Alle inzendingen over dageraad

798 resultaten.

Sorteren op:

Fleurige parasols

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
Kinderen uit het paradijs planten hun kleurige parasols in schaduwen van de regenbogen, op het schoolplein van de dorpen wordt de eindigheid door dans gewist, gedenktekens van wanhoop en extase, schittering in de ogen lekt door scheuren van de dageraad.…
Pama5 juli 2013Lees meer >

De muze

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.001
Een oude wereld gaat in 't hart teloor en haar verschijning, jarenlang beleden, wordt, schoon gekoesterd, tegelijk gemeden, voordat het licht der nieuwe dageraad gloor'.…

Leger aan zee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
De vage grens is hier even breed als de tijd breekbare lijnen hullen zich in dekmantels uit zuivere nevels gevlochten de wind die naakt maakt slaapt achter weggedoken dijken het gewas wacht met wuiven totdat de vroege voorbijganger sporen trekt door de ontzegelde dageraad de stilte smoort elk gegeven commando gericht op weg naar deze…
Kees Keizer6 februari 2014Lees meer >

Bevlogen (deel 2)

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Haar wonder van de nacht sluiert door duisterheid overheerst met ondeugende sprankelende woorden wat zij als een toonladder voor de dageraad voorleest. Klokslag middernacht omhelst door verheven klanken bevlogen om haar opzwepende beleving te ervaren fluistert zij vanuit het universum haar getekend beeld.…

Overgang

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
onaangeroerd ook de ziel niet, als de mijne daar de nacht vaak bij helder licht vele spinsels vervoert de schaduw op mij gericht het geruis onder mijn dak heeft de oren toegedekt, niet omdat mijn wil dat wenst maar omdat de slaap op eigen wijze een schone rust bevlekt terwijl de adem een wig drijft tussen gister en morgen als de dageraad…

Wachter

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
Zou ooit de wachter op de rots, zijn blik op zee gericht, het wonder van de gouden dageraad hebben gevoeld? Zou ooit de schoonheid van het land onder de regenboog zijn zinnen en zijn innerlijk, zijn hart hebben geroerd?…

het gerucht van de zucht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
ander is die nog immer zo koud als steen of meer te zacht als een veer neen, ik dicht niet, doch open als jij mij laat ruiken aan geuren van jouw ziel en ontwaar dan soms het vocht, keer op keer, van het geloken kind dat zich in jou bevindt waar angst jou aldoor zocht en jij telkens weer over de doodse drempel viel, omdat, omdat, de dageraad…

Het juiste perspectief?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
Ontwakend in de dageraad, dankzij het spinsel op mijn tijds-penselen met z’n valse streken waterverf, uitlopende beweging op het vergeelde doek van ongebleekte canvas maskeert het onbevangen lichaam, alles afgewogen, verlaat als laatste passagier een voortdenderende trein op een onbenoemd station met een te nauw…
Pama19 juni 2019Lees meer >

Voetafdruk

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 615
Er zit een onverzettelijke vernietigingsdrang in het dagelijkse van onze voetafdruk een onvermogen om de planeet te redden en we doen er bijna allemaal aan mee meedogenloos, als of het niemand iets kan schelen er is een droeve tijdelijkheid tussen de vroege dageraad en het weer verdwijnen van de zon, in het avondrijk waar we genieten van de…

Aan zee

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 218
De dageraad splijt de horizon, en jij verdwijnt met niets dan een lach die achterblijft in mijn borst, zoutig en stil.…
Bex27 april 2026Lees meer >

Mane Novum

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 374
gebeuren al had het wel degelijk plaats gevonden inderdaadwerkelijk nota bene Echter, daar u het nooit had gelezen nooit de kans had gehad zich de moeite betracht om teen zowel als tander in dezen tot u te nemen zal ik het, als ware ik een razende rasverslaggever u van stonde af aan vanaf de tegendraadse gloed der oplichtende dageraad…

Zwarte Marokkaanse roos

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Blauw maanlicht schijnt stil op een tere zwarte roos ze staat daar koninklijk, gesloten en broos Pril in knop verwachtingsvol richt ze zich op Nog even en dan zal haar maagdelijke dauw dageraad's drank zijn, vol zoetigheid, zonder rouw Verwarmd tot in haar diepste binnenste verjaagd de zon de nachtelijke kou Met haar stralen vol belofte…

avondliedeke 3

poëzie
4.0 met 57 stemmen aantal keer bekeken 23.398
't Is goed in 't eigen hart te kijken Nog even voor het slapengaan Of ik van dageraad tot avond Geen enkel hart heb zeer gedaan Of ik geen ogen heb doen schreien, Geen weemoed op een wezen lei Of ik aan liefdeloze mensen Een woordeke van liefde zei.…
Alice Nahon29 november 2023Lees meer >

Licht gefladder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
Vuur van de nacht verdwijnt in de morgen argusogen openen haar dageraad getinte vleugels verbergen zorgen wanneer zij haar kleuren langzaam openslaat Schoonheid is niet langer meer verborgen verblinden zelfs openlijk getoonde haat hoog in de lucht weet zij zich geborgen al blijft zij immer de vlinder van de straat Eindelijk zwevend in zachtere…
metha16 mei 2004Lees meer >

Tot 's nachts

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 854
'S ochtends wanneer de dauw parelt aan het stille leven een halve zon dichtbij en een nieuwe dageraad stel ik me voor hoe je je ogen opent glimlachend met dekens speelt in de waas van afgelopen nacht 's middags bij dit weer, ontbreken grauw wens ik dat je veilig bent ongeschonden behouden hebt doorgebracht 's avonds laat zie…

