5363 resultaten.
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 De horizon strekt zich uit,
grenzeloos en wijd, vogels trekken voorbij
als gedachten zonder haast, het warme zand verwarmt mijn
blote voeten, terwijl de milde zon haar gouden vingers door de lucht weeft.
Tussen bloemen die zachtjes
meebewegen in de fluisterende wind, vind ik
kalmte om diep te ademen en te zijn, hier verdwijnen zorgen.…
Maanlicht en nachtdroom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
422 Ik zag tussen ragdunne
twijgen en loten
een kunstenares in het spiegelpaleis
op golvende wiekslag van zingende vogels
een principessa die niet
echt bestaat
een jokkende lokeend
die danst met haar geisha's
in Russische sprookjes
die soms echt bestaan
Al lezend was ik in de
zwevende hemel
van advocaat slagroom
met vanille-ijs…
HET BELANG VAN GESCHIEDENIS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
298 soort tentendorpen
Twee volken niet bepaald voor vrede open
Aan haat en nijd en hebzucht onderworpen
De Eerste Wereldoorlog was bezworen
Met gas, het Ottomaanse Rijk verdwenen
Europa schoof zichzelf daarna naar voren
De eerste grenzen op papier verschenen
In Wereldoorlog Twee een volop vloeien
Van bloed, een neerstorten van zilveren vogels…
Waar het herfstbos ademt
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
427 Onze kruinen vangen het licht
in zachte golven; wolken glijden langs vogels,
sterren wiegen in de avondstilte. Schaduw valt als zegen over
wie durft te blijven, en het geheim van bestaan rust tussen onze bladeren.
Wanneer schemerige nacht zich
vleit tegen onze stammen en schors, houden
we de wereld in zachte, eindeloze armen.…
De Ontwapenende Lente
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
386 De lente brengt een nieuw begin;
vogels, bloemen, bijen
zullen in de warmte van haar omhelzing
weer volhartig kunnen gedijen.
Zinderend zonlicht doet
de natuur weer bloeien,
terwijl de winter loslaat,
bevrijd uit haar boeien.…
Vliegdansen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
334 De bruid, zijn witte maagd,
ongerept als boomsneeuw in de morgen
reikte haar slanke meisjeshand
tot gewijde overgave, volmaakt akkoord
voor hun vliegdans van dolle vogels,
opdat hij haar paren zou, beminnen,
behoedzaam op zijn borst gedragen
over de trappen der seizoenen klimmen.
Dan kwamen de dagen en de wandaden.…
De fluistering van het begin
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
546 Het is de toon die verlegt, nog
voor de kleur ontwaakt, een vogel die zijn
stem oefent in een zachter akkoord. Geur van vochtige
grond vertelt een oud, levend verhaal van groeikracht zonder lawaai.
Mijn zintuigen vangen wat de
haastige blik mist: licht dat een fractie langer
op de drempel blijft rusten.…
Opmerkzaam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 Laten we ons begeven door die groene velden
de stank van die overvolle woonholen vergeten
laten we de ruimte en de vrijheid drinken
de horizon toont ons de wisselingen van dagen en nachten
vogels vertellen ons de puurheid van de blauwe lucht.…
Waar het winterbos ontwaakt
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
365 Tussen wortels zweeft een onmerkbare rust, tot de vogels hun
eerste zanglijnen vlechten, een voorzichtige aankondiging van nieuw leven.
Onder een dunne laag rijp
sluimert het lentegroen, terwijl scheuten al
door humus breken.…
dramaval; zonder reclame
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
172 Ik kan die drie vogels niet meer zien
tijdens de hydratatie onderbreking
of de nieuwe aankoop
van links naar rechts
tikkie terug
naar de man onder de lat
van een zekere leeftijd
gelukkig
kunnen sommigen
er nog iets van
Ik wil zeker geen tukkie doen
geen honderd procent
bagageruimte
waar we allemaal van profiteren
vanaf slechts…
ode aan Michiel
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
542 Zijn geest zweeft vrij, als een vogel in de lucht,
Michiel, je blijft ons voorbeeld, ons eeuwig licht.
Je liet ons zien hoe sterk een mens kan zijn,
met jouw moedige geest, zo helder en rein.
We houden je vast in ons hart, zo dierbaar,
in elke zonnestraal ben jij altijd daar.…
Echo van de Amstel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
161 ze staart in het donkere water
alsof er een antwoord in drijft
er drijft niks, behalve een dode vogel
de ochtendmist hangt
als goedkope rook over de kade
alles verdwijnt in die trage, smerige rivier
die de geheimen verzuipt in dronken water.…
Bij het spiegelwater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
231 Een kreupel woord voor deze vogel van albast.
Hij breekt het ijs met zijn borst, hij lacht om het moeras,
geen afgrond die zijn goddelijke hoogmoed temmen kan.…
MH 17
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Als een ster aan de lucht
Vast en veilig in vertrouwde baan
Als de bekende ijzeren vogel scherend langs de hoogvliegende schepsels.…
een wandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 die vanuit diepe duisternis
met melodieuze mijmeringen
impulsief de nacht vermaakt
op zijn altijd eerste reis
langs naamloze herinneringen
die hij met speelse glissando's uitbeeldt
in hervonden dromen
en hij volgt de vogel
met de koperen snavel
op zijn hallucinerende trips
naar nevelige verten
sonoor bassende lijnen
begeleiden hem…
De sonnetten, gedicht geschreven door en bij de vier jaargetijden van Antonio Vivaldi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 De vogels vieren haar terugkomst met feestelijk gezang,
murmelende beekjes stromen
onder een zacht aaiend briesje.
