10533 resultaten.
Ontvreemd
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
398 Je hebt de woorden
uit mijn mond gestolen
in mijn hart de zinnen uitgerookt
verdreven uit de zinloze gedachten
Het is niet zo gek
dat je achterblijft in mijn verlangen
tot waar de echo woorden draagt
Hoe bouw ik een nieuwe taal
als jij het alfabet hebt meegenomen?…
over de schutting
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
142 Elk geluid stuitert over de schutting
zeggen ze hier
dus ook dat van mijn gedachten
terwijl ik alleen maar muren zie
en gesloten zaken
Het bestaan berust buiten die muren
ontdek ik hier
misschien wel op een vergissing
omdat je altijd zelf leven moet
met beperkte keuzes
Dit wachten verlangt weinig van mensen
dat voel je hier
aan de pijnlijke…
Genese
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 zwijgend lopend been voor been
vijf soorten bomen om mij heen
bos en gedachten beide stil
tot die stem in woorden vatten wil
wat lijf en geest ervaren
het hoofd dichtregels laat baren
die mijn poëtisch ik verwerpt
de gevoelsverwoording aangescherpt
doorgeeft aan mijn toetsenbord
dichttaal in letters leesbaar wordt
weer verwijderd, aangevuld…
Mijn lichaam rust, je bent zoals zo vaak in mijn gedachten
gedicht
2.2 met 1295 stemmen
174.233 Mijn lichaam rust, je bent zoals zo vaak in mijn gedachten
Twee-derde van mijn tijd moet ik nog wachten
en wachten doe ik van uur tot uur
Mijn lichaam ligt ontspannen achterover
Mijn handen als een koestering om mijn schoot
Een verre toren laat twee slagen los
de wind brengt het geluid de kamer binnen
En dan ineens... heb ik mijn kind gevoeld…
In (foute) gedachten achter 't stuur/ Te Snelsonnet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 Wenen weent, is in tranen, Oostenrijk jankt
Ach, wie gun je zo'n smadelijke dood
in een ernstig verkreukelde hap schroot
Toch zal door velen hun God worden gedankt!
Enge Haider is dood en overleden
was nu toch te ver naar rechts afgegleden…
Geest (sonnet + vrije versie)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
724 Geest borrelt klanken door mijn gedachten
hij vloeit leven in dode gronden
zingt liefde door beken van roeste zonden
klotst stromen door ruige ravijnen, schachten
vol kolkend geklater, watert grachten
blaast zalvend adem door oude wonden
gorgelt tonen op uit droge monden
ontmantelt met zwier de weeë klachten
Geest buitelt kaskades van krachtwoorden…
meeuwbericht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
962 lang staarde ik uit over de onstuimige zee
de wind nam moeiteloos mijn zorgen mee
het repeterende ritme van eb en vloed
werkte heel rustgevend op mijn gemoed
intuïtief luisterde ik naar mijn gevoel
mijn ogen zochten telkens hetzelfde doel
daarginds aan het einde van water en lucht
zag ik donkere strepen van vogels in hun vlucht
mijn gedachten…
Herinneringen
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.969 Hoe worden onze herinneringen wakker gemaakt
de fijne fluwelen en zachte gedachten
wat opent toch die soms stijf gesloten deuren
die het leven van een mens’lijk bestaan verzachten
De gedachte aan een lang vergeten vriend
komt ineens naarboven door het ruiken
van warm brood dat wordt opgediend
of het horen van een hele oude hit
blijkt te…
het is slechts een herinnering
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.278 de gedachte aan je stem
die over heuvels en zeeën vloog
naar andere landen toen je
vreemde vruchten proefde
en opgewonden raakte
van smekende vrouwenogen
altijd een muntstuk in je hand
het was al een herinnering
bij je krantje kopen
en kopje koffie op de hoek
toen later vroeger werd
van samen naar de bioscoop
mijn tranen en jouw zakdoek…
Verborgen kleuren
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.461 Verborgen kleuren
je ziet ze soms tussendoor
Als je opkijkt
Of eigenlijk net daarvoor
Net als de stille tonen
Je hoort ze als je niet luistert
Ze schrijden tegen je oren
