7675 resultaten.
Witte steen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 mooie witte steen
ruw nog met aardgelaagde strepen
hem thuis gewassen en geslepen
eindeloos gepolijst tot hij schitterde in de zon
een naam er in gekerfd, een edele naam
die in eeuwigheid niet sterft
wel duizend keer gezegd
over het aangeharkte pad
ontdaan van afgevallen blad
naar de rustplaats gebracht
waar stille wijsheid van oude bomen…
Mijn pen en penseel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Beelden, niets is zo wonderlijk
bomen worden heldere sterren
kledingstukken ademen en leven
ze blijven ook naar mij kijken.
Ik begroet kinderen met regels
dans met ze op blote voeten
terwijl mijn penselen het doek vullen
vertel ik hun dagelijkse verhalen.…
Kerst in Kielegat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 De bomen langs de laan naar het station
Hun kale stammen zijn met licht omwonden
Dat vuurtorens soms ook bij vijvers stonden
Is nieuw voor mij, ik wist niet dat het kon
De Grote Kerk staat als een bastion
In Winterland, wil haar verhaal verkonden
Met oude teksten die ooit aftrek vonden
Geschreven in een Goddelijk jargon
Breda, je doet niet…
Wandeling
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
614 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige zomerdag
ratio in een oase van rust
gedachten in een zomers verlangen
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen
en zandkastelen…
Spin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
990 in India en ik was erbij
terwijl je taart at op Judith's verjaardag
Met andere armen zwom je
naar mij op het eilandje
verborgen in het riet
Ik zag je wel
op het bankje in de boomgaard
van oma en opa een familiegeheim
vertellen aan je zus
ze had de jurk met ruches aan
en was niet geïnteresseerd
Over de bomen…
Hippopotamus
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
514 ik denk dat ik het speel via mijn zus
normaal sta ik niet met de bek vol tanden
en praat toch ook niet echt de haut en bas
ik wond haar om één vinger van m'n handen
als zij niet zo kort afgemeten was
om nu dan maar eens to the point te komen
ze blijft bij elke tak wel twee uur staan
ze houdt niet zo van doorzakken en bomen
zo'n saaie…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 We schuilen onder een boom voor
regen die niet meer is. Eén voor
één vallen opgespaarde druppels
uit bladeren. De brede stam en
wijde takken geven geborgenheid
in de grijze nacht. Geen ster of
maan te zien in de mistige deken
aan de hemel. In de verte alleen
het geluid van een auto die niet
slapen wil.…
Hommage aan Patty Scholten
gedicht
3.0 met 7 stemmen
5.433 Halfstok bevlaggen luiaards nu hun bomen,
hoog in een treurbeuk kwijnt een rode wouw.
Alleen een uil kniest niet, dat wijze dier
beseft: in al haar verzen leeft ze hier –…
Kerstmis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
601 Onder de boom liggen
kerstcadeaus.
Het lijkt zo gewoon,
maar als je erover nadenkt,
is dat helemaal niet zo.
In vele gezinnen of bij
alleenstaande mensen ligt er
waarschijnlijk niets.
Het is niet
vanzelfsprekend,
dat het overal maar zo
is.
Als gezin waarderen wij
het dat we dit allemaal
hebben.…
Madelief vraagt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 oma's
in het buitenland
Ja, wij zijn gelukkig
de buren maken wel eens ruzie
maar wanneer we wakker liggen
doen we dat in vrede
We ontbijten en we wandelen
het hoeft niet bijzonder te zijn
wat je samen beleeft
Verdriet valt niet te vermijden
maar we lijden geen pijn
en worden niet vernederd
We hebben tijd voor de pracht
van de bomen…
Roep van de uil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Tumult in de bomen
een vogelparadijs. Slanke
jongens strekken zich uit
De trommel brengt het wiel
op gang, een spinnenprins
zet zijn armen en benen
neer op de tonen van de fluit
en danst het tijdwiel rond
De slangen richten zich op
Vlak voordat ik in slaap val
opgerold in mijn mand
roept weer de uil…
Fietspaden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 en
je e-bike vliegt, zweeft
Bont Zandoogje
als had je als vlinder geleefd
Groot Koolwitje
op dat fietspad zit je
Oranje Zandoogje
waar fietspaden kwamen
kregen ze vlindernamen
Bruin Zandoogje
in versnelling vloog je
helling af helling op
in de bocht noodstop
tegenliggers die niet wijken
laten ze verdomme uitkijken
zonlicht door de bomen…
Klanken van de van de vroege ochtend
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
508 ’s Morgens tussen zes en zeven
is mijn uitverkoren uur
want buiten is het leven
dan even van de natuur
Ik slenter tussen struiken,
bomen, bloemen, groen,
zie vogels zingend de straat gebruiken
en huppen in ieder plantsoen
Ook het achtergrond gezoem
van menig gevleugeld insect,
brommend geluid van bloem tot bloem,
wordt nog niet door menselijk…
Daar kraait geen haan naar ?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
588 De schors bewaart
het hart dat ik ooit
in bomen heb gekerfd,
de levensringen blijven
de bast en de kern zo
zwart zoals mijn
gedichten vol fabels
zijn geverfd, daarop
heb ik mij telkens
weer verkeken, wel
de grenzen opgezocht,
die bleken in waarheid
flexibel te verschillen,
te verbleken in onze
zandloper loopt het
zand in…
Het bankje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
493 we droomden
liepen als vanzelf
het pad van deze
geweldige zomer
op zoek naar
wat stukjes geluk
de bomen kleurden
toen nog in groen
je lach tussen
bloesemende ogen
het herfstig tafereel
toont nu teveel geel
het bankje voor rust
met het kapotte plankje
gaf de smaken weer
terug van hartstocht
en haast liefhebben
ging vaak veel te…
Winter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Kale bomen,
alles grauw en zwart.
