwijk
bloempotten in alle kleuren
souvenirs uit verre landen
bloemen die de boel opfleuren
echt alles is hier voorhanden
ik zie plastic rode rozen
in een aardewerken vaas
gordijnen van viscose
een hondje zonder baas
enorme groene planten
een zilveren kandelaar
twee zwarte…
Stervenszee
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.054 Het witte licht dat hij niet gunde
in de ogen van de ander
was het licht dat hem verblindde
er te zien wat werkelijk was
en viel gelijk zijn zere benen
zwartgekoust - toen zij verdwenen
in zijn stervenszee van woorden
waar hij vrijheid anders las
om er als opmaat slechts te dienen
voor zijn zwarte ganzenpas
Maar nee - de drommel was niet…
kraa-kraa-kraa
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
612 iedere dag
wanneer mijn twee Bertha's
hun ochtendwandeling rondkakelen, vol overgave
verspreiden ze
versgelegde roddeltjes tussen boom en bloemen
rozenstruiken en het geluidloos groeien van een web
ik zie
het onkruid dan welig tieren
terwijl het weeë gras krimpt met het hart eenzaam
omlaag als een steen
brutaal vliegen kraaien zwart…
Een lief gedicht
netgedicht
3.1 met 208 stemmen
15.940 Glijdend trok het donker weg
in vale vlakken uit mijn hoofd
een stem die fluistert zonverdoofd
'Daar komt de liefde, liefde aan'
Mooier nog dan het mooiste lied
Ik pomp en pomp het bloed rondom
om plaats te maken in mijn hart
voor lange linten zwart en rood
Want jij zwiert en zwiert mijn oog voorbij
En mint en mint mijn lijf volkomen
Ik…
Donkerde op golgotha
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
625 volgden hem
in stoet en baden mee
voor zondaars en de zieken
die hij genas met warme groet
de avondmaaltijd
in gethsemanie hij brak
het brood en deelde wijn
van judas wisten zij nog niet
hij kende het verraad
waardoor soldaten kwamen
ook petrus en de haan die
drie keer zal gaan kraaien
het donkerde op golgotha
drie kruizen tegen zwart…
wat moet ik nu?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.061 de zon gaat onder,
de lucht wordt zwart.
het is tijd om te gaan slapen
maar ik kan het niet.
weet jij waarom?
snap jij waarom?
ik kan niet slapen:
m'n gedachten gaan uit naar één persoon.
één persoon waar ik van hou.
één persoon waar ik bij wil zijn.
mijn hart wil ik geven aan hem,
aan hem de jongen van mijn hart.…
In pijn geboren zijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
628 ik dacht je harder
dan een steen
je bent er geen
je hart klopt kunstig
woorden bij elkaar
emoties in een loos gebaar
je frutselt met gevoel
knijpt teksten fijn die
ooit in pijn geboren zijn
de afstand is te groot
om mensen van dichtbij te zien
slechts koelheid geef je bloot
je denken is meer zwart dan wit
nuances maak je dood…
Eros op zondag
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.103 ouders
God niet te vergeten ons kleed
spreiden we en we rollen al snel
bloot in het jambrood van onze
picknick op jouw borst zie ik
ze lurken aan het sap rode mieren
verstieren jouw zwangerschap
ver voor haar ongewenst zijn
ondergoed aanschietend hollen
we weg uit de schaduw het licht
in en staan oog in oog met een
wandelend zwarte…
Mijn vorige leven als Jonkvrouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
554 Dan spuwt die grote draak wat vuur
Uit al zijn zeven zwarte snoeten,
Verwarmt mij zo in ‘t nachtelijk uur.
Die draak moest met zijn leven boeten.
Er kwam zo’n Lancelot figuur.
En ik kreeg ’s avonds kouwe voeten.…
Waarom...?
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.495 Vrienden met stomheid geslagen,
'n zwarte rand om deze dag.
Nog één ding wil ik zeggen,
iets wat ik echt meen.
'n Lieve neef dat was je...
van zo iemand als jij, was er maar één!