Zoals je hardop fluistert
Wegebbende gedachten
Waar je soms nog flarden van vindt
Ergens in je hoofd
Laatst was je nog een kind
Verkleuren de kleuren
Of…
Een schaduw van jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
772 jouw zwijgen is doorbroken
de storm raast door je heen
je hart heeft eindelijk gesproken
muren vallen steen voor steen
je jeugd was lente maar zo stil
verward door kleur
dorst je de geuren niet te ruiken
genieten was voorzichtig en heel pril
je wilde liefde delen
ontsnappen uit het doolhof van je geest
gevoelens en gedachten laten helen…
Valentijn voor gevorderden
hartenkreet
2.3 met 28 stemmen
3.275 wordt gebracht
Je zeggen dat je mijn klankbord bent, ik me veilig voel bij jou als onheil dreigt
Dat je veel meer voor me betekent dan je wellicht had gedacht
Valentijn....…
WARE LIEFDE
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.265 maak je vrij, maak je leeg
bezie objectief verleden, heden en toekomst
ga van jezelf houden in die gedachte,
dat ware liefde alles overwint…
Op weg naar eindeloos
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
736 ik verpoos nimmer meer
in een diepe gedachte
dat gaat allengs aan mij voorbij
een vierend touw slingert thans
met eeuwige bewegende beelden
of draagt een haast uitgerekte veer
mij nu doorheen het verleden,
de mij toegevallen wonden en weelde,
doorzakkend naar een verlengde diepte
en traag terug langs gestapelde ramen
van verlangens en tranen…
Ongerijmd
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
644 Het brein weekt zich los
van oude stofnesten waar de vuurvogel
ingeslapen ligt
Gedachten spinnen kaders
om het smalle weten
in doodlopende praatjes
Het leven neemt geen keer, de dood evenzo
Bij elke stap draaien voeten
om de hete brei
Jij bent galeislaaf en meester ineen
die op het kruis varen
van het naoorlogs onvermogen
De ziekte…
Dichter Mohammed al-Ajami: 15 jaar cel?
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
748 Google op internet "Qatar",
vind je vrijwel meteen "Beatrix" en "Shell",
zie je onze koningin flaneren over een bazar,
hoor ik haar in gedachten denken aan Jacques Brel
en inderdaad, Majesteit, een mooie gedachte:
was in uw eigen vlakke land gebleven
daar waar kerken de enige bergen zijn.…
Het denken geeft reden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
862 Met kerst
leeft de gedachte om de pijn van het
voorbije te verzachten. Het tekort
in het leven maakt plaats voor de hoop
die alleen het kerstkind kan geven.
Het denken geeft reden om te kiezen
voor een wereldse vrede. Een kerstgedachte
die tot verbroedering leidt; en de mensheid
voor even van het voorbije bevrijdt.…
noch blijft het dralen bij gisteren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 asfalt stampt
laat alles hetzelfde blijven
de wereld is eenvoudig
maar toen was daar een
kleurrijke lieve voorlees-fee
het klasje genoot het ademde vrede
buiten een uitroep in lettergrepen:
han-den-af-van-on-ze-kin-de-ren
ik hoorde Gibran aanhoudend reciteren:
je kinderen zijn je kinderen niet
je mag hen liefde geven maar
niet je gedachten…
Lentelicht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
527 Bloesems dwarrelen
als vallende gedachten
in de ochtendlucht
De bloesems openen zich in
stil ochtendlicht, hun geur is pril, maar
draagt al het zuchtje van verdwijnen. Bloemblaadjes vallen
als ongezegde gedachten, de takken buigen terug naar hun kale oorsprong.…
Met de Franse slag
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
757 Wat doe je nou Frans...happen naar het baasje
Je weet...wie appels vaart die appels vreet
Bijt toch niet in de hand waaruit je eet
Want voor je ’t weet ben je straks zelf het haasje
Je babbelzucht kost je nog eens de kop
Een camera? Zet dan je mondkap op…
Nachtdienst (zomer 1972)
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
3.907 Reeds schemert vaag het ochtendgloren
als ik mijn schreden huiswaarts richt.
