5638 resultaten.
Donderwolken
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
830 De ene wolk na de andere schuift aan,
het kan plots heel snel, héél mis gaan,
oncontroleerbaar onvoorziene krachten,
nemen je over in jouw troebele gedachten.
Alles vervaagd, wat ooit zo mooi was,
van engelengezang tot miskenbare Judas,
standvastig verlies je alles om je heen,
als jij gooit, die pijnlijke dondersteen.…
Helaas, de leeftijd... 1+2
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 Helaas, de leeftijd… 2
Wat zou ik graag nog eenmaal
daar lopen langs de rivier met jou
genietend van watervogels en planten
in alledaags landschap
met koeien, kalveren, paarden
of schapen in de wei
wijzend naar vissen in het water
kijkend naar vogels in de lucht
tussen verschillende vormen wolken
dikwijls denk ik daaraan met een zucht…
carpe diem quam minimum credula postero
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
939 en de wolken drijven verder in de blauwe lucht.
De bomen staan daar vertrouwd op hun plek,
en de vogels zoeken daar een mooie stek.
De bloemen tonen al hun vormen en kleuren,
met hun heerlijke overweldigende geuren.
In gedachten aanschouw ik dit keer op keer,
Het is machtig, stil en zo'n serene sfeer.…
DRIJVEN OP EEN LIEFDESWOLK
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
777 Ik streel jou waar mijn handen voelen
heel jouw fantastische lichaam, zacht
Je beide wangen voelen lekker koel en
ik voel dat ik naar jouw liefde smacht
Ik streel je teder en met gesloten ogen
op elk streepje van je fantastische lijf
Vele uren zijn inmiddels omgevlogen
sedert ik op deze wolk van liefde drijf
Ik streel je verrukkelijk mooie…
in het duister geklemd
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
833 barakken waar doden verblijven
half in muren, op betonnen vloeren, in oneffen uren
half boven grijze wolken, ergens hoog
ruggengraten, gebroken in een gracht met as
en weke lijken, er is geen steen meer, niet eens een boom
die nog kan slapen
met mijn witte handen raak ik een naam aan,
het glasraam waarachter ogenblauw
staart naar wanhopige…
zondagmiddag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 zon verwarmt het stadion volgestroomd met
levendige gesprekken de behaaglijke geur van
sigaretten warm aangeschurkt tegen jassen
het uitvoerig betoog van tabak de hemel welft
genegen over de opkomst van spelers
na de eerste helft is er een tegenslag een wolk
legt het veld naar een grijs vlak veroordelingen
van de tribune het spel wordt…
Zomers landschap
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 zomerse kleuren
met melkwitte koeien
en zeegrijze meeuwen
boven grasgroene duinen
in helderheid van zonneschijn
en grauwheid van humeur
zijn fratsen overbodig
gaat arrogantie niet op reis
landschap komt fleurig tot gedachten
heldere beekjes stromen over rotsen
zwarte kraaien verhalen van zomer
protesteren tegen alles in taal
wolken…
Wat mij betreft...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Ik wil voor jou de wolken doen verdwijnen,
alleen al voor je mooie lach.
Ik wil met jou wel duizend zeeen varen,
met jou wel vliegen, dag en nacht.
Ik wil jou altijd in m'n hart bewaren,
als je weer eens zo prachtig lacht.
Ik wil met jou miljoenen jaren reizen,
voorbij de zon, voorbij de maan.…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 bruggen luide kreten slaken
meerminnen schitterende lijven schuilen
in gedachten van de grachten
getijloze bruggen krommen de rug
natte straten dragen sporen
van wagens die vroeg uitladen
het leven verloopt niet op afstand
ochtend en avond zwemmen als vissen
de haven binnen zo lang als
mensen zich herinneren
uit zee gedreven hangt
een wolk…
De weg naar golgotha
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 van gethsehmane
om daar in rust het avondmaal te delen
ook judas is daarbij maar vertrekt voortijd
verraden wordt hij vastgezet
veroordeeld door het romeinse recht
bespuugd en gehoond loopt hij met
kruis en doornen kroon de weg naar golgotha
tussen twee moordenaars
die hij hun zonde nog vergeeft
en terwijl de aarde beeft onder donkere wolken…
Mopperkont
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
787 Oké, het is een sombere dag,
die ik zomaar beleven mag,
de regen, deert me niet, de wolken zijn prachtig,
zie je dat niet?
