5397 resultaten.
dat zwaard van dit minst kwade
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
420 gesmede schitterwoorden
uit dat liefst vermeden era
toen die dragende schaduw
door waarheden verzadigd
die venijnige stilte als leegte
voor zichzelf houden wilde
met angst voor dat blijvende
zwijgen van die oprechtheid
als dat leidend lijdensverhaal
eenzijdig vertaald perspectief
voor die dief die heilige graal
van die veilige aftocht…
Onvoltooide lijnen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 Ik twijfel altijd
over de kunstvorm —
of een regel voldoende is,
of stilte het gewicht draagt
van wat ik voel.
Woorden schuiven zacht,
vinden elkaar
zoals licht door ramen glijdt,
en soms lijkt alles
precies te passen
zonder dat ik het zeg.
Misschien is de kunst dit:
niet het antwoord kennen,
maar blijven aanraken
wat tussen de…
Heet ijzig Zout.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
733 Zachte zo droeve pijnen versmolten tot zeemzoet hitsig parfum universum overtreffend
Poesjes en hondjes en konijntje vrij blij dansend rondom klaterende beekjes, zalig ook zo intens vredig
Navelstrengbloed Timmeke lacht hemelsbreed wanneer de Spike emotioneel fluistert : mama Tim, eindelijk verenigd en dromen bestaan.
Universum juicht en hemelen…
Weersinvloeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Misschien was ik het
die je door de straat zag lopen
met een glimlach
of een knipoog
links en rechts.
Ach, de zon scheen
dus moesten we wel vrolijk wezen
zoveel dagen dreven al de wolken
en huilde de wind natte tranen
tot de zon hen verdampte.
Nu loop ik weer door die straat
met een glimlach en een knipoog
lach naar iedereen links en…
Levensmysterie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
214 Schoonheid van landerijen
door stilte gedragen
door licht dat schaduw wekt
maar toch mysterie niet ontrekt
aan leven in allerlei vorm.
Is daaraan het individu
de maatschappelijke stijl ontrezen
van waar de mens zijn schreden zet
waarin geen regelmaat valt te lezen
los van evenwicht, los van crime of wet.
Slechts de schoonheid der stilte…
De tijd
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
285 De tijd gaat te snel
Er is teveel te doen
De tijd rent vooruit
Ik probeer bij te blijven
Maar raak achterop
De tijd van vooraan lopen is voorbij
De processie trekt verder
De fietser demarreert
En ik kijk toe
Hoe het leven voorbij stroomt
En ik roei zo hard ik kan
Want aan de overkant wordt op mij gewacht
In een nieuw leven…
Langzaam uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 Het is stil, en toch zo luid,
in dit kapotte hoofd van mij.
Het gevoel van opgeslokt worden door de leegte,
toch blijft de paniek zo dichtbij.
Vaak heb ik het gevoel
dat ik in een soort verloren niemandsland ben.
Zo alleen, zo kil,
waar zelfs de regels van overleven ik niet ken.
De wereld vliegt onophoudelijk aan mij voorbij,
ik voel me…
BLADERSPEL
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
307 Op de geliefde Efteling
geven korte regenbui
en haastige zonneschijn
het najaarslover
opduikende schittering
en neerdalende dofheid
tonen sprookjesgebeuren
van het kleurrijke bos
hoe het zich bij de mensen
zowel terug mag trekken
als weer verschijnen.…
Taal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
266 Luisteren zonder te reageren,
Is voor de spreker geen sinecure,
Heeft geen idee d’luisteraar vindt,
Of die überhaupt wel luistert.
Daarom is belangrijk de luisteraar,
Aan d’spreker respondeert,
Al is het maar met diens mimiek,
Die ’t gezegde waardeert.
Communicatie, woord en geschrift,
Is essentieel voor d’menselijke vooruitgang,
Zonder…
Zangen in het ochtendgloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
299 Ik wist het nog zo zeker in de nachten
precies waar ik over zou schrijven
de hele tekst had ik in mijn gedachten
en ik wist zeker dat die daar zou blijven.
Dat had ik dus mooi kunnen dromen
want bij het eerste ochtendgloren
waren mij alle woorden al ontnomen
en kwamen de vogels mijn tekst verstoren.
