10948 resultaten.
Schraalt schaduw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
529 soms tocht leegte
door de dagen
schraalt schaduw
alle kleur tot grijs
willen gewrichten
zich niet soepel richten
eisen jaren
eindelijk hun prijs
doelloos draaien uren
monotoon van slag
tijd verstoft en scheidt
geen koren meer van kaf
inertie loze stilstand
op het randje van verval
wachtend op ontlading of
implosie tot een nieuw…
Wolkenogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
762 Soms zingt de wind
van oude dromen
ijle beelden
van zacht verlangen
schoonheid
die wasemt
over zomerheuvels...
Ik zie een schaduw
in het oker
van de ochtendmaan...
Even denk ik aan jou,
zoete regen
in de tuin van mijn ziel...
Ik luister
naar de tedere klanken
van de dageraad
wachtend op je naam...…
Gemoedsrust
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
646 Soms met
een tweelingziel.
Zij ontvangt eeuwig
energie en voeding.
Geen storing
van de kringloop.
Ooit is de oerbron
weer tijdelijk gastheer
voor mijn ziel,
dan laaft hij haar
ruimschoots opnieuw,
stuurt haar, verkwikt,
wederom op weg,
tijdloos . . .…
De glimlach
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.024 ik sta nu overal alleen voor
niemand die mij bij de arm neemt
door de liefde die mijn maatje bevroor
voelt dit leven mij helemaal vreemd
soms als ik het dan echt niet meer weet
kijk ik naar die foto met mijn kinderen
zij mogen niets voelen van mijn leed
ik mag hun blijde jeugd niet verhinderen
die glimlach, de blijdschap op hun gezichten…
cirkel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 begon te vinden
maar zij wilde meer
dan gewoon gelukkig zijn
in een hopeloze poging
tot zelfbevestiging
verdronk ze haar gevoelens
als een nest jonge katjes
in een teil water
en het laatste
dat nog niet dood wilde
werd doodgeknepen
pleinvrees
kortwiekt
de holle vrijheid
van een vlucht
die strandt
in de gouden kooi
waar je soms…
Met minder talenten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
502 je ogen stralen
enthousiaste verhalen
over je nieuwe baan
een plek waar jij
het mooie in je
eindelijk kan ontplooien
op een lijf geschreven
dat soms niet voldoende
energie meer kan geven
hier heb je mijn hand
zet het kleine stukje
onzekerheid snel aan de kant
in de droom
van je leven kun jij
ook al je warmte kwijt
aan hen die…
"Weet je wel hoeveel"?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.212 Soms gewoon benauwend,
grijpend naar mijn keel...
Geen leven kunnen zien
zonder jou naast mij,
als aan elkaar vergroeid
levend zij aan zij.
"Weet je wel hoeveel ,
hoeveel ik van jou hou"?
Ik lees het in je ogen:
"bijna net zo veel als ik van jou"!…
Ten geleide
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.717 Wij, die in weerwil van de tijd
het onverdraaglijkste verdroegen,
vanaf dat wij de weg insloegen
die naar voorbij de einder leidt,
beseffend dat wij, juist omdat
wij haakten naar het allerhoogste
wat is gezaaid niet zullen oogsten,
wij gaan het ongeweten pad
tot aan het ongeweten eind,
en vragen niet dan ten geleide
het licht dat soms…
Weet jij wat er speelt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Is Nederland net reclame
En schept dat dan een typisch beeld
Want
Weet jij wel
Wat
Er echt speelt
Soms moet ik erkennen
Dat ik liever
Met gedachtes blijf rennen
Maar in dit land
Is er een verband
Maar
Wat is er nou
Eigenlijk echt aan de hand
Want niet elke Man
Of elke Vrouw
Is wit of blauw
Maar ook niet Krom of Recht
Heb ik dan…
Klein te zijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
541 nu wil ik schuilen in het
vermotregende gras, zo klein
zijn dat geen mens mij nog ziet
en ik zal misschien afdalen
gaan slapen bij mierenvolkeren
om weer ondergronds te ontwaken
door de nauwe gangenstelsels
waardoorheen soms het daglicht lekt
zal ik ronddolen en gaan leren
om te begrijpen dat architectuur
ook een optelsom kan zijn…
(s)ober
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
430 het zijn de gezichten die
je steeds weer ziet, ze kijken min of
meer voorbij
het jouwe glimlacht voordat je ’t weet
met soms een afgemeten groet die
roet in ’t eten gooit, je bent er lang
niet altijd op bedacht
iedere stoel bewaart zijn zitting voor
een welkome gast
tast toe en bedaar
bewaar de restjes voor de armoe
van het laatste…
Terugblik op 't leven.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
730 Als twintiger jeukten soms mijn handen.
Als dertiger was ik een man, die driftig op een carrière joeg.
Als veertiger kwam uiteindelijk het gezinsbesef.
Als vijftiger vond ik politiek laf en klef.
Als zestiger had ik alles wel in ’t leven gezien en beleefd.
Hoop wel: dat u me mijn dichterlijke arrogantie vergeeft.…
Ego sum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Soms wou ik wel dat ik een Zeeuwse was
dan wist een ieder zonder vragen
dat ik desnoods na veel geworstel
toch altijd wel weer boven kom.
Maar ik ben geen Zeeuw
en ook geen Drenth,
ben van een merk, geheel onbekend
van overal vandaan en nergens heen.
