36197 resultaten.
Met lentelicht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
438 zal ik je haren
al met lentelicht
laten stralen
of wat
lieve schemer
voor je halen
als de zon
zijn warmte
heeft gebracht
want de
avonden zijn nog
guur en koud
jouw jaren
tellen niet want
jij leeft zonder oud
in een perspectief
waarin jij liefdevolle
vrijheid geniet
nog altijd speelt
er licht op jouw
tijdloze gezicht…
Haar losse hand
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
428 zij drift
zonder gewicht
op de wind
beweegt als
een vogel
in glijvlucht
haar lach
tekent zon
op het strand
kleurt zonder
schaduw een
witte golvenrand
waar gedachten
dwarrelen uit
haar losse hand
ook zij deelt
de database
die schepping heet
kent de momenten
van loaden tussen
cloud en heet zand…
Queen Jane
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Zijn plannetje bedierf,
daar er een zoon verscheen.
Twaalf dagen later stierf
jij in het kraambed, Jane…
Snaren van de ziel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
593 De zon gaat kopje onder
ik kan haast niet wachten
tot ik je in mijn armen sluit
de maan schijnt zacht en zoet
ik heb je zolang gemist
en verlang naar je warme huid
Nu je zo dicht bij me bent
in je nachtpon van rood satijn
nu je halfnaakt voor me staat
aan het begin van de lijn
is er geen plek op aarde
waar ik liever zou willen zijn.…
Stil
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 De zon schijnt lichtelijk
door de ramen.
Eigenlijk heb ik daar
bewust voor gekozen.
In al mijn overdenkingen, neem ik
gedachtes en herinneringen met
mij mee.
Het is soms zo bijzonder
wat stilte doet.
Het is een voorrecht, om
dat te mogen blijven doen.
Stilte en soms rust
nemen is heel goed voor
je brein.…
Volle oogsten
netgedicht
4.5 met 73 stemmen
453 ik wil
dat de zon
gaat schijnen
maar zij
breekt haar
stralen tot een
zielig kwijnen
verlang naar
een strelend plagen
door de wind die
als warmtedrager
met verrassend
koude vlaagjes een
frisse balans hervindt
geef mij maar
de zomer
met stukjes
prille lentebloei
groei die nog
seizoenen mee gaat
en ons volle oogsten laat…
Een sprankje hoop
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
438 Het bosmeertje dat golft
zachtjes over het fijne zand
De zon die dan opkomt
verlicht langzaam het strand.
De wolken drijven
langs de egaal blauwe lucht.
De bloemzaden verspreiden
en vervliegen hun tochtelijke vlucht.…
Het gespiegelde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 jij voelde meer
wenkte de hemel
zag je ogen lichten
toen de eerst zon
je lach verguldde
waardoor warmte
ineens zichtbaar
was en speelde
in energetisch zijn
het waren geen
magische krachten
of mystieke invloeden
van tijd en materie
dat wat wij ervaarden
was het gespiegelde
universum in de
majestueuze gestalten
van ons twee…
Diogenes!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Om naakt te zijn
keer ik terug
naar het gras
naar de grond
om alleen te zijn
met de aarde
Hier sta ik dan
slechts in water en lucht
in de ijskoude wind
in de hitte van de zon
in een zandstorm
en in de striemende regen
Waar vind ik een mens?…
Zonpirouet
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
459 Een stralend gebed
als een zonpirouet
van Guido Gezelle
Pimpelpaarse papavers
verkonden blij
de boodschap
virginica mertensia
Na de rhododendrons
verschijnt de akelei
en als het voorjaar
verglijdt
de zon naderbij
baart mijn agapanthus
een pantagruel
Een stek uit Lhasa
siert de geranium
himalayense
de veldkoningin
der…
dit zijn de dagen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
478 dit zijn de dagen van
stofwolken en
woestijnhitte
van zout zeep
vuren en
dodendansen
dagen van
bochten en
ravijnen van
