inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 87.982):

De Ontwapende Lente

De terugkeer van het licht laat zich onherroepelijk gelden,
wanneer de laatste zucht van winter uitbreidt over velden.
Het groen is weer in aantocht, geleidelijk en verfijnd,
wanneer gouden zonnestralen alles weer zodanig stroomlijnt.

De lente brengt een nieuw begin; vogels, bloemen, bijen
zullen in de warmte van haar omhelzing weer danig gedijen.
Zinderend zonlicht doet de natuur weer bloeien,
terwijl de winter loslaat, bevrijd uit haar boeien.

Waar een koele bries de ochtenden teder laat ontwaken
en de genadeloze koude wederom gedoemd is om te staken.
Waar vruchten tot rijping komen aan de toppen van bomen,
leg uwe oor te luister wanneer de ontwapende lente is gekomen.

Als voorbode van zomer en de bezieling van alle schoonheid
zet de lente de toon voor wispelturige beweeglijkheid.
Laat haar mantel je omarmen zonder oordeel en zonder schroom,
word meegevoerd in haar vurige omhelzing als ware het een droom.

Schrijver: René Vreulink, 15 januari 2026


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 14

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: