5616 resultaten.
Zomerbloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
260 Onder de brede hemel waar
blauw zich mengt met een dunne gouden
waas, kantelt een geur van aarde naar licht en terug
en wordt zichtbaar hoe stilte zich hecht aan wat eenvoudig groeit.…
Zeilen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
379 Wind vult de zeilen
verte komt dichterbij, zacht
de wereld wordt stil
In het stille blauw boven
het water ontstaat een beweging die
niets verlangt, een zachte verschuiving die het
licht openhoudt, alsof richting ontstaat zonder verwachting.…
Gevoelig en teder als bloemenpoëzie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
80 was als een onschuldig kind
eerlijk in je gevoel
liefde geven en ontvangen was je doel
zonder schroom of gevoel met angst
voor een alles vernietigende wervelstorm
voor ogen
maar alleen met de gezindheid
het volgen van je hart
het geven van liefde
zonder schroom geurig als
een bloeiende lenteboom
onder de zon
vingers als
tedere blauwe…
Sic transit Neapolis
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
85 Men neme pagina x
van de dikke wikipedia
en waarachtig...daar staat de N
van de stad waar niemand sterft
lichtgetint langs blauwe baai
onder de rook van herculaneum
en de nog niet dode vulkaan
in stegen dromen schooiers
van een eerlijke munt
in de moderne assemblage
de autofabrieken van Beieren
waar hard werken beter loont…
Het antwoord van de kosmos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
78 treur niet om wat achterblijft
wanneer de kille wind de nevels drijft
de wees is nimmer teder en alleen
wie opkijkt blikt door alle sluiers heen
het reservaat van onmacht en van pijn
moet slechts een tijdelijk verblijfsoord zijn
zie hoog het firmament heft zijn gezang
verheven boven aardse storm en drang
die duizenden sterren in het grote blauw…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Hoog boven de uitgestrekte
velden trekt een wolk die zich langzaam
laat meevoeren door het ruime blauw; ergens diep
groeit een vredige verwondering zonder een naam te vragen.
In het zachte avondlicht wordt
de horizon een grens van goud en schaduw.…
De reflectie van het licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.044 Het kijkt omlaag, de blik niet langer mat,
omdat het kosmos’ blauw in de ogen had.
De rook vervliegt, het vaderland herrijst,
waar heel de schepping naar verandering wijst.
Geen wees is eenzaam die de sterren kent,
en zich in overgave tot het duister wendt.…
Rubik's kubus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
133 ligt
Dus je gaat weer draaien
En draaien
En draaien, maar je wilt
Dat mooie éénkleurge vlak
Niet verliezen
Je komt nergens, zucht,
Legt het weg, pakt het op
Misschien dan toch maar
Een stap terug nemen
Dus je draait
En draait
En draait, deze keer alles
Links, rechts, onder, boven
Alles wat moet veranderen
Je verandert het
Blauw…
De Maan droeg haar huid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
16 schijn
alsof zij ooit een ander had kunnen
zijn
een vreemd geruis bewoog door
haar wezen
als een vergeten melodie verstomd
en geruisloos verdwenen
haar staart verdween in een
vreemde nacht
waar alles sliep en niets op haar
had gewacht
de hemel sprak in een omgekeerde
taal
de wind vertaalde ieder woord in
een verhaal
een blauwe…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.140 ‘t Was rood eerst, helder peers weldra;
en, blauw- en blauwerwendig,
door al de hemelen heerst daarna
één duisterzijn bestendig.
Noch nacht en is ‘t noch dag: het vier
der zonne is schaars geweken,
of, helpzaam wordt de keerse hier,
daar de avondzonne ontsteken.…
Voor als het tegen zit
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
4.741 Zij streek neer
zacht als een veer
tussen de blauwe bramen.
Ze stonden daar
als sprookjes paar
Elf en kabouter samen.
De kabouter sprak me aan
en zei: dat wat je hier nu ziet,
geloven zelfs jouw ogen niet,
wij mogen niet bestaan.
