732 resultaten.
TRAUMA
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 Impala's lijken te bevriezen
Barmhartig dit totaal verdoven
Pijn doet het dan niet te verliezen
Het DIER lijkt dood, maar komt tot leven
Gaat ademhalen, staan, schudt schrikken
Weer van zich af, als zijn belager
Gestoord wordt en nu zelf verdreven
Wie weet een eigen wond moet likken
Bevroren MENSEN helen trager
Graag zou ik aan de mensheid…
DODENHERDENKING - het wringt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
423 wij staan stil
bij wat was
bij wat nooit meer mocht zijn
bij namen die werden gewist
levens die werden vertrapt
lichamen weggevoerd
als afval van de mensheid
wij zeggen
dit nooit weer
zacht, plechtig
met bloemen in de hand
en stilte in ons hoofd
maar ergens anders
klinkt geen stilte
daar is het schreeuwen
vallen bommen dag na dag…
Lachende hyena
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
600 Mijn nachten zijn als lucide leesvoer
voor de duisternis in mijn gedachten
ik heb de mensheid lief met haar gebreken
het heeft misschien geen enkel nut
dit schrijven, mijn leven, mijn gedachten
en het is ook maar de vraag
of het allemaal ergens naar toe gaat
soms lijkt het nergens dichterbij dan ooit
is de leegte onweerstaanbaar optimistisch…
Huichelarij
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
536 De moordzucht
van de mensheid wordt alsmaar groter en dwaas
geraffineerder. De demonie regeert met maskers
van opgezette vrolijkheid en debiele kwinkslagen.…
Terwijl de aarde om het zonlicht gaat
poëzie
3.4 met 21 stemmen
4.424 In natuur's schoonheid groeit op mensenorde,
in schoner mensheid 't schoon ééns mensen leven:
Een schoonheid in een schoonheid in een schoonheid.…
Een stad
poëzie
3.4 met 8 stemmen
3.747 naar buiten slaat,
Elk mense-popje ziet, dat gaat of staat,
Dat hoofd en schouders 't aller-lichtste zijn;
Maar op een brug van al de stad slechts 't grote,
Weg-dovende verloop met stippel-lichten
Der donkre single' al verder weg ziet wenden :
Zo zie ik om mij de dicht-bij bekenden
Zo licht, met de begrepene gezichten,
En ver de mensheid…
Maharishi Mahesh Yogi
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
682 als de mensheid is uitgestorven
met haar eeuwige oorlogszucht
is de wereldvrede dan verworven?
ook dierentanden en -klauwen zijn geducht!…
PAS OPGESTAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 bloemen geuren jeugdig
sterken Zijn vreugde
weldra te verschijnen
bij wie Hem nabij waren
en voor hen de laatste woorden
van de Blijde Boodschap spreken
die op Aarde zullen klinken
het zuchtje binnen de takken
bezingt fluisterend
de wachtende taak
de Zoon van God
wordt alle macht geschonken
over het Heelal
en heel de mensheid…
De ster
gedicht
2.5 met 30 stemmen
16.916 De mensheid roept: 'O kijk, daar staat ze.'
Toch is zij maar een heerlijke melaatse,
want waar ze komt zet men de straten af.
Zij mag etagekelners koeieneren
in het hotel, dat walmt van klamme pracht.
En steeds de manager, die op haar wacht.
En steeds de pers, die met haar moet dineren.
Zij is nu veertig. Strakjes is het uit.…
jong hoofd oud woord en het komaf maken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
608 meer klinken als wat
hol fruit dat zijn eigen vruchtvlees
niet kan bezwangeren en mijn stem
zal voorbij mijn huig schieten
mijn borstkas schoot toch al vol
kalebas zegt het in een woord
loden beginselen
van een vers sprieten
dat geen begin met zichzelf
kon maken
schoonheid op de vlucht
voor lelijkheid en om of-gekeerd
zo ik om een mensheid…
Wijze Homo's
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
503 De kast waarin de mensheid woont.
De kast van Homo sapiens.
Het geslacht van wijze mensen.
Iedereen bezit hier het dierenrecht
om in onze kast te mogen leven.
Mensen die van mensen houden
zijn natuurlijk Homofiel!
Daarom ben ik buitenzinnig blij
dat ik een eigenwijze Homo ben.
Het is wel dringen in mijn kast.…
Oog in oog
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
640 Verzen vlerken langs mijn schaduw
rijmen resten ongeluk
waar de liefde mij mag lijmen
loopt de tijd zijn wijzers stuk
In des mensheid open geesten
kranst de ader tomeloos
in de hartslag van de Aarde
om des wereld's tondeldoos
Mensenkind als universum
middelpunt van eigenheid
speelt zijn hoofdrol tussen sterren
aan een zuiver firmament…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen naar rivieren
door achteloos gesmolten sneeuw
het bos heeft honderd bruine lijven
in avondmist bij het zoetwatermeer
en neemt de mensheid…
Gracieus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 De geest stuurde elk veranderde beweging,
in de richting,
voor genade der complete mensheid.