Een nieuwe dag is weer geboren -
vermoeidheid tekent mijn gezicht.
Aarz’lend komt de natuur tot leven
tussen het asfalt en ’t beton.
De merels zingen: ''wacht nog even,
nog even maar, dan komt de zon''.
In deze prille ochtenduren
draai ik m’n sleutel in het…
Hoofdfilms
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Films die draaien in ons hoofd
beginnen niet en eindigen nooit.
Ze doldraaien al maar door.
Films die in bioscopen draaien
beginnen en eindigen.
Voor aanvang zien we een wit doek.
In de pauze en na afloop ook.
Ook illusies worden geprojecteerd.
Mensen zijn als witte doeken.
Zijn gewaarwordingen.
Bewustwordingen.
Van rust.…
Woorden
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
2.265 Met de woorden uit het verleden
en de gedachten uit het heden.
Want de dood is oprecht
zoals hij komt en niemand hem vraagt
waarom
hij niet zonder de mensen
sterft.…
Gevoel
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.232 Langzaam merk ik het
De kracht raakt op
De weerstand wordt al minder
Dagen gaan er aan mij voorbij
Dan voel ik het gelijk een krop
dat in mij zelf gebeuren
als een wegvliegende vlinder
Een met vale kleuren
Warmte tonen mis ik
Tederheid
Gedachten komen en verdwijnen
verloren tijd en spijt
Wat rest is steun te zijn
Voor hen die nog beginnen…
VERWEER
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
967 het onderschatte fenomeen wrok
schiet lukraak zijn pijlen af raakt
mijn hoofd het venijnige gif dringt
door tot in de kleinste hersencellen
doordrenkt de positieve impulsen
verlamt goede bedoelingen sterkt
kwade gedachten werpt begrip en
invoelingsvermogen verre van mij
de erosie van de toekomst start
als de geblakerde resten van het
gemankeerde…
Tussen hemel en zee
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.329 Daar schetsen gedachten zich
tussen getijden door, jij op sterrenjacht,
ik jaag de vloedlijn voorbij
de nacht neemt het water op
en jij en jij blaast bellen
van bewondering.
Elke duin is een stap
een spoor die ons draagt
en in elke verte hangen silhouetten
van leven.…
Sindsdien
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
739 Sindsdien
is het stof
van de dagen
sterrenachten
verbergen
nooit meer
glimlachend
verdriet
hoopvol
komt de
vreemdeling
nader
geopende
armen
schenken
verlangen
ditmaal
fluister jij
wel mijn naam
brengt stilte
in verwarde
gedachten
wil verborgen
hartstocht delen
op golven
van de wind
kom jij…
Terug
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
990 Ik loop door mijn gedachten
Tot ik bij de achterkamer ben
De snijdende pijn die nooit went
Hoe lang ik ook zal wachten
Voorzichtig open ik de deur
Mijn gezicht bedekt met tranen
Mijn spiegelbeeld in alle ramen
Met in mijn hart een grote scheur
Ik wil zo graag even terug
Naar alles wat ik ooit liefhad
De voldoening in mijn hart
Heel even…
Bevrijdende slaap
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.056 Seconden glijden in minuten
groeien uit tot lange uren
gedachten maken overuren
in het verre holst van de nacht
De slaap komt als bevrijdend
voor de gedachtenvolle geest
die de dag niet los kan laten
de nacht niet kan laten komen
Dag volgt wreed op korte nacht
uitstel helpt niet op den duur
een wereld van uitgeslapenen
wacht meestal vol…
ze bloedloos uit mijn leven snij
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
736 ze peuren en ze peuteren
met vingers in mijn geest
ik voel hun koude adem
ze zijn al eerder langs geweest
ze haken aan gedachten
dreigen angst en geven pijn
ze laten me geloven dat
je hier niet hoeft te zijn
een duik, een sprong
een stapje meer opzij
je bent zo aan de overkant
het is heel snel voorbij
ze duwen en ze dwingen
krijsen…