vrijplaatsen van
doekjes voor
het bloeden
dagen van
gesloten harten
en deuren
van branden
droogte en de
onbarmhartige zon
dit zijn de dagen van
korte dromen
van lethargie
bedrieglijke kalmte
inktzwarte…
De hybride ruimte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 nat bewogen
de luxe
transparante
gordijnen in
de hybride
ruimte tussen
nevel en mist
waar stilte
gekist lijkt
te zijn omdat
er druppels
memoriam met
afwaterende
geluiden
stromend
afscheid namen
zoals ook het
grijs van het
moeizaam tot
ontplooiing
komend
ochtendlicht dat
al door zon vaal
werd uitgelicht…
Haiku in het winterlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
436 In het winterlicht
Scharrelen de wadvogels
Op de wadplaten
Kokmeeuwen lichten
Wit zilvergrijs vuurrood op
Boeggolven breken
Stormmeeuwen wulpen
Zilverplezier tureluur
Doorwaden de geul
Slenken glinsteren
In diepblauw met de zon mee
De twee zeehonden
Blikken nieuwsgierig
Vanuit het Waddenwater
Geen visje te zien!…
Nooit meer lui
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 Je haalt alles uit jouw mogelijkheden
riskeert veel met jouw onmiskenbare talent
nooit meer lui, hoor ik je zeggen
en je schrijft opnieuw een enerverend gedicht
de blauwe maandag is een maand geworden
de zon en de maan hebben een gezicht
nooit zullen woorden muren worden
je zoekt contact met een herkenbaar gedicht.…
Verval
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 de schepping
was voltooid
overal waren
de klokken
gaan tikken
op het uur nul
omdat de mensen
anders zouden
stikken zonder
zuurstof bomen
zon en natuur
het raderwerk
was universeel
onvervangbaar
door de mens
waren er
ongewenste
haperingen
waarna verval
was ingezet met kains
ezels kakebeen dat
abel had neergelegd…
menhir
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Millennia
kwamen en gingen
de seizoenen;
geselden regen en storm,
brandde de zon
en beet de vorst;
de steen bleef staan,
toonbeeld van kracht
en incasseringsvermogen.
Fier baken van stabiliteit
in de eeuwige stroom
van verandering.…
Raven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
580 Ze wisselen
in verstrikte tijd
snavels en veren uit
Gijzelen elkaars dromen
kruipen over vloeren
met scherven bezaaid
Ze grijpen bloedige letters
brengen zonder iets te begrijpen
met fladderende vleugels
En dichtgeschroeide ogen
achterstevoren verhalen
van zon naar aarde
Een krijsen in de ruimte
van een zwarte
onheilspellende…
Een Leven met verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Een Leven met verdriet
Wat ze je ook aandoen
Doe dat bij een ander niet
Een Leven met verdriet
Een Leven met pijn
Het kan niet alleen maar roze geur en manneschijn zijn
In het leven zit het mee of tegen
Na de zon komt altijd regen
Er zijn vette en magere jaren
Een Leven met verdriet
Maar ooit daar moet je in geloven
Ligt er ook iets…
Gedachte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
567 Ik ga even
met u delen:
Bomen met de kleuren
van de zon op mijn gezicht
Een jonge appeltaart
Met slagroom zoet
Jouw warme handen
die ik nodig heb
Een vogel, vogels, zachtjes
En alles is
ver
weg
Dit alles bij elkaar
Die letters
En die woorden
En die zinnen
In regels, notabene
Het is eigenlijk
niet veel meer
dan een geboorte…
daglicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 om wolken te vangen
komen we handen tekort
voor het doorgronden van de zon
ontbreekt de tijd
de hoek is laag genoeg
voor de vlakheid van een wand
waarom is het donker afwezig
bij eenhuizig nachtzicht
vraag niet naar een droom
die is niet bekend
met dichtheid van kleur en vorm
tussen vuur en stoom; lichtbewolkt…
Van verre komt de lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Een mooie morgen met wat zon en wolken,
