765 resultaten.
Boven klif op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 Het pad leidt jou
naar nog zeer veel onontdekt
Eeuwig geheim van 't Eiland
Vele bloemen die geuren
met een zee die ruist...
Guernsey, 1999…
zielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 menselijk
tekort daarbuiten
vandaag neemt zij
alles voor lief
mijn zorgeloze ziel
met wie je
uit het venster vliegen kan
ademt bovenaardse
vergezichten
met open blik
wijst ze de wegen
door oneindige labyrinten
vandaag zweeft zij
ver over huis en hof
mijn wilde ziel
met wie je niet
goed over open
zee kunt reizen
blijft op het eiland…
Teugelloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 lichtblauw getint
alsof de hemel mijn glimlach bemint
ja, ik ben ik, ik voel me bevrijd
als ik terugkeer naar het stenig strand
tril ik over mijn hele lijf door een trage kou
doch je ziet mijn lach
en woon nu in het land
met de liefde waarvan ik hou
ik teken deze verschijning
in beelden van verlangen
en de reuk van dit geschonken eiland…
IRIANS ADEM
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Het reusachtige, tropische eiland
heeft in zijn hart eenzame poolstreken.
Over dit sneeuw- en ijsrijk verstreken
vele eeuwen, door eerbied en vrees omrand.
Papoea's der bergen hadden die vijand,
vol dreigend wit, vaak van ver bekeken,
bleven veilig in de groene omstreken
van Woondal, geklater aan de waterkant.…
Duizend nachten en dagen
gedicht
3.4 met 38 stemmen
16.296 Als een koning op een nors eiland
gaat de wind heen en weer door de avond.
Ik jaag op mijn onzichtbare leven.
De vleugels van mijn ogen branden.
Zwarter worden de vogels.
Een koperen avond schalt in de bergen.
Onder de houten bomen graast de rust,
maar niemand gelooft het.
Alle struiken verbergen soldaten.…
MEER MIN
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.013 Oh, de wind en het stille, het wijde
En mijn vissenstaart die weer beweegt
Nu het zand van mijn huid is geveegd
En mijn haren weer glanzen als zijde
Oh, de golven, de meeuwen, de kliffen
En het schuimende, speelse gespat
Dat ik door alle pekel vergat
Maar zich toch in mijn ziel wist te griffen
Op het eiland van Groene Smaragd
Waar de wegen…
Verdronken kasteel
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
8.561 En verlegde tijd zich ondergronds
achter oeverende uiterwaarden
als een wak in lage Maas
-men noemt het verdronken
dit beeld dat eilandde als dak-
het water brak en sleep
keerde de stenen terwijl
algen verweerden, zwart als pek
op deze plek, die ik droomde,
slechts vermoedde, op het schijnpad
de verbeelding van een vesting
zo…
Geografie
gedicht
3.7 met 26 stemmen
14.811 Op vreemde eilanden rondreizen
zonder te vinden achter de laatste heuvel
een boomgaard rond een klein erf, en over
het rijstveld, de moederlijke lage herfstmaan.
------------------------------------------------------------------
uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
Klaprozen in wildgroei
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
547 (Een koude nacht)
We zweefden van liefde
maar verdronken in glas
We dichtten het eiland
Vormden de dagen in
Water dat glinsterde
van genot.
De hitte
van de kade smolt ons
IJs in de coupes.…
Stiltegebied?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
492 Laten we toch zwijgen, blij met het
eiland van de spraakgebreken, maakt
onze ruimte ruim en leerde ons te
spreken, te proeven en te ruiken.
En ieder fluisterend woord te kweken,
In elkaar te sluiten tot een betekenis
dat elke taaloefening zich baart in
stilte naar een nog hogere omhelzing.…
Jochem gaat op reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
640 zeemeeuwen geprikt
van die zwarte waterplas wordt een oceaan gemaakt
met zeewier, zeesterren, wat haaien en zeehonden
en natuurlijk super veel vissen en nog zoveel meer
zodat het een echt vette oceaan voor Jochem wordt
tenslotte vaart een zeilbootje met slapende Jochem,
onder maan en sterren en zeemeeuwengekrijs, naar
een wonderschoon eiland…
Gas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
554 Wat kluten foerageren op een plaat
een zeemeeuw doet zich aan een krab tegoed
een schollevaar die zich met paling voedt
en op het eiland klinkt wat schaapgeblaat.