Ik zei: Kabouter wat ik zie,
bewaar ik in mijn fantasie,
maar jullie zijn ook echt.…
Op dezelfde dag
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
1.805 Op een dag lag
Je laatst bij ons in de straat
Zomaar op de stoep
Iets voorbij de hoek:
Een pop met gele haren
En een rode broek
Die omhoog kijkt naar de blauwe lucht
Kind waar ben je
En kom toch tot bedaren
Je mammie troost je wel
En je vindt die pop weer snel
Als je thuiskomt
Bij de voordeur op de grond
Zit hij trots te wachten
In de…
Palma de Mallorca
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
2.029 het rustieke Spaanse karakter
Nog nauwelijks te herkennen
Dat zijn de dorpen vernieuwd en commercieel
Waaraan men moet gewennen
daar vind je Duitse Stuben, Engelse Pubs
Tanzlokale, fish and chips en allerhande clubs
Maar dat zijn ook de echte kleine pleinen
Waarachter patio’s de tuinen zuchten
Waar je de palmen vindt
Afgetekend tegen blauwe…
't jaar
netgedicht
3.5 met 62 stemmen
16.991 bladeren rennen
paddestoelen kijken
met motregen op je hoofd
lachen om de peuter
die omkijkt
of moeder hem ziet
nee
en hij stampt
met zijn witte laarsjes
in een modderplas
winter is
kijken door ijsbloemen
naar aards witte matras
glimlachen naar de kleine jongen
die vol bewondering kijkt
naar de witte damp
die hij uitademt
tegen de blauwe…
Tegenvoeter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
4.842 Was ik niet even naast dat eindeloze meisje neer gezeten
op wie ik mijn dronken poehäzie verpoogde los te laten
zodat ik ledig `t evenredig blauw zat in en aan te blaten
alsof ik net die ochtend hete pieperballen had ontbeten
Als jij iets langer in je gouden koets was blijven steken
was `t diamantje kwijt geraakt in die luxe limowagen
zonder…
Vrij
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
4.049 Vandaag ga ik weg
En voel de zon in mijn haar
Eindelijk vrij om te zijn wie ik ben
Wie dat is, maakt me niet zoveel uit
Want ik heb vrienden die van me houden
Blauwe luchten zijn boven me
Mijn bruine haar is overal
Ik sla mijn vleugels uit
Het is mijn kans om te schijnen
Om te onderzoeken
Zoveel meer om voor te leven
Rijd naar de disco…
Januari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 De stofzuiger is voorbij, de kosmos helderdiep
blauw en blinkend ontvouwt ze zich aan mij
-van licht heb niet alleen ik geen last.…
De donkere verroeste blaren...
poëzie
3.1 met 12 stemmen
4.413 De hemel is zacht geademd blauw,
Waarover men wat witte wolkjes blies,
Die drijven aan tot eilandjes in zee,
Tot vlokjes schuim, of brede schotsen ijs,
Waarop de beren van het Noorden rijden.…
onze zoon ons kind
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.088 Ik wilde dit niet
Met gevolgen zo groot
Niet meer te overzien
Jij blijft er voor wegrennen
En wil het niet erkennen
Ik weet dat je het niet wil horen
Maar hij is toch echt geboren
Onze zoon
Ons kind
Elke dag zie ik jou
Wanneer ik in zijn ogen kijk
Omdat hij zoveel op jou lijkt
Onze zoon
Ons kind
Een blonde engel
Een echte bengel
Blauwe…
Regenboog 1
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
971 Onze ogen zuiver en helder-
Zoals het water uit de bron,
Als de blauwe lucht en als de zon-
In elkaar dieper en verder kijken.
