Alle inzendingen over herkennen

966 resultaten.

Sorteren op:

Op te hoog vuur

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 490
haar blik straalde lichte schrik in ogen die in herkenning de opschik van fantasie als basis weerkaatste die ik beschreef met de eerste woorden waarbij openbaarheid het gegeven van ons samen leven in bestaan tussen twee werelden een onmogelijke opgave is zonder echt schizoïde te zijn of dat dreigen te worden onder een…
wil melker21 september 2022Lees meer >

Fundament

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 3.633
Om het verdriet dat er niet is, om de liefde die we niet missen, om de vergeten tijden, om het verraden bloed, om herkenning, om verwijdering, om sluitende redenen, om orerende oraties, om vallende bloesems, om voor vanaf nu, om voor vanaf toen, om het geletterde, om het gefluisterde, om de cimbalen, om de letter, om de…
Pim Eliam10 februari 2023Lees meer >

LAIS CCCXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
maakt herkenning voor haar staat wel iets uit? is LAIS deugd als doel van elk bedrijf? is lust voor haar een lot dat zich ontsluit? (2017 - rev. 2020 - CCb)…

PTSS

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
In de groep zijn woorden niet nodig, voeren ze dezelfde strijd, gedeelde onmacht werkt ondersteunend, herkenning biedt geborgenheid. Maar 't houdt niet op, het gaat maar door, een eindeloos refrein, vannacht hoorde hij weer schreeuwen, hij bleek het zelf te zijn.…

Oog om oog

netgedicht
1.0 met 209 stemmen aantal keer bekeken 440
ik wist tijdslagen te maken emoties te raken die zweefden in vergeten tijd waarvan het kruit niet verschoten was de damp nog hing in het gevang bloed geen dna kende en een dader die niemand ooit zou herkennen in een maatschappij die wist hoe dader met tegenstander quitte speelde er was geen oud zeer en agressie meer…

Silhouet uit de as

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 312
Wie wekt mij uit de omtrek van vergeten gezichten, wie leert mij mezelf weer herkennen? Bevrijd mijn geheugen uit de nagalm van verbrande salvo’s, til mijn naam uit verkoold papier. Verweesd ben ik, niet gewist.…

een hemel zonder God en zijn gebod

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.361
ik ben verloren in een hoofd vol weekend zonder huis mijn glimlach raadselt en ik proef je op mijn lippen thuis nog tintelen je handen op mijn huid en keren terug met vlagen lust genietend van een hemel zonder God en zijn gebod ik zocht pijn om te herkennen om je zacht te laten wennen aan het hevige genot, overgave maakt je niet kapot…

Dicht bij jou

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.699
Ik wil jou zo graag herkennen, ik wil alleen maar wat dichterbij. En wanneer jouw lichaam het mijne herkent, worden we gesust door het warme gevoel dat liefde heet.…

Zoon

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.673
En eens, op een dag ontdek je het land van herkenning.…
Els Boelsma15 december 2002Lees meer >

Plicht

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 850
Ook is er sollicitatieplicht voor hen die een uitkering genieten, of het nu ww is of de bijstand, doet er niet toe, maar je moet je wel kunnen legitimeren dan kan men je herkennen aan je gezicht.…
Johanna14 oktober 2005Lees meer >

bevalling gewenst

netgedicht
3.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 5.437
schreeuw komt toch nog onverwacht een voetje op zoek naar steun vindt de schaar, waarmee zij net drie keer ingeknipt is zij wacht totdat haar boreling op haar rust, bloed, taai slijm bevochtigen haar uitgezakte buik de zachte onderkant van een stad waar de riolen afvoeren waar men geen behoefte aan heeft soms wenst men zich niet te herkennen…

wie niet weg is, is gezien

netgedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.300
wolken vallen op daken en langs de kant van de weg, in plassen regen, kijk ik terug naar dode bloemen en gezichten achter ramen, die ik nog steeds tel, van één tot tien ze herkennen me niet noch de droefheid die ik draag achterwaarts naar het zwarte huis en de appelboom, mank door het sterven van seizoenen bij elf zoek ik mezelf…

Namen in het zand

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 862
De zon brandt op mijn huid zoals verlangen branden kan ik teken namen in het zand en schelpjes leg ik daarbij uit De zee van eb golft nader rustig maar bewust en sterk tot aan de namen in het zand die zijn getekend in een kader Speels glimlach ik naar mensen die reflecteren mijn geluk want door die namen in het zand herkennen zij mijn…

mijn sluiers zijn wat nevel

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 668
ik dans een bloementuin kleuren zingen om me heen mijn sluiers zijn wat nevels de zon verdampt ze een voor een bomen zien mijn naaktheid in het groen en ruiselen verheugd hun takken wuiven want in mij herkennen ze hun jeugd de middag zindert in het driftig zoemen van de bijen geuren vlagen in de wind en op bankjes gaan verliefde…

mijn landschap

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.021
ik kom dicht bij jouw innerlijke schoonheid, ze vloeit uit je ogen over mijn open lijf, ontvangend wat je ziel mij zo naakt laat zien je komt uit een landschap van meer dan wind en wolken waar het wonder van herkennen zich strekt, vanuit je slanke vingers naar mijn zielengewoel je rust blijft helder woorden schrijven, laat vogels…

zacht gezoem van bijen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 679
ik dans een bloementuin kleuren zingen om me heen mijn sluiers zijn wat nevels zon verdampt ze een voor een bomen zien mijn naaktheid groen en ruiselen verheugd takken wuiven want in mij herkennen ze hun jeugd de middag zindert in het zacht gezoem van bijen geuren vlagen in de wind op bankjes gaan verliefde ogen vrijen ik dans…

bevroren maanlicht

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 646
windvlagen die dode vogels laten vallen tussen bewust verzwegen verzen het huis kreunt niet langer meer om de lege kamer, waar doden ’s avonds wederkeren om slapeloze nachten te vergezellen naar een koud beslagen vlakte de verte duizelt op mijn huid en ik vlucht verder ver weg van de sterren om het sterven in mijn woorden niet te herkennen…