Zonsopkomst op het Wad, in zacht pastel
maar ja, zo’n boorplatform ontsiert toch wel.…
Verlokking
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 gezin -
Daar voelde ze zich thuis als zeemeermin
Hoe warm de tropen in zijn bruine huid
Jasmijn en zilt spontaan en grif vermengd
Er kwam een telg met orchideeënbloed
Vol huidhonger het leven tegemoet
Van passie en van dankbaarheid doordrenkt
Gezinsgeluk en minnaars, hand in hand
De hoeksteen van de samenleving stond
Standvastig op hun eiland…
Jugendstil
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
409 school met de lokalen achter glas
terug in de tijd met andere jonge Letten
dan hou ik straks de hele nacht
de wacht
opdat je zonder zorgen kunt gaan slapen
geen hond die jouw mobieltje weg kan kapen
ik heb jou een hoog hemelbed gedacht
al scheiden ons helaas nu duizend mijlen
ik vlieg op mijn tapijt en neem je mee
van Riga naar een eiland…
Harlingen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
532 Hoe ik boog voor het beeld
van Anton Wachter en daarna een kroeg
bezocht, met een keur aan bieren
hoe ik verveeld langs de rijke panden gleed,
een bar bezocht, waar Vestdijk en Slauerhoff
ook gedronken hebben, heilige grond,
in beschonken toestand urenlang op de dijk
heb gezeten, besluiteloos over het feit
welk eiland ik wilde bezoeken
of toch maar…
vissen aan de IJssel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
516 licht is een eiland dat drijft,
diep is het niet maar gedragen
over een rimpeling geblazen.
als het aan wal ligt verliest het gewicht.
op tast ligt een kleine rij wolken
als een witte kroon verzonken.
zo ver te zien grijpt rimpeling
aan lichte koorden die dringen
naar waterkringen.…
Taxirit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
270 metershoog
hun dagelijkse werk een biotoop
Zo ook de anonieme metropool
voor de miljoenen woon- danwel verblijfplaats
een hoop geloof en liefde biotoop
van vale kleuren zonder vast patroon
verkeer en bruine lucht een symbiose
Als de taxi klimt verrijst opeens
de skyline met de hoge wolkenkrabbers
als palmen op een onbewoond eiland…
TEHUIS VINDEN
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
230 Eiland Ierland was het, dat sprookjesaard zond!
Hier zweven voorgoed herinneringen
aan onze Rommeldamse vrienden rond.…
Heel even
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
573 HEEL EVEN
Ik zit op een bankje
Op een duin op Ameland
Ik voel de wind
En vooral de zon
Ik zie de zee
Het strand, het zand stralen
Ik hoor het helmgras wapperen
Als een kuif op ‘n jongens-kruin
Ik ervaar het zoet en zout
Maar ook het zilt
Ik besef hoe mild
Ook de mens mag zijn
Ik ben nu die mens
Die dit beleeft
Heel even…
Brave Hendrik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 Wanneer ik meega naar de vuilnisbelt
om er pornoblaadjes te zoeken
omdat de poses van de vrouwen
me betoveren, hoor ik erbij
Maar verder word ik gedoogd
Mijn klasgenoten vinden me vreemd
Ik loop raar, alsof ik voorover val
En als ik gelijk heb, wil ik het ook krijgen
Dan ben ik de prof of de Brave Hendrik
Ik praat te veel, weet te veel…
paarse vijver
gedicht
3.8 met 116 stemmen
13.914 hij spiegelt zich in het stille water
vanuit z’n torenraam blikt hij omlaag
en zoekt de diepste gronden van Den Haag
de bodem van de politieke krater
de kalme vijver dampt of is het rook
die opstijgt van een smeulend vagevuur
plots borrelt hij sinister en obscuur
vanaf het eiland lacht het rode spook
achter buigend groen zo goed verborgen…
Tijdloos
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.126 Ik kijk rond vanaf mijn duistere eiland,
Zie met grondige waakzaamheid de mensen.