Voorbij lagen van verdediging,
Angsten, ego en blokkades,
Hoeven wij elkander niet ontwijken.…
nergens spijt van
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
3.756 kinderschoenen ontgroeiend
dat waren hem nog eens tijden
al denkt niet iedere vlieg zo
ontvleugeld en potig ontleed
om vervolgens op bezoek bij de spin
bibberend af te tellen naar het eind
vergeten al die uren in de hoek
van een boosaardig verkneukelende klas
als hij weer eens als enige het lef had
de juf te voorzien van de nodige inkt
stralend blauw…
Indische Oceaan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
794 De einder neemt rondom geen einde
als mijn ogen als een albatros gaan dwalen
over 't water met beneden de koralen
die bloeien in het blauwe zijnde.
Bruinvissen lijken op gevonden land,
vliegende vis springt boven golven mee
en een dolfijn verheft zich boven zee.
Het is teveel voor een gewoon verstand.…
Lelijk, schei toch uit
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
661 zo'n gezicht vertelt je een verhaal
lach en zorgrimpeltjes
lijntjes van pijn
denkrimpels fronsjes
soms een ietwat verweerd
van het buitenzijn
je bent al wat ouder
maar je mag er toch zijn
blauw geaderde handen
een dunnere huid
ach gossie, is dat lelijk...…
Verbond van wrede intenties
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
594 Een paar scherven blauwe eierschaal
hier en daar
aan de voet van de rooilijn
en de beukenschraag
herinneren me eraan
de dood
het treft me diep
weet ik dat ik
altijd een kind zal blijven
ingezwachteld ben ik
tot op de oppervlakte van mijn gezichtsveld
mensenkind
de boze natuur
met haar gruwelijke bedoelingen
waarom geen nest oude…
Langs zomervelden
poëzie
4.0 met 10 stemmen
1.957 Langs zomervelden wil ik zwerven,
oneindig breed als oceanen,
waar nooit de blauwe sferen tanen,
geen woud begrenst de verre kimmen;
waar, boven 't wereld kleine en boze,
de ziel, in 't warme licht aan 't klimmen,
gans wegsmelt in het eindeloze.…
Geen frambozen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
856 Behalve dan die ene kleine,
die droeve
die 's nachts in de dennen
het koele sterven bezong
en mij dan openhartig aankeek
alsof blauw nooit zou volgen.
Weet je nog.
Ik was zo verrukt in het bos.
Jij gaf het voorbeeld
en drukte jouw horloge in het zand.
We zouden nooit verlaten leven.
Niet van diep begrip of tweemaal.…
De zak van Zuid- Beveland
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
689 rechte rijen lage boompjes
vol met doorstooft rood,
ritme in stammen
met blauw omwoeld gaas,
het oude hout in kisten bestemd
voor de winterse openhaard
van de stadse fietser op het land.…
Mijn vaders oorlogsdagboeken
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.184 Op de hei werden dagen, nachten,
het gouden oog 's morgens je doel,
onbereikbaar blauw, paars groen je krachten,
is wat ik al lezend voel.
Brokken verstikken mij ’t verder gaan,
trillend omklem ik mijn glas,
tranen wellen gestaag steeds meer aan,
visualiserend hoe het toen was.
Je schrijft: ”Nimmer vergeten maar wel vergeven!”…
Parijs 5, 2 rue de Latran
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
757 Hij slaat linksaf, houdt in,
dan rechtsaf, rue des Écoles,
nog steeds telefonerend
etalages bekijkend
met dure overhemden,
die moeten passen bij zijn witte jas,
blauwe sjaal en grijze haardos,
ons houvast in de verte.
Hij loopt maar door. Zijn gezicht
hebben we niet gezien.
Opeens is hij verdwenen.
Auguste! Waar is hij?…
de heerlijke aardbeien van mevrouw berkhoff
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
623 gezondheden
behalve dan haar befaamde aardbeien
die kweekt ze zelf achter ’t huis
niet op plastic maar op droog stro
lekkerder aardbeien bestaan nergens
die gekochte zijn nooit zo rood
en zeker nooit zo sappig en zoet
en helemaal nooit zo reusachtig
bovendien pluk je ze al in april
als de laatste sneeuw net weg is
je plukt je vingers gewoon blauw…