Alle inzendingen over light verse

8893 resultaten.

Sorteren op:

Ver(lost)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 863
al rennend en vliegend kleurt mijn leven in alle snelheid dezelfde donkere cirkels na iedere hoek komt weer die identieke straat als net tevoren het zweet verdwaast in de verte kleurt het groen waaraan ik me vastklamp doch blijkt het 'n doolhof van dorre bladeren waardoor mij niets anders rest dan mijn eigen lot in handen te nemen…
LadyLove30 augustus 2013Lees meer >

Verse kansen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 568
Waar de wolken jagen verdwijnt de laatste zon in het natte avondrood terwijl je zelf trager gaat lijkt de tijd al maar sneller onderweg naar de dood maar tussen gister en morgen zit wel altijd nog vandaag als een hoopvol kleinood want gelukkig is elke dag toch weer een nieuwe start die verse kansen ontbloot…
geeraardt16 september 2013Lees meer >

Ver in het verschiet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 863
De berk treurt naast de wilg beroofd van hun laatste bladeren die langzaam liggen te vergaan tot humus voor het nieuwe jaar dat teert op oude resten Maar het gloren van het begin van wellicht een nieuwe lente ligt nog ver in het verschiet terwijl de ene bijna-dode voorrang vraagt boven de andere Niemand zei dat het makkelijk was maar…
geeraardt8 december 2013Lees meer >

Vers uit de moestuin

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
wat moet ik toch met die pastinaak? de wereld staat bol van recepten ik zoek me suf in volkstuintjes, op lapjes grond waar vergeten groenten tot wasdom komen in een verloren hoekje vind ik wat onmisbaar is voor een voedzaam soepje mijn vingers jeuken…
Marion Spronk10 december 2013Lees meer >

Ver mist

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
door leegte omarmd strompelend door een bos dat geen pad lijkt te hebben voelt het tapijt hoogpolig waaronder geheimen schuilgaan veert 't mos zachtjes terug paddenstoelen klimmen op tegen bomen, en verhalen over wat komen gaat ijverig zoekend naar licht verdicht het eerder dan dat bevrijding nabij is…
LadyLove13 december 2013Lees meer >

Lichtjaren ver

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 444
Jouw onrustig Hart klopt in Mij, ik ruik Je dunne zweet, Mens die mij Gebaard heeft En miljoenen Lichtjaren ver Bij mij Vandaan is…

Hoe ver wil ik gaan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 603
Hoe ver wil ik gaan Tot waar kan ik nog op beide benen staan Zal ik blijven gaan langs deze weg Hoeveel dingen staan mijn lach nog in de weg Wil ik zijn waar ik hoop te komen Is het misschien toch beter in mijn dromen Is er aan het eind meer lach dan verdriet In de toekomst kijken kan ik niet Ik durf dit pad zonder twijfel aan Maar wil…
D.9 maart 2014Lees meer >

ver reizen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
roerloos gewacht op het vroege licht wie stil ligt reist ver over ongekende grenzen valt niet samen met het lijf soms wordt een droom gesmeed en de andere verbrijzeld…
J.Bakx24 maart 2014Lees meer >

In verse lentesporen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 660
heb het brood met je gedeeld en uit je handen gegeten in oogopslag zijn woorden veranderd in weten ik zocht zon jij scheen en samen wolkten we blauw een zuchtje wind fluisterde bloemen uit gras langs de bomenrij we liepen in verse lentesporen de winter zo voorbij…

Nog ver weg...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 749
Zo krijg je een wereld waarin vrede en vrijheid nog ver weg is. En er nog velen zijn die lijden.…

Van heel ver...

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
Van heel ver komt al iets van vreugde, bijna nog of het eigenlijk niet mag, want ach, mijn lieve jongste broer ging henen en liet ons zoveel droefheid na,zo’n pijn. We treuren om dit scheiden, veel meer nog dan we ooit maar dachten dat dit kon bestaan.…
Adeleyd19 augustus 2014Lees meer >

Handel in veren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
Zoekend naar een zeldzaam ras, door bloedzuigers gekweld, uitputting trotserend, ver van je geliefden, door jezelf gedreven blijkt hetgeen je zocht te worden opgemerkt tussen de bessenstruiken van je eigen huis door wie je liefhad, achterliet. Zo dreef je haar in armen van de ander en zo verloor je wat je had.…

Ver Laten

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 791
winterbang zichzelf niet tegen te komen zoekt sneeuw houvast de bomen, kijk, ze zwijgen niets dat mij beweegt oorverdovende stilte hoopt zich op geen tijd meer te verliezen ik ga er aan voorbij stilte,niets dan stilte alle vergeten woorden ze vallen zacht zacht zachtjes weg in het nog onbeschreven wit ik kan mijn zinnen…

Het verste vers

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
Voorbij dit vers kan ik niet lezen. Ik leef terug naar het begin. De eerste en de laatste zin. Ik weef mijn eigen exegese.…

Vers uit de oven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.437
Vers uit de oven de geur van brood en koffie uit een mok de ochtend kan niet meer stuk Wentel me in de uitwerpselen van geluk met zekere tevredenheid God schiep de dag en de mens wordt geboren en raakt verloren in het vinden van de nacht waarin maan en sterren blinken verdwijnen uit het zicht Een gedachte reist sneller dan het snelste…

