9918 resultaten.
Zomaar iemand....
netgedicht
3.8 met 35 stemmen
1.588 De doffe ogen tranen
als hij zijn lippen dept.
Eenzaamheid en verdriet,
blijkbaar zijn dagelijks recept.
Hij staart naar de wolken
en ik krijg meelij met de man
als ik hem zacht hoor zeggen,
“Schat, hier hield jij ook zo van…”…
als de morgen huilt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.549 als de morgen huilt
een traan laat om
de wereld zijn ogen
openslaat gadeslaat
neerslaat op het
verborgene in de
dag wat zichzelf
zo duidelijk laat
zien als de morgen
huilt om de wereld
de dag vol zelf
vertrouwen is
om de avond die
gaat vallen
wetende dat
de nacht zal
volgen dat
alles weer
goed zal komen
totdat…
Jammer klacht
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.120 schrijnend klinkt het klagen
jammert echo's in het dal
treurnis blijft het vragen
druppelt tranen neer en zal
na eindeloos weerkaatst
te zijn nog galmen
voor een laatste maal
een beetje talmen
nog zingen
nog eenmaal
gehoor doordringen
en tot slot
weg
sterven
in wezen
verdoofd door onwil
om te luisteren
naar het leed
dat het verwoordt…
vulkaan
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.280 in de kraters van jouw vulkaan
omringd door zwaveldampen
ben ik al veel te ver gegaan
voel ik mijn hart verkrampen
in de geisers van jouw verdriet
brand ik mijn ledematen
ben jij het die mijn hand niet ziet
en zal mijn roep niet baten
in de diepte van jouw tranen
trekt de stroming mij steeds mee
zal mij nooit meer veilig wanen
drijf…
Heimwee
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
833 Voor het eerst alleen
van huis weg
voelt zij zich raar
niet te verklaren
en vlucht verloren
naar het verlaten strand
Tranen vallen
als regendruppels,
door natte wimpers
kijkt ze wazig
naar de stoeiende zee
Dansende golven
dagen haar uit
hun zwierig spel
met hen te spelen
De verre einder
en het watergeruis
verzachten de pijn
van…
jouw lach verdween
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.281 waar ik die lach in jouw ogen
niet langer ontwaar
het speelse verdween
in gelaten tranen
verkrampen woorden
gebroken door pijn
worden onhoorbaar
in de vraag
waarom
zoek ik het antwoord
in betraande ogen
aanzie het smeken
dwars door mij heen
schenk jouw de troost
die woorden vermogen
geef ons de lach
die even verdween…
ZOMAAR 'N ZOMERDAG...
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
2.003 voor m'n tranen?…
Géén Woord
hartenkreet
3.3 met 31 stemmen
2.308 Tranen vloeien,
schouders schokken
jij aanschouwt het
maar je doet niets
je zegt niets
geen woord...…
Verbonden
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
806 De zwaan, boeiend,
drijft als baken
in zee waar ruimte
thuis zal worden
slag voor slag verliest
zij de allerlaatste golf
waar de blik op zijn zijn
verdwijnt achter de dijk
bijna uit het zicht
rekt haar lange hals
zich nogmaals
terwijl een eenzame traan
ver vliegt
schikt ze haar veren
rugslag heeft haar nooit
geboeid…
Achterlaten
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.177 Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.
Wachtend,
op betere tijden.
Om je van de ketens,
te bevrijden!…
Zijn vader zijn...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.183 De mantel der liefde
uitgeveegd en weggepoetst
met een traan, maar toch...
‘Als ze terugkomen
zijn ze weer welkom’...
Vader ben je
en blijf je
met sprekende ogen
en stralende berusting
in gebluste liefde...…
Grafsteen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.267 Grijs vrouwensilhouet,
sluierende voile,
tranen over wangen,
lippen rood verbeten.
Wachtend op eeuwigheid
ongekend verlangen
in kiem gesmoorde kreet.
Steeds minder komt ze hier,
kan de pijn niet meer aan,
nu alleen door 't leven.…
Het wegen van de dood
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.455 duizend ogen trillen in mijn hand
en ik schud
schud het verdriet
in dichtgeknepen vingers
afdrukken op een doordeweekse dag
in een grote cirkel van leven naar dood
een eindeloze rij van dood naar leven
strak starend naar mijn adem
verlies ik de zin tot bestaan
en ik zwijg
zwijg het antwoord
in de tranen op mijn jas
van duizend lelies…
Heimwee
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.090 Oppervlakkig en niet echt
heimwee op de achtergrond
als iemand die constant tegen tranen vecht
lachend met een vreemde mond.
Met een andere klank ben ik gaan heten,
mijn naam is niet zoals voorheen
laat mij mijn moedertaal niet vergeten
in dit vreemde land zo alleen.…
een drieluik der vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.074 mij rest nog........................ een verleden dat nadert,
wat ongeboren tranen......... ik verstom,
bevroren zoals ze zijn..........alsof de dood schatert
en zonder waarde................als ijzer; verroest en krom
zij zullen nimmer,................terwijl ik in het diepe graaf,
gelijk met de zon,..............…
onmogelijk
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
965 Helaas de tijd dringt
Ik schuif uit over grint
Geen houvast meer
De angst komt steeds weer
Hulp is er niet
Alleen tranen van verdriet
Een meehelpende hand
Neen bedankt,
Dat is mijn eigen land.…
bedrogen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.113 Tranen als de ochtenddauw
glijden langs mijn gezicht
druppelen zacht op mijn handen.
