Alle inzendingen over oud papier

11568 resultaten.

Sorteren op:

Als Leonard Nolens

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 968
Gezegend zijn de wolven die vanavond eens te meer in het kreupele bos hun oude ziel gaan zoeken.…

SPLEEN

snelsonnet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 768
De westenwind rukt oude blaadjes los Het rad van tijd dwingt bomen tot ontgroenen Nóg staat de koude in de kinderschoenen Een hond speelt in z’n eentje bij het bos Nee, geen verveling voor het vensterglas Wel wou ’k dat ik nog één dag achttien was…

Vervagen in de mist

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 432
De verhitting in de oven Maakt de beeltenis bestendig, Tot het valt uiteen In onherkenbare brokken, Zoals oude beelden verdwijnen Als in ’t geheugen, D’herinneringen langzaamaan Vervagen in de mist.…
Joris Olivier19 september 2025Lees meer >

Contactfoto

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 310
Ik heb geen kwaad in de zin, kijk maar ik lach je toe Niet zo uitbundig, nee Blijf nog even kijken Uit nieuwsgierigheid wat ik je te bieden heb met mijn aanzet tot een lach, tot contact ja, van verre, maar op het scherm dichtbij waar je ook bent En jij lacht terug, al jaren lang, de oude fotos heb je er op aangepast…
Zywa10 januari 2026Lees meer >

Onherkenbaar spiegelbeeld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 172
Subcultuur vol eigenaardigheden in verleden van bloesemwoorden wat is regen zonder paraplu gedateerd in de toekomst waar is de zon in verre oorden vaag geworden hersenschim in leven gebleven door oude gedachten niet meer en niet minder zichzelf vergeten roofdier in den vreemde het moederland dat hem ontheemde.…

Diamonds Are A Girl's Best Friend

snelsonnet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.177
Naomi Campbell was in Leidschendam om te vertellen wat ze had gekregen: “Drie vuile stenen”(had ze eerst verzwegen), “maar ik weet niet van wie dat pakje kwam.” Ze heeft die diamanten onderschat, want zij zag niet dat er nog bloed aan zat.…

steeds noem ik jou

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
steeds weer zeg ik jouw naam als ik denk steeds weer beleef ik jou in mijn dromen steeds weer koester ik jou met al mijn liefde steeds weer als ik jou naam noem ben jij dichtbij steeds weer noem ik jouw naam die ik niet vergeten zal…

Gemis voor een land dat smoort in duisternis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
zichtbaar straalt het licht uit haar nog niet gebluste ogen zilvergrijs eenzaam met God gemeenzaam wijsheid waarmee God de harten brandt het laatst verlopen uur van 't vergankelijk leven het staat in geen dichtbundel beschreven 't is de wetenschap van de Heer van dood en leven de auteur die het Boek der Boeken heeft geschreven ach ,…

OM JE DOOD TE LACHEN, DE FAMILIE MEILAND!

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
Oma is dood de moeder van Erica nou niet echt in de wieg gestorven 93 jaar en ze was de dagen zat De begrafenis roept vragen op maar welke vragen de Meilandjes zijn ondernemers van de wieg tot het graf Dus er wordt ook wat afgelachen opmaat naar de begrafenis van Martin dan zullen de lachsalvo's niet van de lucht zijn gilt Martin zelfs…

Vrijspraak

snelsonnet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 737
Was hij als wethouder wel in de haak Zoals bekend had het OM kritiek Zelf sprak De Mos van ‘ombudspolitiek’ Toch leidde het tot een corruptiezaak De uitspraak stemde Richard zeer tevreden Er was geen regel om te overtreden…

[ Laten we zingen ]

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 340
Laten we zingen over het leven, ons leed -- en toosten als troost.…
Zywa6 april 2025Lees meer >

De boom die 'vader' heette

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.608
hij stond vader de dood bestaat niet jij blijft leven in ons mens-zijn in onze geest jij bent onze eik die zelfs de winterse dood overleeft je bloeit voort, altijd weer jij bent als de eik die stond- en weer staat aan die heel oude dijk…

Melancolia

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.118
Toen ik door het maanlicht liep En de paden meed, Bang, dat ik de tuin, die sliep, Wakkerschrikken deed Door het ritselend gerucht Van mijn kleed en voet - De oude bomen! die een zucht Wakkerschrikken doet.…

Openbaring

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.276
Alsof hij een oude vriend ging bezoeken stond hij op - midden in de nacht hees zich in pak en sloot de deur Hij die steeds zijn oude handen vouwde bad voor het geringste eten en reciteerde ellenlange verzen uit zijn hardgekafte bijbel met dungelijnde paarse lippen waarachter het woord van zijn Heer diep verborgen lag als Dode Zee-rollen…
jan haak18 augustus 2009Lees meer >

DE LAATSTE STORM

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.609
Buldrend speelt de zee met 't oude vaartuig. Kalm, manhaftig kampt de grijze zeeman met de storm. Maar splijtend te allen kante vreeslijk kraken de oude broze wanden. Bleek en bevend staart alom de manschap naar het krakend wantwerk en de zeeman. "Sloepen af en vrouwen eerst!" gebiedt hij.…

De duiven van Amsterdam

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
Bont en grijs kleuren zij de geschiedenis van Oud Amsterdam. Boven Amsterdam vliegen duiven. Zij vertegenwoordigen met hun komen en gaan, de wortels onder het stadse bestaan. Een hoop uit ieder's droom; niet ongrijpbaar en zonder zin, maar gericht op een toekomst; de vredestak van een nieuw begin.…