en vogels die al even zingen zonder schroom;
ze vliegen in en uit de nu nog kale bomen
maar zijn voor mij toch al de vreugdetolken
van lente die eraan komt, durf te wachten
en oefen je geduld nu dag na dag
want straks komen weer bloesems aan de bomen
en zullen die ook wel wat pijn verzachten.…
Souplesse
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 Dat je je niet los kunt maken
van een fijne gebeurtenis
Je telkens teruggaat in dezelfde film
Alsof dat het belangrijkste was
Dat alles wat je nu doet
daardoor gekleurd wordt
Dat je niet naar politieke podcasts
kijken kunt meer
Alleen maar die zon
Die mooie weggetjes
Alleen maar de grappen
maar ook de ernst, met jou
Dat alles zo…
Zonnekracht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
146 Warme nachten, hete dagen
Flessen water en wat ijs
Zonneschermen, zonnebrillen
Vaak insmeren is nu wijs
Buien tussen hittegolven
Geven bloemen extra kracht
Kleuren overal aanwezig
Zonnevuur in al zijn macht
Heksen plukken kruidenwis
Als de zon meest krachtig is…
hoe in jou de zon opging
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.128 wuift
je felle blonde haar
gouden krullen zullen altijd
je aanwezigheid onthullen
een stralend middelpunt
die aandacht is gegund
ik heb je steeds gemogen
en wil altijd bij je zijn
door je lach heen kijken
weten wat je moet verbijten
voor de schone schijn
ik heb je liever dan
je ooit zult weten,
nooit zal ik vergeten
hoe in jou de zon…
Her I-zone
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
394 Hij was qua energie nogal beperkt
De herseninhoud van haar schedelpan
Ze zat al wekenlang in haar cocon
Met een burnout en was zwaar overwerkt
Haar aandachtsspanne slonk, zo ook haar scope
Niet verder keek ze dan haar eigen I-zone
Haar conditie en 'mental horizon'
Ontnamen haar veel levenslust en hoop
Iemand zei 'Kom toch eens…
Hoezo Oud
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 steeds moeilijker
vindt de sleutel z’n slot
zelfs zonder te
hebben gedronken
giet ik de thee
net langs m’n kop
raak de draad van
het verhaal zomaar kwijt
er valt ongewild een stop
de coördinatie is tot
kindniveau geslonken
maar ondanks dat bekijk
ik het met een glimlach
want het is zeker morgen komt
de zon zonder haperen weer…
Voorbij die mooie zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Fier stond ik in mijn helderheid
een zomer lang te staren aan de hemel
getekend met een eenzaam venijn
om jouw gevluchte lichaam te warmen
met de zonnegloed van mijn schijn
jij keerde jouw vermoeide lijf
naar links en liep naar de rivier
om je in afzondering te wenden
tot de kikkers die daar sliepen
de prinsessen die er riepen
hongerige…
Haar hoge C
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.160 Haar hoge C
verweeft orkest
en viool
golft mee op de wind
over bergen,
door de dalen,
streelt ze kussend
het ruisende lover
in de wolken
onder de zon
stralend zuiver,
geeft ze de lucht
een hemels gehoor,
zo harmonieus
het is alsof
ze betovert.
Haar hoge C
streelt zacht
het diepst van de ziel
van oor tot oor.…
Festina lente: 2. De Jonge Eik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 Voor de eikel goed en wel begrijpen kon
waarover de uil sprak met de maan en de zon
bleken zij klaar met vechten en filosoferen.…
Mijn Landschap
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
576 In de leegte van het eigen hart
in dat mooie landschap
is ruimte genoeg
om het verdriet te laten wegvloeien
waar tranen als een blauw bergmeer
worden weerspiegeld
de grauwheid verhullen
want ook liefde die er nog altijd is
kan er groeien en bloeien
vanuit hemel en aarde samen gekomen
een vlechtwerk als verbintenis
waar bloemen en lieflijke…