Niks geen sombere dag,
doe zolang je kunt en LACH!…
begin van het schrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 mate van een verleden tijd
we lazen allang
voor we konden schrijven
het schrijven
begon met wat krassen
op een mosselschelp
hebben we gevonden
500.000 jaar oud maar
als die ene schelp
ons nu bereikt met
z'n doordachte krassen
hoeveel zijn er verloren gegaan
evengoed de vraag
terwijl je
naar de hemel kijkt
en de wolken…
‘t Viel water nu genoeg, of nooit!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.758 Tenden is ‘t, en moegebrield,
‘t is alles uitgedropen:
laat vrij, - nu zijn de wolken weg! -
vandage ons daglicht hopen!
31/7/1895…
Wie 't Christendom verdrukt
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.669 Wie wijs is, zie op Hem, eerbiedig' zijn besluit;
En wachte op zijne komst, in donkerheid en wolken!…
Intrige van geluk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 Het geluk met jou is als een intrige
bewandeld in een oud schilderij
van een slootkant nabij een bos
soms ben ik de kwast
van jouw beweging
en laat jij kleuren los
door de groen gerande
eenvoud van het bos
een andere keer beweer ik
dat jij zoals de wolken bent
in weerkaatsing op het slootwater
terwijl ik mijn worm in zee gooi
we kussen…
ALLEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
931 Kònden zij het blauw bevolken
Met hun beeldende gezichten,
Tuinen zouden door de wolken,
In een teelt van rozen, lichten;
Ieders ander land ging gloren
In een glans van zomerweders,
En zijzelven, nieuwgeboren,
Zweefden op ontploken veders.…
In een rooswolk van verlangen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
714 Hij opende het licht doorheen het duister
en kuste mijn tranen tot een lach
hij sprak mij moed in zacht gefluister
tot ik de zon weer door de wolken zag.
Hij keek over mijn plannen en mijn daden
vol bescherming reikte hij zijn hand
hij vertrouwde mij toe: nooit te verlaten
en 'k voelde zijn onafscheidelijke band.…
Paasstukjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 terwijl hij naar hem kijkt tijdens
hun laatst gezamenlijk avondmaal
hoe hij verraden is en opgepakt wordt
voor het schijnproces door bezettersmacht
hem ontgaat de rechtsorde want
leugenaars en spotters in het wuivend geel
hebben hem met doornenrood gekroond
hij zou in leven koning worden maar
draagt zijn kruis naar de calvarie berg
waar wolken…
dakloos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
666 ik leef bij de rivier
ik slenter daags de glooiing langs
onder dak van zon en wolk
bruggen zijn m’n vrienden
ik slaap met hun gespannen bogen
hun kruizen van geklonken staal
ik duld het dreunen van hun dek
voel des nachts hun draden trillen
mijn beste vriend is een betonnen viaduct
dat voortdurend onder spanning staat
het wiegen van…
Roze bloesems van mei
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
760 'k Heb ooit in mei het lentekleed gekust
de roze bloesems teder aan mijn hart gedrukt
nu ziet alles somber, triest en grauw
of ik mei in een depressie aanschouw
de wolken zijn veel te vaal en grijs
hangen zwaar van stofhagel en ijs
en waar de ijsheiligen gaan wonen
gaan zij het lentekleed niet langer tooien
d’ ijzige wind zal in die jonge…
Woordvlinders
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
593 Als het ook maar even kon, een dag of ook wat minder lang,
dan vlogen we mee met de woordvlinder hoog in de wolken tot dicht bij jou,
dan zouden we niets zeggen en alleen maar vliegen,
uren lang naar de plaatsen waar jij met ons samen gelukkig zijn wou.…
