3326 resultaten.
Avondrood
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
435 gegeven
ondergaan het verwoestende
duister van de ondergang
de dag een fiasco
zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
nooit meer beminnen
uit vergeten boeken
zonder persoonlijkheid
donkere wolkenbedden
in een onbestemd land
wollige gedachten
ondankbare dromen
herinneren leegte
zonder werkelijkheid
de zon gaat onder
in de verre horizon…
Een scharlaken fel exposé
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
372 het was moeilijker
dan ik dacht
de zware pigmenten
hadden nog zoveel
spirit en kracht
dat met frivoliteiten
het oplichten geen
succes zou worden
ook met de wat
gedateerde
donkere lijst
kon ik er geen
luchtigheid in krijgen
pas na het opfrissen
van mijn jeugd
perspectieven
met geloof hoop
en intens warme liefde
op niet…
Vlakte
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.133 Verre horizon,
Zonder boog, zonder gewelf.
Doch helaas één vraag;
Daarop is het antwoord vaag
“Wie is dat? Ben ik dat zelf?”…
Begraven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
935 Het stilteorkest
van vriendschap na de dood
geeft onder de grond
een klein concert
er klinkt geen echo
aan de horizon.…
ONTHULLING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Wat geweest is even ervaren,
nieuw dat komt en achterlaat,
koesterend naakt des nachts.
Toch een jas in de morgen.…
Wachten
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.409 Wachten doe ik
terwijl de tijd
haar schaduwen achterlaat
en jij
nergens meer bent
waar schaduw en licht
elkaar raken.
Wachten doe ik,
tot ook de schaduw
in de avond is verdwenen
en
het donker mij lachend
in haar greep houdt.…
Wachten
netgedicht
3.4 met 275 stemmen
91.729 Wachten doe ik
terwijl de tijd
haar schaduwen achterlaat
en jij
nergens meer bent
waar schaduw en licht
elkaar raken.
Wachten doe ik,
tot ook de schaduw
in de avond is verdwenen
en
het donker mij lachend
in haar greep houdt.…
zilte fontein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
921 in mijn natte cirkel
hang ik verblind de dove uit
gevoelloos voor tekens
van leven en van liefde
zwemmend in een oceaan
terwijl continenten langzaam
eiland worden en eilanden
verdwijnen in een zoute mist
blijft verdriet van gisteren
ook vandaag weer huilen
zilte fontein die niet opdroogt
eeuwig druppels achterlatend…
Zwerfkei
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.358 Boven op een duin
wil ik mezelf achterlaten
in levende letters op steen
Mijn ogen gesloten
onder de wijde nacht,
gedachten waaierend naar zee
Nederig op het zand
toon ik de wereld mijn ziel,
in vogelvlucht, jij en ik één
Heel in de verte hoort
men het deinend gefluister
‘strooi mijn assen in de wind,
nooit ben ik nog meer’…
Langs de vloedlijn
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
914 Licht tipte zand, ogen bogen
en het strand raakte bedolven
onder een lange adem, de oceaan
een nachtsonate van geruis
en wij keerden op onze schreden
over gouden duinen, wuivende palmen
indrukken achterlatend
later dwaalden vingers
tussen schouder en blad
een levensloop van stiltewoorden.…
Wachten op het begin
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.020 Wachten waar ik mag zeggen waar ik ben of
echo's wil achterlaten met mijn woorden.
Weten dat ik verlies wat ik verzamel omdat niemand het vraagt en dezelfde stemmen niets meer beloven
dan wachten in de stilte die me kent maar
alleen dezelfde koude herinnering gunt.…
Sprakeloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 wind spreekt wartaal
wanneer bomen klappen laten vallen
in de hoek waar
hangletters lusteloos hun klaaglied stallen
in het laatste boek
aan de achterkant van ruggespraak
waar het gelijk
een rede houdt over waan in de zin
die taal ontworteld
en berooid achterlaat
tot zelfs de houtduif niet meer tortelt…
Sprakeloos
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
690 wind spreekt wartaal
wanneer bomen klappen laten vallen
in de hoek waar
hangletters lusteloos hun klaaglied stallen
in het laatste boek
aan de achterkant van ruggespraak
waar het gelijk
een rede houdt over waan in de zin
die taal ontworteld
en berooid achterlaat
tot zelfs de houtduif niet meer tortelt…
koude morgen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
490 De zilveren kristallen van de ontwaakte ziel,
achterlatend op het raam van het leven
zullen op een koude mistige dag,
zichtbaar zijn voor heel even.
Een blik van onverzonnen waarheid,
Waar het vergruiste leven door heen schijnt
De zilveren kristallen op raam in de ochtendgloren
Mijn verloren adem welke aan de andere kant verdwijnt…
In de hemel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.554 Haar kinderen achterlatend
in de wetenschap,
dat die verder kunnen zonder dat,
ze spijt of berouw hebben.