Heel ver.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Ik wilde ik kon je in mijn armen nemen, Dragen heel ver Langs blanke velden en koele wegen.... De avondster Zou wel onze vriendlijke leidsvrouwe wezen, Als over dagmoede landen rezen Avond- en nacht- Schaduwen zacht. Ik zou je voeren langs rozenheg En vogelwoning.... heel ver weg....…

Per vers

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 902
mijn vingers spelen met je huid en haar jouw tong draait rondjes om een lel mijn adem mengt zich met jouw geur je kreunt, ik hijg we wisselen lieve woordjes uit jouw hart bonst op de mijne…

Uitgerust met veren

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
het naakt van hun lichamen in ruige veren gestoken, met pluimen hoog en warm langs rietstengels omsloten.. in verlangen dichter bij elkaar een plek om samen te schuilen uit de benauwende drukte van de steden valt de nacht bemoedigend snel.. aan de grond stijgt weinig meer dan een sterk gesmoorde opwinding, trillen vleugels na..…

IJ-veer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
De beste stuurlui staan aan wal: het management managet de informatie en de tijden, de schipper koerst tussen de overzijden maar of de spitsdienst vaart of niet is onbekend. De massa fietsers op de kade wacht gedwee vloekend een Amsterdamse krachtterm: GVB!…

Is 't nog ver?

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
we wandelden door het bos ik, aan de hand van mijn vader tot de schemer van bomen schimmen maakte dan lijken alle paden op elkaar staat de auto bij elk dwaallicht 'een stukje rechtdoor en dan links, nog even, we zijn er zo' de dood van blinde wegen ging geduldig aan ons voorbij de zondag is al lang in een zachte doek gewikkeld…
Iniduo13 oktober 2015Lees meer >

Ver weg, zonder mij

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
Badend in duister Verlangend naar jou Drijf ik op de oceaan Verloren in het gemis Gedachtes raken bevangen Verleden, heden, toekomst Zink langzaam, Tot de bodem van het bestaan Een diepe slaap Vervult mijn wens Geest overstijgt Stroomt weg Naar een plek Waar ik jou ontmoet Waar zielen versmelten Het duister verdwijnt…

Vers uit de zee

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Aangespoeld lag daar deze broze schat aan liefde Tussen warme korrels waddenzand Vers uit zee Het was Oerol dat ik me weer één voelde met het mooie Schylge Omgeven door de golven en de eilanders, de zilte lucht…
Sanne1 december 2015Lees meer >

Vers brood

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 656
Nu weer rook je naar vers brood, ik verifiërde, kwam de lucht door het raam van iemands broodbakmachien, een bakkerij misschien in de stad? Nee jouw lijf! Ik liet je raden waar je naar rook nee, iets lekkers, zei ik wat je soms vroeg in de ochtend ruikt in de stad... je noemde bloemen, ochtenddauw, maar je kwam er niet op.…
Ralameimaar3 december 2015Lees meer >

ver van huis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 399
ver van huis wil ik leven alleen mezelf neem ik mee verwelkte dromen laat ik varen wat voorbij is wordt rooskleurig langs een rode draad plant ik poëzie…
J.Bakx11 december 2015Lees meer >

Ver achter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
De kroonprins der Nederlanden verblijft in het land van Wales op een oude kostschool de jonge man van hoge adel ervaart de gevreesde tucht en soldateske leefwijze die met afschuw dan wel schertsend genoemd zijn in geliefd verhaal vertellend van sloebers uit Britse gezinnen waar ouderliefde dikwijls taant of misschien geen raad weet.…
Han Messie4 januari 2016Lees meer >

ver van huis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
hij leefde op voet van oorlog met de zwarte rafelranden van zijn kindertijd die dicht op zijn geïrriteerde huid bivakkeerden grillig hinkte hij uit de maat met de wereld zilte tranen vonden hem na de stenen door de ruit zijn schreeuw en gebalde vuist zij brachten hem ver van huis…
J.Bakx23 april 2016Lees meer >

Ver(werken)

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik graaf in een berg van verdriet waar ik eigenlijk geen gat in zie boos plant ik mijn schop in de aarde maar wat is de waarde kan ik met mijn verdriet dan bergen verzetten is mijn graven wel nodig ik kan er toch ook omheen mijn tranen verzachten de grond en ik besef nu het is hard werken maar ik kom hier doorheen…

Ver kijken

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
Ver kun je hier kijken je ogen wijd open De lijnen van voet-en fietspad tussen Gelderland en Brabant Het Maaswater binnen oever en wal waarop de dunne populieren Bakens die -zichtbaar- herfst vieren een afscheidsfeest van lang daglicht Hier, fietsend op de dijk verliest leven z'n gewicht zie ik zon in 't water schijnen…

Veren in het blauw

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 758
samen wolken kolkend in emoties spiralen we door lucht een vlucht voor tranen en gezucht handen samen dichterbij jouw hoofd mijn schouder als het kouder wordt daarboven in de lucht ik donker met een gouden rand jouw schaapjes veren in het blauw wolken groeten jou en mij in stilte vliegen wij voorbij de zorgen om…
wil melker7 december 2006Lees meer >