8215 resultaten.
Paniek
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.095 Misschien is daar die schim van onderlijven
Of trekt een lichte geur van slijm voorbij -
Maar daar lijkt het dan toch wel bij te blijven.
Er komt geen geest uit al die vodden vrij.
Ik zal de staat van filosoof nooit halen
Geen draden worden aan elkaar geknoopt
En er ontstaat uit zoveel noodsignalen
Geen levensles.…
Stabij
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
420 De dag druilt droef aan mij voorbij
in zieligheid en triesternij,
geen mens sprak er een woord met mij,
wat voel ik me een kladwat.
Mijn hart verzuipt in tranentreur
vanwege ’t stellen in teleur.
Het klopt nog wel maar in mineur;
mijn God wat ben ik matplat.…
Een klein gebaar
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
631 Zovelen zijn er hier en elders die nog moeten wachten
tot iemand naar hun vragen hoort, hun droeve blikken ziet
en zelf ervaar ik nauwelijks hun schrijnend groot verdriet
en loop ik ooit voorbij de grote broosheid van hun krachten.…
Tedere gebaren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
660 Ze slapen in de maannacht
als je bij me bent in dromen
met vioolspel en toverkracht
alsof het henzelf is overkomen
en je laat nachtvlinders los
uit het zolderraam
om heen te gaan
ze dwalen langs gevels
over de brug naar de overkant
waar geliefden wenen
geduldig om wat komen gaat
gelukkig om
wat er voorbij is gegaan
in tedere…
De wulps gekrulde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
426 geen papyrus meer
of dikke rollen perkament
handgeschreven boeken
worden als museumstuk gekend
het goud op snee
de wulps gekrulde
grote halen in tijdloze
levensverhalen zijn voorbij
het handgeschept papier
waarop vezels streden
met de letters van de
kroontjespen verleden tijd
woorden kaatsen
in het naamloze zwart wit
het onpersoonlijke…
Zonet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
633 Het leeft en huivert, een klagen
zonder zich uit te kunnen spreken leed
een blanco bladzij van jouw kleed
zich lezen laat op deze stille dagen
Een zeilschip vaart sloom voorbij
wij liggen op het nog warme zand
ons wacht geen verre overkant
slechts eb en vloed en dood tij
Jouw blik beroert een verdriet
grijs als de maan in de nacht
koud…
Gewoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Vroeger was geloven heel gewoon
Het hoorde er toen helemaal bij
Maar die tijd is al lang voorbij
Geloven is niet meer zo gewoon.
Vroeger ging men gewoon naar de kerk
Maar nu laat men het vaak afweten
En is het net of men God is vergeten
Door de drukte van belangrijker werk.…
Opslagcapaciteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Soms komt wat is vergeten, in
een dagdroom voorbij, of glinstert
in de verte vaag bekend,
tot mijn brein in het schijnsel
van een moment, plots verlicht
zich in een herinnering herkent.…
Kamer 111
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
952 De laatste bezoekers en de
bloemen zijn voorbij gegaan.
De gang blijft wit en de deur.
Alleen de wierook ..wacht.…
Smerig licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
567 Ik ben daar niet zomaar gekomen
Eens nam ik de benen
Heb van alles gevoeld
Stopte opeens met dromen
Smeet de deur met geweld dicht
Scheldend, schreeuwend in mijn hoofd
Angst en pijn werden niet verdoofd
Licht werd donker, donkerlicht
smerig licht, donkerrood
Ik wandelde, rende
mijn eigen voeten voorbij
Leven kan altijd beter…
Wentelen in weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 De zomer weer voorbij,
het einde van de herfst nabij,
die kondigt winter aan,
en eindigheid van het bestaan.
«Dust to dust
and ashes to ashes *»
zo mijmer ik dan vaak
en wentel me in weemoed.…
Triest, zo vrolijk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
790 Lachend liepen ze voorbij,
spraken over 't verlies
schaterend om hetgeen verdween
zo triest en zo intens gemeen.
Ze lachten, lagen dubbel
terwijl hij daar lag op straat
maakten zich vrolijk omdat vrienden
bleven trappen, bleven slaan.…
Door liefde gewist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
626 ik leg mijn
warme handen op
de lijnen in je gezicht
volg hun zorgen
tot ze verdwijnen
door liefde gewist
ooit kon ik
je scheiding volgen
tot in krullende golven
maar die tijd
is voorbij jij wilde
makkelijk en vrij
je huid is nog
soepel en glad
in subtiele mimiek
ogen glanzen
als je innemende
lach uitbundig piekt
markant…
vleugels van wol
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
674 ze draagt zijn woorden op
de valreep van het leven
soms zingt ze zwevend
voorbij rondslingerende gedachten
door een verrekijker zien ze
de vervlogen jaren
dapper weven ze een
deken van wolkenkliekjes
ze omfloerst het licht als
zijn rusteloze ogen de
duistere waarheid van de
lange slaap willen weren
ze zet de deur op een kier…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 uitzinnig in beminnen
het steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading
ver voorbij…
Zoveel ogen uit het hart.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
489 Je wilt iets met hen
delen van toen,
maar hoe onbereikbaar
zijn zij geworden als
in voorbije dromen.
Soms meen je gezichten
te herkennen.
Verdwaalde ogen in een
voortgang van de tijd.