Onderweg in de wereld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 23
Waarheid krijgt eindelijk adem en vorm, geen kleur die het oude verleden bewaart. Waar onrust heerst zijn leugens behaaglijk. Geen Verf die het oude Verleden betreedt Wij moeten nu gaan — het is reeds laat — De Tijd jaagt op onze voet — We moeten nu gaan, het is al laat, de tijd raast voort, we kiezen de ruimte.…
Avril Gareel10 november 2026Lees meer >

Er kwam...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Er kwam een vogel gevlogen, zet zich neder op mijn voet. Hij had een briefje in zijn snavel, van mijn liefste een groet. Lieve vogel vlieg maar verder, neem een kus mee en een groet. Want ik kan niet met je meegaan, omdat ik hier blijven moet.…
Antje28 augustus 2021Lees meer >

MIJN ZONDAG KON NIET MEER STUK, OPGEDRAGEN AAN EERWAARDE DS. FOKKELIEN OOSTERWIJK en aan mijn buurvrouw in de Westerkerk.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 664
Die eerwaarde Fokkelien die moet je niet alleen zien die moet je vooral horen die is niet nep geen knikkende knieën en voor de kinderen een klinkend koekje van kinderdeeg en voor ons als volwassenen gelovigen belangstellenden koekjes van eigen deeg onvolwassen niet geregen deeg braaf, slaaf gebleven tot de meesters, zijnde: overheersende…

Ons verbond*

netgedicht
3.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 8.886
Ik zocht een ark, dieren, een oude man met een baard, een hamer in de hand. Ik keek mijn ogen uit. Zag je dat? Ik zag het niet, maar ik geloofde. Ik wist wat het betekende. Ik knikte. --------------------------------------- * voor Jona de Bas…

Archaeologisch

gedicht
3.3 met 53 stemmen aantal keer bekeken 13.491
Binnen dit leven voortdurend bezig angstig te zoeken naar restanten van een ander leven, maar tekens van weerzin en wanhoop, een vuilnisbelt, een oude teddybeer, beheersen het landschap.…

Lievelingskat

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.353
Zij was een heel oud dametje die hield haar kat op schoot dat beest was heel aanhankelijk waarvan dat mens genoot. Zij was alreeds verlaten door ieder om haar heen ze was nu slechts nog samen met haar kat alleen. Daarom zaten zij samen heel dicht bij elkaar die kat die zij zo bij haar houdt betekent veel voor haar.…
seipie26 oktober 2003Lees meer >

moeder

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.627
jouw schoot heeft mij eens gedragen in de kracht van jouw leven ik heb nooit om liefde hoeven vragen je hebt 'gewoon' alles gegeven nu zit je oud en stil in een lichaam dat niet meer wil je herkent mij niet als jouw kind al lijkt jouw vuur gedoofd, jij bent waar ik de warmte vind…

zijn schaduw is verloren

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.363
zijn lucht is oud en ruikt vergeten niemand wil meer van hem weten hij zoekt in armoe naar mijn naam en is jaloers op kunnen en mijn faam gebrek aan woorden vlaagt voorbij nietszeggend in wanhopige verbittering geen leugens meer nu eindelijk de waarheid als juweel in structurele schittering zijn schaduw is verloren, echte…

INCONTINENTAL SINGERS

netgedicht
4.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.715
Het oude liedje, met mij meegetroond tot heden, nu ik zesentachtig ben: vandaag, terwijl de zuster mij verschoont neurie ik: “Nappy days are here again”.…

ontluistering

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.682
zachte zinnen verbrokkeld tot kruimels woorden dwalend in lege rusteloze dagen het licht gedoofd in vroege jaren weer ontstoken het broze lichaam uitgewoond, zijn oude ziel verstild nog een schim van wie hij was op weg naar huis vanwaar hij kwam zijn doolhof al geruisloos verlaten…

Buurvrouw

hartenkreet
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.479
Afscheid genomen van een oude buur hoe mager en dood vijfentachtig jaar de familie gecondoleerd, aangehoord hoe zeer ik op mijn vader lijk van uiterlijk Afijn vanmiddag dus wordt ze begraven, weer wat draden doorgeknipt, ik verlang naar zweven naar bevrijding van de vaste grond als ochtendmist opgaan in de lucht…

Opname

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Melden om vijf uur cel in kil organisme dreigend zelfverlies Het wachten op niets niets gaat geluidend voorbij tv speelt voor niets oud kerstnummer meldt leeg nieuws brekend lijntje tijdsbesef Het ziekenhuisbed mijn hand vindt slechts roestvrijstaal verlangend tastend…

Straks zong ik trotse dingen

poëzie
3.4 met 36 stemmen aantal keer bekeken 4.695
Dan lachen en dan praten Zij weder, als van ouds... Vér van de drukke straten, Daar ligt alleen iets kouds.…
Willem Kloos28 september 2022Lees meer >

uit haikuhout gesneden

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 645
zo fier en blozend bloesemen jonge twijgen aan mijn oude stam langs rijpend koren droom ik lomer verzonken in goudglanzend licht het verwaaide blad bedekt mijn aardse wortels vol melancholie zacht, nog ongerept dwarrelt op mijn kale kruin een sluier van sneeuw…