Mensen gezichtsloos.
Weggedoken in muts en jas.
Huiverend, ploeterend
in weer en in wind.
Zoekend naar warmte
bij huis en bij haard.
Toch was het eens anders,
herinneringen blijven bewaard.
Om sleetje te glijden
een tocht op de schaats.
Daarvoor is alleen
in de winter plaats.…
De roep van het hert
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Ik rijs vandaag als een boom
in het bos, als een vogel
die verlost is uit z’n kooi;
liefde welt in mij omhoog,
levenslust stuwt me reeds voort
op het eeuwig wilde spoor.
Cernunnos, Ik rijs met U,
nu ik steeds Uw lokroep hoor.…
we zouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 opgaan in een
samenhangende
zwerm dat waren
onze drie diep
gekoesterde
drie verlangens
als bonobo’s
zouden we
over elkaars
haren strijken
en elkaars
handen beroeren
onze ogen
zouden elkaar
zoeken om te
weten of we
samen nog
oké zijn
de spreeuwen
zouden
in de winter
vertrekken
de bonobo’s
zouden
hoog in de
bomen…
In grond die ik niet heb gekozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 kan ik niet komen
Mijn takken reiken
steeds sterker, steeds verder
Kinderen klimmen erin
Ze kussen zich
lachend een toekomst
In grond die ik niet heb gekozen
in niemands schaduw
word ik ruw en rimpelig
In hitte, sneeuw en storm
breken en sterven er takken af
Ze reiken steeds
dunner en korter
Nesten waaien eruit
naar nieuwe bomen…
ruggengraat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
480 door het leven
gekluisterd aan
het Blauwe Huis
kapot lijf kapotte liefde
het verscheurde leven
op het doek de verliezen
dreigende luchten
bloed gaat over in bloemen
aderen verbinden mensen
en altijd haar intense blik
haar ogen houden ons vast
we moeten naar haar kijken
ze trekt aan ze duwt weg
ze is een lint een lint
om een bom…
Salix babylonica
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 Bij mensen al te vaak maar nooit bij bomen.…
Aktion T4 Brander
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
486 zijn carrière switch
snapshots in zwart-wit
witgepleisterde
barakken leken op
Tiroler huisjes
namen dragend als
Gottes Heimat en Schwalbennest
aangeharkte tuintjes
op de achtergrond
dwangarbeiders figuranten
in burgerkleding
aan de horizon
torenden in de verte
twee grauwe grijpers
een witte schoorsteen
stak boven de bomen…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd samen
voorbij de grens
die zich nu wel…
Pomona
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 Waarmee kan ik je nog verrukken
Enkel een mand met dode mussen
Wat kruisjes als symbool voor kussen
Niet eens een trap om fruit te plukken
Je hebt mijn Venusbeeld geroofd
Het is gedaan met al mijn ooft
Het rot, is beurs, de bomen huilen
Ik zoek beschot waar ik kan schuilen
Hoe sterk was jij in overwinnen
Mijn tuin was degelijk omheind…
Blauwe deken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
461 man die de woorden zoekt
verlaat het huis door het raam
hij voelt de pijn terwijl hij boven
de bomen -verder en hoger-
door het luchtruim zweeft
zijn tijd is niet opgeheven
hij valt niet voor eeuwig uiteen
het moment is nog niet gekomen
laat hem dan opnieuw nog even
pijnloos zweven boven de stad
-verder en hoger-
laat dan…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd samen
voorbij de grens
die zich nu wel…
Toedeloe!
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
606 Ik ben het zat, ik wil het niet meer horen
al dat gezeur dat komt mijn neusgat uit
ik draai mij om en richt voortaan mijn oren
naar bos en boom, waar blij een vogel fluit
Ik ben het beu, ik wil niet meer gedogen
al dat gezwam dat grijpt me naar de strot
ik keer mij om en richt voortaan mijn ogen
naar wei en hei, voor bij- en bloemgenot
Ik…
Verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Bekend zijn de bomen van het leven,
onzeker de paden van het bos.
Liefde is het mooiste dat je kunt geven,
laat elkaars hand nooit los.
Samen deel je vreugde, voel je verdriet en pijn.
Samen blijf je verbonden ver voorbij de lijn.…
Boszicht
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
606 hier komen ik en het verleden samen
waar de wortels vertakken onder het zand
ik liep er vaak, en verafschuwde het land
dat zich schaamde voor sommige namen
in mijn bos zou ik weer worden geboren
het eerste als een onbeduidende knop
die zijn weg zocht naar de absolute top
waar alleen de harde wind kon storen
niet elke boom was een goede kameraad…
Laatste strohalm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Voorafgaande aan
het bijzondere moment
dat tot een hoogtepunt zou leiden
ging hij geheel onverwacht
een nederlaag tegemoet
historisch in zijn verslagenheid
Er waren angstige dagen geweest
van grote twijfel in de buurt
waar de groene bomen zwegen
en natte regen alle talen sprak
Sprakeloos was hij geweest
in al zijn nederigheid beledigd…