Verstrengeling

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 907
Twee jonge mooie wezens Zij dansten door de nacht De sterren in hun ogen Die aanraking zo zacht Zo zweefden zij door niemandsland Geest met elkaar verbonden Maakten ruimte in hun hart Zijn engel was gevonden Staand blijvend door hun liefde Door duister en door licht gewaad Versmolten zij hun zielen Tederheid tot dageraad De toekomst…

De maan is al boven de seringen

poëzie
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.116
Laat doof en blind mij - ik kan niet dragen De telkens valse dageraad... Wanneer zal eindlijk mijn zon weer dagen, Die alle schemerschoon verslaat?…

toekomst tegemoet

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.141
‘Hier vind je wat of wie je zoekt’ zegt iemand Lichtvoetig loop ik mijn toekomst tegemoet, laat me op vleugels drijven Dan dringt dageraad door. ‘Nee,’ zeg ik vechtend tegen tijd ‘laat me blijven’…

Reikhalzend

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 880
zij kust de tranen op zijn wangen hij streelt teder haar gezicht knuffelen zij innig vol verlangen in het vroege avondlicht zeven lange jaren moest het duren voordat zij elkander zouden zien telden steevast alle uren veelal dagdromend bovendien hoe de zon volop schijnen zou zij door 't gras zouden springen kleurde de dageraad korenblauw…
LadyLove12 december 2010Lees meer >

Twee vrouwen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Twee vrouwen en een nieuw begin, hoe glanst de vreugde binnenin van roze dageraad. Maria heeft een groet gehoord, de engel heeft de droom verwoord van God komt nooit te laat. Nu spoedt zij zich verwonderd blij als lentepracht, een lied in mei en groet Elisabeth.…
Adeleyd22 december 2012Lees meer >

Thuisloze

gedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.588
Zijn komst is zeker als de dageraad, zoals de regen komt hij toe naar ons, als late regen die het land doordrenkt. ------------------------------------------ uit: 'Fietsen op de Mont Ventoux', 1974.…
Jan Kal10 januari 2013Lees meer >

Avondliedeke

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 14.832
't Is goed in 't eigen hart te kijken Nog even vóór het slapen gaan, Of ik van dageraad tot avond Geen enkel hart heb zeer gedaan; Of ik geen ogen heb doen schreien, Geen weemoed op een wezen lei; Of ik aan liefdeloze mensen Een woordeke van liefde zei.…
Alice Nahon9 november 2023Lees meer >

Gekromde tijd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
z’n hart, de binten gekraakt in het schuim van de golven waar het zand van de wieg naar het graf de horizon raakt tot het moment van de eerste dageraad.…
Pama28 februari 2014Lees meer >

Virtuele bril

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
Een hartstochtelijk etmaal door een welzijn dat jij mij voor de dageraad gaf een realiteit te mooi om waar te zijn die virtuele bril zet ik de komende nacht niet af.…

Manier om te overleven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
Wie de beloofde glans van z'n toekomst doorstaat, draagt een bloeiende woestijn in de ogen, vermomd in de schaduwen tot aan de dageraad in waar hij tot bedaren komt en hij de jaarringen van z'n leven kent die echo's gevormd in de medeklinkers en geschreven in de stemmen van de wind tot aan de ouderdom door de jeugd verstomd de…
Pama24 januari 2016Lees meer >

lippen nippen aan het glas

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
is voor de zee wat je denkt golft langzaam bij me binnen in scherven kom ik eindelijk weer bij zinnen jouw vloed is op haar hoogste punt het strand is smal en ik bravour, doe mal liefde is mijn laatste stunt we droomden oceaan in samengaan, je ogen sterden glas, ik was je zon besef nu maanverlichtend pas hoe donker onze dageraad…

Eenzaam landschap

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 300
tranen taai geworden aan het eenzaam landschap verbonden waar zijn de woeste bruisrivieren nabij jouw eindeloze wilde bossen laat ik je toe met jouw voorname lading ik heb ze in mijn bonzend hart bewaard de genoeglijke herinneringen aan liefde in mijn intieme zoetwaterhavenmond waar ligt jouw vermoeide lijf nu te slapen waar is de dageraad…

De doodstrompet

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 339
De dageraad bekende zijn blauw. Mijn lichaam werd gevonden door het licht dat de gordijnen kliefde. Mijn lippen waren een litteken. Met mijn voeten bloot de trap afgelopen, mijn ogen volgden niet. Mijn rug keerde zich naar duisternis en water. Kraakbeen, zenuwcellen en haarvaten vulden zich, los van elkaar.…
Paul Demets25 augustus 2026Lees meer >

Wereld Alzheimer Dag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 753
Alsof de mist om mij heen niet weg wil trekken sta jij volop in het zonlicht Ik voel onze liefde en zie je vragend kijken Het blijft onbedoeld stil Al die mensen met verschillende gezichten Al die vragen, ik weet geen antwoord Mijn boosheid overvalt je Het gaat niet meer zoals ik wil Als de avond valt bij dageraad vergeet mij dan niet,…
Erna Kagenaar21 september 2023Lees meer >

Spreek nooit, door mij verrijkt, met domme spijt

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.736
Spreek nooit, door mij verrijkt, met domme spijt Van cirkus, slappe koord en akrobaat: 'T is of nog nevelige dageraad De zon zijn stijgen, dat hem draagt, verwijt. Bedenk ook dit: je zou tot literaat Verworden zijn, had ik je niet geleid: Jou leerde mijn Natuur natuurlijkheid, Die boek'rig versgepruts als leugen haat.…