Nou zijn er voor en dichter ergere dingen…
IK DUID DE DUIDERS VAN JONG TOT EUS!!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Geduld het gezegde zegt
geduld is een schone zaak
en dat is het ook
en heb ik mij ook eigen gemaakt
want met al die duiders tegenwoordig
van jong tot eus
al die meningen over meningen
je zou bijna je geduld verliezen
en ze niet meer lezen
niet meer tot of in je opnemen
maar toen keek ik in de spiegel van mijn ziel
en zag mezelf…
Dagelijks geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
316 Het waren rozen
die mij nafloten
in de perken van mijn tuin
en in de hoge eik
in het dichte lover
groette mij de nachtegaal.
In het zonlicht
in de vijver
blonken de vissen
goud van kleur
en zong voor mij
de boerennachtegaal.
Het leek al genot
geluk dat de wereld bracht
in die helder
schijnende ochtend
na het duister
van die zwarte…
Stof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 Als zand verstrooid door vele levens
Heeft U mij vanuit stof laten wederkeren
Ik ben door Uw vingers geglipt om het licht vanuit Uw duizenden lichtbronnen
te weerkaatsen
terug naar Uw alziende ogen
Laat mijn ego leeg worden als een woestijn
Verken de dorre plaats
Bewoon het en laat de zandduinen zingen
Maar laat Uw voetdrukken daar nooit…
Voorbij de Eeuwigheid
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
452 Tijdloos ‐‐‐ Getijdeloos
Geen Maan
Geen Zon
Vruchteloos
Donker
Niets
Geen Weten
Voorbij de Eeuwigheid
‐‐‐ ligt wat geweest is.
Het is
‐‐‐ niets.…
homo individualis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
241 wat het ook zijn mag
wat mij naar binnen trekt
naar mijn binnenste kijken laat
wat in beginsel verwezenlijken wil
om mijzelf bij elkaar te houden
van alles wat ik waarneem
één geheel te vormen
van dichtbij gezien
binnen mijn oogkaders
in een spiegelbeeld van ik
leven van geboorte tot dood
door eigen zicht bekeken
als stevig evenwicht…
Dankbaarheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
268 Waarom ben ik ineens zo blij
omdat de zon weer schijnt
na dagen somber weer?
Er hangen nu nog wel wat gele
blaadjes, die binnenkort met wind
en regen ook wel vallen gaan,
maar toch vervult mijn hart
zich nu met hoop want straks
komt weer een nieuwer licht
en gaan de dagen ook weer lengen.
Wat ook nog de winter straks
misschien zal brengen…
Volwassenheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 Ik dacht dat volwassen worden
iets was met sleutels, rekeningen,
met een grijns die zegt
dat je het allemaal wel begrijpt.
Maar het lijkt meer op wonden
die niet genezen,
op stilte dragen zonder vragen,
weten wanneer je moet zwijgen
omdat niemand echt luistert.
Volwassenheid is leren
mensen te verliezen zonder geluid,
leren lief te hebben…
Tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 De tijd is geen rechte lijn
maar een spiraal
waar einde en begin
kruisen onderweg
schijn en zijn
bedriegen elkaar
niet wat ons bezighoudt
is van tel
maar de lijn
van er te zijn
de vliedende curve
dat is de tijd
een afgemeten stukje
oneindigheid…
Kierkegaard
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
468 Welke trits had mij destijds
in schier onheuglijke tijden
danig te pakken -
aan het denken gezet,
dwalend als zoekende geest
ondergedompeld in het hoge noorderlicht?
De angst voor het zijn
versus niet zijn
en dan met name de twijfel
en het grote niets der vertwijfeling
O neen!
