798 resultaten.
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Kinderen uit het paradijs
planten hun kleurige parasols
in schaduwen van de regenbogen,
op het schoolplein van de dorpen
wordt de eindigheid door dans gewist,
gedenktekens van wanhoop en extase,
schittering in de ogen lekt door
scheuren van de dageraad.…
De muze
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.001 Een oude wereld gaat in 't hart teloor
en haar verschijning, jarenlang beleden,
wordt, schoon gekoesterd, tegelijk gemeden,
voordat het licht der nieuwe dageraad gloor'.…
Leger aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 De vage grens is hier even breed
als de tijd
breekbare lijnen hullen zich in dekmantels
uit zuivere nevels gevlochten
de wind die naakt maakt
slaapt achter weggedoken dijken
het gewas wacht met wuiven
totdat de vroege voorbijganger
sporen trekt door de ontzegelde dageraad
de stilte smoort elk gegeven commando
gericht op weg naar deze…
Bevlogen (deel 2)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Haar wonder van de nacht sluiert door duisterheid
overheerst met ondeugende sprankelende woorden
wat zij als een toonladder voor de dageraad voorleest.
Klokslag middernacht omhelst door verheven klanken
bevlogen om haar opzwepende beleving te ervaren
fluistert zij vanuit het universum haar getekend beeld.…
Overgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
455 onaangeroerd
ook de ziel niet, als de mijne
daar de nacht vaak bij helder licht
vele spinsels vervoert
de schaduw op mij gericht
het geruis onder mijn dak
heeft de oren toegedekt,
niet omdat mijn wil dat wenst
maar omdat de slaap
op eigen wijze
een schone rust bevlekt
terwijl de adem een wig drijft
tussen gister en morgen
als de dageraad…
Wachter
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Zou ooit de wachter op de rots,
zijn blik op zee gericht,
het wonder van de gouden
dageraad hebben gevoeld?
Zou ooit de schoonheid van het land
onder de regenboog
zijn zinnen en zijn innerlijk,
zijn hart hebben geroerd?…
het gerucht van de zucht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 ander
is die nog immer zo koud als steen
of meer te zacht als een veer
neen, ik dicht niet, doch open
als jij mij laat ruiken
aan geuren van jouw ziel
en ontwaar dan soms het vocht,
keer op keer,
van het geloken kind
dat zich in jou bevindt
waar angst jou aldoor zocht
en jij telkens weer over
de doodse drempel viel, omdat,
omdat, de dageraad…
Het juiste perspectief?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Ontwakend in
de dageraad,
dankzij het
spinsel op mijn
tijds-penselen
met z’n valse
streken
waterverf,
uitlopende
beweging op
het vergeelde
doek van
ongebleekte canvas
maskeert het
onbevangen
lichaam,
alles afgewogen,
verlaat als laatste
passagier een
voortdenderende
trein op een
onbenoemd station
met een te nauw…
Voetafdruk
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
615 Er zit een onverzettelijke vernietigingsdrang
in het dagelijkse van onze voetafdruk
een onvermogen om de planeet te redden
en we doen er bijna allemaal aan mee
meedogenloos, als of het niemand iets kan schelen
er is een droeve tijdelijkheid tussen de vroege dageraad
en het weer verdwijnen van de zon, in het avondrijk
waar we genieten van de…
Aan zee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
218 De dageraad splijt de horizon,
en jij verdwijnt met niets
dan een lach die achterblijft
in mijn borst, zoutig en stil.…
Mane Novum
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
374 gebeuren
al had het wel degelijk plaats gevonden
inderdaadwerkelijk nota bene
Echter, daar u het
nooit had gelezen
nooit de kans had gehad
zich de moeite betracht
om teen zowel als tander
in dezen tot u te nemen
zal ik het, als ware ik
een razende rasverslaggever
u van stonde af aan
vanaf de tegendraadse gloed
der oplichtende dageraad…
Zwarte Marokkaanse roos
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.103 Blauw maanlicht schijnt stil op een tere zwarte roos
ze staat daar koninklijk, gesloten en broos
Pril in knop
verwachtingsvol richt ze zich op
Nog even en dan zal haar maagdelijke dauw
dageraad's drank zijn, vol zoetigheid, zonder rouw
Verwarmd tot in haar diepste binnenste
verjaagd de zon de nachtelijke kou
Met haar stralen vol belofte…
avondliedeke 3
poëzie
4.0 met 57 stemmen
23.398 't Is goed in 't eigen hart te kijken
Nog even voor het slapengaan
Of ik van dageraad tot avond
Geen enkel hart heb zeer gedaan
Of ik geen ogen heb doen schreien,
Geen weemoed op een wezen lei
Of ik aan liefdeloze mensen
Een woordeke van liefde zei.…
Licht gefladder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
634 Vuur van de nacht verdwijnt in de morgen
argusogen openen haar dageraad
getinte vleugels verbergen zorgen
wanneer zij haar kleuren langzaam openslaat
Schoonheid is niet langer meer verborgen
verblinden zelfs openlijk getoonde haat
hoog in de lucht weet zij zich geborgen
al blijft zij immer de vlinder van de straat
Eindelijk zwevend in zachtere…
Tot 's nachts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
854 'S ochtends
wanneer de dauw
parelt aan het stille leven
een halve zon dichtbij
en een nieuwe dageraad
stel ik me voor
hoe je je ogen opent
glimlachend met dekens speelt
in de waas van afgelopen nacht
's middags
bij dit weer, ontbreken
grauw
wens ik dat je veilig bent
ongeschonden
behouden hebt doorgebracht
's avonds laat
zie…
Verstrengeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
907 Twee jonge mooie wezens
Zij dansten door de nacht
De sterren in hun ogen
Die aanraking zo zacht
Zo zweefden zij door niemandsland
Geest met elkaar verbonden
Maakten ruimte in hun hart
Zijn engel was gevonden
Staand blijvend door hun liefde
Door duister en door licht gewaad
Versmolten zij hun zielen
Tederheid tot dageraad
De toekomst…
De maan is al boven de seringen
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.116 Laat doof en blind mij - ik kan niet dragen
De telkens valse dageraad...