Donderstormen, die de lente aankondigen,
bedekken de lucht met hun donkere mantel.
Als ze zwijgen klinkt opnieuw
de betoverende zang van vogels.…
vogelengezang in duin
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
795 de bramen zingt
de grote klauwier
dan weer
tsjop-tsjop tsjop-tsjop
oe-oe-oe kirriek
oe-oe-oe
tsjop-tsjop tsjop-tsjop
- weer het paapje
gaat nu slapen -
het regent zachtjes
het zand wordt nat
oranje poten stappen
parmantig
ja toch
de tureluur
de wulp roept
droef klinkend
koer-lie koer-lie koer-lie
saluut lieve vogels…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die winterse boosheid op gepaste wijze
zij ruisen slechts en breken de wind
transformeren al die schijnbaar ontembare koude boosheid in geluid
en kondigen zo op onverklaarbare wijze het voorjaar aan
bomen weten
nog even en dan komt de zon
komt de warme voorjaarsregen
nieuwe bladeren en vogels…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
566 zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die winterse boosheid op gepaste wijze
zij ruisen slechts en breken de wind
transformeren al die schijnbaar ontembare koude boosheid in geluid
en kondigen zo op onverklaarbare wijze het voorjaar aan
bomen weten
nog even en dan komt de zon
komt de warme voorjaarsregen
nieuwe bladeren en vogels…
wie ben ik?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.308 ze zeggen mij ook
dat ik de dagen van ongeluk bracht
gelijkmoedig, glimlachend, trots
als iemand, gewend te winnen
ben ik werkelijk
wat andere mij zeggen
of ben ik slechts
wat ik weet van mijzelf
onrustig, verlangend, ziek,
als een vogel in een kooi
smachtend naar levensadem
als of iemand mijn keel wurgt
hangerend naar kleuren, bloemen…
Ode aan ooit
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
3.248 Zodat je stappen zet naar hier
Aarzelend een eerste been
Teruggaan kan niet meer
Het andere worstelt nog
Iets houdt jou nog vast
Je wilt zorgen
Denken, verzachten
Voor dat iets
Kom
Want dat wil je
Elke beweging
Geeft vertrouwen
Het rimpelende water
Voelt behaaglijk aan je buik
Je hoort het ruisen van de takken
De lucht en de vogels…
O 's ochtends
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.927 Ginds roept een koekoek in de wei;
en deuntjes klinken allerlei
van al de vogels van de Mei.
O spottend meesje, swatel maar,
gedoken achter uw houtmijt daar,
ik hoor u wel, maar luister naar...
een leeuwerik, boven het koren!…
Nu is zij wedergekomen
poëzie
4.1 met 19 stemmen
5.516 In heerlijk vertrouwelijk zwijgen,
Liepen we naast elkaar,
De vogels vergaten hun eigen
Gezangen en hoorden naar haar.
Een leeuwrik, die luisteren wilde,
Daalde van boven neer,
Geen halm, geen blaadje trilde,
Geen windje bewoog zich meer.…
Opa
netgedicht
4.0 met 48 stemmen
2.996 bronchitus roggellend in zijn houten burcht
ruimt hij vloekend drie ratten door veren gewurgd
zwetend zaagsel in haar en gezicht oneindig planken zagend nesten bouwend
doffers en spichtjes haast doodgeknuffeld doch hem rustig toevertrouwend
aanvliegend op hoofd schouders armen en rug vol spit
staat hij armen gespreid onder pluisjes veren en vogels…
Ommekeer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.218 berouw verslinden
pas wanneer de klok gaat preken
en de kerk voor het altaar knielt
zal hoop de droeve klepel breken
die grote wijzers voorwaarts hield
een traag bewogen warme deken
verspreidt een frisse wind in kleur
het spectrum blaast vanuit het midden
geen grens zal meer zijn, ook geen sleur
waar stil de wijze uilen bidden
vliegen vogels…
uiteen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.326 steeds als ik een vogel hoor fluiten
is er de drang om glas te breken
glas uiteenspattend in gebroken kleuren
als de geest in al haar dimensies.…
Zomer
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
963 's Avonds rozig van een hele dag strand, vogels die laat nog zingen.
Stil in de straten, geen file’s meer.
De uittocht is begonnen.
Tot over 3 weken dan zie je me weer.
Bel me alleen als ik de straatprijs heb gewonnen.
Prikkende muggen, stinkende groene bak.
Verbrande ruggen, zonnebril die brak.…
Tussen stad en dorp Zandberg
gedicht
3.2 met 13 stemmen
5.694 duizend jaar weg langs molenlei en
trage heuvels zand, waar het vlakke
schootsveld de stad naar zuid deed
heersen, daar hield het leven stand
en ging men altijd door op dat mooie
stukske Brabant, waar de bunzing
sloop, de vogels floten en kinderen
argeloos speelden aan de waterkant
het terrein was bondgenoot of vijand
de groene…
Bericht aan de generaal
gedicht
4.0 met 58 stemmen
19.200 Hij was het lied op mijn erf
het brood op mijn tafel
de vader van mijn kleinen
hij was de was op mijn huid
de warmte in mijn bed
de vogel in mijn borst.
Op een dag trok hij uit naar de bergen
om zijn land te verdedigen tegen de horden
om zijn kinderen te redden van de vernedering.…
Koekoek
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.243 Men ving de vogel met een stok
en bouwde vlug een koekoeksklok,
men moet sindsdien naar het uur niet meer vragen.
En hij roept koekoek, koekoek, koekoek...…