Want al snel raak ik de rand,
Van zoals vastgesteld mijn grenzen.
Het waren denkbeelden van de dwazen,
Een aanslag op realiteitszin en geest.
Niets vreemds kan me nu nog verbazen,
Ik heb het gezien, ben er geweest.…
Retour naar Zanzibar
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
615 Quazooit in Toliara Madagascar
in 't nationaal park Tsimanampetsosa
Zo'n kleine duizend zeemijl van
Mombasa
Vlakbij Dar es Salaam en
Zanzibar
Een tropisch eiland, geen toeristenstranden
Men waant zich langs de kust in 't paradijs
Slechts zee, geen kindgeschreeuw noch babykrijs
Wie wil hier niet zijn lijk laten verbranden
In 't…
whiplash
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.667 ik zak er telkens weer doorheen
als ik denk: nu gaat het
sta ik plotseling alleen
nergens vind ik houvast
begrip is werelds verloren schat
ik moet opnieuw leren leven
niet terugzien op wat ik had
het ijs wordt niet meer dikker
elke dag ga ik er doorheen
onbegrip zal ik trotseren
de wereld lijkt van steen
ieder leeft op een eigen eiland…
de limo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.011 gingen nog net zo rap
en glinsterden in decemberlicht
zoals de morgendauw toen in april
het haar dat hij nooit ontplooide
was grijs geworden gestuwd nu
in een wrong de lange manen
die ze eens sierlijk uitschudde
als ze met hem gezwommen had
aan de dijk bij opkomend water
hij hoorde haar niet meer hij was
weer op dat andere eiland…
Na ijswit
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.273 wegvluchtende winterlicht
de nacht struikelt over blote zomerkleren
Hemelwarmte wenkt ons in het ontpopte land
steeds frivoler wuift het geel van voorjaar
ik ontkoppel jouw handen los van verstand
We dartelen rond als het vroegste vee
sneeuwblind met zomerkolder en zonnesteek
duiken en spartelen we in een groene zee
Aangespoeld op het eiland…
Man bites dog
gedicht
3.4 met 35 stemmen
20.486 Voor iedere letter heb
ik betaald met het eiland
van mijn daad.
De sleutels komen met steeds langere
tussenpozen -
zij zijn opgehouden
met praten -
de ruit beslaat van de hitte.
Ik brand levenstraag tussen
kille muren.
-----------------------
uit: 'Locus', 1998.…
Onechtgenoot
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
705 Zeeuwse eilanden heb ik gedroomd
Terneuzen grijs zien worden
Dow Chemical tot aan de horizon.
Je kwam naar mij toe en samen
zoenden we november door
bossen die van kleur verschoten.
Als een ridder staalde ik mezelf
gepantserde vleugels bad ik
devoot jouw harnas te zijn.…
Zilvermeeuw (ode aan Hessel).
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.120 Een eiland verder gebruik ik nu als mijn thuishaven,
daar waar ik mij aan het zilte water kan laven.
Vaak krijg ik aan boord te eten zoals een broodkorst,
met wat geluk zit daar ook nog wat boter aan of zelfs een plak worst.…
O's nimfenavontuur
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
477 Rond het middernachtelijk uur
Strandden zij op het azuur
Te donker zonder maanlichtvuur
Bij 't eiland buiten grens en tijd
Van jeugdigheid in levensduur
Van 't eeuwig elyzees elixer
In Circe's magisch receptuur
Onwetend van oneindigheid
Zij, godin en kruidenmengster
Schalks, bevallig qua postuur
Troont O mee naar haar rotspaleis…