Maar één ding kan’k je zeggen:
ik kom altijd wel weer boven drijven.…
Geven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 geven heeft weer
iets aparts gekregen
wordt vaak afgemeten
aan het soort cadeau
de flonkering van edelsteen
het glinsteren van kristal
goud en zilver zie je overal
hebbedingetjes voor iedereen
ik geef vaak een hand
met in de ogen kijken
probeer ik dan voorzichtig
naar iemands ziel te reiken
soms ook nog een kus
maar die heeft veel…
Regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 Ik kijk de tuin in
en hoewel de boom verstild
zie ik dat een blad soms trilt
is het een vogel, welke?…
Zelfkennis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
562 Die overvalt ons, soms even.…
Diep
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
747 Ik wens dat ik even weg kon zijn
Naar een plek ver weg van ellende en pijn
Vol met verdriet diep van binnen trek ik een lach
Met een beetje hoop verlang ik steeds naar een betere dag
Weet niet hoelang ik het volhoud, het doet zo'n zeer
Soms wil ik ermee stoppen en wil ik niet meer
In mijn hart heb ik een wond waar ik voor vrees
Dat het nooit…
stroomversnelling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
542 een stroomversnelling
lijkt soms een waterval
waarbij je de oevers
niet meer onderscheidt
alleen maar meegaat
met de wervelende stroom
uiteindelijk beland je
ooit in kalmer vaarwater
kijk je al dobberend
weer rustig om je heen
niet voortdurend angstig
achterwaarts of voorwaarts
dit is toch uiteindelijk gelukt
hoogste tijd om nu…
Krassen op de ziel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
517 ik heb ze allemaal
weer bijgespoten
rimpels wallen en
soms ware goten
vol verwachting
kijken ze me aan
maar hoever
moet ik nog gaan
huid veroudert
verliest souplesse
strakker trekken
helpt maar voor even
lijnen willen spreken
ervaringen niet vergeten
vertellen van het leven
en de krassen op de ziel
een glad gezicht
zal zo…
'S AVONDS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.021 Soms nog als de avond is gevallen
en alles in stad reeds stil,
draagt mij mijn voet voor 't huis waar zij woonde,
ofschoon ik het zelf niet wil.
O bloemeken van mijn eenzaam leven,
mijn liefde, mijn lust, mijn vreugd!
Een andre geniet nu uw geuren en kleuren
en doet zich deugd aan uw jeugd.…
Herfstige overpeinzing
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
590 te
verleiden
tot overpeinzing
en verrukking
die beurtelings
strijden
om de vreugde
in mijn ziel
dit volledig
te ondergáán
ónder gaan
in dat palet van kleuren
en geuren,
in die
seizoenen
van koude, lauwte,
luwte,warmte
met dagen,
avonden
stonden,
soms…
Haar Wereld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Dank U lieve God
dat ik in de ogen
van een kind
een wereld mag zien
die niet ingewikkeld is
dank U dat ik dit
bij haar weer vind
ik lees geen angst
in die lieve blik
zij voelt zich in haar
wereld niet alleen
terwijl ik soms stik
omdat ik bang ben
iedereen verdween
zij is in staat om
dankbaar te kijken
naar U naar boven
dank…
Elegie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 De snottebel die tijdens een wandeling
soms aan je neus kon blijven hangen,
ergerde je, want 'van oude mensen'.
En nu is het drie jaar geleden
dat je ontleefde lichaam
onder een zwart granieten plaat verdween.
Agnus Dei, dona nobis pacem.
Er is geen wijken aan het verdriet.
En dat is mooi. Ik wil het ook niet.…
Gedrieën
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 Het is
de kalmerende stem
van zee
die wij aanhoren
Een stem
die ons
vrouwen
doet bekoren
Wij zwijgen
soms stil
voeren
ons intiem gesprek
Ons huilen
weleens verloren
in de bariton
...van vloed
Waarin
meer
te horen
dan spreken
Voelt aan
als tweede huid
een mantel
warme deken
Aan zee
waait
bij tijd en wijle…
De eenvoud van het aanwezig zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Eenvoud kan soms sprakeloos zijn;
maar tegelijkertijd effectief. Het heeft
niet nodig wat aan grootspraak lijdt.
Het heeft woordeloos het leven lief.…
zonderlingen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
562 soms kom je ze tegen
zonderlingen die enigszins
uit koers zijn geraakt
zo ook de man in Holten
die overdag steevast aanwezig is
op het tweede perron
met de abri als zijn domicilie
mijn gemoed weet nooit goed
raad met zulke mensen...…
Een NET, een kreet, een zieleroer?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
746 Aan Poezie, waag ik me niet, een kreet
soms hard, vaak licht aangebrand,
hoeft niet net- netjes te zijn, want:
zolang mijn kreten zowel als mijn
netten, begrijpelijk te lezen zijn
blijven het momenten van mijn ziel
en van mijn eigen "zijn".…
vlinder
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
487 je kust
de bloemen
op de hei
in al hun geuren
je vliegt
gezwind
doorheen de wijde
blauwe lucht
je gaat
voor bijna alles
wat niet stil is
op de vlucht
je spreidt
je vleugels en
begint sensueel
te zweven
je laat me
dromen en
mooie momenten
beleven
ik voel me
goed
zo lekker in
mijn sas
soms…
Afscheid van tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
909 Je ziet ze lopen
op hun erf
de boer, boerin
een handvol koters
Boerendochter
boerenzoon
nog
in de vingerverf
In het voorbijgaan
een hand of knik
als groet
soms gemompel
De hond
-nieuwsgierig-
kont in zijn hok
kippen op stok
je hoorde
-beurtelings-
geblaf
gekakel
Van die tijd
is afscheid
genomen
hectare are
De hof…
Gevoelens
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
845 Soms vliegt de tijd voorbij
ben ik maar heel even blij
omdat ik druk in de weer ben
met mijn papier en een pen
om mijn gevoelens te beschrijven
hoe ik liefde zou omschrijven
niet alleen door één enkel woord
want door mij wordt het anders verwoord
dan slechts gevoelens alleen
de liefde is meer dan één
omschrijving over je gevoel
het heeft…