Zondagsrijder

netgedicht
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.402
Op de A0 is een zondagsrijder gespot met bebloede ogen verkrampte hersenen herkennen oranjebitter op afstand akelamoeders dragen dagelijks kloeke rokken en halsdoeken die knoop je niet zonder bezwaar vast aan Heras hekwerken Welke afslag de moordenaar neemt is volstrekt duidelijk Afslag Vangrail, derde rotonde rechtdoor naar…

ik zou je willen houden

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 849
nu ik het dromen heb opgegeven lijkt de wereld eens zo luid ik trek me terug schik het huis naar het noorden genoeg tot alles en tot waanzin naast geraamtes; het lege staren, de weg terug het verwensen van herkenning en de diepte binnenin mensenvreemd en daarna verdwenen draag ik het gevloek op heupen of waarin ik ga geloven…

God verwart mijn zekerheden

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
In het wit van palingslijm lees ik de laatste sacramenten en bewierook de lege flessen met de geur van smegma en oude etensresten God, lijkt dan de enige etaleur te wezen laat maar, ik vind mijn nagels te kort, zo kort dat wanneer god me ziet bidden me niet eens zal herkennen zonder prik zegt mijn vrouw terwijl ze de sinas uit de koelkast…
elze17 juli 2009Lees meer >

In alle vroegte

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 602
De kinderen en de wijzen ook, herkennen zich in 't lied en weten diep vanbinnen: alleen het hart dat ziet wat ogen blijft verborgen. Wat dwaas lijkt voor de macht, dat is pas echt van waarde en schittert in de nacht. De sterren glanzen vrolijk en alles baadt in 't licht, vandaag toch is het Kerstmis: een Kind dat vrede sticht…
Adeleyd25 december 2009Lees meer >

HET RODE VERLATEN

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.028
morgen roept oktober rond de ochtend kleuren nachten valer eenzaam, gestorven in dat loze uur van wachten vanuit het oosten raast de herfst al eender met een open dag de blik door het raam verraadt herkenning en gespitste oren vangen reeds de oude roep uit vroeggeboren nevels overal waar afscheid blaast leg ik rode bladeren neer…
switi lobi28 september 2010Lees meer >

Wassenaarse Slag

gedicht
2.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 13.267
Want wat je wilt, is dit: niets zien en niets herkennen, dat je bent niet merken. Uitgewist, niet vermist. Vooral maar niet vermist. ------------------------------- uit: 'Met flinke pas', 2003.…

Omstoten.

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 519
Ik zal struikelen en alles omstoten, alle mensen zullen omkijken en me uitlachen en bespotten en op straat zullen ze me nog dagen herkennen en nawijzen. Maar niets is minder waar: mijn hart bonkt weliswaar alle dagen van te voren, maar elke keer zodra ik jou zie veranderd dat alles.…
Peterdw.3 februari 2011Lees meer >

lagune

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 925
op het klamme strand van haar huid waar de lagune zich opent huist het weekdier in wier dat deint op de hijgende ademhaling van een zee die het akkerland verkleint spiegels waarin wij herkennen spatten uiteen en in scherven dalen wij langs atonale toonladders, happen naar licht dat zich nestelt in haar vergezicht jij, stamelt zij met…
Kees Visser14 augustus 2011Lees meer >

Licht en schaduw

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
als verwachting bij daglicht sterft kent ademen nog steeds de plaats waar een bloeiende bloem zonlicht verwerft door bladeren te spreiden, zich openstellend als van zelve, keert zij naar het licht zoals mijn liefde zich naar herkenning dicht mijn vriend de schaduw dekt soms onbewust doch met hemelse genade voor even…

Gescheiden

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.015
Een strelende arm die om een hals zich snoert Is wel een band, maar niet voor het geweten: Zij kunnen zalig zijn van de aarde ontvoerd, En verder nooit iets van elkander weten, Maar eenmaal komt een zomernacht als deze Dat ze in een ster of in een vogelkreet Het uur herkennen dat geheel hun wezen Deed rillen van een bovenaards genot, Om…

Verboden vrucht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Ik had haar nodig om voortaan te herkennen. Echter, de verboden vrucht smaakte niet het lekkerst. Het waren en zijn de rijpere vruchten van mijn solitaire boom, die zich begonnen, beginnen af te werpen... steeds meer.…

Foetus, oud negentig jaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
De tijd heeft je Gebeente krom getrokken Als een halve hoepel Lig jij scheef over Je bed gedrapeerd Een balkje bedekt Je ogen om herkenning Te voorkomen van hen Die jou niet kennen Zoals jij jezelf al Niet meer kent - En als ik dan je Lippen aanraak met Mijn vingers begint Zonder dat jij het Beseft de zuigreflex En ben…

Camouflage

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
separaat en adequaat onafhankelijk allemaal hun eigen Checkpoint maar hou ze in de gaten het is wel even wennen maar zo’n ding in je armen vervult je jongens droom je eigen oorlog ik roep ze toe die onvolwassen zakken als je dan zo stoer wil zijn doe dan je masker af dan kan je vrouw je kind vader of moeder jou herkennen…