Je hart blijkt dan even
met medelijden te kloppen
voor een grijs gezicht in
zijn eigen strijd.…
Over-leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
413 In het smeulend licht
van ondergaande zon
komt energie tot leven
zich lavend aan de Bron
Voorbij de dag geleefd
zoekend naar bestaan
stil verschijnt de nacht
het moment om te gaan
Kruipend, vliegend, aanwezig
baant het zich een pad
op weg naar overleven
gevaren zijn er zat
Nuttig lieflijk leven
door de mens vertrapt
niet op…
Stiltecentrum
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 Woorden zijn hier niet nodig
Eigenlijk compleet ongepast
De wereld lijkt hier overbodig
Van mijn schouders valt een last
Buiten trekt de mist voorbij
De gevoelens in mijn hart nabij
Licht ontroerd door de muziek
Neem ik waar de kleuren
Alsook de milde akoestiek
Vele opgeschreven woorden
In een gedenkboek vastgelegd
Niet om ooit te beantwoorden…
verre echo's (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 karavanen
door dorre oceanen van zand
de lyricus penseelt bedwongen
bergen waarlangs gerafelde
wolken de dalen binnenzakken
in veertien versregels dicht de
sonnettenschrijver een onverschrokken
reis naar de Noordpool
Icarus raakt met vleugels van was
de mythische zon wij vliegen
hoog maar raken de zon niet aan
we komen nog
niet voorbij…
Boekrol
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 Als de boekrol
wordt geopend
en de
poort gesloten
de genadetijd voorbij
satans list
die met God twist
staat voor God
te beven
beschaamd wordt
hij terug gedreven
door de
Waarheid en het Leven
naar 't krot der duisternis
zijn boze gramschap
ontvlamt
voor wie
Gods Heilige Naam belijden
onze Vader God
van Israël
Messias Jeshua…
het strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Ze loopt mij straal voorbij, ze ziet mij niet en haar gedachte gaan uit naar:
Kwal.
Ik staar haar na. Ze heeft gelijk, maar wat kan ik anders?
Gelukkig tilt een warme golf zout mij op en
ik verdwijn weer in de hongerige en donkere buik
van deze oceaan.…
Gevoelsgrens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 mag het
roepen en alle pagina’s
beslaat van verzen,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat het
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar
ongelofelijk rein, dat
woord is waar en stil
genoeg, de gevoelsgrens voorbij…
ovulatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 heeft u al gezegd
de winter is voorbij
en dat de lente
aan haar dans is
begonnen in de wetenschap
dat zij de baarmoeder is
van iedere vrucht ?
dat de zomer een vrouw
is van het Rubens model, mooi
gevormd en gedurfd
om gepenetreerd te worden
door elk exotisch wonder?…
Verjaren is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Verjaren is weer even zien
wat al voorbij is in ons leven,
dan weten we toch ook misschien
dat alles ons hier is gegeven:
de vriendschap, ’t licht en mooie dingen,
de liefde ook van Hem die leeft
waarmee Hij ons hier wil omringen
in al wat Hij gegeven heeft.…
Bloedvlag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
393 Het is voorbij, vooruit!
Ik moet er maar mee leven!
En mezelf niet in de weg zitten!
Die last kan ik best wel dragen!…
De oude rozentuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 In de tuin plukken de mensen
pruimen en peren, ze bakken taarten
van de bitterappels, ze spelen luit en fluit
in de oude, oude rozentuin
Op de steen brandt het licht
de buik van de lamp, boordevol
olie, is opgewreven, ik hark de paden
tot aan de steigers in de oude, oude sterrenzee
Er scharrelt een egel, eeuwen gaan voorbij
kinderen op…
Naar virtueel blauw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
397 jij wist je
als geen ander
te kleden met
de meest charmante
gezegdes uit de
galanterie encyclopedie
woorden en
zinnen pasten
jou perfect
kleuren gaven nog
een extra cachet aan
het schitterend geheel
zelfs fonetisch
klonk beschaving
uit het emotioneel
elkaar voorbij gaan
groetend met een
uiterst vriendelijk gebaar
waar etiquette…
Gebarentaal
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
670 Er kwam een schip voorbij gevaren
het grootzeil bollend in de wind
doorkliefde moeiteloos het water
als maaksel van een spelend kind
toen twee matrozen op het dek voor even
oogcontacten met mij deelden,
zag ik een vrouw aan 't roer
zij hief haar hand, dat zwaaiende bewoog
ik groette haar terug, zij wist dat
dit gebaar een vorm van zegen…
Roodborstje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Het roodborstje huppelde
heel vaak voorbij.
Het maakte ons heel erg
blij
en deed ons goed.
Nu mijn lieve man is
overleden moet ik
verder,
dat zal zeker niet
meevallen.
Natuurlijk hoop ik dat het
leuke roodborstje
mij blijft
vergezellen,
want ik zal het zeker
nodig hebben.
Lieve man van mij,
rust zacht.…
VLEUGELS VAN SATIJN (oorspronkelijk gedicht van Kerima Ellouise - muziek: Guido De Pelsmaeker - zanger: CROOM)
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
788 nu de lucht geklaard is,
laat ik d’aarde los
én... misschien ben ‘k morgen,
al voorbij de zon
mag ik jou nog even dragen,
voor ik gewichtloos word
of wil je nog wat praten,
over die mooiste nacht,
toen jij mij vleugels gaf
nu de lucht geklaard is,
laat ik alles los
jij tooide mij met vleugels,
hoog en wijd gespreid
zodat ik m’n…