Niet zij, de Noorderlingen
Belcampo, het nihilisme…
Winterzonnewende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 De duisternis wordt licht
Het gevecht een tedere omhelzing
De hebzucht soberheid
Irritatie wordt compassie
Hard wordt zacht
Het hoofd reist naar het hart
Vastklampen verandert in uitnodigen
De kilte in warmte
Oorlog maakt plaats voor vrede
Onrecht verdwijnt voor rechtvaardigheid
Competitie hulpvaardigheid
Kalmte doet de onrust zwijgen…
Vrijheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
384 er gaat een zacht gefluister
door de dorpen, door de steden
in elke taal een eigen lied
toch klinkt het unisoon:
vijheid, vrijheid, voor alle mensen
eerbied, liefde voor iedereen
er klinkt een zacht gefluister
in grote katedralen, in kleine kapellen,
vanop de minaret, uit heilige tempels
vijheid, vrijheid, voor alle mensen
eerbied, liefde…
WANT WIE ZONDER ZORGEN IS, DIE KEN IK NIET!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
339 Wie zonder zorgen is
die komt niet in het Guiness Book of Records
want zonder zorgen bestaat niet
in mindere of meerdere mate, tussenmaten: zorgen, zorgen, zorgen
zorgen bestaan van jong tot oud
van het lichaam en van de geest en daarbuiten
en wat zonde of heel jammer zou het zijn
als we dat niet onderkennen, weten
natuurlijk "Als ik…
In het Schemer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
422 In het schemer
van de Droom
speelt de Schaduw
met haar vorm
Grillig is haar natuur
haar schimmenspel -
als een Balinese dans
een schaduwpop op stok
In de droom
is de Schaduw
meester in illusie
grillig is haar verschijnen
Wat zie jij in de Schaduw?
Een illusie van een dag?
Helder is de Droom
in jouw bewust zijn.…
Thuiskomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
404 Een thuis heeft kamers die stilte ademen
met ramen die naar binnen kijken
en zon doorlaten waar het donker is
De woonkamer hoeft niets te bewijzen
Gedachten mogen rustig rondlopen
Gevoelens mogen zitten waar ze willen
De klok tikt oneindigheid
De kelder bewaart wat vergeten is
Op zolder ligt stof op de namen
Scheuren in muren kennen…
Tussen regels
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
306 Tranen zitten niet op papier.
Ze blijven hangen
in de hand die aarzelt
boven de zin.
De schrijver kijkt toe
hoe woorden weigeren
hun werk te doen.
Ze liggen stil,
alsof ze weten
wat ze zouden verraden.
In het gedicht
is geen schreeuw,
geen uitleg,
geen redding.
Alleen wit
dat zich voordoet als rust.
De tranen doen hun werk
buiten…
Mezelf ontdekken
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
347 Je bestaat zonder gedachten
Maar gedachten kunnen jouw leven beheersen
Laat dit niet gebeuren
Vertel jouw leven in geuren en kleuren
Durf jezelf te uiten
Dan komt de ware ik
Naar buiten
Ik dicht al heel lang
Dat maakt mij minder bang
Door met woorden te spelen
Uit ik mij in gehelen
En kan ik mezelf minder vervelen…
Hocus Pocus in Hoboken II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
337 De ontwikkeling van het ik,
het ego,
is een precair proces,
zo blijkt maar weer.
En wat waar,
of waarheid,
is,
is
afhankelijk van
wat je definitie
is.
Ik denk
dat mijn gevoel
mijn gevoel is;
ik voel
dat mijn pijn
mijn pijn is;
ik zie
dat de waarheid
verloren gaat
in de zeeën
van ikken,
van ego's,
die de waarheid
toe-eigenen…
Restwaarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
347 van alle mensen die hun lach
hebben begraven in een update
loopt dertig procent dwars door je heen
een glitch in hun systeem
pas na de botsing kijken ze om
met ogen die alleen eigendom spellen
alsof de wereld een afgesloten bèta is
voor hun eigen gelijk
de rest is ruis op de achtergrond
armen op halfzeven
vleesgeworden moedeloosheid
onder…
Keuze van dag en nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
354 Dikwijls gooi ik de deur dicht
en sluit de ramen
de muren zijn blind
daar kan niemand door naar binnen
ik verduister de zon
en laat de maan verbleken
de sterren vallen
dag en nacht zijn een-en-al droefenis.
Maar als de volgende dag
de kim weer gaat gloeien
en de zon zijn glorie over de aarde spreidt
warmte de bltnden ontdooit
dan open…
Vrede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
625 Midden het jaarlijks feestgedrang,
overvloed van lampenschijn en zang,
tot beneden in een karige winterstal,
staan jij en ik, - niet van ver gekomen,
weinig koning en veel herder, - gebogen
over de onschuld van een slapend kind.
Van de houten Jozef naar zijn moeder,
zweeft de ouderlijke droom dat hun kleintje,
anders dan voorspeld, zoete…