allegorie zonder zoet kind of bedienden

in vrijheid loste het plan op
als de onbereikbare bergtop
daar een wit voetje te halen
waar alle geuren verdwalen

diep in massief weggedoken
geen ziel die loopt te spoken
als de dag en nacht verlaten
sijpelt tijd niet door de gaten

elke richting kent zijn naam
de horizon rondom als raam
naar die wereld vol mensen
met hun grenzeloze wensen

hier wilde men niet komen
zodat hij weer kon dromen
teruggetrokken en in stilte
de leegte die hij altijd wilde

Biografie van deze schrijver

perspectieven

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.0 met 1 stemmen 18