Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Avondrood

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 435
gegeven ondergaan het verwoestende duister van de ondergang de dag een fiasco zwarte bladzijden onzichtbare zinnen nooit meer beminnen uit vergeten boeken zonder persoonlijkheid donkere wolkenbedden in een onbestemd land wollige gedachten ondankbare dromen herinneren leegte zonder werkelijkheid de zon gaat onder in de verre horizon…
mobar17 juni 2025Lees meer >

Een scharlaken fel exposé

netgedicht
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 372
het was moeilijker dan ik dacht de zware pigmenten hadden nog zoveel spirit en kracht dat met frivoliteiten het oplichten geen succes zou worden ook met de wat gedateerde donkere lijst kon ik er geen luchtigheid in krijgen pas na het opfrissen van mijn jeugd perspectieven met geloof hoop en intens warme liefde op niet…

Vlakte

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Verre horizon, Zonder boog, zonder gewelf. Doch helaas één vraag; Daarop is het antwoord vaag “Wie is dat? Ben ik dat zelf?”…

Begraven

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 935
Het stilteorkest van vriendschap na de dood geeft onder de grond een klein concert er klinkt geen echo aan de horizon.…

ONTHULLING

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
Wat geweest is even ervaren, nieuw dat komt en achterlaat, koesterend naakt des nachts. Toch een jas in de morgen.…

Wachten

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.409
Wachten doe ik terwijl de tijd haar schaduwen achterlaat en jij nergens meer bent waar schaduw en licht elkaar raken. Wachten doe ik, tot ook de schaduw in de avond is verdwenen en het donker mij lachend in haar greep houdt.…
anna31 augustus 2002Lees meer >

Wachten

netgedicht
3.4 met 275 stemmen aantal keer bekeken 91.729
Wachten doe ik terwijl de tijd haar schaduwen achterlaat en jij nergens meer bent waar schaduw en licht elkaar raken. Wachten doe ik, tot ook de schaduw in de avond is verdwenen en het donker mij lachend in haar greep houdt.…
anna9 januari 2003Lees meer >

zilte fontein

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 921
in mijn natte cirkel hang ik verblind de dove uit gevoelloos voor tekens van leven en van liefde zwemmend in een oceaan terwijl continenten langzaam eiland worden en eilanden verdwijnen in een zoute mist blijft verdriet van gisteren ook vandaag weer huilen zilte fontein die niet opdroogt eeuwig druppels achterlatend…
Gerardo30 augustus 2005Lees meer >

Zwerfkei

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.358
Boven op een duin wil ik mezelf achterlaten in levende letters op steen Mijn ogen gesloten onder de wijde nacht, gedachten waaierend naar zee Nederig op het zand toon ik de wereld mijn ziel, in vogelvlucht, jij en ik één Heel in de verte hoort men het deinend gefluister ‘strooi mijn assen in de wind, nooit ben ik nog meer’…

Langs de vloedlijn

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 914
Licht tipte zand, ogen bogen en het strand raakte bedolven onder een lange adem, de oceaan een nachtsonate van geruis en wij keerden op onze schreden over gouden duinen, wuivende palmen indrukken achterlatend later dwaalden vingers tussen schouder en blad een levensloop van stiltewoorden.…

Wachten op het begin

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Wachten waar ik mag zeggen waar ik ben of echo's wil achterlaten met mijn woorden. Weten dat ik verlies wat ik verzamel omdat niemand het vraagt en dezelfde stemmen niets meer beloven dan wachten in de stilte die me kent maar alleen dezelfde koude herinnering gunt.…

Sprakeloos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
wind spreekt wartaal wanneer bomen klappen laten vallen in de hoek waar hangletters lusteloos hun klaaglied stallen in het laatste boek aan de achterkant van ruggespraak waar het gelijk een rede houdt over waan in de zin die taal ontworteld en berooid achterlaat tot zelfs de houtduif niet meer tortelt…
Hanny13 oktober 2009Lees meer >

Sprakeloos

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 690
wind spreekt wartaal wanneer bomen klappen laten vallen in de hoek waar hangletters lusteloos hun klaaglied stallen in het laatste boek aan de achterkant van ruggespraak waar het gelijk een rede houdt over waan in de zin die taal ontworteld en berooid achterlaat tot zelfs de houtduif niet meer tortelt…
Hanny13 oktober 2009Lees meer >

koude morgen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
De zilveren kristallen van de ontwaakte ziel, achterlatend op het raam van het leven zullen op een koude mistige dag, zichtbaar zijn voor heel even. Een blik van onverzonnen waarheid, Waar het vergruiste leven door heen schijnt De zilveren kristallen op raam in de ochtendgloren Mijn verloren adem welke aan de andere kant verdwijnt…