Wanneer zal eindlijk mijn zon weer dagen,
Die alle schemerschoon verslaat?…
toekomst tegemoet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.141 ‘Hier vind
je wat of wie je zoekt’ zegt iemand
Lichtvoetig loop ik mijn toekomst
tegemoet, laat me op vleugels drijven
Dan dringt dageraad door. ‘Nee,’ zeg ik
vechtend tegen tijd ‘laat me blijven’…
Reikhalzend
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
880 zij kust de tranen op zijn wangen
hij streelt teder haar gezicht
knuffelen zij innig vol verlangen
in het vroege avondlicht
zeven lange jaren moest het duren
voordat zij elkander zouden zien
telden steevast alle uren
veelal dagdromend bovendien
hoe de zon volop schijnen zou
zij door 't gras zouden springen
kleurde de dageraad korenblauw…
Twee vrouwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 Twee vrouwen en een nieuw begin,
hoe glanst de vreugde binnenin
van roze dageraad.
Maria heeft een groet gehoord,
de engel heeft de droom verwoord
van God komt nooit te laat.
Nu spoedt zij zich verwonderd blij
als lentepracht, een lied in mei
en groet Elisabeth.…
Thuisloze
gedicht
3.8 met 9 stemmen
4.588 Zijn komst is zeker als de dageraad,
zoals de regen komt hij toe naar ons,
als late regen die het land doordrenkt.
------------------------------------------
uit: 'Fietsen op de Mont Ventoux', 1974.…
Avondliedeke
poëzie
4.6 met 5 stemmen
14.832 't Is goed in 't eigen hart te kijken
Nog even vóór het slapen gaan,
Of ik van dageraad tot avond
Geen enkel hart heb zeer gedaan;
Of ik geen ogen heb doen schreien,
Geen weemoed op een wezen lei;
Of ik aan liefdeloze mensen
Een woordeke van liefde zei.…
Gekromde tijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 z’n hart, de binten gekraakt in het schuim
van de golven waar het zand van de wieg
naar het graf de horizon raakt tot het
moment van de eerste dageraad.…
Virtuele bril
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
562 Een hartstochtelijk etmaal
door een welzijn dat jij mij voor de dageraad gaf
een realiteit te mooi om waar te zijn
die virtuele bril zet ik de komende nacht niet af.…
Manier om te overleven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 Wie de beloofde glans
van z'n toekomst doorstaat,
draagt een bloeiende woestijn
in de ogen, vermomd in de
schaduwen tot aan de dageraad
in waar hij tot bedaren komt en
hij de jaarringen van z'n leven kent
die echo's gevormd in de medeklinkers
en geschreven in de stemmen van de wind
tot aan de ouderdom door de jeugd
verstomd de…
lippen nippen aan het glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 is voor de zee
wat je denkt
golft langzaam
bij me binnen
in scherven kom ik
eindelijk weer bij zinnen
jouw vloed is op
haar hoogste punt
het strand is smal
en ik bravour, doe mal
liefde is mijn laatste stunt
we droomden oceaan
in samengaan, je ogen
sterden glas, ik was je zon
besef nu maanverlichtend pas
hoe donker onze dageraad…
Eenzaam landschap
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
300 tranen taai geworden
aan het eenzaam landschap verbonden
waar zijn de woeste bruisrivieren
nabij jouw eindeloze wilde bossen
laat ik je toe met jouw voorname lading
ik heb ze in mijn bonzend hart bewaard
de genoeglijke herinneringen aan liefde
in mijn intieme zoetwaterhavenmond
waar ligt jouw vermoeide lijf nu te slapen
waar is de dageraad…
De doodstrompet
gedicht
4.0 met 1 stemmen
339 De dageraad bekende zijn blauw.
Mijn lichaam werd gevonden door het licht
dat de gordijnen kliefde. Mijn lippen waren een litteken.
Met mijn voeten bloot de trap afgelopen,
mijn ogen volgden niet. Mijn rug keerde zich
naar duisternis en water. Kraakbeen, zenuwcellen
en haarvaten vulden zich, los van elkaar.…
Wereld Alzheimer Dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
753 Alsof de mist om mij heen niet weg wil trekken
sta jij volop in het zonlicht
Ik voel onze liefde en zie je vragend kijken
Het blijft onbedoeld stil
Al die mensen met verschillende gezichten
Al die vragen, ik weet geen antwoord
Mijn boosheid overvalt je
Het gaat niet meer zoals ik wil
Als de avond valt bij dageraad
vergeet mij dan niet,…
Spreek nooit, door mij verrijkt, met domme spijt
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.736 Spreek nooit, door mij verrijkt, met domme spijt
Van cirkus, slappe koord en akrobaat:
'T is of nog nevelige dageraad
De zon zijn stijgen, dat hem draagt, verwijt.
Bedenk ook dit: je zou tot literaat
Verworden zijn, had ik je niet geleid:
Jou leerde mijn Natuur natuurlijkheid,
Die boek'rig versgepruts als leugen haat.…