Verdriet glijdt als een grijze nevel
om mij heen
totdat mijn lichaam langzaam aan verkilt.…
aan sarah
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.428 als tranen ontoereikend zijn geworden
en je het lachen hebt verleerd
als je kijkt door een nevel van onverschilligheid
je handen niet meer kunnen liefhebben
als je moe bent van het vechten
het eindeloos praten uit een lege doos
als je geleefd wordt in luchtledige ruimte
en bewust geen weg meer zoekt
dan komt een klein meisje
met wapperende…
Geen lach om de dichter
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.109 Ik lachte om toen,
en lachte mijn tranen.
Ik dronk nog wat drank
en ging toen naar huis,
alleen naar mijn huis.
Ik dacht aan de dood
en lachte mijn lach.
Wat moest ik anders dan lachen,
het leed was te groot.…
Druipsteen
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
974 doorstond zijn rots van weeromstuit
hagelstormen en orkanen
hij brak op ongehoord geluid
van ingehouden eigen tranen
verdroten droop zijn edelsteen
bergaf naar donkere oceanen
verschool zich daar in het gemeen
van angsten en gebonden wanen
soms schittert op het watervlak
een glimp van ongetemde kracht
ontkent een blauwe hemel strak…
ketenen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
642 gouden schatten
verbergen zich in mijn hart
evenals mijn verdriet
bedwing m’n ongenode tranen
rijk zijn de kamers
een ring om elke vinger
toch wil ik alles achterlaten
alleen voor hem
argwanend, zij die prevelen
dat hij vast niet deugt
maar ten diepste voel ik
zijn waarachtigheid
ik weet waarheen ik wil
en bovenal met wie
van…
Dansen blauwe vlammen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
907 wij branden
al inferno's die
hitte hebben we gevoed
de warmte deed goed
in eigen zweet
en tranen kwamen
we samen in het
stromen van ons bloed
nog heeft het rood
ons niet verblind
dansen blauwe vlammen
zachtjes hun verlangen
laat de wind ons raken
dan kan het vuur in
eindelijk ontwaken een
laatst inferno maken…
Kerstgroet
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.467 Het was een kleine kerstboom
een onooglijk ding
maar trots droeg het
vijf ballen en een piek
tussen de zilverslinger
en wat engelenhaar
hing een gekreukeld briefje
lieve mamma
fijne kerst
ik hou van jou
en mis je
kusje
Evelien
met tranen in mijn ogen
liep ik het kerkhof af
in wetenschap dat ik zojuist
het hart van Kerstmis
had…
Het museum van zoet en brak water
gedicht
3.1 met 26 stemmen
11.249 Vitrines vol met tranen;
kasteelvijvers en zoete vennen
in zaal drie.…
als jouw tijd is gekomen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.884 als jouw tijd is gekomen
zal ik samen met de zon wenen
mijn tranen van koud
vermengd met de hare van warm
in beelden van zwart op wit
weerkaatsend in schaduw
van het boek des levens
gewikkeld in silhouet van toekomst
ik zal je as verstrooien
op geurige velden
van korenblauwe violen
waar nieuwe stromen…
Bedgeheimen
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.719 Wanneer hij dit hoorde,
veegde hij haar tranen af
en deed een snoepje in haar doos.…
Een regenavond
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
756 Zoveel druppels die gevallen
hier en daar tot beken gaan;
zoveel tranen die vandaag ook
stil verdriet lieten verstaan,
maar de avond is gevallen
en ook deze dag voorbij,
heel de stilte van de uren
slaat de weemoed op in `t hart
en ik wou zo graag dat vuren
van geluk en vreugde branden,
dat de vrede in jouw handen
iedereen bereiken kon…
Tofu-taart
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
677 Één hap en alles is voorbij
Een nieuwe wereld ontvouwt zich
In je herboren ogen
Twijfel overmeestert de ziel
Kaken weigeren zich te openen
Een traan vormt zich in het oog
Jezelf vergeven
Eenvoudige opdracht
doch moeilijk in uitvoering…
Ze is nog steeds niet terug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.489 Het is nog donker als hij wakker wordt
en alweer is hij zo vreselijk bang
het leven is naar men zegt te kort
maar echte liefde duurt altijd te lang
Zij zei: ik sla mijn vleugels uit
en hij onverschillig: je doet maar
maar slechts dagen na dit besluit
voelt hij het al…hij mist haar
Hij huilt om momenten van plezier
tranen kwamen nog…
het beeld van jou
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
827 even jouw lach niet meer te horen
in diepe tranen achterlaten
een kus ter afscheid willen geven
jouw warme stem
die stilte werd
zink ik weg
in het duister van dromen
tijdloos diep
besef verloren
neem ik jou mee
in gesloten ogen
het beeld van jou
gaat nooit verloren…