Het vroeg wat van me, maar gaf ook.…
GEBOORTE EN KRUIS
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 bestaan
anders kan ik het niet omschrijven
waarom vangt bij zijn geboorte
alleen hun lijden aan
‘k zal droefenis moeten aanvaarden
of is dit beeld een onjuiste waan
‘k zal mijn eigen interpretatie geven
die anders valt in te schatten
waarom zijn dood
als er niets is veranderd
hij alleen nog fungeert als klankbord
ten dienste van de mensheid…
Woede en haat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.104 Waarom liegen en bedriegen als je gewoon de waarheid kan spreken
Normen en waarden zijn ver te zoeken
Dat is waarom de mensheid steeds meer afzakt naar het asociale
Terwijl het beste is gewoon je eigen
Eer te bewaren
Leven volgens je eigen normen en waarden
Laat woede en haat niet je leven bepalen…
Labiliteit, evangelische: zien of geloven!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
490 Uiteindelijk
zal het zich openbaren, verklaren
mijn evangelische labiliteit:
zien of geloven
maar pas in mijn eeuwigheid
na mijn ´opbaring´
na mijn dood
zal ik het zien
of Christus ook
daadwerkelijk is opgestaan
en gestorven voor de zonden
van de mensheid
Nu maar geloven!…
Wijsheid uit het oosten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Ik stond
als genageld aan de grond, omdat
ik ongewis was van het wonder
dat zich onder de mensheid bevond.
Bij het fluisteren van de nacht
hoorde ik die konde zo onverwacht
van die Davidster in het verre oosten.
Ik wist dat ik geen tijd meer mocht verliezen
en kon slechts die weg naar het oosten kiezen.…
VROEGER WAS ALLES ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 veel beter
de bal wordt al rollend
groter en groter
steeds dichter bij het dal wordt
het voor de bal ook steeds
heter en heter
en de bal alsmaar zwaarder
door haar razende vaart
wordt het dal geplet geveld
door de hitte is de bal als
een pakje boter
dat wordt verwarmd en smelt
haar einde is nader
misschien is het ook zo wel met
de mensheid…
Vrouwen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
645 Kunnen vrouwen
ontaarden in monsters
gewetenloze beesten
die wandaden
in het groot kunnen begaan
zoals in de geschiedenis
De mensheid is overkomen
Of zal in de wereld
door meer vrouwen aan de top
zaken kunnen worden voorkomen
Het mannelijke
versus het vrouwelijke
verdergaande emancipatie
van het vrijgevochtene
met dure lessen
over omgaan…
Rekening
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
620 van moederborst tot 't laatste avondmaal
van wervelwind totdat de storm bedaarde
Bestaat uit rust'loos zoeken: slagen-falen
met hart en ziel en 't onderscheidend zwaard
van onze geest, wordt ons geen strijd bespaard:
't zijn oude mythes die ons lot bepalen
Wij zijn vervuld van oude idealen
al jaagt ons leven voort in volle vaart
de mensheid…
Moeder aarde een stuk drijfhout op woeste baren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
451 Om primitief als dieren op de aarde te verkeren
Ijsberen om de naaste weg te transporteren
De ultieme macht die de kudde dieren delegeren
Vogels gevangen in een klem om je voor te generen
Moede aarde een stuk drijfhout op woeste baren
Waar de mensheid zich aan tracht vast te klampen
Alleen bij God is hulp en redding in gevaren
De volmaakte…
WERKEN EN ZENDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Gepaard met eenvoudige broodwinning
vermeldt apostel Paulus de Boodschap:
voor de mensheid wonderbare genezing.…
VERRE BERGSTEM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
438 uit de bergen
van de woeste Kaukasus
blazen bemoedigend
over de vlakke akkers
brengen de boodschap:
"tussen onze hoge toppen
en ruige hellingen
fluistert nog het verleden
van de onkreukbare
Kozakken en nomaden
laat op dit lage boerenland
het tijdloze neer dalen
waarin verwinning en verlies
steeds om elkaar heen zweven
beide de mensheid…
Overtuigingen
netgedicht
4.6 met 71 stemmen
587 docenten kiezen voor onderwijs vanuit het hart
De energiecrisis groeit ons boven het hoofd
Maar steeds meer mensen begrijpen dat de oplossing ligt in minder energieverbruik
Het politieke landschap is een chaos
Maar uit de chaos zullen nieuwe leiders opstaan
Steeds meer jongeren zijn depressief
Maar zij zullen de toekomst van de mensheid…
PAASVREUGDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 De Arts der mensheid geeft tijdens ´s werelds reis
het naar Hem opgeheven hoofd bijstand,
leidt bij zorg en moeite naar het Paradijs.…
SCHADE _ BEHOUDEN
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
296 Jezus Christus grote paleis Mensheid
wordt gedurende eeuwen opgebouwd
uit het edelste marmer en cederhout,
heeft alle geduld, slechts tijdloze tijd.
Het weidse gebouw krijgt dankzij geloofsvlijt
meer hechtheid, wordt daarbij telkens gedouwd
door stormwind, vallende stenen, en rouwt
om voortdurende schade. Vernielzucht bijt.…
Kees XXVIII; woorden zonder inhoud
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
427 Was de mensheid niet in staat tot vernietigen,
bestond ze in deze dimensie niet,
maar wilde ze slechts de essentie herkennen,
begrijpen en inzien,
zodat de aarde niet hoeft te gillen in doodsangst.…
YUGAS
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
221 Het Aborigin Veld der oude volken
Verwant en zeer vertrouwd met de natuur
Milennia spiritueel vertolken
Van wijze kennis, pure oercultuur
Daarna het Energieveld der Romeinen
Vol van geweld, oorlog en wreedheid, haat
Dat al te lang en liefdeloos bestaat
De mensheid is het moe, het moet verdwijnen
Hoog tijd wordt het voor Liefdevolle Velden…
Het verblijf buiten het dorp
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
106 Onmiddellijk
na het opzetten van het linnen verblijf
het geringe tentje aan de zoom van de zoute leegte
begeef ik mij het lichaam
nog stram van de zeewind
naar de restauratie van de camping
en daar binnen de perken
van het tl licht en de plavuizen
waar de mensheid zich voedt
onder een voorwendsel van warmte
treed jij binnen als schim…