Haar ziel is nu zo zegt men,
bij alle anderen,
op die plaats,
waar men pijnvrij blijven kan.…
Oktober
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
863 Nu is weer een ander duren
in de plooien van een tijd
met vroege schemeruren
en dakloze bomen
in hun houterige pose
ben ik weer gevangen
in een vreemd verdriet
om dat achterlaten
van wie of wat ooit kwam of ging
in vreemde traagheid
sluit ik ramen en deuren
de avond kijkt me aan
met koolzwarte ogen
ik moet met het donker
de herfst weer…
Moeder
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.176 niet alleen later
ook nu
is zij mij
ik leun in haar
de gebaren die ze maakt
haar ogen en de wind er omheen
ze leert me het leven
en de dingen die gebeurd zijn
hoe je moet vliegen en een deken legt
om het ene, dan weer het andere
ze zegt het me met handen
vooruit in tijd
handen die ze achterlaat
op een stoel, door het raam
in…
Greta
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Terecht woedend
op leiders, landen
en bedrijven
vanwege de puinhoop
die ze achterlaten.
Ik deel haar woede
en haar zorgen,
ben ook bezorgd
over haar.
Zal ze ooit nog lachen,
liefhebben, beminnen,
lijden aan een gebroken hart
in plaats van aan de wereld?
Ik hoop het maar,
ik gun het haar.…
De Lens neemt afscheid (van het stoffelijke)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Bewaar wat ik achterlaat,
koester mijn erfenis.
Heb haar lief,
vul haar aan,
als wapentuig in een eeuwig durende strijd.
Maar laat mij gaan
en kom mij vooral niet achterna.
Ik zal opgaan in de morgendauw,
glinsterend,
verblindend als de zon……
zwaluw
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.338 onderweg,
de gloed van de avondzon
andere oorden
onbekende horizon
pijn in hart
verward gevoel
is er toekomst?…
De Sahel
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.250 Je had het over
reizen je zei cactussen
bloeien geel in mei
ik reed weer door de Sahel
olijfgroen de horizon…
Klem
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
869 Gisteren was zo dichtbij
maar het lijkt of je
eendagsvleugels krijgt
je kijkt niet meer om
ik ren naar de horizon
en vang wat jij nu mist…
Een beetje rond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 De aarde is een
beetje rond en zo haar buik
zo haar horizon
ze legt haar handen op haar
buik en streelt en spint en zont…
Gericht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
433 Kansen
reiken
horizon
breed
het toekomstbeeld
beschijnt
jouw
visualisatie
en verlichten
het gewicht
van het verleden…
nakijken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 de focus
transformeert
terwijl ik
reis van
controle naar
een vage
stip op de
horizon
het brandpunt
heeft het
nakijken
zogezegd…
Bijster
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
958 Buigend op een vraag
slaan plots de stoppen door
kennis lijkt verdwenen
holle stilte achterlatend
krakende gedachten
brekend op problemen
niet in staat te noemen
wat ooit geweten is
tikt de tijd lijdzaam voort
leemte lijkt steeds leger
onder groeiende wanhoop
blijft het antwoord bijster…
als ik niet kijk
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
1.263 ze staart naar mijn ogen
aldoor
als ik niet kijk
glimlacht een heel verhaal
gaat op in de verbeelding
die opnieuw geboren lijkt
wat tekent mijn mond
die blijkbaar
een verleden verraadt
zij aait de hond
die haar achterlaat
met een lege schoot
en keert in haar wereld terug
hij die zij verwacht
is vroegtijdig uitgeloot
de pijn…
Weer
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
943 En wat
ik
achterlaat in
de dromen
me niets zal zeggen omdat
ik altijd uit mijn eenzame cocon ontwaak
en
steeds
weer
de stof
van mijn
eigen
dromen
wegveeg.…
Levensweg
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
624 ik ben geboren uit een zee van liefde
die badend van verlangen
de aarde een zonnekind wou schenken
als een lichtpunt uit de hemel
gestuurd door alle sterren
en gedragen door de wind
viel ik in de moederschoot
hier blijf ik even dwalen
pluk de vruchten van de dag
eens zal ik mijn lichaam achterlaten
en mag mijn ziel in hogere sferen…
Tuvit
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.740 Je zou gruwelijk wraak kunnen nemen
me achterlaten met een gevoel
van tevredenheid, minstens drie
ribben op ordentelijke wijze gekneusd
Niet omdat je agressief bent, maar
jij moet je toch kunnen afreageren
Ik was toevallig in de buurt en ja
er tegen bestand, eerder daar geweest
Ook zou ik denken dat ik je liefheb
zoals een avond in januari…