In de hemel

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.554
Haar kinderen achterlatend in de wetenschap, dat die verder kunnen zonder dat, ze spijt of berouw hebben. Haar ziel is nu zo zegt men, bij alle anderen, op die plaats, waar men pijnvrij blijven kan.…
Johanna30 september 2010Lees meer >

Oktober

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 863
Nu is weer een ander duren in de plooien van een tijd met vroege schemeruren en dakloze bomen in hun houterige pose ben ik weer gevangen in een vreemd verdriet om dat achterlaten van wie of wat ooit kwam of ging in vreemde traagheid sluit ik ramen en deuren de avond kijkt me aan met koolzwarte ogen ik moet met het donker de herfst weer…
mia bemong1 oktober 2020Lees meer >

Moeder

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.176
niet alleen later ook nu is zij mij ik leun in haar de gebaren die ze maakt haar ogen en de wind er omheen ze leert me het leven en de dingen die gebeurd zijn hoe je moet vliegen en een deken legt om het ene, dan weer het andere ze zegt het me met handen vooruit in tijd handen die ze achterlaat op een stoel, door het raam in…

Greta

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Terecht woedend op leiders, landen en bedrijven vanwege de puinhoop die ze achterlaten. Ik deel haar woede en haar zorgen, ben ook bezorgd over haar. Zal ze ooit nog lachen, liefhebben, beminnen, lijden aan een gebroken hart in plaats van aan de wereld? Ik hoop het maar, ik gun het haar.…
Jack Stoop29 september 2019Lees meer >

De Lens neemt afscheid (van het stoffelijke)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Bewaar wat ik achterlaat, koester mijn erfenis. Heb haar lief, vul haar aan, als wapentuig in een eeuwig durende strijd. Maar laat mij gaan en kom mij vooral niet achterna. Ik zal opgaan in de morgendauw, glinsterend, verblindend als de zon……

zwaluw

hartenkreet
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.338
onderweg, de gloed van de avondzon andere oorden onbekende horizon pijn in hart verward gevoel is er toekomst?…
cindy7 september 2002Lees meer >

De Sahel

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.250
Je had het over reizen je zei cactussen bloeien geel in mei ik reed weer door de Sahel olijfgroen de horizon…
delius28 december 2007Lees meer >

Klem

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 869
Gisteren was zo dichtbij maar het lijkt of je eendagsvleugels krijgt je kijkt niet meer om ik ren naar de horizon en vang wat jij nu mist…
metha1 augustus 2009Lees meer >

Een beetje rond

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
De aarde is een beetje rond en zo haar buik zo haar horizon ze legt haar handen op haar buik en streelt en spint en zont…
delius2 november 2012Lees meer >

Gericht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
Kansen reiken horizon breed het toekomstbeeld beschijnt jouw visualisatie en verlichten het gewicht van het verleden…

nakijken

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
de focus transformeert terwijl ik reis van controle naar een vage stip op de horizon het brandpunt heeft het nakijken zogezegd…

Bijster

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 958
Buigend op een vraag slaan plots de stoppen door kennis lijkt verdwenen holle stilte achterlatend krakende gedachten brekend op problemen niet in staat te noemen wat ooit geweten is tikt de tijd lijdzaam voort leemte lijkt steeds leger onder groeiende wanhoop blijft het antwoord bijster…

als ik niet kijk

netgedicht
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.263
ze staart naar mijn ogen aldoor als ik niet kijk glimlacht een heel verhaal gaat op in de verbeelding die opnieuw geboren lijkt wat tekent mijn mond die blijkbaar een verleden verraadt zij aait de hond die haar achterlaat met een lege schoot en keert in haar wereld terug hij die zij verwacht is vroegtijdig uitgeloot de pijn…

Weer

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 943
En wat ik achterlaat in de dromen me niets zal zeggen omdat ik altijd uit mijn eenzame cocon ontwaak en steeds weer de stof van mijn eigen dromen wegveeg.…

Levensweg

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
ik ben geboren uit een zee van liefde die badend van verlangen de aarde een zonnekind wou schenken als een lichtpunt uit de hemel gestuurd door alle sterren en gedragen door de wind viel ik in de moederschoot hier blijf ik even dwalen pluk de vruchten van de dag eens zal ik mijn lichaam achterlaten en mag mijn ziel in hogere sferen…
merel13 november 2008Lees meer >

Tuvit

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.740
Je zou gruwelijk wraak kunnen nemen me achterlaten met een gevoel van tevredenheid, minstens drie ribben op ordentelijke wijze gekneusd Niet omdat je agressief bent, maar jij moet je toch kunnen afreageren Ik was toevallig in de buurt en ja er tegen bestand, eerder daar geweest Ook zou ik denken dat ik je liefheb zoals een avond in januari…