Zielenrust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
524 Wolken zullen ook deze maand regen
buien vol windvlagen laten striemen
dagen lang doen alsof het geen winter
maar herfst is met weemoed als troost
nu de hemel weer een mens omarmt.…
hopeloos eenzaam
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
716 snel en veel te ver
rijd ik in mijn auto rond
om de zin van eenzaam
te verzetten en verdrijven
terwijl ik mij verwonder
wachtend op wetend niets
over de blauwblauwe lucht
zie ik slechts de gele citroen
draaiend met mijn hoofd
op en neer en om
is gewoon alles wat ik zie
een boom vol citroenen
geel en zuur stortvloed zij
zware wolken…
Wielercircus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
657 "Op vale, windgebeukte wegen
Waaierend langs sloot en zand
Onder wolken, striemen regen
Dwars door 't vlakke Vlaanderland
Leert men de Vlaamse Ronde kennen
Van Wevelgem tot aan Ostende
Maar pas door klimmen zal men wennen
Aan de Pijl en de Ardennen
Men rijdt zo lek op de kasseien
De hel van 't noorden dwingt tot staan
Een waar coureur…
Foto te Bodrum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Wolken en zon. Een ventje, alleen.
Hoe schraal stil uw zoon slaapt aan de zee, zal ik hier eindeloos schreeuwen.
Dat zijn rood T-shirt doorweekt is, als waanzin.
De blauwe korte broek kletsnat. Kanker bij kanker.
Omdat een gezicht bijna in zand verdwijnt. Haast u. Haast u.…
Zomerse buien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
468 Die hete zon
rent het alfabet af
letters krijgen vleugels
woorden vliegen fladderend
langs flora en langs fauna
zinnen lijken weg te dansen
om lichaamstaal te willen verstaan
aan de overkant van de oevers
alles wat deugd
gaat ten onder
achter wolken verscholen
daalt de hemel
dichterbij vol liefde
de enige vreugde
het prille…
Weergoden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
469 waarachtig
ik heb het niet meer met de wereld
het aardse bestaan ontgaat mij
door mysteriën in de spelonken
stormen breken daadkracht
de mens machteloos
gaat aan krachtige winden ten onder
en een god boven aan de ladder
laat zijn tranen in woeste striemen neerdalen
in verwoestende regenbuien, hoongelach
klinkt boven de machtige wolken…
'k Laat je niet zonder liefde zijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
907 'k laat je niet zonder liefde zijn
onze zielen gaan samen verder schrijven
en in de hemel zul jij mijn liefste engel zijn
waar wij op witte wolken eeuwig zullen drijven.
'k Laat je niet zonder liefde zijn
ooit zullen wij weer voor elkander staan
en samen één geworden voor Hem zingen
dat wij eindelijk in volmaakte liefde nu beminnen!…
De kracht van de zon
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.030 mensen moedig een nieuwe start beginnen
wij spiegelen ons graag in haar gouden stralen
voelen een soort weemoed als zij gaat dalen
maar als ze s” morgens aan de hemel gloort
zingt onze ziel en gooien we de zorgen overboord
alle leven draait en blijft in stand door de zon
met ons oog zien wij haar als een grote ballon
tussen de wolken…
schildering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 schikgodinnen
en leven brengt in een kleurrijk palet
dat de tekens herbergt en rangschikt
tot beelden die haar landschap ordenen
met kleine gebaren komt linnen tot leven
uit tonen die ontstaan uit een vrije val
van kleuren wervelend langs onzichtbare lijnen
naar een bron waar dromen zwerven
en verbeelding zweeft op de thermiek
van een hand die wolken…