Rust Zacht Lieve Jos…
Aids
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
805 Je gaf de paarden voer en met de varkens
heb je gedineerd, een zomerpark vol bessen
en papavers, vermoord, door de gifwolk uit
het zwarte woud, je oneindige stem, klank
van een sprookjesfee, is weggeëbd naar het
gebied van Thanatos, er zullen resten van je
ziel, die in het harnas verbleef, komen spoken
rond de doktoren, die zand uit de ogen…
vage angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 in deze schemerige bossen
waar de geest van ‘t verleden
zelfs huist in de ruwe schors
van eeuwenoude statige eiken
wind raast in de toppen
verschuilt zich ruisend
in ‘t eeuwige groen van
statige bemoste sparren
zwijnen spoken hier rond
zwart smakkend knorrend
elke geest vlucht jammerend
tijdens hun nachtelijk maal
in de morgen resten…
Rorschachs Ongeluk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
883 Inktvlek aan de hemel
Uitgelopen
Genoeg om de nacht te verduisteren
Voor hen die omhoog kijken
Rusteloos vloeide jij voort
Zwarte rivier
Ik rende langs de oever
Steeds zag ik iets in jou
Spijt droop ten slotte van je gekartelde randen
Haastig gemorst, vermoedelijk
In demonstratieve zorgeloosheid
Zoals onze jeugd het voorschrijft
Verhalen…
voor wie ik liefheb
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
826 sterren doven uit
ik sta in het duister en zie de wereld
voor me
er is geen armlengte
of het altijd gedroomde, geen groet of zoen
roert de wind
er is volkomen stilte
niets bestaat
mompel ik hardop, ook niet de huizen
die uit het zwarte vallen, dakloos en ondoorkruist
zelfs geen ramen met groot gemis
ik schrik
van mijn eigen…
VERMOGEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
483 zich door mensenbloed verspreidt
‘t Kan wegzakken in de vergetelheid
Liggen in een geheugenlade, kalm
Herinnerd worden en verbroederen
Indien het als een kunstwerk wordt beschouwd
Is het oneindig mild en genereus
Temidden van al het verloederen
Daar waar gebrandschat is en wordt gerouwd
Claimt het een kleine, ritselende leus
Geen zwarte…
Aanraken
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
678 warmte streelt mijn rug
als de zon zich met mij mengt
door openslaande deuren
was het vergeten
dat strelen zien doet kleuren
en zwart voor een moment
tot een wazige lijn verengt
het licht raakt zelfs een oog
dat verrast de ochtend beleeft
diep van binnen weet ik wel
dat mijn denken het aardse bedriegt,
pijn soms voor wat duisternis…
Levend sterven
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
821 is iemand gestorven
in mijn ziel
langzaam en over vele jaren heen
de weg was blind
het doek viel
in mij is iemand
als de dood
verlaten door het leven
een hart in nood
weer neemt
de schaduw mij mee
eigenlijk al vele, vele jaren
ik volgde ontkennend gedwee
immers er was ook oud verdriet
het kwam niet tot bedaren
het kleurde zwart…
Naast slangen
gedicht
2.4 met 11 stemmen
6.034 'Naast slangen kennen wij ook ratelraven',
Aldus de Mexicaanse veteraan
'De ratelslang verschaft ons prachtig leer
De vogel heeft een glanzend zwart soort veer
Maar opgepast!…
9/11
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
1.579 Zwart geblakerd is de ineengestorte moed
Als de werkelijkheid onwerkelijk geworden is
En grijze muizen weggejaagd door het stof
alleen herkend als mens door traansporen
Inelkaar stortend onteerd met luid protest
Met gebonden blikken naar grote hoogte gegaan
en leeg en verloren teruggekeerd naar het hier
zien we voetstappen in het stof van een…
Steken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 Daar, achter die rode geraniums
zoekt zij het goede vertrouwen
in haar rechterhand prijkt een
grote stopnaald die het laatste
gat in de zwarte sokken dicht
hetzelfde paar dat ooit de voeten
warm hield van haar overleden man
plots herinnert zij zich ook de schoenen
met de stalen neuzen op weg naar
de dagelijkse strijd tegen onrecht…
Een Herfst
gedicht
2.8 met 21 stemmen
12.184 Men is vandaag ontzettend onsterfelijk
het is eindelijk de echte heldere herfst
die er haast nog niet is
de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen
de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting
de grond ligt nog onder het gras
men rookt de zwarte sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende…
magere joodjes
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
952 wij hadden door de honger geen ontlasting
mijn broer en ik, vooral hij was een leeg pakhuis
een vreemdsoortige bouwsel waaruit
zijn botten tevoorschijn kwamen bij elke zucht
soms vonden wij op straat een broodkorst
daar wierpen wij ons op, als waren wij hondjes
onder de smalende gezichten hoog uit holle vensters
donker waren de uren, zwart…